Vandaag start de KNSB-competitie van het seizoen 2024-2025. HWP neemt voor het eerst sinds lange tijd weer deel met vier teams. Maar aangezien het vierde team in de zesde klasse slechts zeven ronden speelt, verschijnen alleen de teams 1, 2 en 3 achter de borden.
HWP 1 is gepromoveerd naar de Meesterklasse, de hoogste klasse in Nederland. Het wordt dus een pittig seizoen, met meteen in de eerste ronde al een vierpuntenwedstrijd tegen medepromovendus De Stukkenjagers 1 uit Tilburg.
HWP 2 speelt ook een kraker, tegen Stukkenjagers 2, een directe concurrent in de strijd om het kampioenschap. En het derde team treedt aan tegen het sterke Dordrecht.
HWP speelt dit seizoen in ’t Meulengat, aan de Sint Elisabethlaan in Sluiskil.
De partijen van HWP 1 zijn weer live te volgen via deze link. Komt dat zien!
Hoop op een overwinning in Dordrecht hadden wij niet. Een ratingverschil van ruim 150 valt alleen met heel veel geluk te overbruggen. Het ging er alleen nog maar om of we niet wat bordpunten mee terug naar huis zouden kunnen nemen waarmee we ons behoud in de 3e klasse veilig zouden kunnen stellen.
We speelden in een ouderwets buurthuis met een goede bar en als je goed luisterde hoorde je ook nog ergens biljartballen tegen elkaar tikken en af en toe een ketsende keu.
Onze opstelling was licht tactisch met Manuel op bord 4 en de gebroeders op 5 en 6. Dat bleek uiteindelijk een goede greep. Maar nu eerst langs de borden.
Samuel zat tegen 400 ratingpunten meer aan te kijken maar dat kan hij goed hebben. Er kwam een Jaenisch op het bord waarin zwart een kleine kwaliteit had tegen een paar witte pionnen. Zwart had ook het initiatief wat onze man veel hoofdbrekens kostte en uiteindelijk ook de partij. Achteraf bleek de zwarte variant dubieus maar dat vind je achter het bord niet zomaar.
Aan het tweede bord zat Marnix een Pirc te spelen. Ik begreep er weinig van, Marnix gelukkig wel en haalde een mooie remise binnen. Daarnaast Kurt aan 3 die een mooie stelling op het bord bracht maar daarna een paar zetten verwisselde met desastreus gevolg.
Aan bord 4 hadden we het grootste ratingverschil, een kleine 450 punten tussen Manuel en zijn tegenstander. Manuel werkt tegenwoordig hard aan het onder de knie krijgen van de Caro Kan. Dit keer liep hij voor het eerste tegen de Panov aan waarin hij langzaam werd gewurgd maar in dat proces het hoofd lang boven water hield.
Aan de staart moest het dan vervolgens wel gemaakt worden. Dat zag er aanvankelijk niet zo goed uit. Rudy kreeg meen ik een bird over zich heen en zat lange tijd met een loper op d3 die alle ontwikkeling tegenhield. Toen die loper uiteindelijk via f1 op g2 terecht was gekomen en de pion op d2 naar voren kon, zette Rudy een paard op d3. Broer Eric had het ook lastig in een Scandinaviër waarin wit bezig was onze Vlaming volledig plat te drukken. Ikzelf had in de opening een pion gekregen maar had moeite met het zwarte loperpaar terwijl mijn tegenstander het vooral moeilijk had met de klok. Gert tenslotte had zichzelf in een uiterst precaire stelling gemanoeuvreerd waarin verlies nog slechts een kwestie van tijd leek te zijn.
Het liep uiteindelijk goed af. Rudy kwam er toch uit en bereikte de remisehaven, Eric offerde fraai een pion op g5 en creëerde daarmee zoveel tegenspel dat ook hier de punten werden gedeeld. Mijn tegenstander ging in tijdnood in een toch wel wat mindere stelling onderuit waardoor hier niet de vrede maar de overgave werd getekend, en Gert ontsnapte wonderbaarlijk naar een stelling waarin beide partijen de vijandelijkheden besloten te staken.
Dat was dus 5-3, een zeer aanvaardbare nederlaag en voldoende om praktisch zeker te zijn van een verlenging van ons verblijf in de derde klasse.
Vandaag was er het tweede luik van de operatie redding. Omdat we na vandaag maar een wedstrijd meer tegoed hadden, moest er tegen de hekkensluiter uit Axel gewonnen worden als we nog een ernstige kans op redding wilden houden. En of we daarin geslaagd zijn!
Het begin was inderdaad veelbelovend. Gert zijn stukken sneden als een mes door de boter. Uiteindelijk werd een wit pionnetje op f7 de ster van het bord.
Ikzelf was als volgende klaar. De tegenstander haalde een bekend remisewapen uit de kast tegen mijn opzet, in de hoop het eloverschil het hoofd te bieden. Hij leek ook een min of meer gelijke stelling te gaan bereiken, maar ging te snel voor initiatief en vergat daarbij de stukken op zijn damevleugel te ontwikkelen. Toen hij ook nog eens de e-lijn cadeau deed, was het wel heel snel game over.
Na mijn analyseronde bleek Jim wat verrassend te hebben verloren, ondanks een mooie openingsopzet waarbij de tegenstander met een dubbele e-pion werd opgezadeld. Jammer genoeg gaf Jim vervolgens een kleine kwaliteit weg waardoor de tegenstander opgelucht het punt kon binnenhalen.
Maar niet getreurd, er waren nog vijf partijen bezig en bij twee daarvan stonden we duidelijk gewonnen, dus het zag er goed uit.
Johan had twee pionnen buit gemaakt en er restten de tegenstander enkel wat vage rommelkansen, die uiteindelijk tot niets zouden leiden. Wonder had maar een pionnetje veroverd, maar dat was wel een hele mooie gedekte vrijpion. Ook hier kwam er gedecideerd een punt.
Krasse knarren en jonge beloften. Op de voorgrond Gert van Rij, daarachter een goed geluimde Frans Snijders en een reeds bij aanvang van de partij bedenkelijk kijkende Jim van de Vreede, die ons het zicht op Johan de Zwart ontneemt. Rechts het jeugdige en zonbeschenen gelaat van achtereenvolgens Arne Nemegeer, Tyani de Rijcke en Adrian Dreelinck van HWP 2. Servaas D’hooge komt nog niet volledig achter de brede rug van René Tiggelman vandaan, maar hield hem wel al op remise.
Eigenlijk stonden we bij een derde partij ook duidelijk beter, maar dan door de klok. De tegenstander van Frans had het zichzelf zeer moeilijk gemaakt door slechts 5 minuten over te houden na 10 zetten, maar deed daarna niks meer verkeerd en wist af te wikkelen naar een remise toren eindspel. Vonden we niet zo erg, daarmee was de overwinning binnen!
Toen bleven nog de twee topborden over, extra punten zouden daar mooi meegenomen zijn, maar zeker was dat allerminst.
William had zich vanuit een slechtere opening naar een vechtstelling kunnen manoeuvreren en wist vervolgens de koningsvleugel van de tegenstander overhoop te halen met een pionoffer. Bij de daaropvolgende koningsjacht zal de tegenstander met veel spijt hebben teruggedacht aan de situatie vlak na de opening…
Bij Marnix leek het er net op dat de openingsfase in ons voordeel was uitgedraaid, maar de tegenstander verdedigde goed. Dan maar een stuk geofferd voor drie pionnen om het interessant te maken. De stevige verdedigingszetten bleven echter komen en Marnix moest het eindspel zien te houden met zijn acht pionnen tegen vijf en een loper. Eerst nog met elk een toren, en zelfs toen die werden afgeruild leek er een doorbraak in te zitten maar dat was uiteindelijk slechts schijn.
Achteraf bekeken scoren we een onbezorgde ruime overwinning, die doet deugd!
De aanloop naar de uitwedstrijd tegen Erasmus 1 verliep niet al te gladjes. Afsluitingen en omleidingen op de toevoerwegen naar Rotterdam, afmelding van de gebroeders van de Wynkele, en Belgische boeren die de grens blokkeerden.
Maar zie, we namen gewoon een andere route, de gebroeders zegden hun afspraken af en deden toch mee, waren zelfs ruim voor de wedstrijd al aanwezig (!), en de Belgische boeren besloten toch iets anders te gaan doen op hun vrije zaterdag.
Dan de wedstrijd zelf nog, uiteraard. Erasmus had ondanks onze sterke opkomst nog steeds gemiddeld 75 elopunten meer, maar het kan natuurlijk raar lopen.
De wedstrijd bestond uit twee delen, een kop en een staart. De borden 5 t/m 8 waren voor de tijdcontrole al uitgeschaakt terwijl de schakers op 1 t/m 4 nog diep gebogen over de borden hingen.
Lander was het eerste klaar. Ik heb er niet veel van kunnen volgen. Het was een Siciliaan met 2. c3, waar het lang gelijk stond maar Lander opeens 2 pionnen achter stond. Het volgende moment dat ik keek had hij ze weer terug en ook nog eens met initiatief met leuke tactische dreigingen tegen de zwarte koning. Het volgende -en laatste- moment zag ik Lander opgeven.
Ik had vermoed dat mij datzelfde lot wachtte maar ik had voor twee pionnen toch wel doorlopend tactische kansen. Daar moet ik het in de regel ook van hebben. Tegen het naderen van de tijdcontrole ging het opeen heel hard en won ik ruim materiaal. Ik vergat daarbij wel de klok in te drukken en realiseerde me dat pas met nog iets meer dan een minuut op de klok, nadat ik me eerst nog zat af te vragen welke zet mijn tegenstander had gedaan …. Na het indrukken van de klok gaf hij op.
Jim speelde een partij met een doorlopende centrumspanning waarbij Jim d6xe5 wilde spelen en zijn tegenstander e5xd6. Het werd uiteindelijk e5xd6 maar toen ging Jim met f6 en e5 de pion toch weer ophalen. Remise zou hier het normale resultaat geweest zijn ware het niet dat wit een zet zag waar hij in gedachten wellicht al 2 uitroeptekens bij gezet had, maar na Jims tussenzetje toch moest concluderen dat twee vraagtekens beter op hun plaats waren geweest.
Rudy speelde agressief zoals gebruikelijk, stond de hele partij beter en won. Daarmee had de staart voor een 3-1 tussenstand gezorgd in ons voordeel, ruim meer dan verwacht. Nog anderhalf punt was nodig vanuit de kop.
Dat duurde nog knap lang. Helaas had ik Marnix verboden remise aan te nemen, lang voordat duidelijk werd dat we met de staartborden op 3-1 zouden komen. Inmiddels had hij een pionnetje weggegeven maar het was nog lang niet verloren.
Naast Marnix zat Kurt in een zeer naar remise riekende stelling te spelen waarin zijn tegenstander er toch alles probeerde uit te halen om de wedstrijd toch nog te doen keren in Rotterdams voordeel. Uiteindelijk kwam er een ongelijk lopereindspel op het bord en was de remise onafwendbaar.
Naast Kurt zat Sam die zoals gebruikelijk een zware partij speelde. Hij kwam een pionnetje achter maar won die door een kleine combinatie weer terug, en maakte het daarna zijn tegenstander nog lastiger en won uiteindelijk een dame tegen toren en stuk. Het bleef echter potremise en dat bracht ons op 4 punten, met Marnix en Eric nog bezig.
Eric had een lastig paard-lopereindspel op het bord waarin eigenlijk alleen zijn tegenstander kansen had maar eenvoudig zag het er niet uit. Gezien de stand ondernam hij nog wel een winstpoging maar dat leidde versneld tot wat het waarschijnlijk al heel lang was, remise.
Toen deed de partij van Marnix er eigenlijk al niet meer toe en in tijdnood gaf hij in een toch nog tweesnijdende stelling een toren en was het voorbij.
Daarna kwamen we in een opgewekte stemming ergens anders in Rotterdam Nieuwel tegen die in een heel andere stemming was, maar de reden daarvoor leest u in het verslag hieronder.
We use cookies to optimize our website and our service.
Functional
Altijd actief
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
