Eindelijk

HWP 3 HEEFT GEWONNEN. De CapsLock stond per ongeluk nog aan, maar ik laat het toch lekker zo staan. Want het is dit seizoen immers een unicum, een enormiteit wellicht. Tijdenlang bungelden we onderaan met nul – en nu doen we dat met twee punten. Misschien kunnen we het vege lijf zelfs nog redden, we treffen nog enkel directe concurrenten in de strijd om degradatie.

Na het schrikbarende spelerstekort in de vorige ronde, was er deze keer sprake van een fors overschot. Speciale dank gaat daarom uit naar diegenen die hun plek deze keer ter beschikking hebben gesteld, met teamleider Gert voorop. Hij stond en staat voor lastige afwegingen, nu het derde team in doodsnood verkeert en eigenlijk steeds in de sterkst denkbare opstelling zou moeten aantreden.

Kopman van HWP 2 William Boudry loopt langs het bord van Servaas DHooge, de benjamin van het derde team.

Laat ik beginnen met onze jeugdige staart. Servaas, die de vorige ronde nog de eer had gered, had een moeilijke middag en stond steeds minder. Hij vocht als een leeuw, was als laatste klaar, maar kon het tij niet keren. Ter linker- en ter rechterzijde van onze benjamin ging het er anders aan toe. Zowel Wonder als Lander bedienden zich van een rustige openingsopzet met de witte stukken om vervolgens vernietigend toe te slaan. Bij Wonder heb ik niet gezien hoe dat precies in zijn werk ging. Lander was ineens bezig om een zwarte koning op te jagen en verschrikkelijke dingen aan te doen. Dat moet genieten zijn geweest voor pa Kurt, die aan zijn eigen partij tamelijk weinig plezier had beleefd. In een gesloten Italiaan trok hij ten strijde tegen een goed beveiligde zwarte koning, zette daarbij naar eigen zeggen het verkeerde paard op f5 en realiseerde zich vervolgens te laat dat hij aan de noodrem had moeten trekken. Dramatische taferelen voltrokken zich aan de borden van de van de Wynkeles. Rudy stoomde onvervaard met zijn pionnen op richting de vijandelijke monarch en ik zag dat zijn tegenstander het aangevallen paard op f6 gewoon liet slaan in ruil voor een paar schamele pionnen. Onze man zette zijn aanval daarna voort en ik had het punt dan ook al geteld, maar Rudy verwaarloosde in zijn aanvalsdrift de onderste rij en moest allerlei tegenspel met zware stukken toestaan. Toen ik nog eens keek, waren de torens ineens geruild, stond wit weer gewoon een stuk voor en waren die pionnen van zijn tegenstander nog steeds schamel. De volgende keer dat ik langskwam, had de oudste van de twee geen stuk meer en wel pionnen minder, maar was hij wederom bezig in de buurt van de zwarte koning. Dat werd daar ergens remise, zeer tot ongenoegen van de jongere van de twee, die naar het scheen wat winstvarianten voor de witten tevoorschijn toverde. Eric had allicht recht van spreken. Hij was zeer tegen zijn gewoonte in vanuit een ongebruikelijke opening in ziedende tijdnood geraakt. Dat was voor zijn tegenstander het sein om een stuk te investeren in de aanval, maar Eric gaf geen krimp, nam het initiatief over en ontfutselde zijn tegenstander nog een kwaliteit, waarna het pleit was beslecht.

Heel wat rustiger ging Jim te werk. Hij ving met zwart op wat er op te vangen viel, wikkelde af naar een eindspel met toren en ongelijke lopers, snoepte hier en daar een pionnetje en walste naar de overkant. Zelf was ik redelijk tevreden over mijn partij, waarin ik al snel de openingsproblemen had opgelost en mijn tegenstander steeds vragen kon blijven stellen. Net toen die een beetje op adem leek te komen deed hij zichzelf de das om met een ontijdig f4, waarna hij een te grote positionele concessie moest doen door zijn zwartveldige loper af te ruilen tegen een centraal geposteerd paard. Een tweede foutieve bezetting van veld f4 – ditmaal met een paard – leek zijn einde te versnellen. De computer moest natuurlijk weer het één en ander verpesten, want mijn 27e en 28e bleken foutief, om redenen (28 e5) die ik tijdens de partij wel bekeken maar niet doorgrond had.

Stelling na 19 f4

Wie goed heeft meegeteld, weet nu dat de eindstand 5,5 voor ons en 2,5 voor De Baronie was. Op naar Axel om Landau in de bek te kijken.

  HWP 3   De Baronie 1   5,5-2,5
1 M. van der Zalm   S. Dijksman   1-0
2 K. van Coppenolle   R. van Berkel   0-1
3 E. van de Wynkele   F. de Jong   1-0
4 R. van de Wynkele   W. van der Linden   0,5-0,5
5 J. van de Vreede   A. Slagboom   1-0
6 W. Dutré   M. Antonissen   1-0
7 S. DHooge   C. Hemmers   0-1
8 L. van Coppenolle   K. Ooms   1-0
Lees verderEindelijk

De Giessen en Linge I – HWP III: De wedstrijd van misschien als

(door Johan de Zwart)

  • Misschien als het samenstellen van het team n.a.v. perikelen in het tweede niet zo chaotisch was gelopen en Gert gewoon als teamleider mee had kunnen spelen;
  • Misschien als de voorzitter niet op het laatste moment vanwege ziekte verstek moest laten;
  • Misschien als wij niet zo sportief waren geweest om aan onze tegenstander te melden dat wij maar met zes man zouden opkomen en voor een tactische opstelling hadden gekozen;
  • Misschien als wij van de oude garde (Jim, Frans en ik) niet een collectieve off-day hadden;
  • Misschien als….

Was de uitslag wat gunstiger uitgevallen.

Het positieve nieuws was dat Servaas nogmaals bewees dat hij op dit niveau goed kan meekomen. Waar ik ook blij van werd was dat onze debutant Siebe het een leuke ervaring vond.

Voor wat betreft de wedstrijd zelf kan ik vrij kort zijn. Wij begonnen met een 2-0 achterstand. Voor Siebe was het zijn eerste wedstrijd op dit niveau en met een klassiek tempo.  De wedstrijd was een goede oefening, voor het team helaas een 0. Manuel had een witvelderige loper die niet meedeed en een gebrek aan ruimte wat uiteindelijk toch fataal afliep.

Servaas bleek goed tegen zijn tegenstander, die 300 elo-punten meer had, opgewassen te zijn. In een ingewikkeld middenspel verrekende Henk Boot zich waarna Servaas het kalm uitmaakte.

Mijn indruk was dat ik, Frans en Jim ongeveer op dezelfde wijze verloren. Gelijk uit de opening gekomen en vervolgens langzaam maar zeker in een steeds slechtere stelling verzeilen met fatale afloop.

Op de terugweg konden wij (Manuel, Siebe en ondergetekende) in Dordrecht dankzij een sprint (word ik toch te oud voor) en een aardige conducteur net onze aansluitende intercity richting Goes halen. Het kan overigens niet anders worden gezegd dan dat de heen- en terugreis met het openbaar vervoer naar Terneuzen soepel verliepen.

De reis haalde wel herinneringen van mij op aan een wedstrijd die wij met het schoolteam speelden in 1974. Wij waren toen Zeeuws kampioen geworden. Wij moesten – als zestal – in een uitwedstrijd aantreden tegen een Limburgs team. Om op tijd in Limburg te zijn heeft een leraar van onze school ons in zijn Fiat 500 naar de boot gebracht. Vervolgens een lange treinreis naar Limburg. Van de wedstrijd zelf kan ik me niet zoveel herinneren behalve dat:

  • Marc Cardon op bord 1 tegen Peter Scheeren moest spelen en kansloos verloor;
  • Dat de rest(o.a. ik, Hans Oosterhout en Wilfried Vleeskens) zijn voorbeeld volgden en dat de wedstrijd veel korter duurde dan de treinreis (werd dus 6-0);
  • En vervolgens weer een lange reis terug en dat wij onderweg patat hebben gegeten.

Vond het toch een leuke beleving. Zaterdag hetzelfde gevoel … kwam waarschijnlijk door de nostalgische herinneringen aan de vele verre reizen die ik met het openbaar vervoer heb ondernomen voor wedstrijden van HWP.

Gelukkig zat ik zaterdag in de auto met Manuel wel wat ruimer dan destijds in de Fiat 500. En de patat in Philippine was ook niet te versmaden.

Als wij de laatste vier wedstrijden gewoon winnen (wat op papier zou kunnen) kunnen wij ons handhaven. Anders wordt het de vierde klasse.


 
De Giessen en Linge I1861 HWP III17817-1
1Tony Else1793 N.O.00-1
2Tim Schakel1992 Johan de Zwart19181-0
3Jaco Vonk2023 Jim van de Vreede19381-0
4Eddy Korevaar1878 Frans Snijders18741-0             
5Henk Boot1940 Servaas Dhooge16160-1
6Tijmen Schakel1774 Manuel Colsen15611-0
7Louis Burgers1744 Siebe Kors01-0
8Hans Karelse1773 N.O.01-0            
Lees verderDe Giessen en Linge I – HWP III: De wedstrijd van misschien als

HWP 3 weer (net) verloren

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:HWP 3

HWP 3 heeft op zaterdag 26 november 2022 in Sas van Gent voor de vierde achtereenvolgende keer verloren. Hierdoor staan we nu echt helemaal onderaan met 0 matchpunten.

Toch leek de middag goed te beginnen. Charlois Europoort 3 kwam te laat en bovendien met maar 7 spelers. Helaas hadden ze dat niet vantevoren gemeld, zodat Kurt van Coppenolle behalve een reglementair punt ook een vrije middag had. De voorsprong werd vergroot door Marnix van der Zalm, die de Charlois speler met de laagste rating versloeg. Maar het was geen walk over geweest.

Ik werd zelf in de opening verrast door Melvin Holwijn, waar ik vaker tegen gespeeld heb. Ik wist de schade in eerste instantie te beperken, maar van enig openingsvoordeel met wit was geen sprake meer. Door een fout verloor ik een pion in het Dame + Paard eindspel. Zwart had daarna goede winstkansen, maar door een iets te haastig uitgevoerde 40e zet kon ik met een tactische truc mijn pion terug winnen. Na de bijna verplichte dameruil bleef een paardeindspel over dat remise was en bleef. Zo stonden we op 2.5 – 1.5, maar Marnix die inmiddels rondgekeken had was er niet gerust op en ik moest het met hem eens zijn.

Servaas D’Hooge verloor in een doorslaande koningsaanval en na afloop hoorde ik het woord “overspeeld”. Ja, dat gebeurt soms. Daarna maakte Johan de Zwart remise in een eindspel met ongelijke lopers. Johan had een pion meer en sprak van een plusremise, helaas leverde dat toch niet meer dan een half punt op.

Jim van de Vreede stond wat minder, maar we weten allemaal dat Jim uiistekend kan verdedigen. Helaas wist wit een venijnige truc in de stelling te vlechten, die een vol stuk opleverde. Het resterende eindspel was daarna snel afgelopen. En zo stond het 3 – 3.

Frans Snijders had in een wild-west partij na een wat betere stand in het begin uiteindelijk een eindspel van 2 Torens + 2 pionnen tegen Toren, loper en Paard bereikt. Maar zijn koning stond erg slecht. Tenslotte kon Frans het nog remise houden dankzij een vrije a-pion.

De laatste die nog speelde was Eric van de Wynkele. Hij had een eindspel van een loper + een paar pionnen tegen 5 pionnen van wit die al ver opgerukt waren. Een poging tot blokkade mislukte en daarna verloor Eric zelfs. Zo werd het 3.5 – 4.5.

 HWP 31921 Charlois Europoort 318493½-4½
1Kurt van Coppenolle2106 N.O.01R-0R
2Marnix van der Zalm2054 Pearl Uyttenhove15461-0
3Eric van de Wynkele2061 Angelique Osinga19770-1
4Johan de Zwart1910 Jesus Canedo1920½-½
5Jim van de Vreede1952 Tjerk Tinga19180-1
6Gert van Rij1813 Melvin Holwijn1926½-½
7Servaas D’Hooge1607 Eduard Smits18490-1
8Frans Snijders1866 Dave Remijnsen1809½-½

Lees verderHWP 3 weer (net) verloren

HWP 3 komt net te kort in steenkoude match

Een boeiende wedstrijd tegen Goes 1 heeft het derde team 3,5 bordpunten opgeleverd en dat waren er ei zo na 4 geweest. Gezien het verloop van de strijd kan ik vrede hebben met de uitslag, maar daarmee blijven we wel op 0 matchpunten staan.

Ik kon me nog herinneren van ons treffen vorig jaar dat het daar in die school niet bijster warm was geweest, dus ik had voor de zekerheid een extra vestje aangetrokken. Jim had zelfs een dikke vest in de tas voor het geval, en dat was het. Mijn vestje bleek niks waard en ook de aanblik van een slechts in een T-shirt gehulde Grochal wist mij niet te verwarmen. Dat deden de zetten van William helaas ook niet, waardoor we al snel met 1-0 achter stonden. Tegelijkertijd waren zowel Eric als Jim door al te passief spel met de witte stukken in de verdrukking gekomen en was het voordeel van de voorzet bij Servaas en Rudy ook verdwenen. Hoewel Johan en ik zonder noemenswaardige problemen uit de opening waren gekomen, zag het er dus niet goed uit.

Gelukkig was daar Snijders, die zijn tegenstander naar de strot vloog op een manier die deed denken aan zijn grootste prestaties. Op dit soort dagen wil je de man niet tegenover je hebben. Het was pure bloeddorst. Meteen een pion er tegenaan smijten, er vervolgens eentje over de h-lijn laten razen, de vijandelijke koning opjagen, een penninkje hier en daar, trucs eruit halen, slachten. Snijders – Hut heeft er een broertje bij: Fuiter – Snijders.

Johan en ik tekenden al gauw de vrede, Jim ging ten onder in een ziedende koningsaanval en Eric werd onder de voet gelopen, maar bij Servaas en Rudy was het opgeklaard en beiden kregen ineens winstkansen. Rudy slaagde er inderdaad in om het punt binnen te brengen, door in een toreneindspel een stuk handiger te manoeuvreren dan d’ aloude Hans Welten. Maar het mirakel Servaas moest helaas in remise berusten, vanwege de extreme tijdnood waarin hij was komen te verkeren. Dat neemt niet weg dat de wijze waarop hij zich aan de zwarte druk had weten te ontworstelen en een pion buit had weten te maken, zeer tot de verbeelding sprak.

We hebben dus drie keer verloren, maar wel tegen de drie koplopers. Alle gelegenheid dus om ons blazoen te ontsmetten en op te poetsen in de komende ronden, om te beginnen tegen Charlois 3 in Sas op 26 november aanstaande. Komt dat zien.

 Goes 11949 HWP 318524½-3½
1Joey Grochal2259 Eric van de Wynkele20611-0
2Sven Stange2141 Marnix van der Zalm2054½-½
3Jari Groen1900 Jim van de Vreede19521-0
4Louis Nieuwenhuijse1983 Johan de Zwart1910½-½
5Rinus Burgerhoff1982 Servaas Dhooge1607½-½
6Joey van de Braak1854 William Baeten14651-0
7Hans Welten1789 Rudy van de Wynkele19030-1
8David de Feijter1742 Frans Snijders18660-1
Lees verderHWP 3 komt net te kort in steenkoude match

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden