Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Op 29 maart 2014 speelde HWP4 in Scherpenisse tegen ZSC. Het samengestelde team zag er uit om te kunnen winnen. Al gauw brak de strijd los en kwamen mooie stellingen op de borden. Het zou dan ook een dag met weinig remises worden. Vooral de topborden kwamen goed uit de startblokken.Het eerste punt werd evenwel gescoord door Bart de Vogelaere, dit kwam uit een stelling waar dit niet in leek te zitten. Mooi slot ook met mat in 1. Herman van de Wynkele zette in het middenspel alle zeilen bij en koerste vervolgens op remise af tegen de steeds beter wordende Kedem Gutkind. John Gommers scoorde ook vrij gemakkelijk en Marnix van der Zalm speelde ook een dijk van een partij. De slechtste partij werd gespeeld door Henk de Ridder. Henk kwam goed uit de opening maar deed toen meerdere slechte zetten, waarna Rick van de Breevaart de kans kreeg een aanval op de koningsvleugel op te zetten en door de zwakke verdediging heen liep. Adrie den Hamer nam genoegen met remise en zo kwam er een tussenstand van 4-2 op het uitslagenformulier. Gezien de vorige uitslagen was dat een hele luxe. Manuel Colsen en Miguel Vande Vaerd gingen de 2e tijdscontrole in en werden geacht het volle matchpunt te bewerkstelligen. Dat gebeurde vrij snel omdat Miguel met een betere stelling de wederzijdse tijdnoodfase had afgesloten en met weinig materiaal toch een matnet vlocht. Enigszins sneu was het sneuvelen van Manuel. Manuel had in het middenspel materiaalwinst uit het vuur gesleept, maar raakte helaas in het eindspel de draad kwijt. Met nog 2 wedstrijden voor de boeg gaan we nu voor een plaats in de middenmoot.

We hadden deze wedstrijd nooit moeten verliezen. Twee gelijkwaardige teams traden aan op een zonnige zaterdagmiddag in Roosendaal. Al snel werd duidelijk dat vier van de onzen gingen winnen en dat de andere vier het moeilijk hadden. De match koerste dan ook af op een gelijkspel, waarmee wij De Pion voor zouden blijven op de ranglijst. Dit beeld werd slechts eenmaal onderbroken, en helaas in ons nadeel. Renzo Ducarmon had Ludo Tolhuizen volledige weggespeeld, maar viel op het beslissende moment ten prooi aan de gevaarlijke overtuiging dat alles wel zou winnen. Bijna alles. Alles behalve de blunder die hij op het bord bracht. Zo jammer.
We begonnen met een vooraf onverwachte nul. Maarten Rademakers was door de teamleider op het achtste bord geplaatst om hem het scoren te vergemakkelijken. Niets bleek minder waar. Onze enige echte Sassenaar zag zich geconfronteerd met een hem onbekende openingsvariant en ging kansloos ten onder. Deze nederlaag werd al snel goedgemaakt door Rein Verstraeten aan bord één, die Stefan Colijn alle hoeken van het bord liet zien. Helaas laafde David Roos zich niet aan het goede spel van zijn buurman. Na een simpele opening klonterden de zwarte stukken van David samen tot een misplaatste kluwen, die onontwarbaar bleek. Ook deze nederlaag werd gecompenseerd, en wel door Fabian Hulpia. Fabian heeft duidelijk zijn vorm hervonden en speelde zijn landgenoot Du Pont op magistrale wijze zoek. Datzelfde was Renzo dus aan het doen, maar daar ging het mis en dat kostte ons de wedstrijd. Want de nederlaag van Renzo kon niet meer worden rechtgezet. Bert Feys kon de langzame koningsaanval van Van Mechelen niet weerstaan en Harry Provoost leut zich wegdrukken door oude vos Robert Schuermans. Het feit dat ik tenslotte, na lang en moeizaam manoeuvreren in een gewonnen eindspel, een vol punt op mijn conto kon bijschrijven, deed aan de uitslag van de match niets af.
We staan nu laatste en om degradatie te voorkomen, is het noodzakelijk dat we elke wedstrijd gaan spelen zoals in de vorige ronde tegen LSG. Ik voel dat we het kunnen. Jullie ook?

Op 8 maart 2014 ontving HWP 4 Landau 2 in de ZSB Hoofdklasse. Het is een spannende match geworden waarin HWP 4 zijn huid duur heeft verkocht.
HWP 4 nam gemotiveerd plaats achter de borden. Toch werd er al snel een remise genoteerd. Henk de Ridder en Nick Dubbeldam speelden een italiaanse partij en hadden niet de ambitie om van de theorie af te wijken. Ze volgden de partij Miles-Kortsnoj 1979 die in zetherhaling eindigde. Gelukkig was vandaag ook John Gommers beschikbaar die op eigen verzoek op een laag bord speelde. Hij overrompelde Ronald Janssens, zodat we met voorsprong de namiddag ingingen. Echter Landau 2 kwam duidelijk voor de punten en dat kwamen we nu te weten. Miguel Van de Vaerd had in een morragambiet een vol stuk geofferd voor de aanval en leek dat met succes af te ronden, maar met kunst en vliegwerk hield Arjo Arendse stand. Nick Wegman kwam goed uit de opening, maar speelde te creatief en botste op een degelijke Janco Dees. Rudi Pauwels koos ook voor de aanval en de nodige schijnoffers, maar hier werd te veel geruild dat tot een verloren eindspel leidde. Tussenstand 1,5-3,5. Er leek een gelijkspel in de maak te zijn. Zeker toen Gert vsn Rij na een erbarmelijke stelling ineens in een gewonnen lopereindspel terechtkwam en dat vlekkeloos uitblies. Marnix van der Zalm had een hele dag last van de veelbelovende jeugdspeler Bas de Feijter. Marnix heeft alles geprobeerd en kon uiteindelijk niks beters vinden dan eeuwig schaak, mede met het oog op de partij van Adrie den Hamer die in het middenspel op sublieme wijze een pion had buitgemaakt en die pas teruggaf toen het eindspel gewonnen leek. Toen hij de partij in het toreneindspel kon beslissen werd hij even schaakblind en kwam Patrick Moens terug. Adrie beruste pas in remise toen er 2 koningen overbleven. We hebben gedaan wat we konden. Van de 7 ronden hebben we 6 keer 4,5-3,5 gespeeld, om van een nieuw record te spreken.