Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

De eerste doelstelling van het seizoen was gehaald: bij het ingaan van de laatste ronde hadden we de kans op promotie nog in eigen hand. Er moest gewonnen worden van favoriet Charlois Europoort.
Na anderhalf uur spelen kwam er enige tekening in de strijd. Duidelijk was dat Steven en Koen een zware middag gingen krijgen, maar daar stond tegenover dat de stellingen van Thibaut V, Helmut en Adrian veelbelovend oogden.
De score werd echter geopend op een ander bord en wel door mijn tegenstander, die in een niets-aan-de-hand-stelling een enorme blunder produceerde en na mijn antwoord opgaf. Een flinke meevaller dus. Stefan Docx maakte gelijk voor Charlois. Met vaste hand voerde hij zijn gunstige stelling tegen Koen naar winst.
Johan kreeg een stukoffer over zich heen en ik zag zijn witte koning het open veld in gaan. Het zal wel eeuwig schaak geweest zijn, want de partij was plotseling in remise geeindigd: 1,5-1,5.
De verwachting was dat we snel weer op voorsprong zouden komen, want Helmut had inmiddels beslissend voordeel. Dat gebeurde niet. Eerst moest Tom de handdoek gooien. Het was lastig verdedigen tegen Erik van den Doel die zich vanuit een Maroczy een weg in Tom’s damevleugel vocht. Daarna was Helmut wel aan de beurt en stond het weer gelijk: 2,5-2,5.
De ploegen gaven elkaar weinig toe. Direct nadat Paul de teamleider van Charlois, Michel de Wit, had verslagen, moest Steven capituleren tegen Julian van Overdam. De jonge Rotterdammer had met zijn overwinning een cruciale bijdrage aan het resultaat van de wedstrijd.
Thibaut V en Adrian moesten berusten in remise. Hun tegenstanders, Mher Hovhanisian en Roger Meng, wilden van geen wijken weten en de stellingen waren er niet naar om risico’s te nemen. Zo gingen we de finale in met een stand van 4,5-4,5. Aan de ongelukkige overblijver Thibaut M de taak om het winnende punt binnen te halen. In belang van het team had hij een remise-aanbod van Dgebuadze afgeslagen en ging hij in een zeer onduidelijke stelling met een flinke voorsprong op de klok op zoek naar eeuwige roem. En zo waar, de stuurlui aan de wal zagen kansen en op een bepaald moment sprak men zelfs van een gewonnen stelling. Het mocht niet zo zijn. Dgebuadze speelde de laatste fase overtuigend en won: 4,5-5,5. Na afloop toonde hij bovendien op indrukwekkende wijze aan dat zijn stelling steeds in orde was geweest.
Felicitaties aan de Rotterdammers; ze zijn de terechte kampioenen. We wensen hen veel succes in de Meesterklasse.

Hans was als eerste klaar. Hij kende de openingstheorie beter dan zijn tegenstander, en na een blunder won hij een stuk en de partij. Zo kwamen we binnen het uur op voorsprong en was de trend gezet.
Niet veel later behaalde ook Thibaut M het punt. Met wit kwam hij al vroeg op voordeel, en toen zijn tegenstander op de verkeerde manier tegenspel zocht, rolde hij hem snel op.
Het eerste halfje voor Venlo werd afgedwongen door Joep. Paul stond beter, maar Joep verdedigde sterk, en het voordeel bleek vooral optisch. In tijdnood nam Paul dan maar het zeker voor het onzekere, en zijn remisevoorstel werd aanvaard.
Ikzelf behaalde zowel op stelling als op de klok voordeel in de opening. In het middenspel was het nog spannend maar toen Maarten dameruil forceerde belandde ik in een zeer voordelig eindspel. Een blunder onder tijdsdruk bracht een voortijdig einde aan de partij.
Thibaut V nam met zwart eerst een pion, en wat later een dame. Zijn tegenstander wou het wel nog zien en kreeg het dan ook getoond.
Koen won mooi in zijn kenmerkende stijl: de opening niet helemaal ‘volgens de boekjes’, even verloren gestaan ook, maar uiteindelijk toch een knappe aanvalsoverwinning.
Helmut meende na 10 zetten heel slecht tot verloren gestaan te hebben. Hij had ‘zin om op te geven’, maar wist zich terug te knokken en won alsnog, waardoor de score nog verder werd uitgediept.
Er werden nog 3 halfjes gescoord, waarbij de remise van Johan eigenlijk ook als een overwinning kan beschouwd worden. Venlo had namelijk tactisch zijn nummer 2 wit gegeven op het laatste bord. Johan bleef keurig rechtstaan onder de witte druk.
Adriaans remise kan dan weer een beetje als een nederlaag beschouwd worden. In de opening leek hij op heel groot voordeel te staan, maar ergens moet hij zijn tegenstander hebben laten ontglippen. Hij wist alsnog een eindspel met een pluspion te bereiken, maar een spijtige rekenfout vergooide finaal de winstkansen.
Tom was nog als laatste bezig. In een rommelpot leek hij in serieuze moeilijkheden beland te zijn, maar hij kwam er vanaf met een deugddoende eindspelmassage en een halfje.

Gezien het wedstrijdverloop was onze 2-8 monsterzege dus niet eens geflatteerd. Na de verpletterende overwinningen die we de voorbije rondes geboekt hebben, zal het deugd doen om volgende ronde eens tegen een wat sterkere ploeg uit te komen.
Een mooie opwarmer voor de meesterklasse volgend jaar.

Uit naar Krimpen bracht ons ditmaal een nieuwe lokatie vanwege geluidsoverlast in hun normale speelzaal. De nieuwe ruimte was perfect maar was overduidelijk berekend op bezoekers van het zorgcentrum dat ook in het gebouw zat: het bier was rond vijven op. Zoals gebruikelijk waren we niet allemaal op tijd –files rond Antwerpen deze keer- maar het spel leed daar niet onder.
Vreemd was de afwezigheid van Etienne. Dat moet hij maar niet meer doen. Speciaal voor hem werden de wedstrijden live op internet gezet zodat hij het nog beter kon volgen dan wanneer hij er live bij geweest zou zijn. We hebben hem niet teleurgesteld.
Marc had van tevoren aangegeven liever niet tegen Harold van Dijk op bord 1 te spelen. Rudy wilde dat wel overnemen maar speelde niet gelukkig. Als je in de opening van de partij Pg1-f3-g5-h3-g1 speelt, dan kan dat geniaal zijn maar meestal word je dan opgebracht. Dat gebeurde dan ook. Bij Chris ging het een stuk beter. Zijn tegenstander werd twee keer enorm verrast en het was binnen 25 zitten voorbij. Erik won in een partij die alle kanten op leek te kunnen in een behoorlijk open stelling –dat gold met name de koningsstelling van Erik die eigenlijk de naam "stelling" niet mocht hebben- maar plotseling stond er een matsituatie op het bord. Marc speelde nog erg lang door om zijn goed opgebouwde voordeel te verzilveren maar uiteindelijk moest hij toch in remise berusten. Dat had Jim ook graag gedaan, maar het liep niet echt lekker deze zaterdag en hij werd langzaam maar zeker naar de 0 gedrukt. Bij Yves leek het op een snelle overwinning uit te gaan lopen tegen de jonge Kevin Nguyen die zoals wel meer jeugdspelers doen, niet nadacht maar zetten deed. Toen het tijd werd om na te gaan denken stond hij een kwaliteit achter zonder compensatie. Yves kon er echter niet doorheen breken en moest uiteindelijk met remise genoegen nemen. Andre bood al redelijk snel remise aan en dat werd onmiddellijk geaccepteerd nadat zijn tegenstander van de teamleider had gehoord dat hij tegen de topscorer (5 uit 5) speelde. Andre dacht dat hij minder stond maar dat bleek achteraf wel heel erg mee te vallen. Het was eerder Andre die beter stond. Frans kon wraak nemen op de tegenstander tegen wie hij het vorig jaar akelig had laten liggen. Eigenlijk werden alleen maar aanvallende zetten gedaan. Er zullen wel heel veel gaten in gezeten hebben, maar leuk was het wel.
Hiermee zijn we op 12 machtpunten gekomen en omdat Landau gelijkspeelde tegen De Pion 2 wordt het nu wellicht nog spannend de laatste ronde want Landau staat maar een bordpuntje voor. Feit is wel dat ze tegen de nummer laatst spelen en wij tegen de nummer 7 dus groot zijn onze kansen niet, maar we gaan het wel proberen.