Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Op 12 april kwam SVWZV uit Oostburg naar Sas van Gent in de voorlaatste ronde van de ZSB hoofdklasse. SVWZV stond stijf onderaan en HWP 4 was vastbesloten om dat zo te laten. In het eerste uur zag dit er niet naar uit. John Gommers kwam slecht uit de opening en Nick Wegman was al snel een vol stuk kwijtgeraakt en Rudi Pauwels was uit een Budapester zonder enig voordeel gekomen. Opmerkelijk was ook dat het Hollands door veel HWP ers werd gedemonstreerd. HWP begon met een punt voorsprong omdat SZWVZ niemand kon vinden om het 2e bord te bemannen. Henk had dus een vrije middag. De volgende uitslag was de remise op het bord van Rudi Pauwels. Niemand was verrast. Ook was het geen verrassing dat Bart de Vogelaere de beginneling die hij als tegenstander kreeg liet zien hoe je een zwakke opening aanpakt. Adrie den Hamer pakte zijn zwakkere tegenstander positioneel aan en ook met resultaat. Ons topbord Marnix van der Zalm speelde ook kalm, maar iedere zet was wel raak. Nick Wegman was weliswaar een stuk kwijtgeraakt, maar bleef wel aanvallen en valletjes uitzetten, zodanig dat zijn tegenstander remise voorstelde omdat hij dacht er niet te kunnen doorkomen. De buit was nu dubbel en dwars binnen. 5-1 voor HWP 4. Herman deed er nog een schepje bovenop door zijn klein voordeeltje professioneel verder uit te bouwen. John was intussen aan het terugkomen. Johan de Meester had hier zelf aan meegeholpen door de dode loper van John op b8 onnodig een paard te laten ruilen op e5. Vol bewondering zagen we vervolgens het afwerken van het toreneindspel door John. Rekenwerk pursang en een voorbeeld voor menig schaakmeester. HWP 4 gaat dan toch nog in de middenmoot eindigen. Zou die promotie naar de KNSB dan voor het volgende seizoen zijn?

Het noodlot sloeg toe voor HWP 3 vorige zaterdag. De eerste tegen de laatste, het loopt wel vaker eens mis. Middelburg moest zijn eerste bord missen en leek op papier een gemakkelijke kluif, een gelegenheid om onze bordpunten wat op te vijzelen. Groot elo overwicht op alle borden. Maar alleen Andre, Jim en Rudy waren bij de zaak en deden wat verwacht werd, winnen. Op te merken dat Andre hiermee op 5 uit 5 komt. De remises van Chris en Frans kunnen er ook mee door alhoewel Frans de winst liet liggen terwijl Chris op stevige tegenstand stuitte. Voor de rest zette Yves de toon door een stuk weg te blunderen. Eric verloor onnodig een toreneindspel. En Etienne heeft sedert een paar maanden het winnen afgeleerd. Een gemakkelijk gewonnen stelling in het vijfde uur verknald door een simpel matnet niet te zien, men noemt dit een helpmat. Grote ontgoocheling alom. Maar laten we het toegeven, promotie is misschien toch iets te hoog gegrepen voor onze ploeg, alleen jammer dat het op die manier moet gebeuren. Alhoewel, bij winst in Krimpen volgende ronde is nog alles mogelijk.

Kennelijk begint het tweede zich steeds beter thuis te voelen in De Statie. Na koploper LSG 2 in de vorige thuiswedstrijd moest deze keer ASV 2 eraan geloven, met dezelfde cijfers. Weer vier zeges en vier remises voor de onzen.
In de loop van de middag werd al duidelijk dat we in goede doen waren. Overal zagen de stellingen er gunstig uit. De eerste die het zoet mocht proeven was Maarten Rademakers. Het Hollands van zijn tegenstander werd gesloopt door een steeds sterker wordend loperpaar. Niet lang daarna liet Fabian Hulpia zijn derde opeenvolgende overwinning noteren door FM Peter Boel op schitterende wijze weg te spelen. Inmiddels was ook duidelijk dat Nele Vanhuyse ging winnen. Haar opponent beheerste het Italiaans blijkbaar niet goed genoeg om een vuist te kunnen maken. Hij kwam er in ieder geval niet aan te pas. En het vierde volle punt kwam van Marc Lacrosse. Het feit dat hij bijna een half uur te laat arriveerde, deerde hem niet. Pionwinst, losmaken, overnemen en incasseren. Zo doet Marc dat.
De remises van de overige weer kwamen via ups en downs tot stand, maar nooit zag het ernaar uit dat we werkelijk een verliespartij zouden oplopen.

Dankzij deze overwinning zijn we plots van de 10e naar de 7e plaats gestegen. In de volgende ronde mogen we tegen Santpoort, een team dat onder ons staat. Als we niet verliezen, is behoud vrijwel verzekerd.

We beginnen op stoom te raken. Tegen het Arnhemse ASV werd het weer 7-3. Het was geen gemakkelijke wedstrijd, maar geflatteerd was de uitslag zeker niet.
Terwijl de meeste partijen de openingsfase nog niet achter de rug hadden, besloten Wouter en zijn tegenstander dat het genoeg was: remise. Aan drie borden was het materiele evenwicht al snel verbroken. De spelers met een pion meer wonnen redelijk overtuigend. Gelukkig voor ons waren daar twee HWP-ers bij. Steven en ik wonnen in het eindspel, Thibaut M moest helaas het onderspit delven. Aanvankelijk had Johan ook een pion meer, maar die gaf hij wijselijk terug en won soepel: 3,5-1,5.
Koen’s tegenstander offerde een kwaliteit, kreeg die later weer terug, maar raakte vervolgens verzeild in een eindspel met een pion minder, dat door Koen vakkundig werd uitgetikt. Thibaut V maakte kennis met good old Jaap Vogel. Een remise-aanbod afslaan in mindere stelling getuigt soms van moed, maar is niet altijd verstandig en vandaag was het dat zeker niet. Een nederlaag dus.
Aan bord 1 had Paul het niet gemakkelijk tegen Bob Beeke. Pas diep in het eindspel wist Paul zijn voordeel te verzilveren. Daarmee was de match gewonnen en konden we aan de bordpunten gaan werken.
Adrian had in het middenspel een pion buit gemaakt, maar slaagde er helaas niet in het dame-eindspel met pluspion te winnen.
Helmut tenslotte had het loperpaar tegen twee paarden. Het leek een kwestie van lange adem. Toen ik na enige tijd weer eens een kijkje ging nemen, bleek een van de paarden het bord verlaten te hebben. De uitslag laat zich raden.
Een mooie 7-3 overwinning dus en een paar uur hopen dat Charlois misschien gestruikeld zou zijn over Caissa. Helaas, de Rotterdammers hebben weer gewonnen. We lopen weliswaar wat bordpunten in, maar het zet allemaal weinig zoden aan de dijk. Nog twee keer winnen dus.