HWP 4

Op 26 november 2011 ging HWP 4 op bezoek bij Landau 2.Dit was in de derde ronde van de ZSB Hoofdklasse. Je zou toch veronderstellen dat Landau 2 onder de indruk was toen het dagteam van HWP 4 binnenstapte. Welnu, vergeet het maar, de Axelaars kropen als een blok beton achter de borden. Het leek wel of de meeste HWP ers verdoofd waren. Enkelen deden hun werk naar behoren. Adri den Hamer zeer zeker. Hij moest vanwege de geweldige opkomst bord 8 voor zijn rekening nemen en gaf zijn jonge doch veelbelovende tegenstander schaakles. Dat werd ook van Rudi Pauwels verwacht. Hij trof de jonge Danilo Bolleman, de zoon van Erik tegenover zich. Omdat Rudi te rustig begon vervlakte de partij en verzande in remise. Henk de Ridder ging behoorlijk te keer tegen Koen Dhuyvetter en leek voortdurend aan het langste eind te trekken, totdat zijn tegenstander met veel kunst en vliegwerk in het eindspel met remise wegkwam. Ook over Levon Galoyan niets dan lof. Boeiend voor het publiek hoe hij een tegenspartelende Theo de Putter onder de grond stak. Ja, dat waren onze wapenfeiten. Over de 4 mensen die het onderspit dolven in het kort de bijzonderheden. Sadik was niet opgewassen tegen de lijfopening van Moens. 1 b3 en dan sukkelen tot de pijp leeg was. Frans was vandaag gewoon de mindere tegen Arjo Arendse. John kon en mocht geen remise spelen. Hij was tot forceren gedwongen en dat wil nogal eens verkeerd uitpakken. Van Nick werd te veel gevraagd bij de 3-3 tussenstand toen hij samen met John voor minimaal 4-4 moest zorgen. Landau zal veel spijt van hun stunt krijgen, want in de volgende ronde komt hun eerste naar ons om te worden afgeslacht.

De 2e ronde in de ZSB-Hoofdklasse was een thuiswedstrijd voor HWP 4.
Middelburg 2 was te gast in Sluiskil.
I.v.m. een vakantie van onze teamcaptain Henk de Ridder, was Manuel Colsen deze ronde ook teamleider van HWP 4 (en tevens wedstrijdleider van HWP 3).
HWP 4 moest enkele spelers afstaan aan hogere teams, waardoor er enkele invallers achter de borden plaatsnamen. Gelukkig voor ons, was dit bij Middelburg 2 ook het geval. Hun 2e bord was zelfs leeg.
Daardoor had Nick Dubbeldam geen tegenstander.
Sadik Bajraktari speelde remise. Tussenstand 1 1/2 – 1/2.
Het precieze verloop van de andere partijen heb ik niet precies kunnen volgen, maar een nipte overwinning behoorde steeds tot de mogelijkheden.
Nick Wegman en Gilbert Ongena boekten goede overwinningen.
Tom Lammens en Adrie den Hamer speelden remise.
Thomas Perisic verloor jammer genoeg de partij.
Lydia Dubbeldam speelde een goede en lange partij aan bord 8, maar verloor.
Eindstand 4 1/2 – 3 1/2.
Complimenten aan de teamleden met deze overwinning!
Alvast succes in de volgende ronde.

Op 17 september 2011 startte de ZSB hoofdklasse. Ondanks het feit dat de helft van ons basisteam verhinderd was zag teamleider Henk de Ridder toch kans met een fantastisch team naar Kruiningen af te reizen. Zelfs de voorzitter zette zijn beste
beentje voor. Op 16 september had zich bovendien een nieuw lid aangemeld, die hierdoor nog niet speelgerechtigd was voor de KNSB competitie waar hij in thuishoort. Spontaan ging hij mee naar Kruiningen om het eerste bord voor zijn rekening te nemen.
De wedstrijd was nog maar net begonnen toen Henk de Ridder het goede voorbeeld gaf door in het Frans een aanval uit het boekje in winst om te zetten. Snel daarna volgden Levon Galoyan en Jelle Vanhijfte dit goede voorbeeld. Na 2,5 uur spelen keken we dus tegen een 3-0 voorsprong aan. Sadik Bajraktari deed er vervolgens een schepje bovenop door na een verschrikkelijke stelling vanuit de Budapester de partij uit te blazen. En wat te denken van Marnix. Onze voorzitter speelde een partij uit 1 stuk en gaf Peter van de Borgt geen enkele kans. 5-0 en de overwinning was een feit. Eindelijk deed DZD iets terug en wel in de persoon van Bram Koeman, die bewees, dat een eindspel met ongelijke lopers en een pluspion soms te winnen is.Jammer voor Rudi Pauwels, die op remise had gerekend. Het zag er de hele middag naar uit, dat er geen remises uit de bus kwamen, maar Tom kreeg toch een halfje in de schoot geworpen omdat zijn tegenstander in tijdnood geen risico wenste te nemen. Het werd nu lang wachten op de uitslag bij John Gommers. John had wel kansen gehad, maar naarmate de tijd verstreek leek hij te gaan verliezen. Met een laatste krachtsinspanning voegde hij zich echter toe aan de rij van onze winnaars. Uitstekende start. Eindelijk op weg naar het kampioenschap?

Op 9 april 2011 vertrok HWP 4 naar Middelburg om Middelburg 2 te bestrijden in de ZSB Hoofdklasse.
Door allerlei omstandigheden konden slechts 3 basisspelers worden opgesteld. Gelukkig konden de 5 overgebleven plaatsen ingenomen worden door spelers van het vijfde. Deze spelers waren direct na de start ingeburgerd, zodat het binnen de kortste keren een echte wedstrijd werd.
Routinier Cor Provoost bezette bord 5 en deed zijn uiterste best in de opening een paar pionnen te offeren. Tegenstander de Bock nam genoegen met 1 pion, die hij later weer verloor, doch Cor had geen interesse in deze pion en bleef maar aanvallen. Fataal, want de Bock sloeg de aanval af, zodat we met een nul begonnen. Niemand was onder de indruk van de slechte start. Henk de Ridder kreeg een remise-aanbod in een iets mindere stelling, hetgeen hij op grond van de onstane stellingen op de andere borden aannam. Vlak daarna gaf de tegenstander van Adri den Hamer op in een hopeloze stelling. De stand was weer gelijk. Cem Ensari speelde alsof hij altijd in dit team speelde, maakte er een heksenketel van, maar nam het remise-aanbod te snel aan. Vlak daarna zag hij dat hij gewonnen stond. Er bleven 4 veelbelovende stellingen over. Toch ging er eerst nog een schok door het team omdat Gilbert Ongena zichzelf de das omdeed door het ontstane eindspel zelf om zeep te helpen. Toen de tegenstander van Emile Boucquet eindelijk opgaf waren alle ogen gericht op Jelle en Rudi. Jelle, de man die er aan komt bewees nu ook onduidelijke toreneindspelen in winst te kunnen omzetten. De geslepen Rudi Pauwels had intussen zijn stelling dusdanig ontworpen dat hij remise kon pakken om de overwinning veilig te stellen. Tegenstander Jos de Jager zag niets in een alles of niks spelletje en nam het aanbod aan. De combinatie team 4 en 5 draaide als een geoliede machine.