HWP 4

In Middelburg werd op 20 april 2013 de gezamenlijke slotronde in de ZSB hoofdklasse gespeeld. In de voorlaatste ronde gaf HWP 4 alles uit handen om kampioen te worden. Dat deed Middelburg 1 niet en zodoende begon de slotronde met Middelburg 1 als leider. HWP 4 was vast besloten er een wedstrijd van te maken, waardoor veel interessante partijen ontstonden. Met wisselend succes werd de stand 3-3 bereikt. Herman van de Wynkele hield keurig stand tegen de kopman van Middelburg. Adrie den Hamer vocht als een leeuw tegen topspeler Cor Jansen en waar Adrie al meer dan 50 jaar op wachtte gebeurde op 20 april 2013. Voor het eerst in zijn lange en imposante carriere won Adrie van Cor Jansen. Henk de Ridder moest ook vechten, maar dan voor remise. Na 15 zetten theorie moest Henk op eigen kracht verder en deed dat voortreffelijk in een stelling die volgens de boeken iets beter is voor zwart. Hij verzuimde echter voor eeuwig schaak te gaan en ging de mist in vlak na de 40e zet. Rudi Pauwels dook een remise-achtig eindspel in en beruste daarna dan ook in het gelijkspel. Jelle Vanhijfte kreeg een ingewikkeld geheel op het bord, maar moest vlak daarna een nul incasseren. John, die man die terugkwam, speelde onbevangen op winst, kreeg het volle punt na de 1e tijdscontrole, waarna de stand van 3-3 er stond en lang bleef staan. Nick Wegman die de hele partij in de verdediging speelde leek het halve punt toch nog te pakken, maar helaas weer niet bij hem. Bart de Vogelaere en Maarten Westerweele gebruikten de volle speeltijd en gerechtigheid zegevierde, want Bart stond materiaal voor, maar moest zeer nauwkeurig spelen voor de volle winst vanwege ongelijke lopers in het eindspel. Er was veel spanning dit seizoen in deze klasse en daar was HWP 4 debet aan.

Op 6 april 2013 vond de 9e ronde plaats in de ZSB competitie. Voor HWP 4 was er maar een mogelijkheid om mee te kunnen blijven doen voor het kampioenschap en dat was winnen van Souburg 2. We speelden voor het eerst in de Statie en de nieuwe locatie was perfect. Alleen ons probleem was het vinden van de juiste keuzes om bepaalde partijen in winst om te zetten.
Deze wedstrijd stond ook in het teken van de terugkeer van John Gommers in het team. John werd door alle teamleden hartelijk ontvangen en was daarna de enige die een vol punt scoorde met een magnifieke aanvalspartij. Helaas werd deze overwinning overschaduwd door een blunder van Nick Wegman.
Hierna brande op de overige borden de strijd in alle hevigheid los.
Dit leverde allemaal remises op. Herman van de Wynkele kon geen voordeel bereiken. Adrie den Hamer kwam terug uit een mindere positie maar ook hij bereikte slechts gelijkspel. Henk de Ridder won met de nodige precisie een pion bij het ingaan van het toreneindspel, maar kon het daarna net niet winnen.
Bart de Vogelaere kon er ook niet doorkomen. Manuel Colsen moest vanaf de opening heel nauwkeurig spelen en deed dat voortreffelijk. Aan hem was de taak niet weggelegd voor het zware werk. Bij de stand van 3,5-3,5 moest het van Rudi Pauwels komen, maar die had na een rommelige fase schijnbaar de mogelijkheid, maar ook nu bedroog de schijn. Hij zou matlopen of zijn tegenstander. Helaas voor ons ging het punt naar de Souburgse teamleider Albert Vermue.

Op 9 maart ontving HWP 4 in de 8e ronde van de ZSB Hoofdklasse Landau 2 in ‘t Meulengat te Sluiskil.
De hoofdklasse is de klasse waar alle teams aan elkaar gewaagd zijn. HWP 4 kwam naar Sluiskil om te winnen en te hopen dat Middelburg 1 ging verliezen zodat de teams van positie konden wisselen. Maar dan moest Landau 2 eerst worden verslagen. Het team dat HWP 4 in de eerste ronde met 6,5-1,5 versloeg. Maar HWP 4 is van niemand bang en trok dan ook gelijk van leer. Maar Landau 2 blijft het zwarte beest en sloeg hard terug. Eerst moest Jelle Vanhijfte er aan geloven. Jelle verkrachte de opening, fantaseerde een eigen rochadevariant maar bleef achter de feiten aan lopen. Vervolgens moest ook Nick Wegman een onnauwkeurigheid in de opening met een doorslaggevende aanval bekopen. Het was toch weer onze kopman Marnix van der Zalm die Janco Dees oprolde en de ontstane schade enigszins repareerde (Zie partij). Er volgden nu 3 vechtremises. Eerst van Adrie den Hamer die Bas de Feijter leek te omsingelen en te verschalken. Maar dit jonge talent is al heel ver en koos de juiste verdediging. Vervolgens vocht Rudi Pauwels zich op bewonderenswaardige wijze naar eeuwig schaak. Tenslotte moest zijn buurman Bart de Vogelaere in eeuwig schaak berusten, maar beschoude dat als een gemiste kans. Met een tussenstand van 3,5-2,5 in het voordeel van Landau 2 gaf teamleider Henk de Ridder het sein aan Emile en Herman om alles of niets te spelen. Bij Emile werd het alles. Emile had al 1,5 jaar niet meer geschaakt maar speelde alsof hij alles wat hij ooit had ingestudeerd moest etaleren. Het was heel erg jammer, dat Herman vlak na de opening een ijzersterke positionele zet had gemist en met een mindere stelling iets moest bereiken, dat enkel bereikt kon worden door fouten van de tegenstander. Het zwarte beest komt dit seizoen niet meer op onze pad. Weg kampioenskansen. Nee toch niet, want zojuist is bekend geworden, dat Middelburg 1 ook met 4,5-3,5 heeft verloren en wel van ZSC 1.De laatste 2 ronden zullen ongemeen spannend worden.

Nog niet zo lang geleden wonnen we met veel moeite van ZSC 1. Maar de hoofdklasse competitie is dubbelrondig, vandaar dat we op 16 februari 2013 de return moesten spelen in Zierikzee.
We begonnen met een snelle overwinning van Tom Lammens op Martin Krijger. Tom was meegegaan om ons uit de nood te helpen, toen we moeite hadden om een achtste man te vinden. Blijdschap alom, dat juist Tom de score opende. Herman van de Wynkele scoorde vervolgens een halfje omdat zijn tegenstander met wit geen krimp gaf. Jammer dat de ter elfde ure opgeroepen Gilbert Ongena ineens onderuit ging in een stelling die op het eerste gezicht veelbelovend was. Nick Wegman had geen enkele reden om de zaak te forceren, waarna we het met de 2-2 tussenstand moesten doen. Henk de Ridder was aan het wankelen, nadat hij een slechte opening van zijn tegenstander niet had afgestraft. Hij stond een pion voor, maar Aangeenbrug had heel veel compensatie en die compensatie werd Henk fataal.
Miguel van de Vaerd dacht dat er niet meer in zat dan remise in het ontstane eindspel. Intussen had Bart de Vogelaere remise geweigerd vanwege dat stelling bij Adrie den Hamer die hopeloos was. In de climax die vervolgens ontstond was het bij Miguel remise geworden, had Bart zich laten matzetten en had Adrie geen enkel valletje meer bij groot materieel overwicht van zijn tegenstander.
We hebben nu een veldslag verloren, maar de oorlog nog niet. We hebben alles nog in eigen hand, maar dan moeten we de komende 3 wedstrijden allemaal winnen.