HWP 4

HWP 4 reisde naar Oostburg af met slechts 1 invaller om aan te treden tegen SVWZV 1 in de achtste ronde van de ZSB Hoofdklasse. SVWZV was verzwakt met 3 invallers en dat is Oostburg fataal geworden. Zo walsten Rudi Pauwels en Adri den Hamer over hun tegenstanders heen. Ook Philippe Bekaert was in goeden doen en nadat Tom Lammens met in zijn kielzog Andre Galle niets hoefden te forceren werden met regelmaat voldoende punten bijgeschreven. Nikita van Parijs had het met zwart moeilijk tegen zijn landgenoot Bart de Vogelaere en moest uiteindelijk in een nadelig pionneneindspel het hoofd buigen. Zo stond het 4-2 voor HWP 4.
Henk de Ridder en John Gommers waren nog bezig. Henk speelde een degelijke partij aan bord 1 tegen Jacob Buysse. Buysse besloot om remise te ontwijken en als Henk in tijdnood de juiste voortzetting had gekozen had Buysse de genomen risico’s met verlies van de partij moeten bekopen. Na de 1e tijdscontrole was het potremise. De match was gewonnen. John Gommers was nog bezig een remisestelling in winst om te buigen en met hulp van de tegenstander lukte dat wonder boven wonder nog ook. Een overwinning van HWP 4 waar niets op af te dingen valt.

Op 6 maart 2010 ontving HWP 4 Goes 2 in de ZSB Hoofdklasse. HWP 4 zou weer eens ouderwets gaan winnen en met wat voor team. Allemaal spelers met een ELO van ruim boven de 1800 en heel veel routine in de bagage. Maar het liep niet. De remises van Andre Galle, Tom Lammens en Rudi Pauwels valt weinig over te vermelden. Als Steven Rademakers mooi wint en Bernard de Bruycker zijn tegenstander oprolt moet zo’n team gewoon winnen. Maar John Gommers is niet in vorm en Adri den Hamer heeft zijn dag niet en zo wordt het 3,5-3,5.
Henk de Ridder moet het dan afmaken en begint er dan ook aan. Hij overklast zijn tegenstander in het eindspel. Het resultaat is een volle loper voor en vriend en vijand noteren in gedachten een punt voor wit. Luitwieler heeft nog 1 minuut op de klok en de Ridder nog 6 minuten. Henk besluit het mooi af te maken en nog een dame te halen. Echter hij laat een belangrijk veld ongedekt en Luitwieler geeft met zijn enig overgebleven stuk n.l. zijn dame eeuwig schaak. Uitgerekend bij deze tussenstand. Doch als we presteren doen we het met zijn allen, als we wanpresteren doen we het ook met zijn allen. Bij 4,5-3,5 praat er over een week niemand meer over. Maar deze 4-4 zal nog lang nadreunen.

Op 6 februari 2010 kwam DZD 1 op bezoek in de ZSB hoofdklassecompetitie.
HWP 4 was vastbesloten om de kater tegen Goes 1 met een overwinning weg te spoelen. Maar DZD 1 bood onverwachts zware tegenstand. Toch begon HWP 4 voorspoedig. Nadat Philippe Bekaert een mooie stelling in remise liet verzanden en Steven Rademakers een vol punt liet aantekenen, kreeg Henk de Ridder een remisevoorstel in een gelijke stelling. Henk kende de stellingen van de anderen en nam achteroverleunend het voorstel aan. 2-1 voor en het komt dan vanzelf wel goed. Het duurde vervolgens lang voordat er weer een uitslag kon worden genoteerd. Adri den Hamer dacht ten onrechte dat er niet meer in zat dan eeuwig schaak en deelde het punt. Rudi Pauwels speelde een prima partij als gelegenheids eerstebord speler en zou het beslissende punt scoren. Dit was de sleutelpartij en hier ging het mis. Ontroostbaar en 5 jaar ouder geworden liep Rudi nog wel rond omdat hij passagiers bij zich had die nog bezig waren, maar wel al met zijn gedachten bij morgen omdat hij dan in de Belgisch interclubs aan het bord zit. Vriend en vijand zagen de 4-4 aankomen. Alex de Ridder was in het middenspel op een te voorkomen manier een pion kwijtgeraakt en werd langzaam maar zeker afgeslacht, zoals eigenlijk Bernard het deed, maar dan voor ons. Andre Galle bleef het nog heel lang proberen, maar soms is remise remise. Een slechte maand is nog geen slecht jaar. Iedereen is nu gebrand op een ereplaats in afwachting van het komende seizoen

Op 30 januari 2010 vertrok HWP 4 dan toch naar Goes voor de inhaalwedstrijd in de ZSB Hoofdklasse.
HWP 4 moest winnen om de titel te kunnen pakken. Met een sterk en gemotiveerd team ging het 4e achter de borden zitten. Na verloop van tijd werden de stellingen beter en beter en geloofde iedereen er meer en meer in. Andre Galle was als 1e klaar. Hij had zijn handen vol aan de Goese topspeler en mede door te veel tijd te gebruiken trok hij aan het kortste eind. HWP 4 was hier niet van onder de indruk omdat de veelbelovende stellingen van John Gommers, Bernard de Bruycker en Steven Rademakers veel goed zouden maken. Ja, zouden, want het kwam er niet uit. John blunderde en kon zijn koning omleggen. 2-0. Nou en zou je zeggen. Nu komen de HWP punten. Niet echt, want Henk de Ridder moest teveel afruil toestaan en kwam niet verder dan remise. Dat was ook het geval bij Steven, die na materiaalwinst zijn koning ongunstig moest posteren en eeuwig schaak moest toestaan. Rudi Pauwels ging nu ook de afgrond in zodat de tussenstand 4-1 was. Bernard had intussen ook geblunderd, kwam toch nog behoorlijk terug, maar net niet genoeg voor een eindoffensief. Bernard is de puntenmachine als hij meedoet, maar kan natuurlijk niet eeuwig winnen. Jammer dat het juist in zo’n wedstrijd mis gaat. Adri den Hamer leek ook te winnen, doch zijn taaie tegenstander wist van geen wijken weten. Sadik Bajraktari redde de eer door lang door te spelen zonder noemenswaardig voordeel, doch vanaf het begin met groot tijdsvoordeel en dat speelt toch ook een rol. Uiteindelijk was de tijd zijn bondgenoot. 5-3. Zomaar een uitslag waar je tegenaan kunt lopen. Weg titelkansen, maar die komen terug in het volgende seizoen. HWP 1 is ook zo begonnen en dat is ons grote voorbeeld.