HWP 3

Het gebeurde ook al vorige ronde. Enkele goed staande borden gaan verloren en we verliezen met de kleinste score. Op die manier komen we niet vooruit in de rangschikking.
Vaste waarde Andre kon niet tijdig in Souburg zijn en de vraag om op de voorafgaande clubavond van Souburg te spelen kreeg geen gunstig gevolg zodat HWP 4 terug moest ter hulp komen in de persoon van Rudi Pauwels.
Op de meeste borden werd onmiddellijk gestreden op het scherp van de snee. Gert en Nick wonnen met een vernietigende aanval. Een winnende aanval was er ook op het bord van Rudy VdW maar daar was het aan de verkeerde kant van het bord. Ondertussen had Marc vrij probleemloos gewonnen en had Eric zijn goed staande stelling verloren. Ook Rudi P had beter gestaan maar verloor. Ditmaal was Etienne diegene die het vooral heeft laten liggen. Hij had zijn tegenstander na de opening in de tang maar één rampzalige beslissing veranderde een gewonnen in een verloren stelling. Herman tenslotte hield een moeilijk eindspel remise maar het mocht niet meer baten, we bleven nog maar eens steken op 3,5. Dat beide ploegen die nog na ons komen in de klassering ook verloren is een meevaller. Dus geen wijziging aan de staart en ons programma laat het beste verhopen.

Sliedrecht was vorige ronde afgeslacht door HWP 2 en was duidelijk op revanche belust. Lang zag het er naar uit dat ze die niet zouden krijgen maar onverwacht keerde het slot zich toch nog tegen ons. Het begon met remises van Herman en Maarten op de laatste borden. Vooral voor Maarten was dit een opsteker, hij kon zijn score in de KNSB competitie openen tegen een jeugdspeelster die toch sterk aan het komen is. Etienne kwam reeds in de opening slecht tegen een tegenstander die verassend sterk uit de hoek kwam, de stelling was spoedig hopeloos. Ondertussen had Gert remise aanvaard maar Andre, een man in vorm de laatste tijd, maakte de achterstand goed. Vóór hij zijn tegenstander kon overklassen in de aanval stond hij echter helemaal niet goed, dit was dus wel een meevaller. De stand op de drie overblijvende borden liet het beste verhopen. Alleen het bord van Nick baarde zorgen en zijn passieve stelling resulteerde inderdaad in verlies. Maar Rudy had zijn partij naar groot voordeel kunnen afwikkelen en won inderdaad ook het eindspel met torens en ongelijke lopers waarin hij een pluspion in de vorm van een verre vrijpion had. Alles moest dus beslist worden in de partij van Marc, die niet volledig fit was en daarenboven in een zeer scherpe stelling en tweemaal in scherpe tijdnood terecht kwam. Zijn aanval leek recht op winst af te stevenen, hij ging remise uit de weg in de mening dat winnen nodig was voor de ploeg en liep daarna tegen een venijnige en onwaarschijnlijke counter aan die de kansen volledig deed keren. Er was plots geen mataanval en geen verdediging meer. Sliedrecht had de nederlaag menen te zien aankomen maar kon toch nog juichen.

Beide ploegen waren niet op volle oorlogsterkte maar wij toch nog iets minder dan zij. Onze ervaren ploeg met Andre als jeugdspeler zag vooraf een eervol resultaat wel zitten maar ging toch zwaar de boot in. De enige die op meer aanspraak kon maken was Bernard, hij had de winst op zak tegen de jeugdige ploegmakker in Gent maar gooide ze op zet 40 weg. Rudy op bord 1 daarentegen mocht niet klagen met het remiseaanbod van zijn tegenstander, het matchverlies stond toen al vast. Andre speelde een goede partij en stond zeker niet minder toen hij remise aanvaardde. Etienne had op een dubieuze manier een kwaliteit gewonnen in de opening maar toen de tegenstander zijn beste kansen niet greep was de winst nog een kwestie van techniek. Herman moest opboksen tegen de sterkste speler van Terneuzen en ging tenonder aan een koningsaanval. We zien Quinten liever winnen als bord 1 van onze Gentse ploeg, wat hij ook vaak doet. Onze drie laatste borden tenslotte deden wat ze konden maar moesten allen de vlag moeten strijken na vier uur spel. Met op twee borden een ratingoverwicht van 250 en 300 mag dat geen verwondering wekken. Dank aan HWP 4 om ons met een halve ploeg te depanneren. Aan deze nederlaag is geen been gebroken, zeker niet na de uitslag van HWP 2 gehoord te hebben.

In de jaarlijkse burenstrijd tussen Sas van Gent en Axel verschenen meer Gentenaars achter het bord dan Nederlanders, het zal wel geen verrassing zijn. Een ongewoon vroeg aanvangsuur maar na het eten van wat boterhammen hier en daar was er veel strijd op alle borden en was het vroege uur vlug vergeten. De score werd geopend door Etienne middels een korte winstpartij. In een scherpe stelling waren een paar fouten van de tegenstander onmiddellijk fataal. Volgde een remise van Andre waarvoor we geen reden tot klagen hadden. De partijen van Nick en Maarten deden denken aan deze van vorige ronde. Nick verloor één, dan twee pionnen en toen zijn aanval op niets uitliep ook de partij. Maarten stond goed maar plots keerden de kansen, toren plus paard en sterke vrijpion waren te sterk voor de dame. Geen nood, de punten zullen wel komen. De remise van Eric aan bord 1 was een opsteker, hij had gans de partij de stelling in evenwicht gehouden. En alhoewel we toen 2-3 achter stonden was de basis voor de overwinning gelegd. Rudy en Herman stonden straal gewonnen en werkten het ook netjes af. Gert moest toen alleen nog een tweede remisevoorstel van zijn tegenstander aanvaarden en de matchoverwinning was een feit. We kunnen nu wat vrijer ademen.