HWP 3

Een burenderby in Axel als opener van HWP 3 in de nieuwe competitie in 3F, met niet minder dan 13 Belgische spelers achter de borden. Wat niet belette, of er misschien juist voor zorgde, dat er hard voor de punten gestreden werd. Met een billijke puntendeling op het einde waar iedereen tevreden mee was.
De wedstrijd startte ideaal voor ons, Herman telde zijn tegenstander uit in anderhalf uur. De voorsprong werd echter teniet gedaan toen Jim het dubbel toren eindspel met een pion minder niet kon houden. Na een remise van Eric moest Etienne ook in remise berusten, een kwaliteit voor tegen een pion maar een sterke loper verhinderde vooruitgang. Andre stond reeds vanaf het vroege middenspel passief en toen in tijdnood pionnen sneuvelden was het bekeken en stonden we een punt achter. Bert had een onduidelijke stelling, na de ruil van de laatste toren bleek onze aanwinst beter gerekend te hebben dan zijn tegenstander. Hij haalde het eerst dame en daarmee was ook het punt binnen en de stand gelijk. En wat een debuut van Nele, onze andere aanwinst. Tegen een sterke tegenstander op bord 1 kwam ze een pion voor en speelde lang op winst. De ongelijke lopers maakten de remise echter onvermijdelijk. De laatste partij was een thriller. Marc was in het verweer met een pion minder maar na de tijdnoodfaze bleek hij voldoende tegenspel te hebben. Toen zijn tegenstander een fout maakte zagen we lang de winst zitten, een vijandelijke randpion neutraliseerde echter het extra paard en de matchwinst werd op een haartje gemist.
Toch geen reden tot klagen met deze 4-4 die ons een eerste matchpunt bezorgt tegen één der betere ploegen uit de reeks.

HWP 3- Goes 2-6 was het verdict van onze seizoenafsluiter waarin de meeste van onze spelers een off-day hadden. We weten dat Goes sterker is dan hun rating laat vermoeden maar dit resultaat is echt ondermaats. Er is wel een troost, onze concurrenten lieten het ook zwaar afweten zodat we onze tweede plaats in het klassement definitief behouden.
Drie spelers deelden niet in de malaise. Emile Boucquet heeft zijn goede vorm van het recent jeugdkampioenschap behouden en veegde zijn tegenstander van het bord in 17 zetten. Jim en Andre speelden een plusremise. En voor de rest vijf miserabele nullen. Het eerste verlies kwam er na een half uur spel, het laatste na zes uur spel. John en Etienne boden het langst weerstand maar verspeelden toch wat een zekere remise leek te zijn. Maat laten we die laatste ronde vlug vergeten en terugkijken op een onverwacht goed seizoen. Weinigen hadden hun geld er op durven inzetten dat HWP 3 vice-kampioen zou worden. Zesmaal de zoete smaak van de overwinning waaronder deze tegen de kampioen Stukkenjagers 2 die aan ons zijn enige punten verloor. Proficiat aan alle spelers en in het bijzonder aan Marc Lacrosse die in deze laatste ronde HWP 2 ging versterken, hij haalde een persoonlijke score van 5,5 op 6 met HWP 3. En dank aan de vele invallers die er terug nodig waren om telkens de acht borden te bezetten en aan de voorzitter die daarvoor zorgde.
Etienne

Voorspoedige reis, ruim op tijd en goed ontvangen met koffie en koekjes in de salons van Huize Hofrust in Rijswijk. Het was de voorbode van een aangename en voorspoedige schaaknamiddag.
We begonnen met remises van Rudi P, Maarten, Andre en Eric waarover Rijswijk niet te klagen had, de meeste van die remises kwamen er na goede stellingen voor ons. De volgende remise had iets meer om het lijf. Met nog 2 minuten op de klok ging Marc rustig een broodje kopen. Een makker wees hem er op dat zijn klok terug liep en in de rest van de tijdnood ging zijn kwaliteit en pion voorsprong terug verloren. Met deze remise is ook de 100% score van Marc weg. Met nog drie partijen aan gang kwam toen een suggestie om alle partijen remise te geven, waar niet op ingegaan werd. Herman stond een kwaliteit voor maar zijn tegenstander had er een pion en een sterk paard voor en het was niet te winnen. Etienne had een eigen remisevoorstel geweigerd gezien en had een beter staand eindspel gekregen. Hij vond dat zijn tegenstander het nu maar moest bewijzen en die deed dat ook, net niet gewonnen. Zoals meestal grote ambiance op het bord van Rudy, het was er op of er onder in een hyperscherpe stelling. En het was er op, de tegenstander moest eerst zijn dame geven en werd daarna mat gezet. Happy end met een kleine maar zeer waardevolle overwinning. Want met nog de laatste wedstrijd tegen Goes in het verschiet ligt de tweede plaats binnen bereik. En zelfs de promotie is mathematisch nog mogelijk maar we moeten dan wel 4 punten meer scoren dan Stukkenjagers 2. Of is ook dat niet te veel gevraagd?

Een droge 3-5 nederlaag en adieu titelambities, dit was ons deel zaterdagnamiddag. We waren gewoon niet goed genoeg en op de overwinning van De Drie Torens was niet veel af te dingen. Onze Mr. 100 % was niet beschikbaar en enkele spelers hadden hun dag niet, ziedaar wat het verschil maakte.
Maarten maakte een fatale fout in betere stelling. Emile liet zich verrassen door het thematisch paardoffer op d5 in de Siciliaan, zijn koning wandelde wel naar de damevleugel maar bleef er op de tocht. Rudy moest in het verweer , verloor materiaal en zag ook nog een gedekte vrijpion op de zevende rij verschijnen. Tussendoor een goede remise van Jim die als invaller van het laatste uur zijn werk deed. Andre kreeg naar eigen zeggen niet veel tegenstand en scoorde dan toch ons eerste winstpunt. Gevolgd door Etienne wiens tegenstander een fout maakte in de afwikkeling naar het eindspel waarna de winst niet moeilijk meer was. Herman nam dan maar de remise die hij al vroeger had willen aannemen. Zodat we met een punt achterstand met spanning naar het bord van Eric keken waar nog alles mogelijk was. Hij ging remise uit de weg maar het muntstuk viel verkeerd voor ons, ook verliezen bleek dus mogelijk. Voordeel is dat we nu rustig en zonder druk onze partijen kunnen spelen in de laatste ronden, er is niets meer te winnen of te verliezen.