HWP 3

We hadden Krimpen uitgenodigd voor deze wedstrijd met de mededeling dat we een sportieve revanche zouden nemen voor wat ze vorige ronde HWP 2 aandeden. Ze waren verwittigd maar het mocht niet baten, niet alleen won HWP 3 maar met 7-1 deden we nog beter dan hun 6-2. Terzelfdertijd ook mooi meegenomen dat we HWP 2 eens konden overtroeven.
De borden 3 tot 8 walsten over hun tegenstander. Sadik en Herman waren het eerst klaar, ze lieten de twee invallers geen schijn van kans. De meest sprekende winst was deze van Jim tegen een speler die tot hiertoe 5 uit 6 gescoord had. Hij kwam een stuk voor en rondde het eindspel met twee paarden bekwaam af. Het brengt zijn score tegen Krimpen op 2 uit 2! Ook de winst van Bernard mocht er zijn, de hand van de meester herkent men het best in het eindspel. Rudy was ondertussen ook een stuk voor gekomen en bracht de score op 5-0. Etienne won het eindspel tegen de zeer slechte franse loper. 6-0, wat een luxe! Gert trof hun sterkste speler die reeds al zijn partijen won. Hij had dus niets te verliezen en even leek het er zelfs goed uit te zien toen hij de dame won tegen loper en paard. Maar uiteindelijk was er tegen de 2350+ FM geen kruid gewassen. Marc moest nog maar eens een prangende tijdnood overwinnen en hij deed het zo goed dat hij op zet 41 een strategisch kwaliteitsoffer kon brengen dat na bijna zes uren spel overwinning nummer zeven opleverde.
Met deze ongewoon hoge score zal HWP 3 hiermee zijn behoud wel verzekerd hebben.

Het gebeurde ook al vorige ronde. Enkele goed staande borden gaan verloren en we verliezen met de kleinste score. Op die manier komen we niet vooruit in de rangschikking.
Vaste waarde Andre kon niet tijdig in Souburg zijn en de vraag om op de voorafgaande clubavond van Souburg te spelen kreeg geen gunstig gevolg zodat HWP 4 terug moest ter hulp komen in de persoon van Rudi Pauwels.
Op de meeste borden werd onmiddellijk gestreden op het scherp van de snee. Gert en Nick wonnen met een vernietigende aanval. Een winnende aanval was er ook op het bord van Rudy VdW maar daar was het aan de verkeerde kant van het bord. Ondertussen had Marc vrij probleemloos gewonnen en had Eric zijn goed staande stelling verloren. Ook Rudi P had beter gestaan maar verloor. Ditmaal was Etienne diegene die het vooral heeft laten liggen. Hij had zijn tegenstander na de opening in de tang maar één rampzalige beslissing veranderde een gewonnen in een verloren stelling. Herman tenslotte hield een moeilijk eindspel remise maar het mocht niet meer baten, we bleven nog maar eens steken op 3,5. Dat beide ploegen die nog na ons komen in de klassering ook verloren is een meevaller. Dus geen wijziging aan de staart en ons programma laat het beste verhopen.

Sliedrecht was vorige ronde afgeslacht door HWP 2 en was duidelijk op revanche belust. Lang zag het er naar uit dat ze die niet zouden krijgen maar onverwacht keerde het slot zich toch nog tegen ons. Het begon met remises van Herman en Maarten op de laatste borden. Vooral voor Maarten was dit een opsteker, hij kon zijn score in de KNSB competitie openen tegen een jeugdspeelster die toch sterk aan het komen is. Etienne kwam reeds in de opening slecht tegen een tegenstander die verassend sterk uit de hoek kwam, de stelling was spoedig hopeloos. Ondertussen had Gert remise aanvaard maar Andre, een man in vorm de laatste tijd, maakte de achterstand goed. Vóór hij zijn tegenstander kon overklassen in de aanval stond hij echter helemaal niet goed, dit was dus wel een meevaller. De stand op de drie overblijvende borden liet het beste verhopen. Alleen het bord van Nick baarde zorgen en zijn passieve stelling resulteerde inderdaad in verlies. Maar Rudy had zijn partij naar groot voordeel kunnen afwikkelen en won inderdaad ook het eindspel met torens en ongelijke lopers waarin hij een pluspion in de vorm van een verre vrijpion had. Alles moest dus beslist worden in de partij van Marc, die niet volledig fit was en daarenboven in een zeer scherpe stelling en tweemaal in scherpe tijdnood terecht kwam. Zijn aanval leek recht op winst af te stevenen, hij ging remise uit de weg in de mening dat winnen nodig was voor de ploeg en liep daarna tegen een venijnige en onwaarschijnlijke counter aan die de kansen volledig deed keren. Er was plots geen mataanval en geen verdediging meer. Sliedrecht had de nederlaag menen te zien aankomen maar kon toch nog juichen.

Beide ploegen waren niet op volle oorlogsterkte maar wij toch nog iets minder dan zij. Onze ervaren ploeg met Andre als jeugdspeler zag vooraf een eervol resultaat wel zitten maar ging toch zwaar de boot in. De enige die op meer aanspraak kon maken was Bernard, hij had de winst op zak tegen de jeugdige ploegmakker in Gent maar gooide ze op zet 40 weg. Rudy op bord 1 daarentegen mocht niet klagen met het remiseaanbod van zijn tegenstander, het matchverlies stond toen al vast. Andre speelde een goede partij en stond zeker niet minder toen hij remise aanvaardde. Etienne had op een dubieuze manier een kwaliteit gewonnen in de opening maar toen de tegenstander zijn beste kansen niet greep was de winst nog een kwestie van techniek. Herman moest opboksen tegen de sterkste speler van Terneuzen en ging tenonder aan een koningsaanval. We zien Quinten liever winnen als bord 1 van onze Gentse ploeg, wat hij ook vaak doet. Onze drie laatste borden tenslotte deden wat ze konden maar moesten allen de vlag moeten strijken na vier uur spel. Met op twee borden een ratingoverwicht van 250 en 300 mag dat geen verwondering wekken. Dank aan HWP 4 om ons met een halve ploeg te depanneren. Aan deze nederlaag is geen been gebroken, zeker niet na de uitslag van HWP 2 gehoord te hebben.