HWP 3

Een droge 3-5 nederlaag en adieu titelambities, dit was ons deel zaterdagnamiddag. We waren gewoon niet goed genoeg en op de overwinning van De Drie Torens was niet veel af te dingen. Onze Mr. 100 % was niet beschikbaar en enkele spelers hadden hun dag niet, ziedaar wat het verschil maakte.
Maarten maakte een fatale fout in betere stelling. Emile liet zich verrassen door het thematisch paardoffer op d5 in de Siciliaan, zijn koning wandelde wel naar de damevleugel maar bleef er op de tocht. Rudy moest in het verweer , verloor materiaal en zag ook nog een gedekte vrijpion op de zevende rij verschijnen. Tussendoor een goede remise van Jim die als invaller van het laatste uur zijn werk deed. Andre kreeg naar eigen zeggen niet veel tegenstand en scoorde dan toch ons eerste winstpunt. Gevolgd door Etienne wiens tegenstander een fout maakte in de afwikkeling naar het eindspel waarna de winst niet moeilijk meer was. Herman nam dan maar de remise die hij al vroeger had willen aannemen. Zodat we met een punt achterstand met spanning naar het bord van Eric keken waar nog alles mogelijk was. Hij ging remise uit de weg maar het muntstuk viel verkeerd voor ons, ook verliezen bleek dus mogelijk. Voordeel is dat we nu rustig en zonder druk onze partijen kunnen spelen in de laatste ronden, er is niets meer te winnen of te verliezen.

Weliswaar is DSC 4 het zwakke broertje uit de reeks maar het was toch een hartverwarmende overwinning. Volgens het beproefd recept, geen enkele partij verliezen en er een paar winnen.
Het kon niet beter beginnen, Eric aan bord 1 veegde de vloer aan met de opening van zijn sterke tegenstander en toen hij op zet 22 een tweede pion won bij overwegende stelling gaf de tegenstander het ontmoedigd op. Dit effende het pad naar de zege. Temeer daar ook de twee andere topborden van DSC in bedwang werden gehouden door respectievelijk Jim en Andre. Voor beide een goed resultaat tegen een hoger gekwoteerde tegenstander. Gert, die wat praktijk mist de laatste maanden, speelde een degelijke remise en ook Emile deed dit. De enige speler die in moeilijkheden leek te zijn was Herman. Het was van in het vroege middenspel tot het late toreneindspel verdedigen geblazen en de uiteindelijke remise was een opluchting. Etienne was naar een laag bord verbannen en vond daar het eerste vol punt waar hij naar zocht. De score werd dan verder opgedreven door Maarten die een moeilijke stelling omgetoverd had in een gewonnen eindspel dat echter veel geduld en techniek vroeg maar met bravoure werd afgewerkt. In eigen land heeft Maarten de 2000 barrière doorbroken en hij bewees hier dat dit zeer terecht is.
Met deze vierde overwinning staat HWP 3 op plaats 2. Wie had verwacht dat we in ronde 6 voor de eerste plaats zouden spelen. Daarvoor moeten we dan wel ruim winnen tegen de koploper, maar als het toch meezit, waarom niet?

Het was geen goede namiddag voor de ploegen van Sas van Gent, enkel HWP 3 kon scoren en haalde de volle buit binnen in de burenstrijd met Terneuzen.
De opstellingen hielden wederzijds wat verassingen in, aan de bovenste borden vond niemand de verwachte tegenstander tegenover zich. De eerste twee resultaten daarentegen waren geen verrassing, Marc als sterkste HWP speler won aan bord 3 en de sterkste speler van Terneuzen won aan bord 5 tegen Jim. Marc is met 4 op 4 goed op weg om niet alleen topscorer van de ploeg te worden maar ook topscorer van 3F. Jim had bord 5 gevraagd maar zal daar vlug spijt van gehad hebben. Herman kon zijn eerste overwinning noteren en na de remise van Andre kwam de matchoverwinning al in zicht met goede stellingen op drie der overblijvende borden. Marnix kon zijn voordeel in tijdnood niet realiseren en koos wijselijk eieren voor zijn geld toen zijn tijd bijna op was. Etienne kwam slecht uit de opening , de tegenstander maakte geen fouten en wikkelde af naar een gewonnen eindspel. Eric had bijna een vlugge remise aanvaard toen de teamleider hem er op attent maakte dat hij niet tegen de zoon maar tegen de vader speelde. Daarna ging het vanzelf en na een mislukte patpoging gaf de tegenstander op. Met een 4-3 stand hield Rudy de spanning er nog lang in. Hij stond weliswaar gewonnen maar het was een taktische stelling waarin altijd iets uit de lucht kan vallen. Geen probleem echter, hij maakte het proper af, 5-3 was de eindstand.
Waarmee HWP 3 stevig op de derde plaats blijft in de stand.

HWP 3 heeft in Krimpen aan den IJssel goede kansen gemist om mee aan de leiding te blijven. In verschillende goed staande partijen gingen punten verloren zodat de matchpunten ons ontglipten.
Ere wie ere toekomt, onze man in vorm Marc won vlug en overtuigend zijn partij en brengt hiermee zijn score op 3 uit 3! Na deze goede opening duurde het dan tot het laatste half uur vóór de tijdscontrole om de zes volgende partijen te zien eindigen. Met als lichtpunt nog de goede overwinning van onze jongere Emile, hij won eerst de kwaliteit, toen een toren en meteen de partij. Rudy kwam in een eindspel met toren tegen paard en pion maar met pionnen op één vleugel was het net niet te winnen. Etienne kreeg een loperoffer op h7 tegen dat niet correct leek, de druk bleef echter aanhouden en 15 zetten later was het opgave. De tegenstander speelde hier beter. Manuel, terug invaller van het laatste uur, deed wat hij kon en stond lang goed maar kon zijn exploot van vorige ronde met HWP 1 niet herhalen. Herman stond gewonnen maar een blunder keerde het verwachte resultaat om. En Andre kon een goede stelling niet verzilveren, het bleef bij remise. Daarmee was het 4-3 in ons nadeel maar er was nog steeds hoop. Want Eric, die op bord 1 de sterkste speler van Krimpen voor zijn rekening nam, had een kansrijke stelling met dame en twee pluspionnen tegen twee torens. De vrijpion ging echter verloren en daarmee was het ook remise. Toch een goede prestatie van Eric die gewoonlijk op zijn best is tegen sterke spelers.
Een nipte nederlaag dus maar we staan nog op een derde plaats met 4 uit 6 en hadden daarvoor gaarne willen tekenen bij aanvang van de competitie.
Update: Een analyse van de partij op het achtste bord kan je hier vinden, met dank aan Jason Zondag.