Natuurlijk is Jan Timman niet dood. Verschillende media melden dat hij gister, 18 februari 2026, is overleden, en dat zal ook wel, maar dood is hij zeker niet en dat gaat er ook niet van komen. Ze schrijven daarnaast dat hij nooit wereldkampioen is geworden, maar dat is eveneens lariekoek. Natuurlijk, het Sovjetapparaat is er met behulp van Karpov in geslaagd om te voorkomen dat Timman zich formeel tot kampioen kon kronen, maar in zijn betekenis voor het schaken is hij één van de grootste kampioenen van de wereld. Zijn ongekende talent voor het spel, legendarische prestaties en indrukwekkende oeuvre aan schaakboeken en – artikelen, markeren voor eeuwig zijn bestaan hier op aarde. Desalniettemin zijn condoleances aan ons allen op hun plaats.
Ik heb tot nu toe bitter weinig van zijn producties gelezen, maar mijn liefde voor het schaken is verankerd in het Groot Analyseboek. Hoewel ik vanaf de allereerste kennismaking met het spel op een verjaardagsfeestje, tien jaar oud, voor altijd gegrepen was, heeft deze ‘bijbel’ (alsook Walter Cardon natuurlijk) ervoor gezorgd dat ik aan boord ben gebleven van de schaaksport. Keer op keer ben ik als puber in dat boek gedoken, niet alleen vanwege de prachtige analyses, maar ook door de onvoorwaardelijke toewijding die eruit spreekt.
Er zal de komende tijd veel over Timman worden geschreven, door mensen die veel van hem weten en ook goed kunnen schaken. Die kwalificaties vallen mij niet ten deel, dus ik moet het kort houden. Maar eenieder die Timman minder goed kent en daarin verandering wil brengen, kan ik van ganser harte het interview aanbevelen van 16 april 2025 met Gijs Groenteman, te vinden in een podcast van de Volkskrant. Dat is een schitterend tijdsdocument en een mooie biografie, een dik uur luisterplezier.
Aangezien Adriaan en ik (William) veel tijd hadden afgelopen zaterdag, hebben wij samen een verslag van de wedstrijd geschreven. Het werk is duidelijk verdeeld: de scherpe, doorgronde analyses zijn van Adriaan, en alle zever er rond is geschreven door mij.
Auteur William, hier wel in actie. (Foto Frans Peeters)
Waar Marnix dit seizoen vaak spelers te kort heeft en moet zoeken naar spelers, hadden we deze keer drie man over. Of toch als je het vergelijkt met onze tegenstanders van Blerick. Zij kwamen met maar liefst drie forfaits aan de start, zonder iets op voorhand te laten weten. Ze lieten ons zelfs niet meer toe om wat te schuiven na te horen dat er slechts zeven partijen zouden doorgaan. Sommige kwatongen zouden dit een stomme, belachelijke, idiote actie noemen van de mannen uit Venlo. En die kwatongen geef ik volledig gelijk. Zo hadden Slava, Adriaan en ik geen partij. Adriaan moest ook wachten op zijn broertje Jacob, en ik op André en Marc om naar huis te vertrekken. Veel spelers hadden medelijden met ons, maar sommigen waren ook jaloers. Zo liet Koen weten dat hij graag met mij had geruild. Om de tijd te doden hebben we dan maar wat geblitzt, en uit respect voor Adriaan zal ik onze score hier niet delen.
Over naar het schaken dan. Naast onze 3-0 voorsprong hadden we ook gewoon heel wat ratingoverwicht. Het was niet de vraag of we zouden winnen, maar vooral hoe hard we zouden winnen.
Bij Nils konden de stukken het snelst terug in de doos (of de koningen in het midden van het livebord) tegen de Litouwse FM Chocenka. In een scherpe variant van de Najdorf offerde wit de g-pion en niet veel later zelfs een loper op e6. Het zag er allemaal vrij spectaculair uit, maar Nils verdedigde uitstekend en de partij eindigde zonder veel omwegen in remise door zettenherhaling.
Enrico kreeg de Nimzowitsch verdediging van het Siciliaans op het bord (2…Nf6). Zoals Benjamin achteraf haarfijn uitlegde, leiden de hoofdvarianten hiervan tot stellingen waarin wit soms op f2 laat pakken en de koning op d1 zet voor een gezonde portie initiatief. Enrico koos een meer solide aanpak en bouwde ondertussen een half uurtje tijdsvoordeel op. Er leek een lang eindspel op komst, tot zwart dacht de witte toren in te sluiten op b5. Hoe loste wit dit elegant op?
Benjamin kreeg een Londen op het bord en had na een vijftien-tal zetten al een zeer comfortabele stelling met het loperpaar en volledige controle van het centrum. Wit probeerde zijn koning nog in te metselen op f1 maar eenmaal de f-lijn geopend werd was er geen manier meer om de zwarte aanval een halt toe te roepen. Uw verslaggevers kwamen nog net op tijd om Benjamin hier de laatste “djoef” te zien uitdelen.
De voorbereiding van Helmut wierp duidelijk zijn vruchten af want al vroeg in de opening werd zwart naar achter geduwd en kreeg wit een aangename stelling met meer ruimte. Door het openen van de h-lijn vond zwart echter snel tijd om zijn stukken te activeren en kon wits loperpaar nooit echt gevaarlijk worden. Enkele zetten voor de tijdcontrole werd de vrede ondertekend.
Dan blijven enkel nog de topborden over. Koen nam het op tegen de enige grootmeester van Blerick, Martijn Dambacher. In een interessante, leuke maar vooral complexe partij waar de waarde van de stukken als een bijzaak werd beschouwd leek Koen me gewoon de betere speler. Hij stormde met zijn stukken naar de witte koning, en won ook vrij overtuigend. Achteraf volgde ik de analyse mee onder toeziend oog van zoontje Max. Die had wel meer interesse in zijn boekje over de boerderijdieren. In die analyse leek Koen niet volledig zeker te zijn of wat hij deed allemaal juist was. Maar al bij al een goede partij en knappe overwinning van Koen.
Helaas werd er ook verloren. Arne speelde zijn tegenstander de hele partij volledig weg, maar uit het niets had zijn tegenstander een vernietigend torenoffer. Die besloot om zijn sterke aanval om te zetten in materieel voordeel, en het eindspel was niet meer te redden voor Arne. Een verrassend verlies, maar Arne deed eigenlijk weinig fout en gaf zijn tegenstander maar 1 kans. Jammer.
Ook Jacob verloor. HIj was eigenlijk wel tevreden over de opening, maar moest door een klein foutje een pion inleveren. Hij probeerde wel nog, maar eigenlijk was het vanaf dan al vooral hoopschaak. Zijn tegenstander gaf Jacob geen enkele kans meer tot een comeback en speelde het gewoon prima uit.
Wie goed geteld heeft weet nu dat de match in 7-3 is geëindigd in ons voordeel. We spelen eerst nog een match tegen de rode lantaarn, en daarna spelen we de finale tegen de Amsterdam Berserkers. Tot dan!
Op zaterdag 22 november 2025 stond ronde 3 van HWP 4 op het programma in ‘t Meulengat te Sluiskil. We kregen Bergen op Zoom 3 op bezoek. Bergen op Zoom 3 wil graag voor promotie spelen. We hebben goed tegenstand geboden met een sterk HWP 4, maar het zat helaas niet mee. In Sluiskil, waar de andere HWP-teams mooie overwinningen boekten, moest HWP 4 genoegen nemen met 2,5 bordpunten. Maxime was als eerste klaar. Hij speelde zijn zet iets te snel en dit bleek een verkeerde zet te zijn. Spijtig, maar volgende keer beter, Maxime.Welkom aan onze nieuwe leden Stephaan De Bie en Keano van de Velde. Zijn scoorden allebei een halfje. Chapeau!! Keano had zeker winstkansen, maar remise tegen een speler met 1797 elo is een prima resultaat! Onze teamleider verloor helaas. Gert en Jarne moesten ook hun tegenstanders feliciteren. Gilbert won een prima partij; gefeliciteerd Gilbert! De laatste partij in de speelzaal was die van Achiel. Zijn partij eindigde in remise. De volgende ronde (wederom thuis) is al over drie weken op zaterdag 13 december 2025, Tot dan!
De twee laatst spelende schakers van HWP 4. Vooraan Achiel Dhooge en achteraan Gilbert Ongena.
HWP 3 heeft onverwacht een drietal bordpunten bijeen gesprokkeld tegen het sterke Bergen op Zoom 1. Nog onverwachter was dat we onszelf daarmee waarschijnlijk tekort deden. Weliswaar ontbrak bij de tegenstander Arben Dharda, maar wij misten er drie. Het was een feestdag in Vlaanderen, en ook onze teamleider moest op het laatste moment verstek laten gaan, om een in nevelen gehulde reden die het predicaat “bizar” had meegekregen. De man moet een helse voorbereiding van deze wedstrijd hebben gekend, waarbij de diepste krochten van ons reserve-arsenaal werden verkend. Want ook in de andere teams kampten we met vele afwezigen. Nadat hij de nodige teamleden zover had gekregen dat ze toch speelden, en een paar man bij het vierde team had weggeplukt, moest hij nog één bord zien op te vullen. Ik weet er het fijne niet van, maar in de speelzaal daar in het Rijks in Bergen ging het gerucht dat hij erin was geslaagd zoveel medelijden op te wekken dat het wonder geschiedde: Tom Lammens speelde mee.
Nu zou u kunnen denken: waarom al die ophef? En dat zou niemand u kwalijk nemen. Maar ik zal u uitleggen waarom mijn voorzittershart een vreugdesprong maakte toen ik Tom’s naam in de opstelling zag. Dat was niet meer gebeurd sinds het seizoen 2018-2019, toen hij een korte rentree beleefde in de vierde ploeg. Tom was in 2013 gestopt vanwege de toewijding aan zijn gezin en was voornemens om, eens zijn kinderen oud genoeg zouden zijn, het schaken weer op te pakken. Welnu, dat was er, behoudens die korte rentree (die hij zich net zoals ik niet herinnerde), niet meer van gekomen. De kinderen zijn inmiddels de twintig gepasseerd, maar andere beslommeringen hebben hem steeds ver gehouden van de 64 velden.
Nog zou u kunnen denken: waarom toch al die ophef? Nou: omdat Tom een zeldzaam sympathieke figuur is. Enne? Omdat hij als die jaren gewoon lid is gebleven. Aha! Een unieke supporter dus, Tom, met een hoog fantoom-gehalte, een mystieke naam in de HWP-analen. Die ook nog eens een heel aardig potje kon – en naar zaterdag bleek – kan schaken. Het is mij een raadsel waarom het hem niet gegund was dat zijn ziedende aanval vanuit een Colle doorsloeg, maar veel kan het niet hebben gescheeld. En nu maar hopen …
Waar kwamen die onverwachte punten dan wel vandaan? Het eerste halfje was tamelijk sensationeel, want aan het eerste bord wist Henry (we dachten in een onverwachte opstelling te spelen) in het begin van de partij zoveel goede zetten te doen, dat zijn veel sterkere (336 Elopunten, om precies te zijn) tegenstander al gauw eieren voor zijn geld koos. Henri was terecht apetrots en sprak van zijn beste prestatie ooit tegen zo’n sterke opponent. Zijn partner en buurvrouw op het tweede bord moest nog eens 150 Elo extra verstouwen en dat was wat teveel gevraagd. Ze kwam niet onder de druk uit die ze vanuit de opening kreeg voorgeschoteld, met als bijkomend voordeel dat het duo zich bijtijds weer kon vervoegen bij de familie voor de nodige festiviteiten. Broer Sander hoefde slechts een Elogat van 165 te overbruggen en slaagde daar glansrijk in. Na een prima partij hield hij een pion meer over in een paardeindspel, dat hij helaas niet heeft weten te winnen. Dat is dus 2,5 uit 3 en een TPR van 2200, een zeldzaam mooi debuut.
Nog een fraai resultaat was de remise van Maxime en wellicht heeft daar nog meer in gezeten. Maar ook deze eerstejaars HWP-er wist dus meer dan 100 ratingpunten teniet te doen.
Zelf boekte ik een achteraf bezien wat gelukkige overwinning tegen Tony Peleman, met wie ik nog een rekening te vereffenen had. Hoewel ik de hele partij druk had kunnen uitoefenen, duurde het na een onnauwkeurigheid mijnerzijds tot de 46e zet tot mijn tegenstander bezweek:
Zwart speelde hier 45 … b3! 46 axb3 Txb3??, waarna ik het punt binnen kon halen met 47 Txh6 Txc3 48 Kg2 Ke7 49 Ta6 a3 50 g5 1-0 Na 46 … axb3 zou het betrekkelijk eenvoudig remise zijn geworden.
Aangezien ik vervolgens moest vertrekken wegens verplichtingen elders, heb ik niet meer gezien hoe Jim aan zijn eind kwam. Het wil nog niet vlotten dit seizoen en een kleine tactische wending kostte hem een pion, waarna ook een vlucht in een toreneindspel geen soelaas heeft geboden.
Gert van Rij
Nestor Gert tenslotte speelde een onverzettelijke remise tegen good-old Marcel van Herck. Toen ik vertrok was er een vermakelijke stelling ontstaan waarin Gert een dame had tegen twee torens en beiden op talloze manieren remise konden maken door eeuwig schaak.
We hebben dus een alleraardigste wedstrijd gespeeld en dat komt waarschijnlijk door Manuel, die daar ook was en met de vierde ploeg een verschrikkelijke nederlaag moest incasseren. Hij was jarig en had alle HWP-ers op een consumptie getrakteerd; dan ga je een wedstrijd toch anders in. Des te spijtig was het dat hij zijn tegenstander vanuit een gewonnen stelling op een vol punt meende te moeten trakteren.
We use cookies to optimize our website and our service.
Functional
Altijd actief
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
