KNSB competitie

(door William Boudry en Adriaan Dreelinck)

Aangezien Adriaan en ik (William) veel tijd hadden afgelopen zaterdag, hebben wij samen een verslag van de wedstrijd geschreven. Het werk is duidelijk verdeeld: de scherpe, doorgronde analyses zijn van Adriaan, en alle zever er rond is geschreven door mij.

Waar Marnix dit seizoen vaak spelers te kort heeft en moet zoeken naar spelers, hadden we deze keer drie man over. Of toch als je het vergelijkt met onze tegenstanders van Blerick. Zij kwamen met maar liefst drie forfaits aan de start, zonder iets op voorhand te laten weten. Ze lieten ons zelfs niet meer toe om wat te schuiven na te horen dat er slechts zeven partijen zouden doorgaan. Sommige kwatongen zouden dit een stomme, belachelijke, idiote actie noemen van de mannen uit Venlo. En die kwatongen geef ik volledig gelijk. Zo hadden Slava, Adriaan en ik geen partij. Adriaan moest ook wachten op zijn broertje Jacob, en ik op André en Marc om naar huis te vertrekken. Veel spelers hadden medelijden met ons, maar sommigen waren ook jaloers. Zo liet Koen weten dat hij graag met mij had geruild. Om de tijd te doden hebben we dan maar wat geblitzt, en uit respect voor Adriaan zal ik onze score hier niet delen.

Over naar het schaken dan. Naast onze 3-0 voorsprong hadden we ook gewoon heel wat ratingoverwicht. Het was niet de vraag of we zouden winnen, maar vooral hoe hard we zouden winnen.

Bij Nils konden de stukken het snelst terug in de doos (of de koningen in het midden van het livebord) tegen de Litouwse FM Chocenka. In een scherpe variant van de Najdorf offerde wit de g-pion en niet veel later zelfs een loper op e6. Het zag er allemaal vrij spectaculair uit, maar Nils verdedigde uitstekend en de partij eindigde zonder veel omwegen in remise door zettenherhaling. 

Enrico kreeg de Nimzowitsch verdediging van het Siciliaans op het bord (2…Nf6). Zoals Benjamin achteraf haarfijn uitlegde, leiden de hoofdvarianten hiervan tot stellingen waarin wit soms op f2 laat pakken en de koning op d1 zet voor een gezonde portie initiatief. Enrico koos een meer solide aanpak en bouwde ondertussen een half uurtje tijdsvoordeel op. Er leek een lang eindspel op komst, tot zwart dacht de witte toren in te sluiten op b5. Hoe loste wit dit elegant op?

Benjamin kreeg een Londen op het bord en had na een vijftien-tal zetten al een zeer comfortabele stelling met het loperpaar en volledige controle van het centrum. Wit probeerde zijn koning nog in te metselen op f1 maar eenmaal de f-lijn geopend werd was er geen manier meer om de zwarte aanval een halt toe te roepen. Uw verslaggevers kwamen nog net op tijd om Benjamin hier de laatste “djoef” te zien uitdelen.

De voorbereiding van Helmut wierp duidelijk zijn vruchten af want al vroeg in de opening werd zwart naar achter geduwd en kreeg wit een aangename stelling met meer ruimte. Door het openen van de h-lijn vond zwart echter snel tijd om zijn stukken te activeren en kon wits loperpaar nooit echt gevaarlijk worden. Enkele zetten voor de tijdcontrole werd de vrede ondertekend.

Dan blijven enkel nog de topborden over. Koen nam het op tegen de enige grootmeester van Blerick, Martijn Dambacher. In een interessante, leuke maar vooral complexe partij waar de waarde van de stukken als een bijzaak werd beschouwd leek Koen me gewoon de betere speler. Hij stormde met zijn stukken naar de witte koning, en won ook vrij overtuigend. Achteraf volgde ik de analyse mee onder toeziend oog van zoontje Max. Die had wel meer interesse in zijn boekje over de boerderijdieren. In die analyse leek Koen niet volledig zeker te zijn of wat hij deed allemaal juist was. Maar al bij al een goede partij en knappe overwinning van Koen.

Helaas werd er ook verloren. Arne speelde zijn tegenstander de hele partij volledig weg, maar uit het niets had zijn tegenstander een vernietigend torenoffer. Die besloot om zijn sterke aanval om te zetten in materieel voordeel, en het eindspel was niet meer te redden voor Arne. Een verrassend verlies, maar Arne deed eigenlijk weinig fout en gaf zijn tegenstander maar 1 kans. Jammer.

Ook Jacob verloor. HIj was eigenlijk wel tevreden over de opening, maar moest door een klein foutje een pion inleveren. Hij probeerde wel nog, maar eigenlijk was het vanaf dan al vooral hoopschaak. Zijn tegenstander gaf Jacob geen enkele kans meer tot een comeback en speelde het gewoon prima uit.

Wie goed geteld heeft weet nu dat de match in 7-3 is geëindigd in ons voordeel. We spelen eerst nog een match tegen de rode lantaarn, en daarna spelen we de finale tegen de Amsterdam Berserkers. Tot dan!