HWP 3 degradeert niet ondanks een klein verlies

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:HWP 3

Omdat in hogere teams invallers nodig waren moesten er 4 spelers uit HWP 3 doorschuiven naar HWP 2. Het gevolg was een van de laagste gemiddelde ratings van HWP 3, nl 1763. Slechts een wedstrijd was slechter, de horror ronde 5 tegen De Giessen en Linge. We hadden toen 1774 met maar 6 spelers.

Nu moesten we tegen het onderaan staande Bergen op Zoom. Maar zelfs als we met 8-0 zouden verliezen konden ze ons niet passeren, omdat we ook dan nog meer bordpunten zouden hebben. Gelukkig zou het zover niet komen. Nadat Wonder Dutré al snel gewonnen had (ik weet helaas niet hoe) verloor Gilbert Ongena en vervolgens ook ikzelf. De opening ging ongeveer gelijk op, maar mijn tegenstander kwam langzaam beter te staan. Ik gebruikte veel tijd en een koningsaanval bleek teveel. Zo stonden we op 1-2 achter. Manuel Colsen was in een Dame eindspel terecht gekomen en wist de remise veilig te stellen. Toen verloor ons eerste bord, Eric van de Wynkele had een dame tegen twee torens van zijn tegenstander. Helaas had die ook een betere stelling en Eric ging door zijn vlag. 1½-3½ achter dus. Martin Stam had na passief spel van zijn tegenstander een pion voordeel in een gunstig eindspel bereikt en bracht weer een punt binnen. Servaas D’Hooge speelde tegen tegen een oude grootheid uit het Belgische schaak, Marcel van Herck. Die had een voordeel bereikt van twee stukken tegen een toren. Toen hij erin slaagde om alle pionnen van Servaas op te eten en er zelf nog drie over te houden wisten we dat het niet lang meer kon duren. Zo stonden we 2½-4½ achter, en toch redelijk op schema om bordpunten te scoren. Jim van de Vreede was nog bezig in een eindspel met een pluspion en een sterk paard tegen een slechte loper. En hoewel zijn tegenstander de lepe Peleman was (een typering van Frans Snijders) wist Jim met geduld en een onberispelijke techniek steeds meer vooruitgang te boeken, zodat Peleman tenslotte maar opgaf.

Inmiddels was Manuel al druk bezig met zijn GSM en wisten we dat we veilig waren. We hadden dat ook wel verwacht, maar de eindstand laat zien hoe dicht het nog bij elkaar zat:

6 HWP 36 matchpunten34 bordpunten
7 De Baronie 1633 ½
8 De Giessen en Linge630
9 Krimpen a/d IJssel 3628
10 Bergen op Zoom626

De Giessen en Linge hoorde nog bij de slechtste 4 van de 8 3e klasse teams en degradeert dus ook, in klasse 3B ontsprong Max Euwe 3 met 6–33 nog net de dans als nummer 8.

 Bergen op Zoom1954HWP 317634½-3½
1Freek Schouten2097Eric van de Wynkele20301-0
2Tony Peleman2007Jim van de Vreede19340-1
3Arjon Severijnen2096Gert van Rij18371-0
4Eric Aerts1935Wonder Dutré18170-1
5Marcel van Herck2021Servaas D’Hooge16281-0
6Lars van Dort1856Martin Stam17530-1
7René Punt1747Gilbert Ongena15611-0
8Oliver de Hert1869Manuel Colsen1547½-½

Lees verderHWP 3 degradeert niet ondanks een klein verlies

HWP II degradeert na verlies in Arnhem

Arnhemse Schaakacademie 1HWP Sas van Gent 2
Beumer, S. (Sebas)2209Boudry, W. (William)21061 – 0
Beeke, B. (Bob)2231Nieuwelink, K. (Kees)2167½ – ½
Janssen, R.W.A. (Ruud)2498Provoost, H. (Harry)20581 – 0
Onzen van, J. (Jeroen)2121Zalm van der, M. (Marnix)21041 – 0
Hoff van ‘t, T. (Tom)1941Galle, A. (Andre)1990½ – ½
Nispenrode van, T.H.N. (Thomas)2010Snijders, F. (Frans)18701 – 0
Roskam, M.Y. (Mathieu)1971Coppenolle van, K. (Kurt)20900 – 1
Hoorn van, G.J.R. (Geert)2013Coppenolle Van, L. (Lander)17190 – 1
Gemiddelde Rating:2124Gemiddelde Rating:20135-3

HWP II degradeert na verlies in Arnhem

Tja, wat te zeggen? Als de overige uitslagen beter hadden uitgepakt, waren we in de tweede klasse gebleven. Maar degradatie is ook een soort terechte straf voor een rommelig seizoen met veel invallers (en soms ook lege borden) en niemand die echt lekker scoorde.

Dat laatste gold niet voor twee van de vier invallers die zaterdag in Arnhem acte de présence gaven. Vader en zoon Van Coppenolle waren opgetrommeld om samen met André en William vanuit Gent de verre reis te ondernemen. En net als eerder dit seizoen in Asten lieten beiden een overwinning optekenen. Lander was eerst. Zijn zwarte Siciliaanse aanval tegen de lang gerokeerde witte koning was snel, gepointeerd en effectief. Een prachtige zege voor Lander, die voor het eerst een 2000plusser in het zand liet bijten.

Bij vader Kurt ging het allemaal wat minder soepel. Eigenlijk bereikte hij niets met wit en besloot vervolgens tegen de eerste tijdcontrole vol in de aanval te gaan en alle bruggen achter zich te verbranden. Er werd een hele toren in de aanval geïnvesteerd en vermoedelijk zou een computer alles zonder veel moeite hebben weerlegd, maar Mathieu Roskam, een mens, kwam er niet uit.

Weer een punt voor ons, dus. Helaas bleef het daarbij. De andere twee invallers deden het wat minder. Frans Snijders zag zich met zwart geconfronteerd met een variant van het Spaans die hij zelf altijd met wit speelt. Zijn tegenstander waagde een pionoffer waarvan Frans uit eigen ervaring wist dat het niet goed was. En hij wist ook hoe hij tegen moest spelen. Waarom hij vervolgens vrijwel à tempo iets anders op het bord bracht, begreep hij zelf ook niet. Nu kreeg hij in plaats van een uitstekende stelling met goede winstkansen een ruïne op het bord. En dus een nul.

In de tussentijd had André Galle het vrij dwaze gambiet van Tom van’t Hoff bijna weerlegd, maar niet helemaal. Het werd dus remise. En Harry had de pech dat hij tegen Ruud Janssen moet spelen. Hij liet iets elementairs toe en kon daarna opgeven. Een vergelijkbaar verhaal was van toepassing op William, die weliswaar een kwaliteit won, maar daartoe een vracht pionnen moest inleveren. En ik speelde tegen Bob Beeke met zwart een saaie remise.

De stand was nu 4-3 voor de Érnemmers en Marnix was als laatste bezig. Hij moest dus winnen, maar op dat moment had hij zijn prachtige stelling al verknald door een impulsieve pionzet waarmee hij heel even dacht een paard te winnen, daarbij vergetend dat paarden, in tegenstelling tot pionnen, gewoon achteruit mogen. Het was vechten tegen de bierkaai en, zoals wij allen weten, verlies je dat altijd.

Volgend jaar gaan we vlammen in de derde klasse.

Lees verderHWP II degradeert na verlies in Arnhem

HWP 1 ten onder in De Samenklank

De laatste wedstrijd van het seizoen, de uitwedstrijd tegen Groninger Combinatie, werd gespeeld tijdens de gemeenschappelijke laatste ronde in korengebouw De Samenklank in Bunschoten-Spakenburg. Het bood de kans om de concurrentie te volgen, al wisten we dat er van echte concurrentie nog nauwelijks sprake was. We hadden onszelf in een vrijwel kansloze positie gebracht na de nederlaag tegen Amstelveen in de vorige ronde. Zelf moesten we winnen van de Groningers en dan hopen dat De Stukkenjagers en Amstelveen beiden zouden verliezen. Na afmeldingen van Thibaut, Glen, Parcival, Rein, Slava en Warre was er weinig vertrouwen in een goede afloop. Koen, onze kersverse grootmeester, kwam tegen zijn Groningse collega niet in gevaar, had zelfs kleine kansjes op meer, maar de remise leek een terechte uitslag. Helmut ging na een goede partij ten onder tegen een sterke tegenstander. Gelukkig voor hem is dit nare seizoen nu voorbij. Ook bij Adrian ging het mis, in de tijdnoodfase, nadat hij een prachtige stelling om zeep geholpen had. Gelukkig hadden we Tom nog. Vanaf het begin was duidelijk dat het bij hem wel goed ging komen. Beheerst vergrootte hij zijn voordeel en haalde hij het punt binnen. Ik kon het van dichtbij zien, naast hem zittend met de sores van mijn eigen partij. In het middenspel ging het bij mij mis en daarna was het proberen zo lang mogelijk te overleven, maar het einde was onontkoombaar. Het scenario bij Benjamin was bijna identiek. De vele afzeggingen hadden tot gevolg dat we met het jongste HWP 1 team aller tijden speelden. Dat ik daar nog eens deel van uit zou mogen maken. Nils haalde een ogenschijnlijk soepele remise en hetzelfde leek bij Arne te gebeuren. Helaas redde hij het niet. Elias maakte zijn debuut in het eerste en deed dat overtuigend. In een ingewikkelde partij bleef hij overeind tegen een op papier sterkere tegenstander. Toen deze dacht met een remise toreneindspel de veilige haven bereikt te hebben, had hij buiten Elias gerekend. Die ging nog een tijdje door, tot ook de laatste pionnen van het bord verdwenen waren. De laatste partij was die van Enrico. Moeiteloos overbrugde hij het ratingverschil van ruim 400 punten met zijn tegenstander. Toen hij in het eindspel een plusje had, liet hij niet meer los. Een prachtige overwinning als bekroning van een ijzersterk seizoen. Daarmee kwam de eindstand op 6½-3½ voor de Groningers. Volgend seizoen dus 1e klasse, maar met de doorbraak van de jeugdspelers rekenen we op een directe terugkeer in de Meesterklasse volgend jaar. Felicitaties aan onze vrienden uit Apeldoorn, die de landstitel prolongeerden.

Groninger Combinatie 12337 HWP 12174 6½-3½
1Sipke Ernst2520Koen Leenhouts2438½-½
2Julian Kramer2476Helmut Cardon23681-0
3Nick Maatman2349Adrian Roos23021-0
4Jonathan Carlstedt2441Enrico Follesa19990-1
5Machteld van Foreest2293Tom Piceu23050-1
6Joost Wempe2313Hans Groffen21101-0
7Barnabas Kovacsy2247Benjamin Decrop21621-0
8Loek van der Hagen2249Arne Nemegeer20701-0
9Maurice Schippers2234Elias Ruzhansky2137½-½
10Anna Warakomska2252Nils Vantorre1845½-½

Lees verderHWP 1 ten onder in De Samenklank

HWP II verslaat Eindhoven en kan degradatie nog afwenden

Na de vreselijke nederlaag in en tegen Blerick in de vorige ronde, die mij dermate aangreep dat ik het niet kon opbrengen om er een verslag over te schrijven, mochten wij thuis in Sas van Gent proberen Eindhoven te verslaan om daarmee onze laatste kans op behoud in de tweede klasse te grijpen. En dat deden we. Met verve, vond ik.

Voor het eerst dit seizoen konden we gebruik maken van de diensten van Simon Provoost, die toevallig in Nederland was en beschikbaar voor het tweede. Dat was een zeer aangename verrassing, mede omdat Marc Lacrosse en André Galle er deze keer niet bij konden zijn. Dat Simon het niet redde tegen Bas van de Plassche was jammer, maar begrijpelijk. Velen zijn hem voorgegaan. Simon had met zwart uiteindelijk geen verweer tegen de witte aanvalsdrift en werd uiteindelijk genadeloos gehalijnd.

Ruim voordat de partij aan het eerste bord was afgelopen, waren we al op achterstand gekomen. Wonder had wit tegen een Eindhovens talent en werd geconfronteerd met een listige zijvariant van het Weens. Wonder reageerde in eerste instantie goed, maar had het snoepen van pionnen achterwege moeten laten. Zijn ongerokeerde koning bevond zich plotsklaps in vijandelijk spervuur en wist niet te ontkomen.

Toch zag het er goed uit voor ons. Nils was Ludo Tolhuizen vanuit de opening aan het overspelen en leek snel te gaan winnen en aan mijn bord gebeurde min of meer hetzelfde, zij het met verwisselde kleuren. Deze twee partijen leverden inderdaad twee punten op voor onze ploeg, maar de manier waarop was nogal afwijkend. Nils bleef strak en dwingend spelen, terwijl ik alles toch weer liet ontaarden in chaos. Pas toen mijn tegenstander meende de aanval op briljante wijzen te kunnen overnemen, kreeg ik zijn gecentraliseerde koning in het vizier en was het pleit snel beslist.

Het was veel aanvallen en verdedigen deze middag. Zo ook bij William, die de ervaren René Moonen tegenover zich vond. William offerde na de opening een pionnetje voor spel en dat kreeg hij ook. Later investeerde hij nog een kwaliteit en dat bleek voldoende voor de winst.

Aan het tweede bord trof Elias good-old Jan Vosselman, die zich degelijk opstelde in het Italiaans. De partij kabbelde voort en het was de oude rot die het jonkie aan het wankelen bracht. Maar toen de nood hoog dreigde te worden, wikkelde Elias keurig af naar een gelijkstaand eindspel.

En Harry moest zwaar in de remmen tegen Alessandro di Bucchianico maar slaagde er uiteindelijk vrij moeiteloos in om een eindspel met een pion minder remise te houden.

We leven dus nog, en alles komt aan op de laatste ronde, waarin we naar Arnhem moeten.

Lees verderHWP II verslaat Eindhoven en kan degradatie nog afwenden

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden