Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Hwp 5 is wederom kampioen geworden in de Tweede Klasse A van de Zeeuwse Schaakbond. Zonder onze topscorer Cor, die met het vierde op pad ging, werd DZD 5 met een 3½ – ½ nederlaag terug naar de overkant gestuurd.
Het eerste punt was al binnen toen de klokken nog niet eens tikten; DZD was maar met drie man komen opdagen en had het eerste bord vrijgegeven, zodat Manuel al zijn tijd kon spenderen aan zijn rol als wedstrijdleider.

Bord 2 en 3 verschenen niet bepaald okselfris aan de start, want beide HWP-spelers hadden de avond ervoor het kampioenschap alvast gevierd tijdens de bluesavond in Terneuzen. Zulke uitspattingen moeten uiteraard in de toekomst in de kiem worden gesmoord, want voor je het weet gaat HWP5 ten onder aan drank en vrouwen. Hoe laat ik thuis was weet ik niet, maar op het moment dat ik mijn kussen rook sliep ik direct. Toen ik ontwaakte zat er nog steeds wat bloed in mijn alcohol, excuseer, alcohol in mijn bloed.
Maar dit mocht de pret niet drukken want ondergetekende zegevierde als eerste aan bord twee. Met deze overwinning was het kampioenschap veiliggesteld, want aan een gelijkspel hadden we voldoende. M’n tegenstander kwam niet lekker uit de Siciliaanse opening en verloor na elf zetten een paard. Niet veel later hield hij het voor gezien.
Cees volgde al snel met een zege met zwart aan bord drie. De dreigingen op de koningsvleugel – inclusief een kwaliteitsoffer van Cees – waren op den duur niet meer te houden voor wit. 3-0.
Nu naar bord vier. In een waar spektakelstuk, met wisselende kansen, werd het uiteindelijk remise. Thomas had een Dame, Loper en pion meer, maar er verscheen drie keer een gelijke stelling op het bord. Zwart had nog drie seconden over, wit niet heel veel meer.

Einduitslag 3½ – ½ en daarmee kampioen!

HWP 3- Goes 2-6 was het verdict van onze seizoenafsluiter waarin de meeste van onze spelers een off-day hadden. We weten dat Goes sterker is dan hun rating laat vermoeden maar dit resultaat is echt ondermaats. Er is wel een troost, onze concurrenten lieten het ook zwaar afweten zodat we onze tweede plaats in het klassement definitief behouden.
Drie spelers deelden niet in de malaise. Emile Boucquet heeft zijn goede vorm van het recent jeugdkampioenschap behouden en veegde zijn tegenstander van het bord in 17 zetten. Jim en Andre speelden een plusremise. En voor de rest vijf miserabele nullen. Het eerste verlies kwam er na een half uur spel, het laatste na zes uur spel. John en Etienne boden het langst weerstand maar verspeelden toch wat een zekere remise leek te zijn. Maat laten we die laatste ronde vlug vergeten en terugkijken op een onverwacht goed seizoen. Weinigen hadden hun geld er op durven inzetten dat HWP 3 vice-kampioen zou worden. Zesmaal de zoete smaak van de overwinning waaronder deze tegen de kampioen Stukkenjagers 2 die aan ons zijn enige punten verloor. Proficiat aan alle spelers en in het bijzonder aan Marc Lacrosse die in deze laatste ronde HWP 2 ging versterken, hij haalde een persoonlijke score van 5,5 op 6 met HWP 3. En dank aan de vele invallers die er terug nodig waren om telkens de acht borden te bezetten en aan de voorzitter die daarvoor zorgde.
Etienne

Op 21 april 2012 had HWP 4 eigenlijk een thuiswedstrijd, doch in het kader van het 100 jarig bestaand van schaakclub Zierikzee werd aldaar de slotronde van de ZSB hoofdklasse aldaar gespeeld. Dus toch een uitwedstrijd. Voor diverse basisspelers betekende dit ineens een lastige uitwedstrijd en mede gezien het geringe belang lieten ze deze ontmoeting aan zich voorbij gaan. Door de vele invallers ontstond aan de meeste borden de situatie dat de Souburgers een veel hogere rating hadden. Toch kwamen er genoeg interessante stellingen op de borden.Zo traden de compromisloze aanvallers Cor Provoost en Albert Vermue tegen elkaar aan. Cor was deze keer de mindere. Ook de invallers Gilbert, Matthijs en Cem scoorden niet. Ze deden wat ze konden, maar moesten in de overgang van het middenspel naar het eindspel uiteindelijk de koning neerleggen. De vier hoogste borden zijn niet in gevaar geweest. Nick Dubbeldam bestreed een systeem dat hij zelf ook speelt ijzersterk en won. Bij Adri den Hamer viel de stelling in het slot en remise was het logische gevolg. Henk de Ridder had een hele parij last van een zwakke zet in de opening, maar kon door zeer secuur te verdedigen een halfje uit het vuur slepen. Hij bewees nogmaals, dat hij ook met zwart kan spelen. De mooiste partij werd op bord 4 gespeeld tussen Nick Wegman en Corne Boogaard. In hevig tijdnood kwam er een eeuwig schaakstelling op het bord.
HWP 4 won in deze competitie 3 keer en verloor 3 keer. Niet om over naar huis te schrijven, doch zeker geen reden tot wanhoop.