Op vrijdag 31 januari moesten wij afreizen naar Goes. Vooraf had ik er een hard hoofd in of wij enige kans zouden maken tegen Goes. Met een volledig 60+ team verwachtte ik dat wij weliswaar qua leeftijd een hoger gemiddelde zouden hebben dan Goes maar qua rating en fitheid niet.
Toen wij aantraden waren er gelijk een paar meevallers:
Geen vrieskast in het schoolgebouw maar een enigszins acceptabele temperatuur;
De gemiddelde leeftijd van de speler van Goes veel hoger dan verwacht en hun rating lager;
De loting om de kleur viel wel goed- Gert wit en Andre zwart.
Ik had mezelf op bord 1 gezet tegen Joey Grochal. Toen wij begonnen, kregen enkele meiden elders in het gebouw een enorm giechelbui. Joey zou Joey niet zijn als hij zich hier niet vreselijk aan stoorde. Gelukkig voor hem hielden de meiden vrij snel op met giechelen. Voor de rest van de partij bleef hij geconcentreerd achter het bord. Tijdens de partij had ik het gevoel dat ik werd weggespeeld. In de analyse toonde hij rustig en vakkundig aan dat ik het niet goed had gezien en zoals vaker mijn eigen kansen te pessimistisch inschatte. Tot ik enkele zetten voor het einde blunderde was er nog niets beslist.
Aan bord 2 moest Marnix spelen tegen het enige jeugdtalent van Goes dat wel van de partij was. Zijn tegenstander ging in jeugdige overmoed voor materiaalwinst zonder rekening te houden met zijn ontwikkeling. En werd hiervoor hardhandig afgestraft.
Aan bord 3 stond Andre volgens mij een gehele tijd een tikkeltje beter maar de remise was niet echt een verrassing.
Gert was als laatste nog bezig. Hij had zijn tegenstander positioneel weggespeeld en maakte het vervolgens keurig af.
Goes A
Rating
HWP
Rating 2
Uitslag
Grochal, J. (Joey)
2262
Zwart de, J. (Johan)
1938
1 – 0
Meulmeester, L. (Luuk)
1982
Zalm van der, M. (Marnix)
2062
0 – 1
Burgerhoff, M.J. (Rinus)
1925
Galle, A. (Andre)
1964
½ – ½
Kloosterman, E.G.J. (Erwin)
1859
Rij van, G.K. (Gert)
1923
0 – 1
Gemiddelde Rating:
2007
Gemiddelde Rating:
1972
1½ – 2½
Zodoende konden wij terugkijken op een verdiende overwinning en hebben wij nog steeds kans op het winnen van de ZSB beker.
Op 20 november bereikte ons het droevige bericht dat Adrie den Hamer op 82-jarige leeftijd is overleden. Adrie was lange tijd één van de sterkste schakers in Zeeland en van HWP en heeft zich tot voor kort ook in het Vlaamse schaak laten gelden. Zijn schaakkracht, bulderende lach en daarmee altijd sfeer verhogende en markante aanwezigheid, zullen ons tot in lengte van dagen bijblijven.
Adrie op weg. (Foto: Maddie den Hamer)
De uitvaartplechtigheid heeft in beslotenheid plaatsgevonden. We zullen Adrie in een uitgebreid In Memoriam eren en eenieder die daar een bijdrage aan wil leveren is daartoe van harte uitgenodigd. Dus mocht u iets kwijt willen ter nagedachtenis aan Adrie, dan kunt die bijdrage zenden aan Marnix van der Zalm.
Bijdragen:
Adrie zag ik voor het eerst ongeveer dertig jaar geleden. Ik was een jaar of tien en mocht af en toe meespelen met het tweede team van SVWZV dat speelde in het zaaltje achter café ‘De vier emmers’. Op een van die zaterdagen speelde ons eerste team tegen HWP III en dat was een heel sterk team, zo vertelde mijn vader me. Ik moest maar goed kijken hoe die sterke spelers speelden. In die tijd was er namelijk nog geen internet en in West-Zeeuws-Vlaanderen waren niet zo veel sterke spelers. Of ik iets geleerd heb van die wedstrijd, weet ik niet, maar één ding viel me toen al op. Er was één speler die dus blijkbaar heel goed was, maar bij wie het plezier ook duidelijk zichtbaar was. Sterke schakers zouden, zo was mijn gedachtegang, wel heel serieuze mensen zijn, maar Adrie leek toen en ook de vele momenten erna welhaast altijd goedgemutst met zijn kenmerkende bulderende lach. Dat vond ik altijd heel mooi om te zien. Met Adrie verliezen we een icoon van het Zeeuwse schaak, omdat Adrie een sterke schaker was, maar zeker ook omdat hij zorgde voor een fijne sfeer. (Koen Leenhouts)
Adrie was bijna zo lang als ik het mij kan herinneren ook actief lid van mijn Belgische club MSV (Meetjeslandse Schaakvereniging). In de jaren ’70 speelde Adrie in ons eerste team. Dat speelde toen in de hoogste afdeling van de interclubs. Adrie was toen echt wel een sterke schaker. Toen het niveau van de interclubs omhoog ging en MSV niet kon volgen, begon Adrie aan een tweede carrière, nu meer als recreatief schaker. Het savoureren van een Vlaams streekbiertje tijdens en na zijn partij was toen minstens even belangrijk geworden als de uitslag van zijn partij. In die periode vertelde hij enthousiast over zijn bergwandelvakanties. Hij had volgende goede raad: “Voor je vertrekt altijd het advies inwinnen van de locale berggidsen. Nooit vertrekken als er maar het minste risico bestaat op een weersverandering!” Dat Adrie een talentvol natuurfotograaf was, ontdek ik nu pas (https://www.zeelandnet.nl/foto/bekijk/fotosvangebruiker/gebruiker/zn9386421). Ik heb hem nooit met een fototoestel gezien tijdens schaakwedstrijden. Toen het zichtbaar minder goed begon te gaan met Adrie, speelde hij graag nog een partijtje in het K.L. Ledegancktoernooi, voor S.K. Den Eik uit Assenede, Belgische buurgemeente van Sas van Gent. Klagen deed hij nooit, hij bleef optimistisch.
Als wedstrijdleider in de externe competitie bij HWP was het soms mijn plicht om het enthousiasme en de bulderlach van Adie in de kiem te smoren. Hoe graag zou ik nu die bulderlach nog eens horen weergalmen in de speelzaal. Sinds het droeve bericht van voorzitter Marnix klinkt die lach onophoudelijk door mijn hoofd. Voor een keer koester ik een oorwurm. (Bart de Vogelaere)
Ik herinner me o.a. zijn aparte taalgebruik. Als HWP 1 binnenkwam zei hij vaak: “Zo, daar zijn de coryfeeën” en verder ook “Sie spielen das!?” of “Grote Klasse”. Ook met de fietsclub in Sas van Gent heb ik hem jaren meegemaakt. En natuurlijk ook de foto’s, een hobby waar hij wat later aan begonnen is. Op Internet kun je nog veel natuuropnames van hem terugvinden, speciaal de steenbokken waren zijn favoriet. Een monument van HWP, een goede schaker en altijd uitgesproken. Maar bovenal een goede vriend. (Gert van Rij)
Foto: Adrie den Hamer
Een bijzonder aardige en sympathieke man is van ons heengegaan. Een creatief persoon bovendien. Adrie den Hamer, een bergwandelaar, begenadigd fotograaf en … een uitstekende schaker. Als je bij een zaal waar geschaakt ging worden arriveerde, en hij was daar al, was dat al goed te horen. Zijn bulderende lach salvo’s deed iedereen glimlachen. Adrie leerde ik pas goed kennen na zijn overwinning op Grootmeester Jan Timman begin 80er jaren bij een kloksimultaan in een school te Terneuzen. Die moet wel heel goed kunnen schaken was mijn gedachtegang. Bij HWP was hij toentertijd al een vaste kracht in het 1e team. Voor die periode werd hij ook nog twee keer Zeeuws kampioen.
Toen hij met pensioen ging kon hij nog meer reizen doen, waarbij de bergschoenen uiteraard meegingen. Samen met zijn vrouw overnachtte hij soms in een tentje in de bergen, vertelde hij mij. En maakte aldaar schitterende foto’s die hij een paar keer naar mij mailde. Zijn foto’s zijn ook te bewonderen bij Omroep Zeeland. Helaas gooide die vreselijke ziekte die met een “k” begint, roet in het eten. Zijn leven veranderde plotsklaps. Ondanks zijn ziekte bleef hij schaken. Vooral in zijn geliefde Vlaanderen. Het ging op en af met hem maar hij bleef ertegen vechten. Ik weet zeker dat Adrie geen vijanden had, iedereen mocht hem. Voor nu Adrie, rust zacht en je zal zeker en vast nooit uit onze gedachten verdwijnen. (Gerard de Winter)
Een markant schaker is ons ontvallen. Veel goede herinneringen aan hem. Ook een keer bij hem thuis geweest om zijn vakantiefoto’s te bekijken. Zeeuws kampioen in de hoogste klasse in 1977 (en 1974, MvdZ), en winnaar tegen Timman bij het jubileum van schaakclub Terneuzen in het Zeldenrustcollege in 1981. (Adri Paauwe)
Een grote smaakmaker van het Zeeuwse schaak is niet meer! (Nick Dubbeldam)
Ik ben de laatste veertig jaar vaak met Adrie op stap geweest voor wedstrijden van MSV. Gezellige tochten door Vlaanderen. Als ik Adrie dan weer had afgezet in de Amaliastraat was het stil in de auto. Een markant man is ons ontvallen. Adrie’s speciale gevoel voor humor, zijn altijd nadrukkelijke bescheiden aanwezigheid. De stilte is nu niet alleen in de auto, maar overal. We zullen hem missen. (Gosse Kamminga)
Vandaag start de KNSB-competitie van het seizoen 2024-2025. HWP neemt voor het eerst sinds lange tijd weer deel met vier teams. Maar aangezien het vierde team in de zesde klasse slechts zeven ronden speelt, verschijnen alleen de teams 1, 2 en 3 achter de borden.
HWP 1 is gepromoveerd naar de Meesterklasse, de hoogste klasse in Nederland. Het wordt dus een pittig seizoen, met meteen in de eerste ronde al een vierpuntenwedstrijd tegen medepromovendus De Stukkenjagers 1 uit Tilburg.
HWP 2 speelt ook een kraker, tegen Stukkenjagers 2, een directe concurrent in de strijd om het kampioenschap. En het derde team treedt aan tegen het sterke Dordrecht.
HWP speelt dit seizoen in ’t Meulengat, aan de Sint Elisabethlaan in Sluiskil.
De partijen van HWP 1 zijn weer live te volgen via deze link. Komt dat zien!
De aanloop naar de uitwedstrijd tegen Erasmus 1 verliep niet al te gladjes. Afsluitingen en omleidingen op de toevoerwegen naar Rotterdam, afmelding van de gebroeders van de Wynkele, en Belgische boeren die de grens blokkeerden.
Maar zie, we namen gewoon een andere route, de gebroeders zegden hun afspraken af en deden toch mee, waren zelfs ruim voor de wedstrijd al aanwezig (!), en de Belgische boeren besloten toch iets anders te gaan doen op hun vrije zaterdag.
Dan de wedstrijd zelf nog, uiteraard. Erasmus had ondanks onze sterke opkomst nog steeds gemiddeld 75 elopunten meer, maar het kan natuurlijk raar lopen.
De wedstrijd bestond uit twee delen, een kop en een staart. De borden 5 t/m 8 waren voor de tijdcontrole al uitgeschaakt terwijl de schakers op 1 t/m 4 nog diep gebogen over de borden hingen.
Lander was het eerste klaar. Ik heb er niet veel van kunnen volgen. Het was een Siciliaan met 2. c3, waar het lang gelijk stond maar Lander opeens 2 pionnen achter stond. Het volgende moment dat ik keek had hij ze weer terug en ook nog eens met initiatief met leuke tactische dreigingen tegen de zwarte koning. Het volgende -en laatste- moment zag ik Lander opgeven.
Ik had vermoed dat mij datzelfde lot wachtte maar ik had voor twee pionnen toch wel doorlopend tactische kansen. Daar moet ik het in de regel ook van hebben. Tegen het naderen van de tijdcontrole ging het opeen heel hard en won ik ruim materiaal. Ik vergat daarbij wel de klok in te drukken en realiseerde me dat pas met nog iets meer dan een minuut op de klok, nadat ik me eerst nog zat af te vragen welke zet mijn tegenstander had gedaan …. Na het indrukken van de klok gaf hij op.
Jim speelde een partij met een doorlopende centrumspanning waarbij Jim d6xe5 wilde spelen en zijn tegenstander e5xd6. Het werd uiteindelijk e5xd6 maar toen ging Jim met f6 en e5 de pion toch weer ophalen. Remise zou hier het normale resultaat geweest zijn ware het niet dat wit een zet zag waar hij in gedachten wellicht al 2 uitroeptekens bij gezet had, maar na Jims tussenzetje toch moest concluderen dat twee vraagtekens beter op hun plaats waren geweest.
Rudy speelde agressief zoals gebruikelijk, stond de hele partij beter en won. Daarmee had de staart voor een 3-1 tussenstand gezorgd in ons voordeel, ruim meer dan verwacht. Nog anderhalf punt was nodig vanuit de kop.
Dat duurde nog knap lang. Helaas had ik Marnix verboden remise aan te nemen, lang voordat duidelijk werd dat we met de staartborden op 3-1 zouden komen. Inmiddels had hij een pionnetje weggegeven maar het was nog lang niet verloren.
Naast Marnix zat Kurt in een zeer naar remise riekende stelling te spelen waarin zijn tegenstander er toch alles probeerde uit te halen om de wedstrijd toch nog te doen keren in Rotterdams voordeel. Uiteindelijk kwam er een ongelijk lopereindspel op het bord en was de remise onafwendbaar.
Naast Kurt zat Sam die zoals gebruikelijk een zware partij speelde. Hij kwam een pionnetje achter maar won die door een kleine combinatie weer terug, en maakte het daarna zijn tegenstander nog lastiger en won uiteindelijk een dame tegen toren en stuk. Het bleef echter potremise en dat bracht ons op 4 punten, met Marnix en Eric nog bezig.
Eric had een lastig paard-lopereindspel op het bord waarin eigenlijk alleen zijn tegenstander kansen had maar eenvoudig zag het er niet uit. Gezien de stand ondernam hij nog wel een winstpoging maar dat leidde versneld tot wat het waarschijnlijk al heel lang was, remise.
Toen deed de partij van Marnix er eigenlijk al niet meer toe en in tijdnood gaf hij in een toch nog tweesnijdende stelling een toren en was het voorbij.
Daarna kwamen we in een opgewekte stemming ergens anders in Rotterdam Nieuwel tegen die in een heel andere stemming was, maar de reden daarvoor leest u in het verslag hieronder.
We use cookies to optimize our website and our service.
Functional
Altijd actief
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
