HWP 4

Op 21 november vertrok HWP 4 samen met HWP 3 om Souburg te bestrijden. HWP 4 moest aan de slag tegen Souburg 2. Vooraf waren er de nodige kopzorgen voor teamleider Henk de Ridder om de opgestelde spelers op de juiste plaats te zetten.Dit euvel werd grotendeels veroorzaakt doordat 3 vaste spelers om uiteenlopende redenen niet beschikbaar waren. Henk had de handel en wandel van de Souburgers goed in de gaten gehouden en de opstelling daar min of meer op afgestemd. HWP 4 begon met een wervelende show. Teamleider Henk de Ridder gaf het goede voorbeeld door vrij snel de dame van Leen Schipper te vangen en een vol punt te vergaren. Andre Galle volgde dit voorbeeld snel door het kamikazespel van Albert Vermue op gepaste wijze op te vangen. Niet lang daarna liet Rudi Pauwels een vol punt noteren door een gambiet van zijn tegenstander te weerleggen. Intussen had Adri den Hamer zich teruggeknokt na pionverlies, doch besloot toch maar de veilige remisehaven binnen te varen. 3,5-0,5 voor HWP 4 dus.
De stelling van John Gommers leek betrouwbaar en de stellingen van de 3 invallers waren ook niet slecht. We hoopten nu op een halfje, het maakte niet uit van wie, doch het zou een gerust gevoel geven. De partij van John leek op slot te gaan zitten. Cor, Manuel en Jelle vochten voor wat ze waard waren, doch moesten alle 3 uiteindelijk het hoofd buigen voor hun op papier sterkere tegenstander. Bij Jelle Vanhijfte gebeurde dit pas diep in het eindspel. Intussen had John Gommers een remise-aanbod afgeslagen, daarna gebeurden er allerlei gekke dingen, doch het niveau van de partij bleef hoog.Gelukkig voor ons werd er ineens vanalles afgeruild met een toreneindspel als gevolg. John staat bekend als eindspelspecialist en maakte zijn reputatie weer waar. HWP 4 ligt weer op koers.

De spelers van HWP 4 zagen er naar uit weer eens in Sas van Gent te spelen op zaterdag 31 oktober 2009. Voor sommigen een echte thuiswedstrijd. Het rendement was echter niet best. De topdrie scoorden samen een halfje en dat was te weinig voor de rest van het team om de match te winnen. Het middenrif met Tom, Bernard en Henk was goed voor 100% en de invallers Gilbert en Alex pakten waar ze recht op hadden.
Het begin was slecht met een onverwachte nederlaag van John Gommers. Dit werd niet gecompenseerd want Adri den Hamer en Alex de Ridder kwamen niet verder dan remise. Bernard de Bruycker gaf tussendoor zijn 12 jarige veelbelovende tegenstander schaakles, doch Philippe Bekaert en de debuterende Gilbert Ongena kwamen met lege handen te zitten. De tussenstand was nu 4-2 voor Terneuzen 2.
Henk de Ridder en Tom Lammens hadden nu de zware taak om er nog een gelijkspel uit te slepen. Beiden hadden intussen een veelbelovende stelling opgebouwd en met de nodige routine in hun bagage twijfelde niemand aan de uitvoering van hun opdracht. Zo gebeurde het dat toch nog een gelijkspel werd bereikt. Niemand had hier rekening mee gehouden en zo staat team 4 weer met beide benen op de grond.

Met 8 gemotiveerde spelers vertrokken we naar Zierikzee. Direct na de start gingen Rudy, Tom en Manuel flink tekeer. Frappant was dat dit de 3 onderste borden waren. Toch was het niet uitzonderlijk omdat ook onze eerstebordspeler Andre Galle ook de aanval opzocht. De anderen besloten de parij rustig en sluw op te bouwen. Hoe het ook zij, iedereen boekte succes. Adri den Hamer was de enige uitzondering. Het lukte niet om een trappist te bemachtigen, hetgeen zijn stelling niet ten goede kwam. Al gauw werden dan ook de eerste punten verzilverd door Tom, Manuel en Rudi. Toen John Gommers het volgende punt pakte na een lesje pionneneindspel en Henk de Ridder na een massaruil 2 gezonde pluspionnen in een toreneindspel het juiste werk liet doen was het 5-0 voor HWP 4 en de match beslist. Andre liet daarna zijn goede stelling in remise verzanden en Philippe deed dat niet. Het wachten was nu op Adri. Hij was helemaal terug in de wedstrijd gekomen na een achterstand van 2 pionnen en gaf toen zijn tegenstander remise. Het ontstane eindspel van dame+ loper en 5 pionnen ieder zal best theoretisch remise zijn geweest, doch zijn tegenstander leek er door te zitten, zodat bij verder spelen, de uitslag nog groter geweest had kunnen zijn. We zullen het nooit te weten komen, we zijn dik tevreden en hopen dit nog een poosje vol te houden.
Teamleider Henk de Ridder