HWP 3

Tegen zeker niet het sterkste team dat Goes op de been kan brengen heeft HWP 3 gelijkgespeeld. Achteraf hadden we meer moeten en kunnen halen, zelfs onze gemiddelde Elo was hoger. Goes had invallers en ik hoorde dat Goes 2 zelfs met maar 6 spelers van de 8 opgekomen was. We begonnen met een verlies van Remi Partoens tegen Grochal (hij zag veel meer dan ik). Daarna remise van Valère de Buck (ik heb eens een keer niet verloren) en toen moest ik er zelf aan geloven: na een lange manouvreer partij waarbij het steeds gelijk bleef tenslotte een koningsaanval onderschat. Zo stonden we .5 – 2.5 achter. Gelukkig deed Samuel iets terug na een scherpe opening. Daarna liet Rudy van de Wynkele zijn gewonnen partij remise lopen door een zetherhaling die niet meer te vermijden was. 2 – 3 achter, maar een gelijk spel leek nog haalbaar. Die prognose kwam uit; eerst won Jim van de Vreede een toreneindspel op de klassieke manier, vijandelijke koning ver genoeg afgesneden en dan een brug bouwen. Andre Galle was 3 pionnen achter gekomen, probeerde zich er nog uit te schwindelen maar tevergeefs. En Marc Lacrosse won zijn toreneindspel zodat het 4 – 4 werd. We staan nog steeds op de 10e plaats, maar de achterstand op de nummers 8 en 9 is iets minder groot geworden. Het kan nog, maar er zal wel gewonnen moeten worden in de komende wedstrijden.

Een door invallers verzwakt HWP 3 heeft het niet kunnen redden in Delft. Tegenstander DSC 3 bracht per bord gemiddeld meer dan 100 Elo mee en dat verschil betaalde zich uit. Samuel Verbruggen stond een fractie beter, maar remise was het juiste resultaat. Jim van de Vreede verloor, "Pe5 was verwoestend". Ik was zelf tegen de DSC-er met de hoogste Elo ongeveer gelijk uit de opening gekomen, maar kwam langzaam steeds slechter te staan. Na de 40e zet verloor ik een stuk en was het klaar. Andre Galle stond goed maar zijn tegenstander kwam los op het einde, remise dus. Ook Ghris Ghysels haalde een half punt. Na passief uit de opening te zijn gekomen moest er nog moeizaam verdedigd worden. Nieuwkomer Willem Frouws verloor een pion en dat bleek beslissend. Valère de Buck haalde wel de 40 zetten, maar toen stond er een eindspel op bord waar wit 3 pluspionnen had en een sterk paard tegen een loper. Kansloos dus. Tenslotte had Vincent Schepens een iets betere stand bereikt in een toreneindspel met allebei 2 pionnen, maar dit bleek niet te winnen. HWP 3 staat nu op de 10e plaats en er zullen nu echt punten gehaald moeten worden.

Zonder veel kans op een beter resultaat heeft HWP 3 verloren van Landau uit Axel. Na 1 uur spelen kreeg Rudi Pauwels een remise aanbod wat hij accepteerde. Daarna gebeurde hetzelfde bij Valere de Buck, die geen voordeel had weten te bereiken tegen de jonge Hugo Froeyman. Landau kwam op voorsprong nadat Andre Galle van Christophe Gregoir verloor (Andre na afloop: Hij was gewoon te sterk). Ik had de openingszet 1 d2-d3 tegen me gekregen, niet te onderschatten overigens want er zijn met zetomwisseling veel mogelijkheden. Ik kwam door te optimisch spel toch in een slechtere stelling, waar echter nog mogelijkheden waren. Een pion minder, maar tenslotte toch in een toreneindspel remise bereikt. Toen verloor Rudy van de Wynkele en stond het 1.5 – 3.5 Marc Lacrosse kreeg een remise aanbod van de sterkste Landau speler Helmut Froeyman en hoewel hij wat beter stond was een half punt het hoogst haalbare. 2 – 4, nog 2 partijen. Samuel Verbruggen was in een lastig paard eindspel terecht gekomen waar zijn tegenstander net iets handiger was en daarmee was het verlies een feit. Remi Partoens had een kwaliteit gewonnen maar Arthur Hugaert benutte zijn tegenkansen optimaal en in een zinderend eindspel van toren + 1 pion tegen loper + 3 pionnen bleek ook hier remise het maximale resultaat. Landau lijkt duidelijk op weg terug naar de 2e klasse, en HWP 3 staat nu 9e. Er zullen snel punten moeten worden gehaald.

Het viel niet mee om een team bij elkaar te krijgen deze keer, diverse vaste spelers waren verhinderd. Even leek het erop dat we toch nog kompleet waren, maar een ziekte in HWP 4 verhinderde het geplande doorschuiven van een speler. Met 7 man dus naar Sliedrecht. Ook logistiek was het puzzelen, maar Remi Partoens was bereid om vanuit Leuven naar Gent te gaan en daar in te stappen bij Eric.
De wedstrijd begon met 2 remises. Rudi Pauwels en daarna Remi Partoens ("er zat helemaal niks in" zei hij over zijn partij). Ik speelde zelf een scherpe variant maar mijn tegenstander vond achter het bord de goede zetten. Een positionele blunder deed de stelling in verlies veranderen. Ook Vincent Schepens verloor, na afloop vertelde hij dat hij al gauw op – 2 had gestaan. Zo stonden we 4 – 1 achter. Er leken nog kleine kansen; Rudy van de Wynkele had een toreneindspel met 4 tegen 2 pionnen en schoof dat naar winst. Maar Valeer de Buck kwam steeds passiever te staan terwijl zijn tegenstander pionnetjes at. Een tactische blunder maakte een eind aan de partij. Tenslotte Eric, die het lang probeerde. Maar zijn tegenstander had een sterk paard tegen een slechte loper, en ondanks de pion meer moest hier de vrede getekend worden. Per bord zo’n 50 Elo minder (gemiddeld) en dan maar 7 man, winnen was dus teveel gevraagd vandaag.