HWP 2

Na de merkwaardige soap (Komen de Hongaren voor HWP 1 nu wel of niet?) traden we met een diverse keren gewijzigde opstelling aan in Leiden. Het resultaat van dit alles was dat Manuel Colsen in Zeeland was gebleven, en teamleider Kees Nieuwelink in Alphen aan de Rijn. Het onderaan staande LSG 3 had een sterk team klaarstaan, dat gemiddeld per bord zo’n 150 Elopunten meer had. Verlies was dus niet onverwacht, maar toch had het nog anders kunnen lopen.
Janusz Dudka, ons nieuwe lid uit Polen verloor in de opening al snel een stuk en daarna de partij. Herman van de Wynkele speelde de verkeerde toren en moest in remise berusten. Harry Provoost zag zijn offer mislukken en ik kreeg zelf een gambiet variantje tegen dat me veel tijd kostte. In tijdnood maar nog steeds in gelijke stelling volgde een blunder die de kwaliteit kostte en later ook de partij. Gunter had remise gespeeld in een partij waar ik niet veel van gezien had, hij vertrok daarna snel op de motor. Zo stond het 4 – 1, toen Johan de Zwart remise accepteerde was het verlies een feit. Johan vertelde dat hij de winst had gemist, toch een goed resultaat tegen een sterke tegenstander. Ook Martin Stam liet de zege lopen maar kon daarna gelukkig nog remise maken. Tenslotte Vincent Schepens.Volgens de computer had hij de hele partij op -1 tot -3 had gestaan maar er was een eindspel van paard + 3 pionnen tegen loper + 3 pionnen op het bord gekomen. Volgens Herman van de Wynkele nog net remise, maar helaas, het mocht niet zo zijn.

Het tweede heeft een uitgelezen kans gemist om het debacle uit de eerste ronde recht te zetten. In de loop van de middag kwamen de HWP-erds steeds beter te staan, met uitzondering van Johan de Zwart, die met wit volhardde in een vreemde strategie van nietsdoen. Tegenstander Thomas Broek deed wel iets, en dat volstond voor de winst. Onze nieuwe aanwinst Warre de Waele speelde een solide remise op bord 2. Dat deed ook Herman van de Wynkele, die nog wat zwakjes op zijn benen stond na langdurig bezoek aan het ziekenhuis, maar genoeg energie had om gelijk te maken. Toen Frans Snijders had gewonnen, na een groot aantal remiseaanboden te hebben weggegromd, stond het na de eerste tijdcontrole 2-2. We gingen winnen, dat kon niet anders. Gert had een kansrijk kwaliteitsoffer gebracht, dat minstens remise leek te garanderen, Harry stond een half bord pionnen voor, en de Gunter en ikzelf hadden beiden een zeer gunstig eindspel. Het liep weer eens anders dan verwacht. Onze goede oude Gunter kwam weliswaar glad gewonnen te staan, maar vergiste zich en liet een verbijsterd opgeluchte Rick Duiker achter. Ik kwam een tempo te kort voor de winst, waarbij gezegd moet worden dat Cas Kok heel goed verdedigde (dat vond ook de computer). Twee remises dus. Harry won volgens plan, maar Gert verviel helaas in gepruts en zag zijn mooie stelling verbrokkelen tot een ruïne.
Zo hebben we een mooie kans gemist op een uitstekend resultaat.

In een mooie speelzaal (De Tuytert) met net als vorig jaar maar 1 nadeel: er was alleen maar koffie uit de automaat te krijgen. Maar we hadden er zin in. Zoveel zelfs dat Jim vorige week zaterdag al ter plaatse was om te ontdekken dat hij een week te vroeg was. De wedstrijd begon rustig, Johan kreeg een remise aangeboden en zag geen reden daar niet op in te gaan. Maar vervolgens ging het fout. Kees de Wolf verloor een stuk na een blunder. Frans Snijders behandelde zijn Leningrader niet goed, verloor een pion en kwam in een aanval terecht. Martin Stam wisselde 2 zetten om in de opening en verloor. En Gunter Deleyn, op de motor gekomen, misrekende zich in de laatste fase. Ik had zelf goed spel gekregen vanuit de opening en bracht een correct dame offer. Dat had minstens remise moeten geven, toen wit het niet optimaal deed kwam ik zeer goed te staan. Maar het had veel tijd gekost, daardoor een forse blunder die alle voordeel weggaf en vervolgens nog een die een stuk kostte. Zo stonden we met 1/2 – 5 1/2 achter. De resterende 2 partijen beloofden echter punten. Eerst schoof Jim van de Vreede een toren eindspel met 2 pluspionnen geruisloos naar winst tegen de Nederlandse jeugdkampioen bij de F (13 jaar). En Harry was druk bezig om zijn eindspel van loper + 6 pionnen tegen paard + 6 pionnen (waaronder een geisoleerde tripelpion) tot winst te voeren. Zijn tegenstander verdedigde zich hardnekkig en helemaal op slot toen het remise leek te worden volgde een blunder met stukverlies. Zo werd het een grote nederlaag, verdiend (zie ook het Elo verschil van 140 per bord in ons nadeel) maar ook geflatteerd.

In de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar trad het Tweede aan tegen DSC 2. Er was ons alles aan gelegen om de nare smaak van de laatste wedstrijd in en tegen Vianen weg te spoelen. Welnu, dat lukte. De score werd geopend door Renzo, die de zwarte tegenstand met veel taktisch spervuur ontmantelde. Een schitterende overwinning van Renzo. Een uur of wat later viel er aan bord 8 een remise bij Harry Provoost, die een klein voordeeltje langzaam geneutraliseerd zag worden door Arne Wiersma. Het duurde tot ver na de tijdcontrole voor er weer wat beslissingen vielen. In de tussentijd had ook ik remise gespeeld na een leuke partij met wederzijdse offers, waarin ik op het beslissende moment (wijselijk?) niet voor de allerscherpste optie koos. Onze voorsprong werd verder uitgebouwd door Simon Provoost, die door onoplettendheid ergens een pion kwijtraakte, maar daarna zijn stukken dermate wist te activeren dat witspeler Ted Barendse met de rug tegen de muur stond. De muur hield het niet. Simon produceerde een zeer fraaie tactische wending, een mix van onderbreking, overbelasting, dubbele aanval en misschien nog wel meer, waarna het snel afgelopen was. Inmiddels was Frederic Verduyn al uren bezig met pogingen een gewonnen eindspel met een kleine kwaliteit meer ook daadwerkelijk te winnen. Hij omzeilde alle klippen en zo stond het 4-1 voor ons. En het kon niet meer misgaan, want Wouter had een eindspel van dame tegen toren en loper op het bord, dat minimaal remise was. Uiteindelijk wist onze man een afwikkeling naar een gewonnen pionneneindspel te forceren. Bravo! Zo kamen we zelfs met 5-1 voor. Helaas waren de resterende punten voor de Delftenaren. Nele verloor van Richard Oranje na wat verkeerde keuzes en hetzelfde gold voor Martijn, die vele zetten lang eeuwig schaak kon (en moest) maken, maar een ongekende winstwil aan de dag legde, die tenslotte in een nederlaag resulteerde.
Door deze zege doen we nog gewoon mee voor de titel. In de volgende twee ronden wachten de belangrijkste concurrenten, dus we hebben alles nog in eigen hand.