HWP 1

Om de theoretische promotiekansen in tact te houden moest er gewonnen worden van DD. Al spoedig werd de score geopend. Helmut accepteerde het remise aanbod van John van der Wiel. De heren waren keurig op tijd om de 5000 meter van Sven Kramer te aanschouwen. John vertelde dat hij al eens deelnemer was in Sochi, zij het niet bij de Olympische Spelen. En zeker niet bij het schaatsen, zou ik er aan toe willen voegen.
De volgende puntendeling kwam op naam van Tom. Hij had de overige stellingen getaxeerd en geconcludeerd dat het kon. Ik wou dat ik zijn inzicht had, want het leek me op dat moment allemaal niet zo florissant. Toch kwamen we op voorsprong. Tieme, net als vele anderen nog aan het herstellen van gezondheidsklachten, won redelijk overtuigend. De euforie was van korte duur, want Thibaut V had in de opening geblunderd, deed daarna alleen maar goede zetten, maar dat bleek toch niet voldoende: 2-2.
Een meevaller aan bord 10. Johan leek een hele lastige stelling te hebben, maar weerde zich kranig en kon vluchten in een remise eindspel. Kort daarna hield mijn tegenstander het voor gezien. In het middenspel had hij even de beste kansen, maar het eindspel met een pion meer voor hem was al lastig. Een paar onnauwkeurigheden van zijn kant gaven me een gewonnen stelling: 3,5-2,5.
Vervolgens kreeg Thibaut M een remise aanbod. Aan zijn reactie te zien had hij hier niet op gerekend en hij acceptterde het gretig. Adrian Roos probeerde het lang met een kwaliteit meer, maar moest tenslotte toch berusten in remise: 4-3.
Met nog twee voordelige stellingen kon het niet meer mis gaan. Paul toverde een paar listige zetjes op het bord, won materiaal en de partij. De hekstelling bij Koen kwam plotseling tot leven en ook hier kon het punt genoteerd worden. 6,5-3,5 derhalve. We blijven in de achtervolging.

Elf spelers die beschikbaar waren, wat een luxe. Het leek een zorgeloze middag te worden als non-playing captain. Een telefoontje van de voorzitter gooide een paar uur voor de wedstrijd echter roet in het eten. Eerstebordspeler Steven voelde wat pijntjes en achtte het onverantwoord om te spelen. Er restte mij niets anders dan zijn plaats in te nemen.
Al vroeg in de middag kwamen we op voorsprong. Koen had zijn goede vorm uit Bethune meegenomen en behaalde een mooie overwinning op Xander Wemmers. Helaas bleek mijn tegenstander een maatje te groot, al versnelde een blunder van mijn kant de zaak behoorlijk. Daarna ging het vlot. Thibaut V zorgde opnieuw voor een onberispelijke zege en ook Tieme en Helmut wonnen. Na afloop klaagde Helmut dat ie al veel eerder had kunnen winnen, het zij zo. Het eerste matchpunt werd veiliggesteld door Thibaut M, overtuigend als vanouds. 5-1 met zeker nog een punt in het vizier.
Helaas, het werd nog erg spannend. Tom overleefde de aanvalsgolven van Mark Smits niet en van Johan’s mooie stelling bleef niets meer over. Ook hij moest capituleren. 5-3.
Nog twee partijen te gaan. Bij Adrian stond het ongeveer gelijk en Paul probeerde een verloren eindspel te keepen. Dat ging hem goed af. Een eerste truc leverde een weliswaar moeilijke, maar houdbare stelling op. De tweede was voldoende om de remise te forceren. De match was gewonnen.
Jammer dat Adrian het niet redde, maar hij gaat in de komende wedstrijden ongetwijfeld beslissende punten binnenhalen.
We stijgen weer een plaatsje en staan nu tweede, maar Charlois is voorlopig nog uit het zicht van de achtervolgers.

Ruim twee weken voor Kerstmis en het seizoen voor HWP 1 lijkt alweer voorbij. De Toren Arnhem, een mengeling van titelhouders en sterke jeugd, ging efficiënt met de kansen om en won zeer verdiend met 6-4. Bij aanvang van de wedstrijd zag het er goed uit. De Arnhemmers hadden een tactische opstelling bedacht , waarbij de sterkste spelers aan de borden 4, 5 en 6 zaten. Wij hadden daar Koen, Steven en Helmut. Dat zou wel goed komen. Aan de overige borden was sprake van een flink HWP overwicht. Tot zover de theorie.
Renzo won in een Najdorf een pion op d6, maar zijn koningsstelling leek niet helemaal bulletproof. Dat bleek ook; zwart offerde zich er soepel doorheen, won de witte dame en kon het punt noteren. Hoewel veel later begonnen (tegenstander slachtoffer van de NS, op haar beurt slachtoffer van koperdieven), maakte Thibaut V vlot gelijk. Sterke overwinning. Een nieuwe tegenslag volgde. Helmut leek goed te staan, maar misschien was dat optisch bedrog. Hoe dan ook, het werd een nederlaag en we stonden weer achter.
Nog één keer kwamen we langszij. Mijn tegenstander speelde de opening een beetje ongelukkig, waardoor ik een kwaliteit veroverde. Dat bleek voldoende voor winst: 2-2. Kopman Thibaut M verloor zeer verrassend . Na afloop beklaagde hij zich over zijn openingsspel. Terecht, we zien hem veel liever 1.e4 spelen. Volgende keer beter. Inmiddels had zich een groot drama voltrokken bij Herman. Superieure openingsbehandeling ontlokte bij zijn teamgenoten bewonderende blikken. Het bleek allemaal voor niets toen hij damewinst in 1 over het hoofd zag en vervolgens een stuk weggaf. We gunnen Herman een spoedige revanche.
Paul deed wat van hem verwacht werd en won, maar volgens hem was het een ‘’absolutely crazy game” geweest. Geeft niks, een punt is een punt, Paul. Steven had een spannende partij. Wellicht stond hij ergens beter, maar aan het einde stond hij met lege handen. Tijdens de terugreis bleek hij echter ongebroken en konden we genieten van zijn interessante verhalen over het leven in het algemeen en het zijne in het bijzonder.
Wouter onderstreepte zijn goede vorm en won na een ingewikkelde partij. De 6-4 kwam op het scorebord toen Koen in verloren stelling de tijd overschreed.
We gaan maar weer in de achtervolging.