HWP 1

HWP 1 is het nieuwe seizoen begonnen met een 5½-4½ nederlaag tegen HMC Calder. Dat is hetzelfde resultaat als vorig jaar. Toen lieten we de Brabanders na de tijdnoodfase ontsnappen, terwijl een overwinning binnen handbereik was. Zelfde cijfers dus, maar een geheel andere wedstrijd, want meer dan 5-5 heeft er ditmaal niet in gezeten.
De wedstrijd begon met een vrolijk moment. De voorzitter van HMC overhandigde de newlyweds Twan Burg (HMC 1) en Nargiz Umudova (HMC 2) een cadeau namens de vereniging. De honeymoon van Twan bestond uit een rustige Najdorf tegen Thibaut. Weinig spektakel, veel degelijkheid en een terechte remise. Onze topborden deden van zich spreken. Koen nam het op bord 1 met wit op tegen Martijn Dambacher en vervolgde zijn succesvolle zomer met een puike overwinning. Nog even en de 2500 wordt voor de tweede keer aangetikt. Ook Steven liet zich niet onbetuigd met een sterke zege op Jasper Broekmeulen. De teamleider van HMC had hun topman Daniel Fridman aan bord 3 geposteerd. Daar trof hij Helmut. Na de opening nam de grootmeester het heft in handen en had Helmut het nakijken. Komen we bij ons middenrif. Tom had een lastige partij tegen Jeroen Bosch. Ik heb er niet veel van gezien en had eigenlijk de indruk dat er niet zoveel aan de hand was, maar dat was in de eerste helft van de partij. Daarna ging het blijkbaar mis. Onze debutant, Glen, stelde zeker niet teleur. Met kleine middelen overspeelde hij zijn tegenstander Rob Schoorl. Dat na afloop bleek dat het op een bepaald moment alles behalve duidelijk was, is voor de kniesoor. Dat de staartborden het ook dit seizoen weer lastig gaan krijgen is een understatement. Zaterdag in Rosmalen kweet de een zich beter van zijn taak dan de ander. Terwijl ik al in een scherpe opening tegen Mischa Senders alle zeilen moest bijzetten om de gehoopte compensatie voor een geofferde pion aan te tonen (wat niet lukte, met een nederlaag als resultaat), zette Johan met wit de partij tegen Thomas Mollema rustig op. Hij ruilde er vrolijk op los en hoopte daarmee een klein eindspelvoordeeltje te bereiken. Dat bleek zo klein dat remise het enig mogelijke resultaat was. Zo bereikten we een 4-4 stand. Uit de overgebleven partijen zouden we een half of een heel punt gaan halen. Rein bleek kansloos tegen Geert van der Stricht. Resteerde de partij aan bord 8. Die moest kostte wat kost gewonnen worden, maar de speler in kwestie bleek plotseling te hebben gekozen voor het veilige halve punt.
Na deze kleine nederlaag vinden wij onszelf terug op plaats 6 op de ranglijst. Laten we die positie vasthouden tot mei volgend jaar.

Op 29 april 2016 werd de laatste ronde gespeeld in de ZSB Avondcompetitie.
In de hoogste klasse in deze competitie komt HWP uit met 1 team onder de naam HWP A. HWP A stond bij het ingaan van de laatste ronde op de 3e plaats en kon geen kampioen meer worden. Diverse HWP spelers hadden andere verplichtingen, maar HWP is een vereniging met een flexibele instelling zodat er een fantasieteam uit de bus kwam. Andre als vertegenwoordiger uit België, Henk als Axelaar tegen de Axelaren, Manuel als bestuurslid en Martin om zijn debuut in het A team te maken. Wie is Martin eigenlijk? Intussen is mij bekend dat Martin 72 jaar is, amper een week lid en kan schaken. Ongeveer 40 jaar geleden was hij zeer actief en speelde in de Hoofdklasse. Zo heette toen de hoogste klasse van de KNSB. Het is dus al 40 jaar geleden dat hij zijn laatste competitiepartij speelde. Vandaag was al goed waar te nemen dat hij niet bang uitgevalllen is en het ritme, vooral het fischertempo de zwaarste tegenstander is.Zijn partij liep remise toen het pionneneindspel net niet te winnen was. Ook Henk speelde remise, die partij was heel interessant, vooral na een pionoffer van Henk, dat waarschijnlijk niet correct was, maar voor tegenstander Arjo een hele kluif. Arjo vond dan toch de juiste verdediging en Henk had niet meer dan eeuwig schaak.
Ons topbord André verslikte zich in de Axelse topper Peter Kalisvaart en Manuel moest enkele onnauwkeurige zetten met een nederlaag bekopen tegen routinier Theo de Putter. 3-1 verlies en dat is niet geflatteerd. Beide teams eindigen na vandaag gelijk in de middenmoot.

Het was een spannende middag in Bloemendaal. Drie ploegen nog in de race om het al gedegradeerde Utrecht te vergezellen naar de 1e klasse. Voor HWP was het zaak minstens hetzelfde resultaat te behalen als Rotterdam of meer matchpunten te scoren dan BSG. Een lastige opgave, want ook voor onze tegenstander, SISSA, stond er nog het nodige op het spel. Bij een misstap van En Passant konden de Groningers nog kampioen worden.
We begonnen voortvarend aan deze moeilijke klus. Attila verving Steven (die elders de liefde aan het vieren was) en onze Hongaarse vriend deed wat er van hem verwacht werd. Zonder veel tijd te spenderen vergaarde hij wat voordeeltjes tegen Nick Maatman en maakte hij het vervolgens hardhandig af. Ook de teamleider kweet zich uitstekend van zijn taak. Eerst was hij verantwoordelijk voor een kansrijke opstelling en tijdens de wedstrijd toonde hij zich bereid de zwaarste klap op te vangen. Een openingsfout tegen Jorden van Foreest was vrijwel direct fataal. Weinig tijd om te treuren, want al snel kwam de boodschap dat verder bijna iedereen beter stond. Dat was een flinke meevaller. Rein en Thibaut M wonnen zeer overtuigend en het volgende punt leek bij Tom te vallen. Ook hij had zijn tegenstander volledig overspeeld, maar net toen we dachten dat het 4-1 zou worden, ontstond er kortsluiting en werden de bordjes ras verhangen: 3-2.
Tijd om even bij de concurrenten te kijken. Veel remises bij Rotterdam, dat kon nog alle kanten op. BSG leek te gaan verliezen. Dat betekende dat we het schema van 5-5 erbij moesten pakken.
Helmut kwam er naar eigen zeggen niet aan te pas. Dat gebeurt zelden, maar helaas vandaag wel. Lucas van Foreest scoorde zijn eerste grootmeesternorm. Het is hem van harte gegund, maar daardoor werd het wel 3-3.
We hadden nog een mooie stelling. Koen leek te gaan winnen tegen Ilja Zaragatski, die ook nog eens in hevige tijdnood was. Het mocht niet zo zijn. De Duitser was aalglad en zeer creatief. Menig speler zou uit frustratie te ver zijn gegaan, maar Koen beheerste zich en koos professioneel voor eeuwig schaak: 3,5-3,5. Het restant was veelbelovend. Johan had een remise-achtig toreneindspel, Adrian een eindspel met een pluspion, die niet veel waard leek en Thibaut V een op het oog gewonnen stelling. Dat zou moeten lukken, want zo’n dag was het vandaag.
Adrian moest berusten in remise, maar Thibaut V zorgde voor een fraaie finale en won op elegante wijze. Daarmee waren de 5 bordpunten binnen. Voldoende voor handhaving, want BSG had zoals verwacht verloren van de nieuwe kampioen En Passant (proficiat, heren). Helaas slaagde Johan er niet in de remisehaven te bereiken. Eindstand: 5-5.
Dank aan Kennemer Combinatie voor de gastvrijheid. Het was een mooie middag in Bloemendaal. HWP dus nog een jaartje in de Meesterklasse. Dank aan alle spelers voor jullie inzet. Het was weer een genoegen om jullie teamleider te mogen zijn.

De ronde begon goed voor ons team. Ikzelf kreeg tegen Frans Cuijpers na de opening vanuit een gelijke stelling plots een kwaliteit cadeau. Mijn tegenstander vocht nog wat door, maar ik gaf het niet meer uit handen. Helmut was als volgende klaar. Martin Martens was iets te creatief geweest in de opening en daar wist onze man in vorm wel raad mee. Iets later had Thibaut M remise gespeeld. In een iets mindere stelling stelde hij remise voor op het moment dat hij wat tegenspel kreeg. Hing Ting Lai nam het aanbod aan, wat op dat moment toch nog in ons voordeel leek, maar het tij begon nu wel te keren.
Johan was na een goeie opening de controle aan het verliezen tegen toptalent Kazarian. Gelukkig kon hij nog op tijd aan de noodrem trekken. Minder gelukkig verging het onze andere man in vorm. Koen leek op het eerste zicht tegen Ftacnik nog wel ok uit de opening gekomen te zijn, maar werd vervolgens toch vrij overtuigend aan de kant gezet. Ook in de analyse was de grootmeester indrukwekkend. Tom was dan weer de held van de dag met een mooie aanvalsoverwinning op de sterke GM Reinderman. Die laatste dwong Tom tot een leuk stukoffer, iets wat hij dankbaar aannam en afstrafte.
Thibaut Vdb won vrij overtuigend tegen Kevlishvili, na afloop wist hij met blijdschap te melden dat het zijn eerste overwinning was in 23 partijen! Opluchting bij het team, want daarmee waren de 5 punten binnen. Gelukkig maar, want er kwam ook niets meer bij.
Rein verloor het eindspel tegen Rini Kuijf in een partij waar hij nooit echt in kwam. Tieme verloor tegen Johan Quist ook ver in het eindspel, nadat hij eerder de remise uit de weg gegaan was. En ook Adrian moest uiteindelijk de duimen leggen tegen Alexander Danin, het konijn. Niemand van ons kende de speler, maar hij leek toch een potje te kunnen schaken. Adrian knokte weliswaar hard, en wellicht was het wel ergens te houden, maar het mocht niet zijn…
5-5 lijkt uiteindelijk wel een vrij faire uitslag. Helaas heeft BSG ook niet verloren, waardoor onze uitgangspositie niet ideaal is voor behoud. Alles hangt nu af van de laatste ronde.