HWP 4

Het oudste team van de landelijke schaakcompetitie heeft het in zijn debuut – ondanks een verjongingskuur van zo’n veertig jaar – niet weten te redden. Na een dappere maar ongelijke strijd restten ons 1,5 bordpunten.
De toon werd gezet door invaller William Baeten, die een gelijkstaand eindspel met zware stukken zag veranderen in een verloren pionneneindspel tegen de ervaren Ik Oei. Daarna liet onze andere invaller Emile Cardon zien uit het juiste hout gesneden te zijn. Hij stuurde de witte stukken in een Najdorf met vaste hand naar remise.
Dat gold niet voor mij. Nadat ik in de opening een pion had geofferd en veel tijd had geïnvesteerd in het opbouwen van een complexe stelling, kon ik middels een centrale opstoot en eventueel een stukoffer groot voordeel bereiken. In plaats daarvan schoot ik een bok en was een nul mijn deel. Toen ik daarna een ronde langs de velden maakte, zag ik dat we op alle borden één pion achter stonden. Curieus.

Gert raakte met zwart na een afruilvariant van het damegambiet zijn d-pion kwijt en ging langzaam maar zeker kopje onder. Zo ook Herman. Die was ten strijde getrokken met de Wolga, maar kreeg nooit het spel dat je in die variant zoekt. Een blunder in tijdnood deed de rest. De pion achterstand van Rudy Pauwels leek minder belangrijk dan de dreigingen die zich tegen zijn koning konden manifesteren. In opkomende tijdnood besloot zijn tegenstander echter de dames te ruilen waarna onze man dankbaar de remise in ontvangst nam.
Omenadrie was er dus ook een pion bij ingeschoten, maar hij bespeurde bij zijn tegenstander wat onzekerheid en rook bloed. Even later stond hij straal gewonnen, miste een paar beslissende voortzettingen (er was daar geen Trappist) en moest vervolgens een stelling met een kwaliteit tegen twee verbonden vrijpionnen zien te keepen. Zijn tegenstander ging evenwel te snel rennen met één van die twee, waarna hij alras vluchtte in eeuwig schaak.
En dan tenslotte onze oudbakken, herintredende nieuwkomer Johan de Zwart – fantastisch dat hij terug is. Johan verspeelde na een sterke opening een pionnetje en dat is in een eindspel met gelijke lopers doorgaans genoeg voor een zeperd. De computer vertelde hem bij thuiskomst dat hij na de opening totaal gewonnen had gestaan.

Een verwachte en fikse nederlaag dus, maar toch was het genieten daar in dat bouwvallige schaakhuis in Den Haag, met HWP IV. De volgende ronde zijn we wellicht weer op volledige leeftijd.

Op 22 april 2016 trad de kersverse ZSB hoofdklasse kampioen HWP 4 in de slotronde aan tegen DZD 1 uit Kruiningen.
Bij DZD ontbrak Willy Meulblok wegens ziekte en bij HWP 4 miste Matthias de Weird de vervoersaansluiting. Dus het werd een 7 tegen 7 ontmoeting.
HWP 4 kwam nog op achterstand omdat Henk de Ridder zijn b2 pion offerde voor een betere stelling. Maar die betere stelling heeft er nooit in gezeten.Gilbert nam genoegen met remise, heeft goed gespeeld en mooi meegedraaid in dit team dat aan de weg timmert. Nu was het woord aan de sluipmoordenaars van ons team. Marnix, Herman, Adrie en William sloegen hun slag op onverwachte momenten. Herman heeft zelfs slechter gestaan en Marnix sloeg een remise aanbod af.Maar met 4 volle punten er bij was de match gespeeld. John leek ook op weg naar een zege nadat hij zijn verwaarloosde ontwikkeling kreeg gecorrigeerd, een pion met een mooie combinatie wegkaapte en ineens de betere stelling had. Echter op de 41 e zet vergiste hij zich, verloor de pluspion en koos eieren voor zijn geld toen hij een remisevoorstel kreeg. De vreemde uitslag 5-2 schrijven we bij op onze erelijst seizoen 2015/2016. Het zal volgend seizoen een vreemde gewaarwording zijn met het debuut van HWP 4 in de 3e klas KNSB.
De teamleider dankt alle spelers voor de geweldige inzet en de fantastische sfeer in deze ploeg.

Op 2 april 2016 werd de 9e ronde gespeeld in de hoofdklasse.
HWP 4 had 2 matchpunten voorsprong op de achtervolgers DZD 1 en Souburg 2.
Scheldeschaker kwam op bezoek in Sas van Gent. HWP 4 trad aan in een sterke opstelling. Henk de Ridder fungeerde als scheidsrechter en Marnix van der Zalm was teamleider. Onze 8 waren op de hoogte van de doelstelling. Namelijk deze match winnen en het kampioenschap niet uitstellen tot de laatste ronde. Deze les had HWP 4 geleerd in het vorige seizoen.
Het begin was voor ons. Herman overklaste zijn tegenstander en maakte het bekwaam af. Rudi speelde ook voortreffelijk, kreeg weliswaar een remise-aanbod, doch na overleg met onze teamleider speelde hij door, kwam met zijn toren op de 7e rij en daar had Oosters geen passend antwoord op. Adrie naam geen risico en bood remise aan. Tegenstander Damen zag dat hij geen kansen kon creëren en ging akkoord. Wat een weelde zou je zeggen. Maar schijn bedriegt want Philip zag geen voordeel meer en besloot tot een dubieus stukoffer. John had in een partij met wisselende kansen de winstvoortzettin gemist en kwam in een toreneindspel terecht met een pion minder.Kopman Marnix verbaasde vriend en vijand door bij het ingaan van het middenspel een kwaliteit weg te blunderen. Bart stond zo onder druk dat hij werd gedwongen zijn loper op c8 te laten staan. Toen Peter de Putter verkeerd antwoorde in tijdnood door een tegenoffer ging de spanning die door het team was gegaan er uit. Daarna zorgde Gert voor de volledige bevrijding door Gosse Kamminga te verslaan. Gosse viel fanatiek aan door alles open te gooien maar rocheerde niet, ontwikkelde onvoldoende en gaf een belangrijk veld in het centrum prijs. Tegen Gert is deze kamikaze stijl niet verantwoord.Intussen had Marnix kans gezien nieuwe krachten aan te spreken en forceerde John na meer dan 100 zetten remise. Bart had de enige kans om zijn vervelende loper te ontwikkelen over het hoofd gezien en liet Gerard de Winter er met de winst vandoor gaan. 6-2 voor ons. Daarna kwam de informatie dat DZD met 5,5-2,5 had gewonnen en leert de tussenstand ons dat we 2 matchpunten voorsprong hebben en 9,5 bordpunten. We kunnen dus niet meer worden ingehaald en spelen de 10e ronde om des keizers baard. Als HWP 3 de laatste ronde overleeft dan wordt er nieuwe geschiedenis toegevoegd aan de roemrijke historie van HWP.

Na 5 overwinningen op rij moest HWP 4 vandaag aan de bak tegen Middelburg 1.
Middelburg 1 vertoeft in de middenmoot en zou de zesde overwinning moeten worden voor de mannen van ons vierde. Het begin was goed. Philip overklaste zijn tegenstander, nam hem in de houdgreep en strafte alle mindere zetten af. John was ook veel te sterk voor Alex Jonkheer, snoepte een belangrijke pion af, zette de nodige druk en besliste de partij met een offercombinatie. Er zouden geen winstpartijen meer bij komen. Henk leek ook op weg naar de winst door fraai uit de opening te komen met een pluspion en belangrijke velden, doch ging het te mooi doen en kwam vervolgens in de knoei door het vijandelijke loperpaar binnen te laten. Invaller Manuel overleefde wel de opening maar ging in de fout bij de overgang van middenspel naar eindspel. Bart staat nog steeds hoog op de lijst van de individuele toppers en blijft daar na vandaag staan door er een halfje bij te sprokkelen. Meer zat er niet in voor hem. Marnix trof Johan de Wolf weer eens en geraakte maar niet op stoom. In een iets mindere stelling kreeg hij een remise-aanbod en nam dit aan na overleg met de teamleider. Al onze hoop was gevestigd op Adrie die steeds beter kwam te staan, ook materieel gezien, maar op zo’n dag gaat de sleutelpartij dan meestal de verkeerde kant uit. Eerlijk is eerlijk, de complimenten gaan grotendeels naar zijn tegenstander. Adrie liet een steekje vallen en Sjaak Steijn deed er het maximale mee. Match om zeep. 4-3 achter. Herman had ruimtelijk overwicht, maar kon niet het juiste plan vinden. Maarten Westerweele heeft veel ervaring en metselde de zaak dicht toen Herman het niet ging forceren. Verder niks aan de hand, kampioenschap lonkt. HWP 4 heeft al voor hetere vuren gestaan.