HWP 3

Met de nodige afzeggingen en vervoersproblemen werd eindelijk aan de wedstrijd begonnen.

Philip startte goed tegen Dijksman: een plusremise. Sam had een actieve stelling tegen Vanderlinden, maar het was een dynamisch evenwicht. André won gemakkelijk van Slagboom. Eric wist in zijn gekende stijl Antonissen te beduvelen.

Toen was echter de jus er uit. De Baronie speelde voor wat ze waard waren en maakte het op alle borden moeilijk…

Chris wist een moeilijk eindspel nog remise te maken tegen Vanderlinden.
Rudi overtrok zijn aanval tegen De Jong en kwam teveel pionnen achter.
Valere kwam in een verloren toreneindspel terecht tegen Willenboordse.
Marc raakte een pion kwijt in tijdnood en heel wat later nog een tegen Ooms.

Jammer, want op papier was HWP3 gemiddeld 1963 waard tegen een 1870 van De Baronie.

Met dank aan ieder voor de inzet!

In de laatste wedstrijd van het vorig seizoen hadden we nog met 6 – 2 verloren in Rotterdam tegen Charlois Europoort 3. Maar, we speelden toen met veel invallers en waren al veilig. Deze keer moest het anders. In een andere locatie, een sportclub kantine, die echter iets te klein was voor het aantal spelers (Ook HWP 1 speelde hier, zie het verslag van Hans). Als je de pech had bij het raam te zitten was je zo goed opgeborgen dat dat de bar onbereikbaar was.
Chris Ghysels was als eerste klaar: remise. Daarna volgde een winst van Samuel Verbruggen, remise van Andre Galle tegen zijn naamgenoot en een verlies van Rudi Pauwels, die in een dame eindspel met een pion minder terecht gekomen was en dat niet kon houden. 2 – 2 dus. Marc Lacrosse won van Lucia Pascual Palomo, een Spaanse van ongeveer 30 jaar met een Rating van 0. Maar ze bleek dus een "WFM" te zijn met een FIDE rating van ongeveer 2150! We hoorden na afloop dat ze Marc al eens in Spanje gezien had. Blijkbaar had hij toen al een onuitwisbare indruk gemaakt.
Rudy van de Wynkele verloor, het verkeerde plan gekozen. En ik kon ons zelf op voorsprong brengen tegen een te agressief op winst spelende tegenstander. De dreiging van een "draaimolen-combinatie" leverde een stuk tegen 2 pionnen op, waarna het eindspel gewonnen was. Tenslotte had Remi Partoens een zeer goed toren eindspel bereikt, dat hij echte naar toren + h-pion tegen toren liet lopen, en toen was de winst verkeken. Maar niet voor HWP, dit was net het halfje dat we nog nodig hadden. Op Rating is HWP 3 het zesde team in deze klasse, de punten zullen weer duur zijn dit seizoen en dan is een goede start altijd meegenomen.

Het was moeilijk om een team op de been te brengen deze keer, maar met hulp van invallers lukte het uiteindelijk toch nog. Hoewel verzwakt hadden we ongeveer evenveel Rating als Charlois. Maar toch zijn we geen moment in de wedstrijd geweest. Als eerste verloor Emile Cardon. Manuel Colsen kon al vroeg in de partij een stuk winnen maar zag dat niet. Daarna verloor ook hij. Ik had zelf een ongeveer gelijke stand, maar wat te optimistische winstpogingen resulteerden in een lastige positie met veel tactische mogelijkheden. In tijdnood een fout in houdbare stelling, en daarna viel de vlag. Dat was dus 3 – 0 voor Charlois. Pas toen volgde de eerste remise van Andre Galle, even later kwam ook Chris Ghysels tot deze uitslag.1 – 4 achter. Samuel Verbruggen had een toreneindspel met allebei 4 pionnen, dat liep naar remise. Vincent Schepens had een toren + 2 pionnen tegen 2 lopers + 1 pion. Nadat beide partijen het nog probeerden volgde het logische vreedzame slot. Nu was alleen Rudy van de Wynkele nog bezig. Hij had een kwaliteit minder tegen een pion, maar erger was dat zijn koningstelling zwak was. Toen wit zijn torens kon laten binnendringen was het pleit beslecht. Commentaar van Rudy na afloop: "Ik zal voortaan toch wat conservatiever gaan spelen."
Zo werd het dus 6 – 2, maar het had geen gevolgen meer, we waren toch al veilig.

D4 stond 9e en ik had een wedstrijd verwacht waarin ze alles op alles zouden zetten om punten te halen tegen ons. Maar zo ging het niet. Het begon er al mee dat Marc Lacrosse na zo’n 10 zetten remise aangeboden kreeg. "Te vroeg" vonden we dus doorspelen. Het eerste resultaat was toch een halfje, toen Andre Galle de tegenstander met de hoogste rating met wit afstopte. Vervolgens won Marc Lacrosse zijn zwartpartij met technische middelen. Daarna een remise van Jim van de Vreede. Tegen Robbert van Vossen, dezelfde tegenstander waar hij in december met HWP 2 nog van gewonnen had. Toen had Jim wit en speelde aan bord 8, nu zwart aan bord 4. Ik kreeg zelf Engels tegen wat overliep naar de ruilvariant van het Slavisch. Toen mijn tegenstander teveel risico nam verspeelde hij een pion en kregen mijn 2 lopers ruimte tegen zijn paardenpaar. Een aanval op de koningsstelling was genoeg voor het punt. Zo stonden we op 1 – 3 en de vooruitzichten waren goed. Etienne won een mooie aanvalspartij, daarmee hadden we minstens een gelijkspel en konden niet meer degraderen. Vervolgens was Rudi Pauwels erg royaal voor zijn tegenstander door in een stelling met Dame + 3 pionnen tegen Toren + Paard + 1 pion een remise aanbod te accepteren. De twee resterende eindspelen stonden moeilijk voor ons. Maar Samuel Verbruggen kon profiteren van een paar missers van Goverde toen zijn vrije a-pion plotseling door kon lopen. En Eric had zijn slechte positie om weten te zetten naar een remise stand. Zijn tegenstander bleef zoeken naar de winst die er niet meer was, liet zijn vlag vallen en zei toen: "maar ik heb toch nog een half uur!?" Onbegrijpelijk. Zo liep de score nog onverwacht hoog op. D4 is nu de degradatie kandidaat, ze moeten nog tegen Bergen op Zoom maar ik zou er mijn geld niet op zetten.