HWP 3 vs Waalwijk 1: een zich herhalende geschiedenis
| HWP Sas van Gent 3 | Rating | Waalwijk 1 | Rating | Uitslag |
|---|---|---|---|---|
| Verbruggen, S. (Samuel) | 1952 | Liefrink, F. (Feike) | 1949 | ½ – ½ |
| Goossens, X. (Xavier) | 1951 | Heijmans, S.H.H. (Stan) | 1970 | 0 – 1 |
| Zwart de, J. (Johan) | 1994 | Dijk van, S. (Sander) | 1901 | ½ – ½ |
| Poucke van, S. (Simon) | 1871 | Pol, N.F. (Nico) | 1903 | ½ – ½ |
| Temmerman, S. (Sander) | 1939 | Timmers, L. (Lars) | 1871 | ½ – ½ |
| Galle, A. (Andre) | 1911 | Duquesnoy, J.I.G.A. (Joost) | 1827 | 1 – 0 |
| Snijders, F. (Frans) | 1922 | Sinnige, H. (Hans) | 1813 | ½ – ½ |
| Temmerman, S. (Sara) | 1857 | Prins, R.E. (Robert) | 1775 | 1 – 0 |
| Gemiddelde Rating: | 1925 | Gemiddelde Rating: | 1876 | 4½-3½ |
Nog geen jaar geleden speelden dezelfde teams in Sluiskil tegen elkaar met grotendeels dezelfde schakers. Het verschil was deze keer dat Waalwijk met een compleet team aantrad, waar het bij de vorige gelegenheid nog een NO had. Toen werd het de kleinst mogelijke overwinning voor ons. Wat zou het deze keer worden?
De wedstrijd begon met twee redelijk snelle remises op de middelste borden, waar al snel geen muziek meer in de stelling zat. Op bord 8 speelde Sara tegen Robert Prins die een T-shirt aan had waarp duidelijk werd gemaakt dat Robert voor niemand bang was: Wie doot mij wat? Dat werd pijnlijk duidelijk nadat Sara een stuk voor kwam (als ik het goed gezien heb) en de partij won.
Ondertussen had ik het moeilijk tegen Hans Sinnige. Dat was allemaal niet nodig geweest als ik na een zet of 10 wat beter gekeken had. Na een scherpe opening waarin ik 2 pionnen had geïnvesteerd in een initiatief, stond de volgende stelling op het bord.
Wit staat op het punt lang te gaan rocheren waarna ik met twee pionnen minder achterblijf. Een paar zetten hiervoor had ik nog gedacht dat ik hier 12 ..Pxe4 zou kunnen spelen maar zag toen 13. Pxe4 f5 14. Dc4. Zeer, zeer kortzichtig want na 12… Pxe4 13. Pxe4 Dd5 is de partij uit (-4). In plaats daarvan speelde ik 12 … Lf5, won een pion terug maar had nog een schwindel nodig om de partij de remisehaven in te loodsen. Omdat ondertussen Andre gewonnen had van Joost Duquesnoy na een partij met wisselende kansen en Xavier in gelijkstaande stelling afstand had gedaan van een stuk en daarbij geen compensatie van zijn tegenstander had ontvangen, was het toen 3,5 – 2,5 met Johan en Samuel nog aan het spelen. Beiden stonden minder maar Samuel stond niet verloren (naar mijn niet erg gefundeerde mening) maar bij Johan leek het daar wel heel erg op. Spannend dus.
Samuel stond passief in een gelijke lopereindspel en met de doorlopende dreiging van uitgetikt te worden. Samuel leek het echter allemaal onder controle te hebben maar de vraag voor mij was of die zelfverzekerdheid wel gerechtvaardigd was. Op Johans bord durfde ik eigenlijk al niet meer te kijken. In een loper-paard eindspel was het paard wel erg dominant geworden en kon Johan steeds met moeite nog een veld vinden voor zijn loper. Het leek echt in alle varianten verloren en ik was dan ook stomverbaasd toen Johan breed lachend met een notatiebiljet zwaaiend de zaal uit kwam lopen: remise! In verloren stelling naar achetraf bleek! Bij Samuel bleef het spannend maar ook daar was het opeens afgelopen: pat! En zo herhaalde de geschiedenis zich: 4,5 – 3,5.
