HWP 1

Optimistisch waren we. Niet alleen was tegenstander Utrecht op papier nog iets zwakker dan wij, onze moraal had een flinke boost gekregen door een aantal recente individuele successen. Bij de Europacup in Skopje behaalden Thibaut M en Tom de IM titel en hield Steven niemand minder dan Grischuk op remise. Een week later eindigde Koen op een gedeelde eerste plaats in het Franse Le Touquet met een tpr van 2600.
De wedstrijd zelf begon hoopvol toen mijn jonge tegenstander zich vergaloppeerde in de opening: materiaalverlies en kort daarna mat. Bij de meeste andere partijen was op dat moment nog weinig aan de hand en waar dat wel het geval was, zag het er niet heel rooskleurig uit voor de onzen. Utrecht had zich voor de gelegenheid versterkt met de broertjes Dijkhuis; Tycho liep Tieme onder de voet en Sven had al snel groot voordeel tegen Steven. Ook bij Tom liep het (nog) niet naar wens. Nadat Tieme had opgegeven, keerde het tij echter bij Tom. Hij zag kans om allerlei stukken te ruilen en bij elk ruiltje een pion mee te snoepen: 1-2.
Dat was het sein voor een flinke oogst: overwinningen van Thibaut V (beste partij van de middag) en Adrian (overtuigende slotfase) brachten ons op een 1-4 voorsprong. Toen Koen in het middenspel duidelijk dieper inzicht toonde dan zijn tegenstander, was de wedstrijd beslist: 1-5 met nog twee remise eindspelen (Helmut en Thibaut M) en twee verloren stellingen (Steven en Johan). Daar kwam geen verandering meer in, al boekte Helmut zeker vorderingen, zij het niet genoeg.
Op het moment dat de parkeermeters bijgevuld moesten worden, verscheen dan ook de 4-6 op het wedstrijdformulier.
We staan in ieder geval tot 12 december boven de degradatiestreep.

Weer terug in De Speye, het gebouw waar lang geleden het 1e ECI-toernooi werd gehouden. De zaal is opgeknapt, er is volop ruimte om te analyseren, we hebben onze eigen bar, kortom aan het veld kon het niet liggen. Wel aan de tegenstander, de regerend landskampioen Charlois. Het eerste wapenfeit deed zich voor aan bord 3. Steven had zich uitstekend voorbereid, dat was duidelijk. De zetten werden bijna a tempo op het bord gekwakt. Tegenstander Erik van den Doel deed ook steeds de juiste zetten, maar had daar wel veel tijd voor nodig. Toen Erik op de 24e zet afweek van de hoofdvariant, vond Steven dat een mooi moment om een schijnoffer te plegen en dat vergezeld te laten gaan door een remise aanbod. Het schijnoffer bleek een blunder te zijn en het remise aanbod werd dan ook vriendelijk geweigerd. Tom voorspelde voor zijn partij een korte remise. De helft van die voorspelling kwam uit. We stonden met 0-2 achter. Na deze vervelende start fleurden we wat op. Thibaut had een klein nadeeltje tegen Bart Michiels, maar bereikte toch bijtijds de remisehaven. Het kleine voordeeltje van Johan bleek ook niet meer waard dan een halfje: 1-3. Helmut had het lastig aan bord 1 tegen de Hongaarse grootmeester Imre Hera. De problemen in het middenspel leken niet onoverkomelijk, maar het voordeel van wit werd allengs groter en tenslotte beslissend: 1-4. Ook Adrian keek lange tijd tegen een iets mindere stelling aan, maar hij slaagde er in om af te wikkelen naar een remise-achtig eindspel, dat niet werd doorgespeeld. Sasse man van de wedstrijd was Koen. In een zeer overtuigend gespeelde partij was hij steeds "in control". De bekroning vond plaats in het toreneindspel. Ik was de hele partij bezig mijn nadeeltje uit de opening weg te werken. Toen ik daar eindelijk in geslaagd was, verpestte ik het in de tijdnoodfase alsnog: 2,5-5,5. Wedstrijd gespeeld. Invaller Frederic toonde zich van zijn meest charmante kant door een helpmat te construeren. En op het moment dat iedereen naar huis wilde zag Mher Hovhanisian in dat Tieme het remise toreneindspel nooit zou verliezen: 3-7.
Een grote nederlaag, maar we doen nog volop mee, in de strijd tegen degradatie.

De start van het zevende Meesterklasse seizoen van HWP bracht ons in Bussum voor een wedstrijd tegen BSG, de nummer twee van vorig jaar. Met een 1-0 achterstand op zak, dat wel. Tieme had in een vooruitgespeelde partij verloren van Frank Erwich. Wij misten Thibaut V, maar BSG had een veel grotere jas uitgedaan. Zij traden aan zonder Robin van Kampen, Li Riemersma en Alexander van Beek. Zou dat kansen bieden? Aan de wijze waarop Steven invaller GM David Smerdon tegemoet trad te oordelen zeker. Een prima stelling voor Steven, zo dachten wij. Het werd een lang gevecht waarin Steven wel steeds iets meer materiaal moest geven om overeind te blijven. Het bleek niet te lukken. David vluggerde tenslotte het eindspel van koning, paard en loper tegen koning vlot naar winst.
Aan bord 2 trof Koen gastheer Robbie Ris. Op het moment dat wij rekening hielden met een remise trok Koen de partij naar zich toe, zij het met enige hulp van Robbie, die met zijn hoofd duidelijk bij andere zaken was. Vermoedelijk de door hem georganiseerde Schaakweek van Amstelveen.
Enigszins sceptisch waren we over de openingsopzet van Helmut tegen Lars Ootes, maar misschien niet terecht; het ontstane middenspel was moeilijk te doorgronden. In de tijdnoodfase leek het alle kanten uit te kunnen gaan, maar het punt kwam tenslotte toch bij Helmut. Op dat punt rekenden we ook bij Thibaut M. Een mooie stelling met pluspion. Helaas zorgde een blunder er voor dat de zege naar tegenstander Ewoud de Groote ging.
De partij tussen Tom en Thomas Willemze was er een uit de serie heen en weer. Na afloop gaven de spelers toe het zelf ook niet steeds goed ingeschat te hebben. Hoe het ook zij, de laatste fout kwam van Thomas en dus ging het punt naar Tom.
Al vroeg in de middag waren er zonnige vooruitzichten bij Johan. Ton van der Heijden offerde een kwaliteit, kreeg er weliswaar twee pionnen voor, maar zijn stukken misten al ras de nodige coordinatie. Een overwinning voor Johan was in de maak. Helaas kwam er gaandeweg wat zand in de machine en we moesten vaststellen dat remise misschien het hoogst haalbare was. Dat ook dat niet lukte, was een tegenvaller. De partij van Adrian en Henk van der Poel was spannend, maar het evenwicht leek nergens beslissend verbroken te zijn geweest. Remise dus. Hetzelfde resultaat was er voor onze invaller Simon. Het remise aanbod van Remmelt Otten kon moeilijk geweigerd worden.
Zelf had ik een tamme opening tegen Jesper de Groote. Niks aan de hand voor beide spelers, maar twee strategische missers van mijn kant zorgden voor problemen. De vlucht in een dubbeltoreneindspel met voor beiden zes pionnen bleek slechts langdurig uitstel van executie.
Als de lezer heeft meegeteld zal hij op een 6-4 nederlaag zijn uitgekomen. Daarmee hebben we een zelfde start als vorig jaar en dat seizoen kende toch een goede afloop. laten we hiopen dat we volgend jaar weer naar Bussum mogen, al was het alleen al voor de uitstekende Italiaan, een gouden tip van onze gastheer Robbie.