Beker

(door Johan de Zwart)

Na drie rondes heeft HWP de ZSB-bekerfinale bereikt. Over de eerste ronde tegen Terneuzen weet ik niets behalve dat de uitslag van 3,5 – 0,5 in ons voordeel ongeveer overeenkwam met het verwachte resultaat op basis van het verschil in Elorating. Vrijdag 16 februari was de bekerwedstrijd HWP  versus Denk en Zet:

• Van de partij van Elias op het 1^e bord heb ik niet veel meegekregen behalve dat het een interessante partij waarbij Elias uiteindelijk in zetherhaling moest berusten. Achteraf bleek het een nuttige half punt te zijn;
• Hans wikkelde vrij snel af naar een eindspel waarin hij duidelijk voordeel had. Misschien had zijn tegenstander dit kunnen keepen maar in de praktijk was het een geruisloze overwinning;
• Zelf raakte ik een pion kwijt in de opening maar ik kreeg er wel veel spel voor terug. Toen mijn tegenstander vervolgens zijn stukken klem liet zetten op de damevleugel bereikte ik een gewonnen stelling. De afwikkeling had wat handiger gekund maar achteraf was de zege geen moment in gevaar geweest;
• Resteerde de partij van onze voorzitter. Na een wisselvallige partij had hij een gewonnen eindspel bereikt. Met heel weinig tijd op zijn klok ging hij goed nadenken over hoe hij de beslissend knock-out kon uitdelen. Hij was alleen vergeten dat het tempo ook knock-out was en dat hij na de 40^ste zet er geen tijd bijkreeg. Ging dus zelf knock-out op tijd.

En toen moesten wij op vrijdag 15 maart op bezoek bij Landau. Op voorhand was ik er niet gerust op. Onze resultaten in de Zeeuwse avondcompetitie zijn dit jaar ook behoorlijk wisselvallig. (De toon werd al gezet toen onze voorzitter (naar horen zeggen) voor de start van de eerste ronde van de avondcompetitie in zijn welkomstwoorden voor onze tegenstanders (Landau) memoreerde dat zij wel tegen de regerende Zeeuwse kampioenen moesten optreden om vervolgens zelf kansloos te verliezen. De twee nederlagen tegen Souburg A (4-0 voor Souburg) en Souburg B (1,5-2,5) waren ook geen geweldige opstekers.)

Op het tweede bord won een getergde en scherpe Marnix (met dank aan de sterke koffie die onze gastheren hadden gezet) een vlotte en uitstekend gespeelde partij van Arjo Arendse. Zelf had ik ook zo’n bak sterke koffie genuttigd. Dankzij wat onnauwkeurigheden van mijn tegenstander kon ik een gevaarlijk initiatief ontwikkelen. Hij probeerde met zijn koning uit de vuurlinie te wandelen maar dat lukte niet echt goed: e1 naar f1 terug naar e1 naar f2 en vervolgens naar f1 om toen na een schaak voor de keuze te staan om of na e2 of g1 te gaan met in beide gevallen dame verlies. Na afloop dacht ik een puike partij te hebben gespeeld. Stockfish attendeerde mij er echter op dat ik een mooi lopermanoeuvre had gemist wat tot een nog snellere overwinning had geleid. Mocht de pret niet drukken.

Elias had ondertussen het initiatief naar zich toe getrokken maar ik zag niet goed hoe hij verder moest komen. Elias ook niet totdat zijn tegenstander een kwaliteit weggaf. Het was nu alleen maar een kwestie van techniek en die had Elias ruim voorhanden. De overwinning van Gert was van klassieke allure een sterk loperpaar tegen niet goed samenwerkende paarden, vrijpion creëren en beslissend voordeel bereiken. Zijn tegenstander speelde nog lang door in een verloren stelling maar Gert bleef tot het einde nauwkeurig spelen. Het was kortom een mooie avond. Ergens in april wacht ons de finale tegen De Zwarte Dame, dat verrassend Goes uitschakelde.