Het eerste team van HWP heeft zijn opmerkelijke start in de Meesterklasse een passend vervolg gegeven met een zwaarbevochten zege in de vierpuntenmatch tegen De Stukkenjagers 1. Mede dankzij goede overwinningen van Elias Ruzhansky, Nils Vantorre en Koen Leenhouts en enkele zwaarbevochten remises, neemt het team voorlopig een verrassende vierde plaats in op de ranglijst.
Een stevig bezet tweede team heeft opnieuw de volle buit gepakt in klasse 3F. Het ratingverschil kwam uiteindelijk tot uitdrukking in een 5-3 overwinning.
Rechts HWP 2, met op de voorgrond achtereenvolgens Benjamin Decrop, Yordi de Block en Nils Vantorre. Daarachter nog een glimp van Servaas Dooghe en Simon Provoost. (foto Manuel Colsen)
HWP 2 had deze middag een debutant, te weten Benjamin Decrop. Het was natuurlijk uitermate sneu dat hij de enige speler van HWP 2 was die een nederlaag moest incasseren. Dat was jammer, want totaal onnodig. Benjamin sloeg met zwart een remiseaanbod van zijn tegenstander af, in de overtuiging dat hij niet kon verliezen. Op zich was zijn inschatting correct, maar een stuk en prise zetten was uiteraard niet ingecalculeerd.
Buurman Jordy de Block won wel (weer). De zege van Jordy had de nodige voeten in de aarde. Aanvankelijk leek hij rechtstreeks op het volle pond af te stevenen, maar zijn tegenstander vond een onverwachte ressource, waardoor de ogenschijnlijk winnende aanval van Jordy tot staan werd gebracht. Vervolgens moest onze man lang wennen (ruim een half uur, volgens mij) aan de wetenschap dat hij opnieuw moest beginnen. Dat deed hij uiteindelijk met verve na een ingewikkeld eindspel.
Nils kende weinig mededogen met tegenstander JP Franssen, die later zelf verklaarde dat hij kansloos had verloren met wit, dat hij was overklast, dus dan zal het wel zo zijn.
Wonder speelde een lange partij tegen Johan Wuijts, waarin hij met wit steeds de overhand had. Maar telkens wanneer zijn voordeel beslissend dreigde te worden, stokte het om de een of andere reden. Misschien verdedigde zijn tegenstander gewoon heel goed. Kan ook natuurlijk. Hoe dan ook, er werd afgewikkeld naar een remise-eindspel.
Servaas had een prima middag, speelde erg sterk. In het vroege middenspel won hij via een handigheidje een pion en ving vervolgens een aanvalsgolf kundig op, waarna hij het eindspel uitschoof. Dit is het soort partij waar doorgaans veteranen in uitblinken, maar Servaas kan het nu al.
Marc Lacrosse was zeer ontevreden over zijn spel. Zelf vond ik het wel meevallen. Inderdaad bereikte Marc niets met wit tegen Pim Blijlevens, maar hij trapte op tijd op de rem en hield een toreneindspel met pion minder remise. Dat vergt ook het nodig inzicht en klasse. Marc ziet de zaken soms wat te somber in.
Naast Marc speelde Simon Provoost. Hij was toevallig in de regio en ik stond met liefde mijn plaats af. Simon kwam in een soort loopgravenpartij terecht, waarin hij de enige was die een doorbraak kon forceren. Uren werd gezocht naar de juiste opstelling, tot de lang verwachte doorbraak uiteindelijk plaatsvond. Ik was er zeker van dat Simon ging winnen. Helaas bleek hij toch wat roestig, verspeelde zijn voordeel en moest genoegen zemen met remise.
Dat had onze andere Provoost inmiddels al lang gedaan. Ook hier verwachtte ik overigens een overwinning. Tijdens mijn rondgangen langs de borden meende ik een winnende voortzetting te zien voor Harry. Mijn oordeel klopte. Onze man zag het echter niet, en daarna was de muziek uit de stelling.
Het vierde team heeft voor het tweede opeenvolgende seizoen verloren van De Zwarte Dame 2 uit Kruiningen, dit keer ondanks een licht ratingoverwicht.
Op het eerste beeld speelt Gert van Rij met zwart en op bord 2 Steven Bauwens met wit.
Dank aan Gerard de Winter voor het onderstaande verslag!
Het achter het bordschaken was voor mij een tijdje buiten beeld!
Door Gerard de Winter
Wat een warm welkom mocht ik zaterdag 3 oktober ervaren in ’t Meulengat voor mijn allereerste partij als ‘uitgeleend lid’ van SC Terneuzen voor mijn nieuwe team HWP 4. Gelijk al bij binnenkomst door de mannen die ik al van vroeger ken, Kees, Frans, Gert en natuurlijk in de zaal ‘bezige bij’, Manuel.
De man uit Groede, één van de harde werkers binnen HWP, was toch degene die me bij het gezamenlijk opruimen bij het Scheldemond Schaaktoernooi vroeg om te gaan meedoen bij de club uit Sas van Gent.
En kijk aan, daar liep ik ook de oud-èsvéwézetvé-ers Koen, die had ik verwacht, maar ook Simon tegen het lijf en sprak ook met hun. Over vroeger, de Kleinmeesterkoerier, mijn route naar HWP en ja, ook over mijzelf.
Hoe gaat het nou?
Het begon 3 jaar geleden met hartritmestoornissen. In de begintijd daarvan kon ik vaak met zelfhulp het hart weer in de normale slag terug krijgen. Echter steeds vaker kreeg ik dat niet meer voor elkaar en moest ik 112 bellen. In april van dit jaar hakten we, de cardioloog, ikzelf en andere deskundige doktoren, de knoop door. Een hartoperatie in het AZ Maria Middelares in Gent. Geslaagde 2 uur durende operatie, God zij dank.
Onwel
Een maand later werd ik onwel bij mijn zus in Oostburg tijdens het scrabbelen. Je moet je huisarts bellen Gerard, we kunnen je niet meer verstaan?! Vrouwen zijn vaak dwingend, en dat is soms maar goed ook. Half uur later met sirene aan en met spoed naar AZ ZENO te Knokke Heist. 9 dagen van onderzoeken werd op ten duur slopend. De 10e dag kwam eindelijk de diagnose: ‘Myasthenia gravis’. Een chronische auto-immuunziekte die de communicatie tussen de zenuwen en spieren verstoort. Het is gelukkig goed te behandelen via juiste medicatie. Daar zijn we nog mede naar op zoek!
-Over nu naar het schaken op die warme en zonnige zaterdag in oktober: gewoon op de fiets, met ‘geen’ ondersteuning, naar Sluiskil gekomen. De speelzaal is door de polder slechts 7,8 km van Denoek, dus gaan met die banaan.
Jarne
De match tegen de reserves van De Zwarte Dame was een ‘kabbelende’ met veel partijen die in remise verzanden. Toch kwamen we rap op 1-0 door Steven Bauwens. Zijn tegenstander maakte een fikse rekenfout en gaf gelijk op. Bij Jarne Osaer vs. Leon Zweedijk kwam de piepjonge zuiderbuur op f7 in de problemen en moest zijn dame inleveren voor 2 lichte stukken.
Als een Vlaamse Leeuw met uitermate creatief spel vocht de jongeling zich terug in de partij. Voor Leon begon de tijd te dringen, ‘speel die pion niet op Jarne dacht ik nog, doe het niet, hou het ingewikkeld in zijn tijdnood’, maar helaas, hij deed het wel. Je hebt heel goed gespeeld Jarne, petje af! Jou overwiningen gaan nog komen, let op mijn woorden, je bent nog jong.
Blunderen
Bord 4, 5 en 6 werden evenwichtig remise. Ondanks het feit dat Manuel op ‘7’ ruim 300 elopunten meer heeft, kwam hij er niet doorheen bij opponent Alexander van ’t Hoff. Remise derhalve.
Op bord 8, blunderde Stefaan Temmerman, in gelijke stelling. Het deed pijn aan de ogen. Sorry Stefaan, ik kan het als reporter, niet vriendelijker benoemen. Het kostte ons jammergenoeg de wedstrijd, maar dat wist je op dat moment nog niet, een gelijkspel was heel goed mogelijk geweest.
Er staat zelfs een borstbeeld voor Harry Muskee in het Drentse Grollo!
Mijn tegenstander, DZD-er Albert Muskee, schijnt een achterneef te zijn van Harry Muskee. Zanger van de vermaarde Drenthse band ‘Cuby and the Blizzards’. Kijk, dat is toch een leuk en uit het verleden opmerkelijk feitje. “Windows of my eyes” was een tamelijk grote hit van de uit Grollo komende band.
Nog geen jaar geleden speelden dezelfde teams in Sluiskil tegen elkaar met grotendeels dezelfde schakers. Het verschil was deze keer dat Waalwijk met een compleet team aantrad, waar het bij de vorige gelegenheid nog een NO had. Toen werd het de kleinst mogelijke overwinning voor ons. Wat zou het deze keer worden?
Terwijl broer Sander zijn jas uit doet, is Sara begonnen aan haar missie, die een vol punt op zou leveren. Achter haar André Galle, die ook het volle pond scoorde. (foto Manuel Colsen)
De wedstrijd begon met twee redelijk snelle remises op de middelste borden, waar al snel geen muziek meer in de stelling zat. Op bord 8 speelde Sara tegen Robert Prins die een T-shirt aan had waarp duidelijk werd gemaakt dat Robert voor niemand bang was: Wie doot mij wat? Dat werd pijnlijk duidelijk nadat Sara een stuk voor kwam (als ik het goed gezien heb) en de partij won.
Ondertussen had ik het moeilijk tegen Hans Sinnige. Dat was allemaal niet nodig geweest als ik na een zet of 10 wat beter gekeken had. Na een scherpe opening waarin ik 2 pionnen had geïnvesteerd in een initiatief, stond de volgende stelling op het bord.
Wit staat op het punt lang te gaan rocheren waarna ik met twee pionnen minder achterblijf. Een paar zetten hiervoor had ik nog gedacht dat ik hier 12 ..Pxe4 zou kunnen spelen maar zag toen 13. Pxe4 f5 14. Dc4. Zeer, zeer kortzichtig want na 12… Pxe4 13. Pxe4 Dd5 is de partij uit (-4). In plaats daarvan speelde ik 12 … Lf5, won een pion terug maar had nog een schwindel nodig om de partij de remisehaven in te loodsen. Omdat ondertussen Andre gewonnen had van Joost Duquesnoy na een partij met wisselende kansen en Xavier in gelijkstaande stelling afstand had gedaan van een stuk en daarbij geen compensatie van zijn tegenstander had ontvangen, was het toen 3,5 – 2,5 met Johan en Samuel nog aan het spelen. Beiden stonden minder maar Samuel stond niet verloren (naar mijn niet erg gefundeerde mening) maar bij Johan leek het daar wel heel erg op. Spannend dus.
Samuel stond passief in een gelijke lopereindspel en met de doorlopende dreiging van uitgetikt te worden. Samuel leek het echter allemaal onder controle te hebben maar de vraag voor mij was of die zelfverzekerdheid wel gerechtvaardigd was. Op Johans bord durfde ik eigenlijk al niet meer te kijken. In een loper-paard eindspel was het paard wel erg dominant geworden en kon Johan steeds met moeite nog een veld vinden voor zijn loper. Het leek echt in alle varianten verloren en ik was dan ook stomverbaasd toen Johan breed lachend met een notatiebiljet zwaaiend de zaal uit kwam lopen: remise! In verloren stelling naar achetraf bleek! Bij Samuel bleef het spannend maar ook daar was het opeens afgelopen: pat! En zo herhaalde de geschiedenis zich: 4,5 – 3,5.
We use cookies to optimize our website and our service.
Functional
Altijd actief
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
Preferences
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
Statistics
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
Marketing
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
