HWP 3 weer (net) verloren

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:HWP 3

HWP 3 heeft op zaterdag 26 november 2022 in Sas van Gent voor de vierde achtereenvolgende keer verloren. Hierdoor staan we nu echt helemaal onderaan met 0 matchpunten.

Toch leek de middag goed te beginnen. Charlois Europoort 3 kwam te laat en bovendien met maar 7 spelers. Helaas hadden ze dat niet vantevoren gemeld, zodat Kurt van Coppenolle behalve een reglementair punt ook een vrije middag had. De voorsprong werd vergroot door Marnix van der Zalm, die de Charlois speler met de laagste rating versloeg. Maar het was geen walk over geweest.

Ik werd zelf in de opening verrast door Melvin Holwijn, waar ik vaker tegen gespeeld heb. Ik wist de schade in eerste instantie te beperken, maar van enig openingsvoordeel met wit was geen sprake meer. Door een fout verloor ik een pion in het Dame + Paard eindspel. Zwart had daarna goede winstkansen, maar door een iets te haastig uitgevoerde 40e zet kon ik met een tactische truc mijn pion terug winnen. Na de bijna verplichte dameruil bleef een paardeindspel over dat remise was en bleef. Zo stonden we op 2.5 – 1.5, maar Marnix die inmiddels rondgekeken had was er niet gerust op en ik moest het met hem eens zijn.

Servaas D’Hooge verloor in een doorslaande koningsaanval en na afloop hoorde ik het woord “overspeeld”. Ja, dat gebeurt soms. Daarna maakte Johan de Zwart remise in een eindspel met ongelijke lopers. Johan had een pion meer en sprak van een plusremise, helaas leverde dat toch niet meer dan een half punt op.

Jim van de Vreede stond wat minder, maar we weten allemaal dat Jim uiistekend kan verdedigen. Helaas wist wit een venijnige truc in de stelling te vlechten, die een vol stuk opleverde. Het resterende eindspel was daarna snel afgelopen. En zo stond het 3 – 3.

Frans Snijders had in een wild-west partij na een wat betere stand in het begin uiteindelijk een eindspel van 2 Torens + 2 pionnen tegen Toren, loper en Paard bereikt. Maar zijn koning stond erg slecht. Tenslotte kon Frans het nog remise houden dankzij een vrije a-pion.

De laatste die nog speelde was Eric van de Wynkele. Hij had een eindspel van een loper + een paar pionnen tegen 5 pionnen van wit die al ver opgerukt waren. Een poging tot blokkade mislukte en daarna verloor Eric zelfs. Zo werd het 3.5 – 4.5.

 HWP 31921 Charlois Europoort 318493½-4½
1Kurt van Coppenolle2106 N.O.01R-0R
2Marnix van der Zalm2054 Pearl Uyttenhove15461-0
3Eric van de Wynkele2061 Angelique Osinga19770-1
4Johan de Zwart1910 Jesus Canedo1920½-½
5Jim van de Vreede1952 Tjerk Tinga19180-1
6Gert van Rij1813 Melvin Holwijn1926½-½
7Servaas D’Hooge1607 Eduard Smits18490-1
8Frans Snijders1866 Dave Remijnsen1809½-½

Lees verderHWP 3 weer (net) verloren

Een bewogen dag

door Glen de Schampheleire

Charlois Europoort is niet meteen onze favoriete tegenstander. Sympathieke spelers, daar niet van. Heel wat Vlamingen ook, die altijd een speciaal plaatsje in de Zeeuwse harten hebben. Nee, we keerden de afgelopen vijf jaar zonder uitzondering gedeprimeerd terug naar huis omdat de matchpunten ons telkens weer op tragische wijze ontglipten. Het was deze keer niet anders.

De start van de wedstrijd was moeilijk. Een paar afzeggingen (Bundesliga, Belgische judokampioenschappen(?), examens) betekende dat twee debutanten hun opwachting mochten maken in de Meesterklasse. Welkom Arne en Nils! De eerste keer zal zeker niet jullie laatste keer zijn.

Uit de informele gesprekken met de tegenstanders vlak voor de wedstrijd bleek dat Charlois ook niet op zijn sterkst zou aantreden. Ik vermeld dit nu, omdat het later nog relevant wordt. Ik moet dit verslag namelijk beginnen met wat ik niet anders dan als een ‘incident’ kan omschrijven. Charlois stond na 3 ronden fier op kop en steekt de kampioenenambities niet onder stoelen of banken. Opmerkelijk genoeg werd de ploegopstelling van Charlois om 13u05 (we waren iets later gestart) nog halsoverkop aangepast terwijl beide formulieren al waren ingediend, de meeste spelers al aanwezig waren en hun jassen over de stoelen hadden gehangen. Teamcaptain Hans Groffen maakte zich terecht kwaad. Het is maar goed dat de meest potige HWP’ers zich snel om Hans heen dromden of de wedstrijd had meteen met een knock-out kunnen eindigen. 

Artikel 22, eerste lid van het competitiereglement stelt: “Voor het begin van de wedstrijd overhandigen de teamleiders gelijktijdig de opstelling van de teams aan de wedstrijdleider in de volgorde, waarin de spelers aan de borden zullen plaatsnemen.”

Toen na de wedstrijd de emoties wat bekoeld waren, bleek wat er was misgelopen. De teamcaptain van Charlois had in zijn laatste mail een fout gemaakt met de opstelling. Hij ging er vanuit dat de oneven borden zwart zouden krijgen en de even borden wit. Om de spelers toch nog de juiste kleuren te geven, schoof iedereen een bord op. Ik weet niet of het mogelijk is dat de wedstrijdleider in zo’n geval een uitzondering op de regel toelaat. Verstandig lijkt het mij niet.

De wedstrijdleider argumenteerde dat er geen probleem was zolang de ploegkapitein de opstelling van de tegenstander niet met zijn eigen ogen heeft kunnen zien. Zelf ben ik van mening dat een strenge toepassing van het reglement door de scheidsrechter meestal verkieslijk is zodat de schijn van kwade trouw of bedrog in elk geval kan uitgesloten worden. In Vlaanderen zeggen we dat ‘wie zijn gat verbrandt, op de bladeren moet gaan zitten’. Dat zou hier ook de juiste gevolgtrekking geweest zijn. Wellicht had het HWP één of twee matchpunten extra opgeleverd. Maar dat zijn vijgen na Pasen. Ondertussen kan ik melden dat er zondagochtend excuses zijn uitgewisseld. Daarmee is de kous ook af.

Over naar de partijen:

De wedstrijd begon gunstig voor ons. Adrian kreeg op bord 4 een gratis punt. Goed nieuws voor de ploeg, slecht nieuws voor de onfortuinlijke Adrian. Vorig jaar kwam zijn tegenstander in dezelfde wedstrijd immers ook niet opdagen. Waar Adrian vorig jaar van de nood een deugd maakte door snel nog wat inkopen te doen in de nabij gelegen Albert Hein, pakte hij nu snel zijn biezen. Gelukkig is Sas van Gent maar een klein uurtje rijden…

Niet veel later voegde Koen een tweede punt aan onze score toe. Hij koos voor een trage opbouw met c3-d3 tegen de Spanjaard van Albert Kamman, maar niet veel later volgde er een thematisch stukoffer met Lxh6. De koningsstelling van Kamman werd opengereten en enkele zetten later gaf zwart op.

Tom deed iets terug… voor de tegenstander. Omdat Arthur Pijpers in de vorige ronde Toms Najdorf zo hardhandig had afgestraft, greep Tom nu terug naar een oude liefde: het Frans. Oude liefdes zijn echter verraderlijk. En met wispelturige Françaises moet je zeker oppassen, kan uw verslaggever uit eerste hand getuigen. Sekander legde haarfijn het gebrek aan coördinatie in het zwarte kamp bloot en besliste de partij met een stevige rechtse op de koningsvleugel. Een aardige partij van Kambiz. Tom, de gentleman die hij is, gaf dan ook op met de glimlach. Ik zou bij hem iets vaker de gebetenheid willen zien die bv. Viktor Kortschnoj zo kenmerkte. Gevloek, ontgoocheling, een trap tegen een bak bier… Dat soort zaken. Vandalisme of terreur ligt echter niet in de aard van de zachtaardige West-Vlaming.

Ikzelf produceerde de minst interessante partij van de dag. Al hebben we allebei geprobeerd om er iets van te maken. Roger koos op een bepaald moment voor een zeer veilige voortzetting en na correct spel bleef er te weinig spanning over op het bord. Een billijke uitslag.

Steven Geirnaert, normaal gezien ‘één van de onzen’, maar niet in deze wedstrijd, hing de bordjes opnieuw gelijk. Nils bereikte een evenwichtige stelling na de opening, maar maakte toen twee significante positionele fouten. Tegen een zeskoppig monster als Steven kan je je dat niet veroorloven. Met gepointeerd spel buitte Steven de slechte positie van wits koning en loper uit. Een harde nul voor Nils, maar zeker ook een leerrijke ervaring!

Niet veel later kwamen we voor het eerst op achterstand. Hans Groffen had bij aanvang van de partij dan wel het schuim van zijn lippen geveegd, maar zijn bloeddorst was nog niet gestild. Hij vloog de Koningsindiër van Robin Lecomte naar de keel en bereikte een overwegende stelling. Hans vond echter geen manier om door de verdedigingsmuur op de damevleugel te breken, terwijl Robin langzaam vooruitgang boekte op de koningsvleugel. Ook hier moet er op verschillende momenten meer ingezeten hebben, maar wat kan je doen?

Sim Maerevoet koos voor het Wing Gambit tegen het Siciliaans (1.e4 c5 2.b4) en dat staat meteen garant voor spektakel. Onze man had lange tijd het betere van het spel en ik had hier stiekem het punt al bijgeteld. In de tijdnoodfase ging het helaas grondig mis voor Rein. Zwarts initiatief verwaterde compleet en ineens nam het beroemde en gefêteerde loperpaar over. Opnieuw een pijnlijke nul en een slecht teken voor onze matchkansen.

Met nog drie partijen te gaan moest HWP nog twee punten achterstand wegwerken. Arne deed de hoop in de harten van de toekijkende HWP’ers opflakkeren. Arne had zijn tegenstandster methodisch weggespeeld in de opening en het middenspel, maar verslikte zich in aankomende tijdnood in het toreneindspel. Gelukkig speelde Pascual Palomo het ook niet optimaal en wist Arne alsnog het laken naar zich toe te trekken. Een belangrijke tegentreffer en een droomdebuut!

Plots klaarde de hemel op. Zowel Helmut als Benjamin hadden stellingen met winstkansen, zonder risico om te verliezen. Benjamin speelde een positionele partij uit één stuk waar hij Michel De Wit voortdurend opzadelde met nieuwe, vervelende problemen. Michel kon zich nooit helemaal onder de druk uit worstelen en moest de handdoek in de ring gooien in het diepe eindspel. Gelijke stand met nog één partij te spelen!

Vanuit een Caro-Kann had Helmut een gedrongen stelling, maar dat deert Helmut meestal niet. Na de tijdnoodfase leek hij al snel de bovenhand te nemen met enkele precieze tegenprikken. De meegereisde supporters voelden zeker het goddelijke vuur in de ogen van de lokale held branden, maar voor de Verlossing kon hij niet zorgen. Een dodelijke penning op de 8ste rij bezegelde ons lot. Vorig jaar had Rein in exact dezelfde situatie verkeerd tegen Erik Van den Doel. En ook deze keer kozen de goden dus opnieuw de kant van Charlois. Een bittere ontknoping voor ons.

Na de wedstrijd was het Helmut aan te zien dat de ontgoocheling moeilijk door te slikken was. Daarom is schaken zo’n hard spel. U kan er echter vanop aan dat HWP sterker en scherper terugkomt! Tot de volgende keer!

Lees verderEen bewogen dag

HWP II nipt onderuit tegen ASV 1

Vooraf had ik weinig fiducie in een goed resultaat van het tweede tegen een sterk team als ASV, ook omdat we nogal wat invallers achter de borden moesten brengen wegens schaarste in HWP 1. Toch lukte het nog bijna om te scoren.

Jammer genoeg slaagde Manuel er aan bord 7 niet in om een nederlaag te vermijden. Net na de opening rokeerde hij met zwart naar de witte aanval toe, en bond daarmee de kat op een vet stuk spek. De man uit Arnhem aarzelde niet en voerde met zichtbaar genoegen de standaardcombinatie met loperoffer op h7 uit. Dat was een tegenvaller. Heuglijker, veel heuglijker was het feit dat Rudy van de Wynkele zijn rentree in het tweede glans gaf door met zwart de hoogstgerate speler van ASV, Eelco de Vries, op remise te houden. Rudy wist een onneembare vesting op het bord te brengen.

In de tussentijd had Elias het eerste volle punt voor ons binnengebracht. Tegen een Scandinavische verdediging met lange rokade voor zwart voerde hij gestaag de druk op de damevleugel op, tot er geen houden meer aan was voor Wouter van Rijn, die geen leuke middag had. Aan het laatste bord kon Lander het helaas niet bolwerken tegen zijn geroutineerde tegenstander, die handig gebruik maakte van de zwaktes die onze jongeman in de stelling had gelaten na veel voorwaartse dadendrang.

Het tweede volle punt voor onze ploeg kwam van mijzelf, na de nodige controverse. Kennelijk hebben de huidige digitale klokken ook een geluidsfunctie die je aan of uit kan zetten. Ik was hiervan volstrekt niet op de hoogte, maar dat is deze middag veranderd. Ik was met zwart vol in de aanval gegaan tegen Saša Albers en had via een stukoffer de witte koning het veld in gejaagd. De computer vond het achteraf allemaal niet erg correct, maar de verdediging kostte mijn jonge tegenstander zeeën van tijd. Na 34 zetten had ik nog vijftig minuten, terwijl wit praktisch door zijn tijd heen was. In de voorafgaande zetten had hij zijn stelling aardig om zeep gebracht met een aantal dubieuze beslissingen, en de nood waarin zijn koning verkeerde, was danig opgelopen. Zijn hand hing al enige tijd boven het bord om de 35e zet te doen en de tijd tikte weg. Bij 10 seconden klonk er plots een piepje, dat aanspoorde om een zet uit te voeren. Vanaf 5 seconden verzond de klok per seconde weer zo’n piepje, tot het stil werd. De hand van de in paniek geraakte witspeler hing nog steeds boven het bord, zonder een zet uit te hebben uitgevoerd. Er ontstond wat commotie en de scheidrechter was vrijwel direct ter plaatse om te constateren dat wit de tijdcontrole niet had gehaald en dus werd de partij voor mij gewonnen verklaard. Saša was het hier niet mee eens, bracht te berde dat hij door de piepjes was gehinderd. Voor mij was de zaak afgelopen toen de scheidrechter de jonge Arnhemmer uit de zaal begeleidde om daar uitleg te geven. Er zijn op de gang nog wat dingen gebeurd die we beter onvermeld kunnen laten. Ik snap de teleurstelling en radeloosheid van mijn tegenstander overigens wel degelijk. Het is pijnlijk om een gewonnen stelling weg te geven in tijdnood. Later heb ik begrepen dat de geluidsfunctie van de klok normaal niet geactiveerd is, dus deze moet per ongeluk aangezet zijn. Wat de stelling op het bord betreft: de computer geeft 0.00, maar met een koning midden op het bord, omringd door vijandelijke zware stukken, was de stelling voor een mens met weinig tijd nauwelijks te houden geweest. Overigens gaf ASV na de wedstrijd aan een protest in te zullen dienen. Het is me niet duidelijk tegen wie of wat.

Wat een toestand! Het stond dus 2½-2½ met nog drie partijen aan de gang. Harry had een duivelse truc van zijn tegenstander gemist en was een pion kwijtgeraakt. De stelling was echter nog behoorlijk taai en dan hoop je dat Harry het toch kan houden. Dat was niet zo.

We stonden dus achter. Wonder Dutré was de hele middag prima bezig geweest tegen de sterke Tom Bus en behaalde een zeer verdiende en verdienstelijke remise. Het lot van de wedstrijd lag nu in handen van Marc Lacrosse. Tegen Peter Boel legde Marc met zwart een uitstekende pot op de mat. Hij won een pion en wikkelde af naar een eindspel dat er aanvankelijk zeer kansrijk uitzag. Helaas voor ons verpieterde het zwarte voordeel en moest Marc genoegen nemen met remise.

Weer net niet.

HWP Sas van Gent 2RatingASV 1RatingRonde 4
Nieuwelink, K. (Kees)2176Albers, S. (Saša)21221 – 0
Ruzhansky, E. (Elias)2096Rijn van, W.A. (Wouter)20751 – 0
Lacrosse, M. (Marc)2159Boel, P. (Peter)2168½ – ½
Provoost, H. (Harry)2081Shakhverdian, W. (William)21370 – 1
Wynkele van de, R. (Rudy)1903Vries de, E. (Eelco)2240½ – ½
Dutré, W. (Wonder)1805Bus, T.G. (Tom)2159½ – ½
Colsen, M.M.M. (Manuel)1558Knuiman, J.J.E. (Jan)19810 – 1
Coppenolle Van, L. (Lander)1672Weijsenfeld, M.R. (Martin)19070 – 1
Gemiddelde Rating:1931Gemiddelde Rating:20993½-4½

(Kees Nieuwelink)

Lees verderHWP II nipt onderuit tegen ASV 1

HWP 3 komt net te kort in steenkoude match

Een boeiende wedstrijd tegen Goes 1 heeft het derde team 3,5 bordpunten opgeleverd en dat waren er ei zo na 4 geweest. Gezien het verloop van de strijd kan ik vrede hebben met de uitslag, maar daarmee blijven we wel op 0 matchpunten staan.

Ik kon me nog herinneren van ons treffen vorig jaar dat het daar in die school niet bijster warm was geweest, dus ik had voor de zekerheid een extra vestje aangetrokken. Jim had zelfs een dikke vest in de tas voor het geval, en dat was het. Mijn vestje bleek niks waard en ook de aanblik van een slechts in een T-shirt gehulde Grochal wist mij niet te verwarmen. Dat deden de zetten van William helaas ook niet, waardoor we al snel met 1-0 achter stonden. Tegelijkertijd waren zowel Eric als Jim door al te passief spel met de witte stukken in de verdrukking gekomen en was het voordeel van de voorzet bij Servaas en Rudy ook verdwenen. Hoewel Johan en ik zonder noemenswaardige problemen uit de opening waren gekomen, zag het er dus niet goed uit.

Gelukkig was daar Snijders, die zijn tegenstander naar de strot vloog op een manier die deed denken aan zijn grootste prestaties. Op dit soort dagen wil je de man niet tegenover je hebben. Het was pure bloeddorst. Meteen een pion er tegenaan smijten, er vervolgens eentje over de h-lijn laten razen, de vijandelijke koning opjagen, een penninkje hier en daar, trucs eruit halen, slachten. Snijders – Hut heeft er een broertje bij: Fuiter – Snijders.

Johan en ik tekenden al gauw de vrede, Jim ging ten onder in een ziedende koningsaanval en Eric werd onder de voet gelopen, maar bij Servaas en Rudy was het opgeklaard en beiden kregen ineens winstkansen. Rudy slaagde er inderdaad in om het punt binnen te brengen, door in een toreneindspel een stuk handiger te manoeuvreren dan d’ aloude Hans Welten. Maar het mirakel Servaas moest helaas in remise berusten, vanwege de extreme tijdnood waarin hij was komen te verkeren. Dat neemt niet weg dat de wijze waarop hij zich aan de zwarte druk had weten te ontworstelen en een pion buit had weten te maken, zeer tot de verbeelding sprak.

We hebben dus drie keer verloren, maar wel tegen de drie koplopers. Alle gelegenheid dus om ons blazoen te ontsmetten en op te poetsen in de komende ronden, om te beginnen tegen Charlois 3 in Sas op 26 november aanstaande. Komt dat zien.

 Goes 11949 HWP 318524½-3½
1Joey Grochal2259 Eric van de Wynkele20611-0
2Sven Stange2141 Marnix van der Zalm2054½-½
3Jari Groen1900 Jim van de Vreede19521-0
4Louis Nieuwenhuijse1983 Johan de Zwart1910½-½
5Rinus Burgerhoff1982 Servaas Dhooge1607½-½
6Joey van de Braak1854 William Baeten14651-0
7Hans Welten1789 Rudy van de Wynkele19030-1
8David de Feijter1742 Frans Snijders18660-1
Lees verderHWP 3 komt net te kort in steenkoude match

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden