Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Het eerste nieuws dat we konden optekenen in de wedstrijd tegen het sterke AAS uit Aalsmeer was goed nieuws: Manuel scoorde een remise. De Caro-Kann en een goed getimed remiseaanbod volstonden voor een half punt. En, in alle eerlijkheid, dat hadden we niet verwacht. We verwachtten wel, wederom in alle eerlijkheid, dat we de wedstrijd zouden gaan verliezen, ondanks de remise van Manuel. Wij waren niet bepaald in de sterkste opstelling opgekomen, en AAS is een kandidaat voor het kampioenschap. Het werd uiteindelijk een ruime nederlaag die een half puntje kleiner had moeten zijn, als Harry zijn compleet gewonnen eindspel niet remise had laten lopen.
Vermeldenswaard is nog de remise van Natan, die een 2300-speler op de rand van de nederlaag bracht. Tegen de verliespartijen bij de onzen viel weinig in te brengen, en hetzelfde was het geval bij de verliespartij die AAS moest incasseren. Marc Trimp verslikte zich in de opening, ik maakte een pionnetje buit, en daarna was het eigenlijk eenrichtingsverkeer.

De aanloop naar de wedstrijd tegen BSG verliep moeizaam. Teveel onverwachte afzeggingen zorgden voor hoofdbrekens bij de teamleiders. Uiteindelijk slaagden we er in om tien man achter de borden te krijgen. Onze tegenstanders uit het Gooi waren reusachtig favoriet, maar de uiteindelijke uitslag, 2-8, was toch wel een beetje teveel van het goede. Thibaut was als eerste klaar met een remise in een naar verluid correcte partij. Ik volgde met een remise na een iets minder correcte partij. Mijn kwaliteitsoffer was onnodig, maar na het snoepen van een paar pionnetjes, gecombineerd met de tijdnood van mijn tegenstander, was de remise nooit ver weg. Daarna volgden een aantal straffe nederlagen. Tom was geloof ik de eerste. Hij was in een moeilijke Stonewall-achtige stelling geraakt en dat overleefde hij niet. Rein was de volgende. In een iets minder eindspel deed hij een paar slechte zetten, verloor een pion en kon hij opgeven. Invaller Gunter werd er vrij kansloos af gezet. Glen klaagde dat hij vreselijk uit vorm is. In een gelijke stelling produceerde hij twee blunders en dat was uiteraard fataal. Koen blunderde eveneens, zij het in een wat mindere stelling. Simon moest de hele partij verdedigen, maar dat was hem wel toevertrouwd: remise. Warre was speciaal voor de wedstrijd een dag eerder teruggekomen uit Frankrijk en haalde het laatste halfje binnen. Helmut tenslotte had een partij met wisselende kansen en ging in de uitvluggerfase ten onder. Zo staan we dan na twee ronden onderaan en wordt het een hele klus om daar weg te geraken. Om nog een beetje positief te eindigen: van 10 t/m 16 november neemt HWP in Montenegro deel aan de Europacup. Het team bestaande uit Koen, Thibaut, Helmut, Glen, Rein en Tom is als 23e geplaatst in een veld van 68 ploegen. Gezien de wijze waarop zij omgingen met tegenslag (de vliegtuigmaatschappij ging failliet nadat zij geboekt hadden), zijn de verwachtingen hoog gespannen. We wensen hen veel succes.

Met de nodige afzeggingen en vervoersproblemen werd eindelijk aan de wedstrijd begonnen.

Philip startte goed tegen Dijksman: een plusremise. Sam had een actieve stelling tegen Vanderlinden, maar het was een dynamisch evenwicht. André won gemakkelijk van Slagboom. Eric wist in zijn gekende stijl Antonissen te beduvelen.

Toen was echter de jus er uit. De Baronie speelde voor wat ze waard waren en maakte het op alle borden moeilijk…

Chris wist een moeilijk eindspel nog remise te maken tegen Vanderlinden.
Rudi overtrok zijn aanval tegen De Jong en kwam teveel pionnen achter.
Valere kwam in een verloren toreneindspel terecht tegen Willenboordse.
Marc raakte een pion kwijt in tijdnood en heel wat later nog een tegen Ooms.

Jammer, want op papier was HWP3 gemiddeld 1963 waard tegen een 1870 van De Baronie.

Met dank aan ieder voor de inzet!