Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Op 8 februari 2014 werd de 6e ronde in de ZSB hoofdklasse competitie gespeeld.
HWP 4 ging bij Goes 1 op bezoek. Goes speelt duidelijk voor het kampioenschap want Goes kwam zonder invallers aan de start. HWP 4 miste 3 basisspelers, maar zag kans om 3 sterke invallers op te stellen. Toch was Goes op papier sterker.
Het regende vervolgens remises, het waren echter geen salonremises. Gelegenheids 1e bordspeler Chris Ghysels kon een verrassende aanval, die ontstond door onnauwkeurigheden van Joey Grochal niet winnend afronden en gaf op het juiste moment eeuwig schaak, Miguel Van de Vaerd kon ook geen voordeel bereiken tegen zijn langzaam spelende tegenstander en beruste in remise nadat er veel geruild was. Hetzelfde overkwam Henk de Ridder. Na dameruil bleef er te weinig materiaal over om een vuist te maken. Bij Rudi Pauwels stond er nog genoeg op het bord, maar beide spelers zagen geen kans er door te komen. 2-2 tussenstand. Verrassend was de nederlaag van Herman van de Wynkele. Hij leek in het middenspel heel mooi te staan, maar ja een foutje is gauw gemaakt. Echter Marnix van der Zalm trok de stand weer gelijk. Juist Marnix, kwam na een week ziek te zijn geweest, zag en overwon. Tevens hulde aan Nick Wegman, die had beloofd zelfs op het laatste moment in te vallen als Marnix niet op tijd hersteld was. tussenstand 3-3. Emile Cardon en Adrie den Hamer waren nu nog bezig. Emile stond beter in een eindspel met gelijke lopers en Adrie was in de verdediging gedrongen. Emile speelde door totdat er theoretisch niet meer te winnen was. Adrie scoorde hierna het matchpunt door remise te geven, weliswaar met een pluspion maar met de angst voor de uitvluggerfase waar meer 70 plussers tegenop zien. Het doet altijd deugd om niet te buigen voor een kampioensteam. Dit gelijkspel geeft ook vertrouwen voor de toekomst.

Om de theoretische promotiekansen in tact te houden moest er gewonnen worden van DD. Al spoedig werd de score geopend. Helmut accepteerde het remise aanbod van John van der Wiel. De heren waren keurig op tijd om de 5000 meter van Sven Kramer te aanschouwen. John vertelde dat hij al eens deelnemer was in Sochi, zij het niet bij de Olympische Spelen. En zeker niet bij het schaatsen, zou ik er aan toe willen voegen.
De volgende puntendeling kwam op naam van Tom. Hij had de overige stellingen getaxeerd en geconcludeerd dat het kon. Ik wou dat ik zijn inzicht had, want het leek me op dat moment allemaal niet zo florissant. Toch kwamen we op voorsprong. Tieme, net als vele anderen nog aan het herstellen van gezondheidsklachten, won redelijk overtuigend. De euforie was van korte duur, want Thibaut V had in de opening geblunderd, deed daarna alleen maar goede zetten, maar dat bleek toch niet voldoende: 2-2.
Een meevaller aan bord 10. Johan leek een hele lastige stelling te hebben, maar weerde zich kranig en kon vluchten in een remise eindspel. Kort daarna hield mijn tegenstander het voor gezien. In het middenspel had hij even de beste kansen, maar het eindspel met een pion meer voor hem was al lastig. Een paar onnauwkeurigheden van zijn kant gaven me een gewonnen stelling: 3,5-2,5.
Vervolgens kreeg Thibaut M een remise aanbod. Aan zijn reactie te zien had hij hier niet op gerekend en hij acceptterde het gretig. Adrian Roos probeerde het lang met een kwaliteit meer, maar moest tenslotte toch berusten in remise: 4-3.
Met nog twee voordelige stellingen kon het niet meer mis gaan. Paul toverde een paar listige zetjes op het bord, won materiaal en de partij. De hekstelling bij Koen kwam plotseling tot leven en ook hier kon het punt genoteerd worden. 6,5-3,5 derhalve. We blijven in de achtervolging.

Voor het eerst dit seizoen trof HWP 2 een tegenstander die op papier zwakker was. Weliswaar was het verschil met Spijkenisse slechts één ratingpunt, maar je zou toch zeggen dat een dergelijke krachtsverhouding mogelijkheden zou moeten bieden in een thuiswedstrijd. Niets was minder waar. We gingen kansloos ten onder. Dat Wouter aan het eerste bord van Rick Lahaye verloor, kon niet echt een verrassing worden genoemd, als je kijkt naar het ratingverschil. Wouter kwam slecht uit de opening, rechtte nog wel de rug, maar gebrek aan tijd en respijt leidden toch tot een nul. Aan bord 2 leek Maarten wel kansen te hebben, maar als dat zo was, nam hij ze onvoldoende waar. En hetzelfde gold eigenlijk voor Fabian, die verrast werd door een ongebruikelijke variant in het Tweepaardenspel. Helaas leed ook Renzo een nederlaag tegen een opponent die hij normaal gesproken zou moeten kunnen hebben. Dat waren dus al vier nullen. De drie remises kwamen voor uit onverbroken evenwicht, al moest Nele zich nog danig inspannen om een nadeeltje binnen de perken te houden. Ze deed het met verve. En onze enige overwinning kwam van een bord dat ik persoonlijk als eerste had afgeschreven. Bert vloog tegenstander Fabian van Buuren met veel geweld naar de keel, maar toen zijn aanval niet doorsloeg, stond zijn ongerokeerde koning er troosteloos bij. Op de één of andere manier slaagde Bert er niettemin in om een niet ongunstig toreneindspel te bereiken, dat hij onberispelijk naar winst voerde.

Als het tegen en zwakkere tegenstander niet lukt, dan maar tegen een sterkere. In de volgende ronde krijgen we het tot nu toe ongenaakbare LSG 2 op bezoek. Een mooie gelegenheid om ouderwets te vlammen.