Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Uit naar Krimpen bracht ons ditmaal een nieuwe lokatie vanwege geluidsoverlast in hun normale speelzaal. De nieuwe ruimte was perfect maar was overduidelijk berekend op bezoekers van het zorgcentrum dat ook in het gebouw zat: het bier was rond vijven op. Zoals gebruikelijk waren we niet allemaal op tijd –files rond Antwerpen deze keer- maar het spel leed daar niet onder.
Vreemd was de afwezigheid van Etienne. Dat moet hij maar niet meer doen. Speciaal voor hem werden de wedstrijden live op internet gezet zodat hij het nog beter kon volgen dan wanneer hij er live bij geweest zou zijn. We hebben hem niet teleurgesteld.
Marc had van tevoren aangegeven liever niet tegen Harold van Dijk op bord 1 te spelen. Rudy wilde dat wel overnemen maar speelde niet gelukkig. Als je in de opening van de partij Pg1-f3-g5-h3-g1 speelt, dan kan dat geniaal zijn maar meestal word je dan opgebracht. Dat gebeurde dan ook. Bij Chris ging het een stuk beter. Zijn tegenstander werd twee keer enorm verrast en het was binnen 25 zitten voorbij. Erik won in een partij die alle kanten op leek te kunnen in een behoorlijk open stelling –dat gold met name de koningsstelling van Erik die eigenlijk de naam "stelling" niet mocht hebben- maar plotseling stond er een matsituatie op het bord. Marc speelde nog erg lang door om zijn goed opgebouwde voordeel te verzilveren maar uiteindelijk moest hij toch in remise berusten. Dat had Jim ook graag gedaan, maar het liep niet echt lekker deze zaterdag en hij werd langzaam maar zeker naar de 0 gedrukt. Bij Yves leek het op een snelle overwinning uit te gaan lopen tegen de jonge Kevin Nguyen die zoals wel meer jeugdspelers doen, niet nadacht maar zetten deed. Toen het tijd werd om na te gaan denken stond hij een kwaliteit achter zonder compensatie. Yves kon er echter niet doorheen breken en moest uiteindelijk met remise genoegen nemen. Andre bood al redelijk snel remise aan en dat werd onmiddellijk geaccepteerd nadat zijn tegenstander van de teamleider had gehoord dat hij tegen de topscorer (5 uit 5) speelde. Andre dacht dat hij minder stond maar dat bleek achteraf wel heel erg mee te vallen. Het was eerder Andre die beter stond. Frans kon wraak nemen op de tegenstander tegen wie hij het vorig jaar akelig had laten liggen. Eigenlijk werden alleen maar aanvallende zetten gedaan. Er zullen wel heel veel gaten in gezeten hebben, maar leuk was het wel.
Hiermee zijn we op 12 machtpunten gekomen en omdat Landau gelijkspeelde tegen De Pion 2 wordt het nu wellicht nog spannend de laatste ronde want Landau staat maar een bordpuntje voor. Feit is wel dat ze tegen de nummer laatst spelen en wij tegen de nummer 7 dus groot zijn onze kansen niet, maar we gaan het wel proberen.

Op 12 april kwam SVWZV uit Oostburg naar Sas van Gent in de voorlaatste ronde van de ZSB hoofdklasse. SVWZV stond stijf onderaan en HWP 4 was vastbesloten om dat zo te laten. In het eerste uur zag dit er niet naar uit. John Gommers kwam slecht uit de opening en Nick Wegman was al snel een vol stuk kwijtgeraakt en Rudi Pauwels was uit een Budapester zonder enig voordeel gekomen. Opmerkelijk was ook dat het Hollands door veel HWP ers werd gedemonstreerd. HWP begon met een punt voorsprong omdat SZWVZ niemand kon vinden om het 2e bord te bemannen. Henk had dus een vrije middag. De volgende uitslag was de remise op het bord van Rudi Pauwels. Niemand was verrast. Ook was het geen verrassing dat Bart de Vogelaere de beginneling die hij als tegenstander kreeg liet zien hoe je een zwakke opening aanpakt. Adrie den Hamer pakte zijn zwakkere tegenstander positioneel aan en ook met resultaat. Ons topbord Marnix van der Zalm speelde ook kalm, maar iedere zet was wel raak. Nick Wegman was weliswaar een stuk kwijtgeraakt, maar bleef wel aanvallen en valletjes uitzetten, zodanig dat zijn tegenstander remise voorstelde omdat hij dacht er niet te kunnen doorkomen. De buit was nu dubbel en dwars binnen. 5-1 voor HWP 4. Herman deed er nog een schepje bovenop door zijn klein voordeeltje professioneel verder uit te bouwen. John was intussen aan het terugkomen. Johan de Meester had hier zelf aan meegeholpen door de dode loper van John op b8 onnodig een paard te laten ruilen op e5. Vol bewondering zagen we vervolgens het afwerken van het toreneindspel door John. Rekenwerk pursang en een voorbeeld voor menig schaakmeester. HWP 4 gaat dan toch nog in de middenmoot eindigen. Zou die promotie naar de KNSB dan voor het volgende seizoen zijn?

Het noodlot sloeg toe voor HWP 3 vorige zaterdag. De eerste tegen de laatste, het loopt wel vaker eens mis. Middelburg moest zijn eerste bord missen en leek op papier een gemakkelijke kluif, een gelegenheid om onze bordpunten wat op te vijzelen. Groot elo overwicht op alle borden. Maar alleen Andre, Jim en Rudy waren bij de zaak en deden wat verwacht werd, winnen. Op te merken dat Andre hiermee op 5 uit 5 komt. De remises van Chris en Frans kunnen er ook mee door alhoewel Frans de winst liet liggen terwijl Chris op stevige tegenstand stuitte. Voor de rest zette Yves de toon door een stuk weg te blunderen. Eric verloor onnodig een toreneindspel. En Etienne heeft sedert een paar maanden het winnen afgeleerd. Een gemakkelijk gewonnen stelling in het vijfde uur verknald door een simpel matnet niet te zien, men noemt dit een helpmat. Grote ontgoocheling alom. Maar laten we het toegeven, promotie is misschien toch iets te hoog gegrepen voor onze ploeg, alleen jammer dat het op die manier moet gebeuren. Alhoewel, bij winst in Krimpen volgende ronde is nog alles mogelijk.

Kennelijk begint het tweede zich steeds beter thuis te voelen in De Statie. Na koploper LSG 2 in de vorige thuiswedstrijd moest deze keer ASV 2 eraan geloven, met dezelfde cijfers. Weer vier zeges en vier remises voor de onzen.
In de loop van de middag werd al duidelijk dat we in goede doen waren. Overal zagen de stellingen er gunstig uit. De eerste die het zoet mocht proeven was Maarten Rademakers. Het Hollands van zijn tegenstander werd gesloopt door een steeds sterker wordend loperpaar. Niet lang daarna liet Fabian Hulpia zijn derde opeenvolgende overwinning noteren door FM Peter Boel op schitterende wijze weg te spelen. Inmiddels was ook duidelijk dat Nele Vanhuyse ging winnen. Haar opponent beheerste het Italiaans blijkbaar niet goed genoeg om een vuist te kunnen maken. Hij kwam er in ieder geval niet aan te pas. En het vierde volle punt kwam van Marc Lacrosse. Het feit dat hij bijna een half uur te laat arriveerde, deerde hem niet. Pionwinst, losmaken, overnemen en incasseren. Zo doet Marc dat.
De remises van de overige weer kwamen via ups en downs tot stand, maar nooit zag het ernaar uit dat we werkelijk een verliespartij zouden oplopen.

Dankzij deze overwinning zijn we plots van de 10e naar de 7e plaats gestegen. In de volgende ronde mogen we tegen Santpoort, een team dat onder ons staat. Als we niet verliezen, is behoud vrijwel verzekerd.