HWP A nog steeds koploper

(Door Johan de Zwart)

Voor onze vierde wedstrijd  konden wij wederom een debutant – in de avondcompetitie van de ZSB – opstellen: Gilbert.

Ik was zelf heel erg blij dat Gilbert bereid was om vanuit Wondelgem helemaal af te reizen naar Tholen en dat Gert bereid was om vanaf Sas van Gent als chauffeur te functioneren.

Voor mij was het de eerste keer van mijn leven dat ik in Tholen kwam.  Na een voor mijn gevoel lange reis kwamen wij aan in Scherpenisse. Het moet worden gezegd dat de speellocatie in het oude gemeentehuis bijzonder sfeervol is (voor lange mensen wel opletten geblazen voor de houten balken). En de prijzen aan de bar waren uit de tijd van mijn jeugd.

Van de wedstrijd heb ik niet veel meegekregen. Zelf kwam ik toevalligerwijs in een variant die ik ’s middags had bekeken. Helaas was ik na zeven zetten mijn voorbereiding vergeten. Vervolgens koos ik, als er een keuze was tussen een actieve en een passieve voortzetting, vrij consequent voor de passieve optie. Uiteindelijk kon ik niet verder achteruit. Toen bleek dat al mijn medespelers hadden gewonnen, heb ik de pijp maar aan Maarten gegeven.

Van de andere partijen weet ik dat de tegenstander van Gilbert een remiseaanbod moest weigeren van de teamleider van Denk en Zet.  In het vervolg pakte Gilbert het wat handiger aan en scoorde een nuttig punt. Aan bord 3 zette Gert zijn partij scherp op. Volgens hem had het een hele tijd alle kanten kunnen uitgaan. Uiteindelijk bleek Gert toch de sterkere schaker.

Ook aan bord 1 kwam er een tweesnijderse stelling op het bord.  Marnix vond het een gecompliceerde partij waarbij het lange tijd onduidelijk was wie beter stond.  Het liep voor hem echter goed af.  Toen wij vertrokken was hij nog druk bezig om met zijn tegenstander de partij te analyseren.

Door deze uitslag blijven wij koploper in de Zeeuwse avondcompetitie. De volgende ronde – begin februari – moeten we tegen het eveneens ongeslagen Goes A spelen. Als wij deze wedstrijd winnen, hebben wij een hele goede kans om kampioen te worden.

Denk en Zet A1861 HWP A18341-3
1Rick van der Pluijm2067 Marnix van der Zalm20650-1
2Dig de Graaf1864 Johan de Zwart19181-0
3Joost Eenennaam1798 Gert van Rij18100-1
4Rick van de Breevaart1714 Gilbert Ongena15430-1

P.S. Voor de beker moeten wij wederom afreizen naar Scherpenisse.

Lees verderHWP A nog steeds koploper

Sint-Maartensfeest (Wapenstilstand/Remembrance Day)

(Door Johan de Zwart)

Op 11 november – een dag die bij mij vooral associaties oproept met de Dodenherdenking uit mijn jeugd in Canada en niet met het Sint-Maartensfeest – moest HWP A aantreden tegen Souburg B.

Net zoals bij de twee voorafgaande wedstrijden kostte het de nodige moeite om een compleet team samen te stellen. Uiteindelijk is het gelukt. Dank aan Martin die (eenmalig?) bereid was om in te vallen in ons team op de feestdag van zijn naamheilige en aan de voorzitter die bereid was van het verre Stavenisse te komen en onderweg ook Martin op te halen. En ook dank aan Manuel die zijn eerste wedstrijd speelde sinds het HZ-toernooi.

Hoewel op basis van de uitslag 2,5-1,5 het vermoeden kan dat het zijn het een spannende wedstrijd was, heb ik dit zelf niet zo beleefd.

Op bord 4 zette Manuel zijn partij rustig op. Zijn tegenstander reageerde ook heel rustig en de vrede was snel getekend.

Bij mijn eigen partij moest ik denken aan de uitspraak van John Nunn “Loose Pieces drop off” en het gezegde “driemaal is scheepsrecht”. Toen ik voor de derde keer met mijn Dame naar A4  ging om een ongedekt paard op A5 aan te vallen, had ik succes. Mijn tegenstander dekte weliswaar het paard voor de derde keer (met pionwinst en aanval op twee ongedekte torens) maar zag over het hoofd dat ik met schaak – en mataanval – een ongedekte toren op e8 kon slaan.  Dat kenmerkte ook wel de – vrij korte – partij waarbij sprake was van wederzijdse slordigheden maar de tegenstander net wat slordiger was.

Bijna gelijktijdig met mij won Marnix zijn partij. Henrik verslikte zich in een schijnoffer waarna Marnix de partij gedecideerd uitmaakte.

Martin was toen nog volop bezig aan wat de spannendste partij van de avond was. Van het begin van de partij van Martin heb ik niet zoveel meegekregen. Op een gegeven ogenblik stond hij een pion voor. Zijn tegenstander had wel wat praktische compensatie vanwege een irritante vrijpion. Op het einde werd Martin moe en koos voor het verkeerde plan om deze pion te neutraliseren. Jammer maar volgende (?) keer beter.

HWP A1825 Souburg B17242,5-1,5
1Marnix van der Zalm2065 Henrik Westerweele18931-0
2Johan de Zwart1918 Carl Schoor16761-0
3Martin Stam1757 Albert Vermue16890-1
4Manuel Colsen1561 Willem Brouwer16360,5-0,5
Lees verderSint-Maartensfeest (Wapenstilstand/Remembrance Day)

Een bewogen dag

door Glen de Schampheleire

Charlois Europoort is niet meteen onze favoriete tegenstander. Sympathieke spelers, daar niet van. Heel wat Vlamingen ook, die altijd een speciaal plaatsje in de Zeeuwse harten hebben. Nee, we keerden de afgelopen vijf jaar zonder uitzondering gedeprimeerd terug naar huis omdat de matchpunten ons telkens weer op tragische wijze ontglipten. Het was deze keer niet anders.

De start van de wedstrijd was moeilijk. Een paar afzeggingen (Bundesliga, Belgische judokampioenschappen(?), examens) betekende dat twee debutanten hun opwachting mochten maken in de Meesterklasse. Welkom Arne en Nils! De eerste keer zal zeker niet jullie laatste keer zijn.

Uit de informele gesprekken met de tegenstanders vlak voor de wedstrijd bleek dat Charlois ook niet op zijn sterkst zou aantreden. Ik vermeld dit nu, omdat het later nog relevant wordt. Ik moet dit verslag namelijk beginnen met wat ik niet anders dan als een ‘incident’ kan omschrijven. Charlois stond na 3 ronden fier op kop en steekt de kampioenenambities niet onder stoelen of banken. Opmerkelijk genoeg werd de ploegopstelling van Charlois om 13u05 (we waren iets later gestart) nog halsoverkop aangepast terwijl beide formulieren al waren ingediend, de meeste spelers al aanwezig waren en hun jassen over de stoelen hadden gehangen. Teamcaptain Hans Groffen maakte zich terecht kwaad. Het is maar goed dat de meest potige HWP’ers zich snel om Hans heen dromden of de wedstrijd had meteen met een knock-out kunnen eindigen. 

Artikel 22, eerste lid van het competitiereglement stelt: “Voor het begin van de wedstrijd overhandigen de teamleiders gelijktijdig de opstelling van de teams aan de wedstrijdleider in de volgorde, waarin de spelers aan de borden zullen plaatsnemen.”

Toen na de wedstrijd de emoties wat bekoeld waren, bleek wat er was misgelopen. De teamcaptain van Charlois had in zijn laatste mail een fout gemaakt met de opstelling. Hij ging er vanuit dat de oneven borden zwart zouden krijgen en de even borden wit. Om de spelers toch nog de juiste kleuren te geven, schoof iedereen een bord op. Ik weet niet of het mogelijk is dat de wedstrijdleider in zo’n geval een uitzondering op de regel toelaat. Verstandig lijkt het mij niet.

De wedstrijdleider argumenteerde dat er geen probleem was zolang de ploegkapitein de opstelling van de tegenstander niet met zijn eigen ogen heeft kunnen zien. Zelf ben ik van mening dat een strenge toepassing van het reglement door de scheidsrechter meestal verkieslijk is zodat de schijn van kwade trouw of bedrog in elk geval kan uitgesloten worden. In Vlaanderen zeggen we dat ‘wie zijn gat verbrandt, op de bladeren moet gaan zitten’. Dat zou hier ook de juiste gevolgtrekking geweest zijn. Wellicht had het HWP één of twee matchpunten extra opgeleverd. Maar dat zijn vijgen na Pasen. Ondertussen kan ik melden dat er zondagochtend excuses zijn uitgewisseld. Daarmee is de kous ook af.

Over naar de partijen:

De wedstrijd begon gunstig voor ons. Adrian kreeg op bord 4 een gratis punt. Goed nieuws voor de ploeg, slecht nieuws voor de onfortuinlijke Adrian. Vorig jaar kwam zijn tegenstander in dezelfde wedstrijd immers ook niet opdagen. Waar Adrian vorig jaar van de nood een deugd maakte door snel nog wat inkopen te doen in de nabij gelegen Albert Hein, pakte hij nu snel zijn biezen. Gelukkig is Sas van Gent maar een klein uurtje rijden…

Niet veel later voegde Koen een tweede punt aan onze score toe. Hij koos voor een trage opbouw met c3-d3 tegen de Spanjaard van Albert Kamman, maar niet veel later volgde er een thematisch stukoffer met Lxh6. De koningsstelling van Kamman werd opengereten en enkele zetten later gaf zwart op.

Tom deed iets terug… voor de tegenstander. Omdat Arthur Pijpers in de vorige ronde Toms Najdorf zo hardhandig had afgestraft, greep Tom nu terug naar een oude liefde: het Frans. Oude liefdes zijn echter verraderlijk. En met wispelturige Françaises moet je zeker oppassen, kan uw verslaggever uit eerste hand getuigen. Sekander legde haarfijn het gebrek aan coördinatie in het zwarte kamp bloot en besliste de partij met een stevige rechtse op de koningsvleugel. Een aardige partij van Kambiz. Tom, de gentleman die hij is, gaf dan ook op met de glimlach. Ik zou bij hem iets vaker de gebetenheid willen zien die bv. Viktor Kortschnoj zo kenmerkte. Gevloek, ontgoocheling, een trap tegen een bak bier… Dat soort zaken. Vandalisme of terreur ligt echter niet in de aard van de zachtaardige West-Vlaming.

Ikzelf produceerde de minst interessante partij van de dag. Al hebben we allebei geprobeerd om er iets van te maken. Roger koos op een bepaald moment voor een zeer veilige voortzetting en na correct spel bleef er te weinig spanning over op het bord. Een billijke uitslag.

Steven Geirnaert, normaal gezien ‘één van de onzen’, maar niet in deze wedstrijd, hing de bordjes opnieuw gelijk. Nils bereikte een evenwichtige stelling na de opening, maar maakte toen twee significante positionele fouten. Tegen een zeskoppig monster als Steven kan je je dat niet veroorloven. Met gepointeerd spel buitte Steven de slechte positie van wits koning en loper uit. Een harde nul voor Nils, maar zeker ook een leerrijke ervaring!

Niet veel later kwamen we voor het eerst op achterstand. Hans Groffen had bij aanvang van de partij dan wel het schuim van zijn lippen geveegd, maar zijn bloeddorst was nog niet gestild. Hij vloog de Koningsindiër van Robin Lecomte naar de keel en bereikte een overwegende stelling. Hans vond echter geen manier om door de verdedigingsmuur op de damevleugel te breken, terwijl Robin langzaam vooruitgang boekte op de koningsvleugel. Ook hier moet er op verschillende momenten meer ingezeten hebben, maar wat kan je doen?

Sim Maerevoet koos voor het Wing Gambit tegen het Siciliaans (1.e4 c5 2.b4) en dat staat meteen garant voor spektakel. Onze man had lange tijd het betere van het spel en ik had hier stiekem het punt al bijgeteld. In de tijdnoodfase ging het helaas grondig mis voor Rein. Zwarts initiatief verwaterde compleet en ineens nam het beroemde en gefêteerde loperpaar over. Opnieuw een pijnlijke nul en een slecht teken voor onze matchkansen.

Met nog drie partijen te gaan moest HWP nog twee punten achterstand wegwerken. Arne deed de hoop in de harten van de toekijkende HWP’ers opflakkeren. Arne had zijn tegenstandster methodisch weggespeeld in de opening en het middenspel, maar verslikte zich in aankomende tijdnood in het toreneindspel. Gelukkig speelde Pascual Palomo het ook niet optimaal en wist Arne alsnog het laken naar zich toe te trekken. Een belangrijke tegentreffer en een droomdebuut!

Plots klaarde de hemel op. Zowel Helmut als Benjamin hadden stellingen met winstkansen, zonder risico om te verliezen. Benjamin speelde een positionele partij uit één stuk waar hij Michel De Wit voortdurend opzadelde met nieuwe, vervelende problemen. Michel kon zich nooit helemaal onder de druk uit worstelen en moest de handdoek in de ring gooien in het diepe eindspel. Gelijke stand met nog één partij te spelen!

Vanuit een Caro-Kann had Helmut een gedrongen stelling, maar dat deert Helmut meestal niet. Na de tijdnoodfase leek hij al snel de bovenhand te nemen met enkele precieze tegenprikken. De meegereisde supporters voelden zeker het goddelijke vuur in de ogen van de lokale held branden, maar voor de Verlossing kon hij niet zorgen. Een dodelijke penning op de 8ste rij bezegelde ons lot. Vorig jaar had Rein in exact dezelfde situatie verkeerd tegen Erik Van den Doel. En ook deze keer kozen de goden dus opnieuw de kant van Charlois. Een bittere ontknoping voor ons.

Na de wedstrijd was het Helmut aan te zien dat de ontgoocheling moeilijk door te slikken was. Daarom is schaken zo’n hard spel. U kan er echter vanop aan dat HWP sterker en scherper terugkomt! Tot de volgende keer!

Lees verderEen bewogen dag

HWP II nipt onderuit tegen ASV 1

Vooraf had ik weinig fiducie in een goed resultaat van het tweede tegen een sterk team als ASV, ook omdat we nogal wat invallers achter de borden moesten brengen wegens schaarste in HWP 1. Toch lukte het nog bijna om te scoren.

Jammer genoeg slaagde Manuel er aan bord 7 niet in om een nederlaag te vermijden. Net na de opening rokeerde hij met zwart naar de witte aanval toe, en bond daarmee de kat op een vet stuk spek. De man uit Arnhem aarzelde niet en voerde met zichtbaar genoegen de standaardcombinatie met loperoffer op h7 uit. Dat was een tegenvaller. Heuglijker, veel heuglijker was het feit dat Rudy van de Wynkele zijn rentree in het tweede glans gaf door met zwart de hoogstgerate speler van ASV, Eelco de Vries, op remise te houden. Rudy wist een onneembare vesting op het bord te brengen.

In de tussentijd had Elias het eerste volle punt voor ons binnengebracht. Tegen een Scandinavische verdediging met lange rokade voor zwart voerde hij gestaag de druk op de damevleugel op, tot er geen houden meer aan was voor Wouter van Rijn, die geen leuke middag had. Aan het laatste bord kon Lander het helaas niet bolwerken tegen zijn geroutineerde tegenstander, die handig gebruik maakte van de zwaktes die onze jongeman in de stelling had gelaten na veel voorwaartse dadendrang.

Het tweede volle punt voor onze ploeg kwam van mijzelf, na de nodige controverse. Kennelijk hebben de huidige digitale klokken ook een geluidsfunctie die je aan of uit kan zetten. Ik was hiervan volstrekt niet op de hoogte, maar dat is deze middag veranderd. Ik was met zwart vol in de aanval gegaan tegen Saša Albers en had via een stukoffer de witte koning het veld in gejaagd. De computer vond het achteraf allemaal niet erg correct, maar de verdediging kostte mijn jonge tegenstander zeeën van tijd. Na 34 zetten had ik nog vijftig minuten, terwijl wit praktisch door zijn tijd heen was. In de voorafgaande zetten had hij zijn stelling aardig om zeep gebracht met een aantal dubieuze beslissingen, en de nood waarin zijn koning verkeerde, was danig opgelopen. Zijn hand hing al enige tijd boven het bord om de 35e zet te doen en de tijd tikte weg. Bij 10 seconden klonk er plots een piepje, dat aanspoorde om een zet uit te voeren. Vanaf 5 seconden verzond de klok per seconde weer zo’n piepje, tot het stil werd. De hand van de in paniek geraakte witspeler hing nog steeds boven het bord, zonder een zet uit te hebben uitgevoerd. Er ontstond wat commotie en de scheidrechter was vrijwel direct ter plaatse om te constateren dat wit de tijdcontrole niet had gehaald en dus werd de partij voor mij gewonnen verklaard. Saša was het hier niet mee eens, bracht te berde dat hij door de piepjes was gehinderd. Voor mij was de zaak afgelopen toen de scheidrechter de jonge Arnhemmer uit de zaal begeleidde om daar uitleg te geven. Er zijn op de gang nog wat dingen gebeurd die we beter onvermeld kunnen laten. Ik snap de teleurstelling en radeloosheid van mijn tegenstander overigens wel degelijk. Het is pijnlijk om een gewonnen stelling weg te geven in tijdnood. Later heb ik begrepen dat de geluidsfunctie van de klok normaal niet geactiveerd is, dus deze moet per ongeluk aangezet zijn. Wat de stelling op het bord betreft: de computer geeft 0.00, maar met een koning midden op het bord, omringd door vijandelijke zware stukken, was de stelling voor een mens met weinig tijd nauwelijks te houden geweest. Overigens gaf ASV na de wedstrijd aan een protest in te zullen dienen. Het is me niet duidelijk tegen wie of wat.

Wat een toestand! Het stond dus 2½-2½ met nog drie partijen aan de gang. Harry had een duivelse truc van zijn tegenstander gemist en was een pion kwijtgeraakt. De stelling was echter nog behoorlijk taai en dan hoop je dat Harry het toch kan houden. Dat was niet zo.

We stonden dus achter. Wonder Dutré was de hele middag prima bezig geweest tegen de sterke Tom Bus en behaalde een zeer verdiende en verdienstelijke remise. Het lot van de wedstrijd lag nu in handen van Marc Lacrosse. Tegen Peter Boel legde Marc met zwart een uitstekende pot op de mat. Hij won een pion en wikkelde af naar een eindspel dat er aanvankelijk zeer kansrijk uitzag. Helaas voor ons verpieterde het zwarte voordeel en moest Marc genoegen nemen met remise.

Weer net niet.

HWP Sas van Gent 2RatingASV 1RatingRonde 4
Nieuwelink, K. (Kees)2176Albers, S. (Saša)21221 – 0
Ruzhansky, E. (Elias)2096Rijn van, W.A. (Wouter)20751 – 0
Lacrosse, M. (Marc)2159Boel, P. (Peter)2168½ – ½
Provoost, H. (Harry)2081Shakhverdian, W. (William)21370 – 1
Wynkele van de, R. (Rudy)1903Vries de, E. (Eelco)2240½ – ½
Dutré, W. (Wonder)1805Bus, T.G. (Tom)2159½ – ½
Colsen, M.M.M. (Manuel)1558Knuiman, J.J.E. (Jan)19810 – 1
Coppenolle Van, L. (Lander)1672Weijsenfeld, M.R. (Martin)19070 – 1
Gemiddelde Rating:1931Gemiddelde Rating:20993½-4½

(Kees Nieuwelink)

Lees verderHWP II nipt onderuit tegen ASV 1

Einde van de inhoud

Geen pagina's meer om te laden