HWP 2

Het tweede team heeft zichzelf een zeer slechte dienst bewezen door onnodig te verliezen van Spijkenisse. Lange tijd zag het ernaar uit dat we de wedstrijd ruim gingen winnen, aangezien borden 4 t/m 8 allemaal zeer voordelige stellingen voor de onzen te zien gaven. Alleen Fabian Hulpia was in de problemen geraakt, en hij moest dan ook al snel de vlag strijken tegen Erik Both. Dit verliespunt werd snel goedgemaakt door mijzelf. Ik speelde tegen WIM Hamelink, en zij schonk mij een loperpaar dat na verloop van tijd het bord compleet domineerde. Ongeveer tegelijkertijd zag de tegenstander van Harry Provoost het nutteloze van verder verzet in, dus het zag er prima uit. Echter, zoals buiten plots het weer omsloeg, gebeurde dat binnen op de borden van HWP 2. David Roos blunderde een stuk weg in een prachtige stelling. Maarten Rademakers ontspande te veel nadat hij een kwaliteit had buitgemaakt en verzuimde – volgens zijn tegenstander – om meteen door te drukken. Toen hij vervolgens ook remise uit de weg ging, was een bittere nul het resultaat. Frans Snijders zag een hele mooie stelling verkruimelen, maar had op de 40e zet nog een veelbelovende voortzetting kunnen kiezen, die remise had gegarandeerd. In plaats daarvan stortte hij zich in het zwaard. Inmiddels had een noest verdedigende Wouter Ghyselen aan het eerste bord de sterke Rick Lahaie op remise gehouden. Toen tenslotte Frederic Verduyn een tempo te kort kwam voor de zege, stond de teleurstellende eindstand op het bord.
Het goede nieuws is dat we op 7 januari 2012 opnieuw thuis spelen, en die match tegen DSC 2 moeten we kunnen winnen als we op volle sterkte kunnen aantreden en de teamleider de juiste strategie vindt.

Na de eerste tijdcontrole stond ik even buiten. Grauwe wolkenslierten joegen boven bladerloze bomen richting Duitsland in het stervend namiddaglicht. Van de andere kant keken donkere Groesbeekgebouwen dreigend op mij neer. Kraaien of raven krasten onophoudelijk. De naargeestige omgeving weerspiegelde de sfeer die binnen in het gebouw hing en waar de spelers van HWP kennelijk niet tegen opgewassen waren. Niemand van ons speelde goed, met uitzondering misschien van Wouter, die aan het tweede bord met zwart moeiteloos remise hield tegen De Ruiter. Voor het overige was het niets dan kommer en kwel. Adrian pakte de Leningrader verkeerd aan. Bij Maarten was niets van de Schwung uit de vorige ronden meer te ontdekken. Fabian vergooide groot voordeel tegen Theo Wijnhoven en overzag ook nog eens mat in twee. David wikkelde een veelbelovende stelling af naar een verloren eindspel, dat hij vervolgens knap remise hield. Zelf doorstond ik een spervuur van remiseaanboden en nam het pas aan toen ik te ver was gegaan. Bij Marnix bloedde een veelbelovend aanval dood en Harry wil er liever niet meer over praten.

HWP 2 was in grootse vorm in de eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen. Deze prestatie was vele malen beter dan hetgeen we in de vorige ronde lieten zien. Adrian Roos gaf aan het eerste bord glans aan zijn debuut door middel van een schitterende overwinning met zwart op IM Willy Hendriks. De sympathieke IM kon nergens een vuist maken en werd in opkomende tijdnood van het bord gecombineerd. Broer David wiste de nare herinnering aan zijn nederlaag in de eerste ronde uit door uitstekend spel met de zwarte stukken. Twee volle punten voor de gebroeders. Aan het tweede bord leek Wouter Ghyselen op weg naar zijn tweede zege in het nog prille seizoen. Oppenent Goudriaan kreeg alle hoeken van het bord te zien. Edoch, in compleet gewonnen stelling ontglipte Wouter een gruwelijke blunder, waarna hij meteen op kon geven. Omdat er nogal wat afzeggingen waren, en er dientengevolge met spelers moest worden geschoven, maakte supersub John Gommers weer eens zijn opwachting in het tweede. Zijn invalbeurt werd besloten op de manier die we inmiddels van hem gewend zijn, namelijk met een klinkende overwinning! Harry Provoost en Fabian Hulpia speelden solide remises tegen hoger gerate tegenstanders en Marnix moest helaas het bitter van de nederlaag proeven, toen hij in een hele mooie stelling een onnodig optimistische opstoot plaatste. Zo hadden we vier punten verzameld, en viel Maarten Rademakers de eer te beurt om de overwinning binnen te slepen. Hij deed dat met verve tegen een opponent die veel meer elo had, maar waarschijnlijk een lelijker vriendin.
Feit is dat we een zeer overtuigende overwinning hebben behaald tegen een op papier aanmerkelijk sterkere ploeg. Dat biedt houvast voor de toekomst. De afwezigheid van de teamleider werkte kennelijk inspirerend op de ploeg. Ik weet niet of we hier conclusies uit moeten trekken…

Verheugend was het feit dat HWP 2 na een jaar afwezigheid weer in de tweede klasse mocht acteren, en nog verheugender was de aanwezigheid in Roosendaal van onze broeders van HWP 3, die van onze rentree getuige waren omdat zij tegen het tweede van De Pion moesten uitkomen. Minder verheugend was onze nederlaag. We verloren met 5-3, maar eigenlijk was het verschil slechts een halfje, want onder normale omstandigheden zou Harry Provoost het remiseaanbod van zijn tegenstander niet hebben afgeslagen. Maar ja, we stonden met 4-3 achter en dan probeer je van niets toch iets te maken. Het werd natuurlijk niets, maar dat laat de heldendaad van Harry onverlet.
Op zich was het niet verrassend dat we ten onder gingen, want de Roosendalers hadden gemiddeld meer ELO, maar van groot verschil was tijdens de wedstrijd absoluut geen sprake.
Na een snelle remise tussen de heren Kuijpers van Van de Vreede, kwamen we op achterstand door een nederlaag van ondergetekende aan het eerste bord. Inconsequent spel werd afgestraft en een gepointeerde bevrijdingspoging kwam net een zetje te laat. Fabian Hulpia hield uitstekend stand tegen Stefan Colijn en we kwamen op gelijke hoogte door Maarten Rademakers, die zijn tegenstander met een woeste koningsaanval overklaste. Aan bord 4 wist Frederic een mooie stelling niet in iets tastbaars om te zetten en daarna ging het van kwaad tot erger. Debutant David Roos onderschatte de tegenactie van opponent Tolhuizen en werd op de 40e zet getruct. Deze nederlaag werd weer goedgemaakt door onze andere debutant Wouter Ghyselen, die zijn gerennommeerde tegenstander met een schitterend torenoffer tot overgave dwong. Zo stond het 4-3 en de rest is bekend.
Volgende keer gaan we winnen.