HWP 1

Vorig seizoen hadden we al snel vier verliespunten aan onze broek. Daarna wonnen we alles. We waanden ons bijna kampioen, maar De Stukkenjagers bleven ons net voor, nog niet eens een haarlengte, maar toch genoeg om te promoveren. Diezelfde Stukkenjagers staan inmiddels fier bovenaan in de Meesterklasse, terwijl wij weer vier verliespunten hebben. Net zo’n inhaalrace als vorig jaar lijkt haast onmogelijk, maar laten we niet te snel de handdoek gooien.

Op papier ontliepen HWP en Kennemer Combinatie elkaar weinig. De kapitein had een opstelling bedacht, waarbij bovenin de boel droog gehouden moest worden en onderin moest worden gescoord. Bord 1 was als eerste klaar. Hans’ Frans zag er wat tochtig uit. Kleijn wist er wel raad mee. Vanuit mijn ooghoeken zag ik vervolgens op het bord van Helmut de stukken ook in de beginstand gezet werden. Helmut met wit, gegarandeerd punt, dacht ik nog. Helaas dacht ik verkeerd. Ergens in een scherpe Benoni ging het mis en dat bleek direct einde partij. 0-2 en die tweede 0 was niet ingecalculeerd, pijnlijk. Het werd lastig.

Thibaut Maenhout is bijna altijd een gegarandeerd punt. Van de partij zag ik niet veel, maar het punt stond er inderdaad. Steven was in tijdnood handiger dan Ducarmon en dat was belangrijk. Voor de ploeg natuurlijk ook, maar vooral omdat Steven door deze overwinning over de ratinggrens van 2400 gaat. De normen had hij al, dus de IM-titel kan worden aangevraagd! Er werd een pintje op gedronken.

Dat waren twee mooie overwinningen, maar ondertussen pakten de donkere wolken zich samen boven de hoofden van de dappere HWP-strijders. Simon verloor. Onze nieuwe man moet er nog een beetje inkomen. Thibaut Vandenbussche verloor ook en, net als bij Helmut, was daar niet op gerekend. De partij was rommelig: dubbelpionnen, versplinterde pionstructuren, koningsmarsen. Teamleider van de tegenstander Canoy speelde het goed uit. Zelf leek ik voor een verrassing te gaan zorgen door Spoelman op te knopen, maar zijn verdediging was zo taai, dat ik er kon doorkomen. Invaller Adrian had een moeilijke partij. Die Slavische structuren lijken me altijd makkelijker te spelen voor zwart. Niks doen, structuur bij elkaar houden en wachten tot de witte zaak instort. Zo ging het ook in deze partij. 2,5 -5,5: wedstrijd beslist.

Tom toonde nog zijn zitvleeskwaliteiten door, na een gelijke opening, zijn stelling geleidelijk te versterken. Tegen half zeven was de stelling sterk genoeg voor een punt. Tieme verloor. We zagen niet de Tieme zoals we hem kennen.

We beginnen aan onze inhaalrace.

Wilden we nog aanspraak maken op het kampioenschap, moesten we winnen, en dik ook. Ondanks een vroege 2-0 achterstand, lukte dat ook. Invaller Jim en Johan gingen vroeg onderuit. Beiden door matig openingsspel.

Hans haalde zijn oude trucendoos van stal. Daartegen was Broekmeulen niet bestand. Wouters jonge tegenstander probeerde hem in de opening te overrompelen, maar Wouter is niet zo makkelijk omver te duwen. Hij bleef makkelijk staan, sloeg terug en dat was hard. Thibaut M. behandelde een drierijensysteem met wit als een volleerd masseur. Sterk spel weer van onze sterkhouder.

Steven is terug! Het zag er weer gevaarlijk uit en het paste net wel of net niet, maar uiteindelijk toch net wel. Ook een punt. Hetzelfde is van toepassing op mijn eigen partij. Ik won, maar mijn tegenstander miste wat kansjes. Helmut pakte ruimte op de damevleugel en won, volgens mij, vrij eenvoudig.

Als laatsten waren Tom en Thibaut V. bezig. Tom leek me al snel groot voordeel te hebben, maar gaandeweg verwaterde het. De eindspeltechniek was echter beter dan dat van de opponent. Thibaut V. ten slotte had een complexe stelling, waarin hij beter rekende.

2-8. Fraai. Volgende ronde weten we meer.

De Wageningers hebben natuurlijk geen slecht team, maar wat wij lieten zien, leek nergens op. De uitslag was geenszins geflatteerd, integendeel. We leken lange tijd hoogstens drie punten te kunnen halen. Hoe anders dan de wedstrijd van vorig seizoen!

De rampspoed begon al in de aanloop naar de wedstrijd. We hadden wat afzeggingen, maar ook goede vervangers. Nieuwe aanwinst Levon Galoyan liep zijn vervoer mis, waardoor Manuel Colsen nog achter de borden verschijnen moest. Hij zorgde ongetwijfeld voor onze beste prestatie. Remise tegen een tegenstander met 500 ratingpunten meer met een uur minder op de klok. Chapeau!

Voor de rest waren er weinig lichtpunten. Timman won met een fraaie techniek van Thibaut. Helmut had zijn dag niet, maar hij had de afgelopen week ook meer dan 100 uur gewerkt. Dat is wat veel en dat bleek in de partij. Stuk kwijt. Ik mishandelde een stelling die er erg gelijk uitzag. Ook een nul. Drie verliespartijen op de eerste drie borden. Gebeurt ons niet veel.

Kees kwam als een reus uit de opening, maar toen ging het niet goed. Nog net remise. Hetzelfde resultaat voor Hans, maar dat leek me een wonder. Tegenstander Oorebeek had niet in de gaten hoe geweldig hij stond. Johan leek me een klein voordeeltje te hebben, maar het werd nooit veel. Ook remise. Bij Wouter ook al een puntendeling. Ik denk dat eerst Jonker goed stond en daarna Wouter. Misschien zat er meer in. Tieme haalde als laatste een halfje binnen. Daar is ook alles mee gezegd. Simon kan beter dan hij liet zien.

Er is beterschap beloofd voor de volgende match.

We zijn het nieuwe seizoen begonnen met een overwinning. Zonder slag of stoot ging dat niet, integendeel. Tegen het sterke Caissa, degradant uit de Meesterklasse, schommelde de wedstrijd steeds rond de 5-5. Dat we uiteindelijk met 6-4 de hoofdstad verlieten, kwam doordat onze tegenstanders net wat minder scherp waren.

Het begon veelbelovend. Op veel borden bouwden we een aanzienlijke voorsprong op de klok op, en ook de stellingen leken net wat voordeliger voor de onzen. Thibaut M. overklaste zijn tegenstander in grootse stijl. Bravo! Ook Hans leek af te koersen op een overwinning: een voordelig toreneindspel met actievere stukken en een loper tegen een paard. Helaas, het bleek niet genoeg. Remise derhalve.

Ondertussen kwam er wat zand in de raderen. Tom leek overrompeld te worden, Thibaut V. had een minder eindspel, Tieme moest een kwaliteit inleveren en Johan zag zijn voordelige stelling steeds wat minder worden. Aan de andere kant waren er voordelige stellingen van Helmut en de nieuwe kapitein.

In de tijdnoodfase wist Tom toch stand te houden tegen de sterke Bezemer en ander goed nieuws kwam van Helmut en de teamleider die redelijk gelijkmatig hun tegenstanders overmeesterden. Het dubbeltje viel de verkeerde kant op bij Johan en nieuwkomer Simon, die betere stellingen verspeelden en uiteindelijk het onderspit moesten delven.

Zo stond het 4-3 voor ons, maar een blik op de overige stellingen leerde dat het bijzonder lastig zou worden. Thibaut V. en Tieme leken kansloos, terwijl Wouter het grootste deel van zijn voordeel verspeeld had. Wat toen nog volgde, was in weinig handboeken van de logica terug te vinden. Thibaut V. wist met een duivelse truc een patcombinatie op het bord te toveren, Wouter won na veel avonturen en Tieme werd beloond met een halfje voor zijn voorbeeldige strijdlust. 4-6.