HWP 1

Charlois – Voorafgaand aan deze wedstrijd is de strijd om promotie naar de Meesterklasse in de ijzersterke klasse 1B al zo goed als beslist. De Kennemer Combinatie heeft slechts één gelijkspel moeten afstaan aan onze tegenstander van vandaag en boekte zelfs op ons eigen HWP een ruime zege. Op de tweede plaats vinden we met een voorsprong van drie punten op het eerste team Wageningen VLG Advocaten terug, de club van Jan Timman. De nummer drie van de competitie en tevens de tegenstander van vandaag is Charlois Europoort. Ons vlaggenschip staat op een vierde plaats en moet vandaag een verschil van één punt op deze tegenstander zien goed te maken. Met nog twee ronden te gaan kan ook ‘s lands grootste schaakvereniging, Caissa uit Amsterdam, het seizoen als runner-up afsluiten. De hoofdstedelingen komen deze ronde thuis in actie tegen het team van de man die in ’96 zijn negende nationale titel in de wacht sleepte (deze wedstrijd zou eindigen in een gelijkspel; 5-5), een vierpuntswedstrijd dus wat betreft de tweede plaats. Bovendien speelt onze grootste concurrent voor de zilveren bokaal in de laatste ronde nog tegen de nietsontziende koploper, wat betekent dat we vandaag goede zaken kunnen doen in de strijd om de tweede plek.

Na een tactisch vroeg vertrek in verband met de tolvrije Westerscheldetunnel arriveren de teamcaptain en zijn gevolg ruim op tijd in De Passage. Dit gebouw blijkt in een wijk te liggen waar de straten naar Zeeuwse plaatsen zijn vernoemd. Zo spelen we aan het Vlissingenplein, waar Hans zich kennelijk meteen thuisvoelt en een dame zonder enige aarzeling de weg naar een straat verderop weet te wijzen. Als ook Helmut en onze Belgische vrienden gearriveerd zijn vangt omstreeks 13:00 de wedstrijd tegen Charlois Europoort aan. Deze tegenstander, aangevoerd door grootmeester Erik van den Doel, is een mengeling van sterke ervaren spelers en gevaarlijke jonge talenten. Op de eerste borden zijn ze gemiddeld iets sterker dan wij, althans wat betreft hun rating. Hetzelfde geldt echter voor onze laatste borden en met een elogemiddelde van 2281 versus 2280 belooft het een gewaagde match te worden.

Al snel vliegen de vonken er vanaf bij onze rodelantaarndrager. Hans komt in een voor hem bekend Frans eindspel terecht, wat ongeveer gelijke kansen zou moeten bieden. Met twee stukken tegen een toren en twee geïsoleerde pionnen speelt de zwarte stelling echter wat makkelijker, wat er toe leidt dat Hans zijn tegenstander vrij eenvoudig aan de kant zet en voor het eerste punt tekent. De beste prestatie van de dag komt op naam van onze aanvoerder. In een eindspel met gelijke lopers laat Koen internationaal meester Mher Hovhanisian in een dodelijke val lopen die op een gemiddelde eindspel DVD van Karsten Müller niet zou hebben misstaan. Door een officieuze commissie wordt hij uitgeroepen tot Man of the Match.

Thibaut en Thibaut spelen allebei een sterke partij en beiden boeken ze een regelmatige overwinning. Vandenbussche komt in een stelling terecht die hij al kent uit een eerdere partij in het Batavia toernooi en weet zijn tegenstander zonder dame mat te zetten, wat er naar eigen zeggen op duidt dat zijn stukken goed stonden. Maenhout schuift in een partij waar strategie de boventoon voert eerst de damevleugel dicht en slaat dan toe aan de andere kant van het bord. Tom Piceu speelt tegen voormalig supertalent Julian van Overdam een degelijke partij. Ogenschijnlijk biedt zijn grote centrum in combinatie met het loperpaar goede kansen, maar de zwarte stelling blijkt solide en Tom moet in een remise berusten. Op bord zeven speelt Tieme naar het lijkt zonder al te veel moeite remise tegen de topscorer van onze tegenstander, Arben Dardha. Hierna zijn we op zijn minst verzekerd van een gelijkspel.

De tandem Goormachtigh – Provoost wil dit seizoen maar niet op gang komen en ook vandaag eindigt voor beiden hun partij in een deceptie. De partij van Johan lijkt lang gelijk op te gaan, maar een kwaliteitsoffer gevolgd door een fatale blunder leidt tot het eerste puntverlies. Ook op het bord van ondergetekende is het kommer en kwel, waar een eindspel met een onduidelijke evaluatie na een moment van schaakblindheid of totale verstandsverbijstering geforceerd wordt verloren. Tegenstander Valery Maes blijft koelbloedig in tijdnood en vindt een meedogenloze matcombinatie. Inclusief deze twee enigszins onnodige nederlagen is de stand nu 5-3. Willen we zicht houden op de tweede plaats, dan mogen de twee overgebleven partijen dus niet verloren gaan.

Op de twee borden waar nog gespeeld wordt lijkt het nog alle kanten op te kunnen en er breekt een zenuwslopende periode aan. Terwijl Tom hoopt dat Wouter voor 18:00 uur klaar is om zijn bestelling voor de dag daarop door te geven (onze Bruggelingen spelen morgen voor lijfsbehoud in de Belgische competitie tegen het team van Hans, Jean Jaurès, hetgeen gevierd wordt met een etentje) komt deze als matchwinner de analysezaal binnengelopen met het beslissende halve punt op zak. Op bord één speelt onze sterkhouder Helmut Cardon dan nog steeds een lange en zeer lastige partij tegen Erik van den Doel. Deze titanenstrijd loopt uit op een toreneindspel waarin Helmut zich knap naar remise manoeuvreert.

Het resultaat is een 6-4 overwinning die vooral is te danken aan het sterke spel van onze bovenste borden. Charlois Europoort zijn we op de ranglijst voorbijgestreefd en wanneer we volgende week winnen van de nummer acht RSR Ivoren Toren, maken we een hele goede kans om het seizoen toch nog eervol als tweede af te sluiten. Inmiddels kunnen we de Kennemer Combinatie met een welverdiend kampioenschap feliciteren, gezien zij ook in de achtste ronde zonder enige moeite wisten te winnen en nu niet meer in te halen zijn. Door de loting van onze tegenstanders en de (aldus de geruchten) come-back van Paul Motwani lijkt het er in ieder geval op dat we de laatste ronde met vertrouwen tegemoet kunnen zien.

De fiere leider zal zich zijn match met HWP 3 wel anders voorgesteld hebben. Zoals reeds gezegd, het zit mee dit seizoen voor HWP 3, het dubbeltje op zijn kant kantelde in extremis in ons voordeel.
Marc kreeg een vroeg remisevoorstel dat wijselijk afgewimpeld werd. Want al had zijn tegenstander tot hiertoe 4,5 uit 5 gescoord, voor onze Marc in vorm was hij geen partij en vrij spoedig stonden we 1-0 voor. Wat de score van Marc op 5 uit 5 brengt. Etienne speelde een koffiehuispartij uit een Fromm gambiet van lang vervlogen tijden. Toen zijn tegenstander op zet 11 een pion te veel nam dacht hij 1 u 40 min na om tot de vaststelling te komen dat er geen goede zet meer was, het was dan niet moeilijk meer om de stand op 0-2 te brengen. Volgde dan een remise van Herman. Onze HWP 4 assistentie, Adri en Henk, brachten de ploeg wel geluk maar verloor zelf. Adri had goed tot gewonnen gestaan maar maakte dan toch de fatale fout, Henk had gans de partij in het verweer gemoeten. Kort na de tijdnood won Andre zijn partij waarin hij van goed tot beter stond en zijn voordeel tot een vlotte winst bracht. Rudy stond toen al enige tijd hopeloos, hij had twee pionnen geofferd maar de tegenstander had de controle en bracht zijn pluspionnen naar promotie. Stand gelijk dus maar in de overblijvende partij had Eric een stuk meer en een overweldigende stelling, match op zak dus. Althans dat dacht iedereen maar toen hij enkele zetten van de gemakkelijke winst was verkeek hij zich en liet zijn geweldige vrijpion zomaar nemen. Blije gezichten bij Stukkenjagers, sip kijkende HWP ers. Na nog enkele foutjes kwam er T + P tegen T en 2 pionnen op het bord en stelde de tegenstander remise voor. Eric weigerde kordaat. O wee, we gaan toch zeker niet nog verliezen, enkel de tegenstander kon nog winnen en er was geen tijdnood. Maar toen viel een bom op het dak van Stukkenjagers, hun speler liet zomaar zijn toren in staan via een aftrekschaak en kon opgeven.
Deze mirakuleuze winst was gezien het voorafgaande eigenlijk gerechtigheid en brengt ons op 2 bordpuntjes van de leidersplaats.
Etienne

Nog drie ronden, dan zijn we er van af. Van dit vreselijke seizoen. Zonder Steven, Thibaut V. en Tom moesten we naar DD in Den Haag. Een paar uur voor de wedstrijd bereikte ons het bericht dat ook kapitein Koen, wegens familieomstandigheden, verstek moest laten gaan. Gedurende twee uur hadden we de voorzitter als geplande invaller. Een nieuwe afmelding, nu voor de tweede ploeg, deed Marnix besluiten toch maar in het tweede te blijven. Dat betekende een 1-0 achterstand bij aanvang.
Na een uur spelen was al duidelijk dat het niet onze middag ging worden. Gunter en Wouter kwamen zeer gehavend uit de opening en zouden hun partij ook verliezen. Bij Tieme zag het er ook niet fris uit, maar dan is hij meestal op zijn best. Hoe het hem lukte de partij toch te winnen is mij een raadsel, maar het punt werd dankbaar in ontvangst genomen. Helmut en Johan bereikten niets met wit en bij beiden werd dus het punt gedeeld. 4-2 voor DD.
Zelf besloot ik met het oog op de stand maar weer eens te forceren. Meer dan een totaal verloren stelling leverde dat echter niet op. Mijn laatste troef, een stukoffer om eeuwig schaak te bereiken, bleek een schot in de roos toen mijn tegenstander de enige variant koos die niet won. Invaller Maarten weerde zich kranig in een partij met wisselende kansen. Toen een beter eindspel plotseling veranderde in een verloren stelling, was de wedstrijd beslist: 5,5-2,5.
Blijven over de helden van de dag. Het was een genot om mijn buurman Simon met kleine middelen een steeds groter voordeel te zien krijgen. Helaas haperde de techniek en moest hij tenslotte berusten in remise. Eenzelfde lot trof onze sterke kopman Thibaut M. Het moet een moeilijke middag voor hem zijn geweest. Terwijl hij zelf grootmeester John van der Wiel overspeelde, zag hij zijn teamgenoten stuntelen. Om zich niet geheel aan de malaise te onttrekken, liet ook hij zijn tegenstander met remise glippen.
Nog drie ronden, dan zijn we er van af. Ik neem aan dat we de degradatie zullen ontlopen.

We hebben als vanouds uitgehaald: 7,5-2,5. Nu hadden we op de meeste borden wel een groot ratingoverwicht, maar toch. Het duurde niet lang of we stonden met 3-0 voor door regelmatige overwinningen van Helmut, Wouter en Johan. Simon wist voor het eerst te winnen met een vlammende aanval. Bij Hans ging het minder. Het leek me remiseachtig, maar Hans was te optimistisch. Thibaut won mooi met zwart. Tom breidde zijn voordeel langzaam maar zeker uit en won ook. Tieme had een ingewikkelde stelling die misschien niet zo goed was, maar zijn tegenstander had weinig tijd. Daar wist Tieme wel raad mee. Zo stond het 7-1 en er leek een monsterscore in de lucht te hangen. Dat werd het niet, want op de eerste twee borden werd er maar een halfje gehaald. Ik kwam een onnauwkeurigheidje in de opening eigenlijk nooit meer te boven, mijn tegenstander speelde sterk. Steven mocht blij zijn met remise. In het eindspel werd zijn vechtlust beloond.