HWP 1

Op de dag dat HWP 2 en HWP 4 kampioen konden worden reisden wij af naar het verre Vianen. Het zijn rare tijden. Over matchpunten hebben we het al lang niet meer, het gaat alleen nog om zoveel mogelijk bordpunten. Het zal bij concurrent Apeldoorn niet anders zijn. In de sfeervolle zaal ’t Akkertje ging het al snel zeer voorspoedig. Her en der verschenen er veelbelovende stellingen op de borden. De eerste die kon oogsten was Tieme, met zwart en overtuigend. Niet lang daarna volgden Steven, Tom en Helmut: 0-4. Allemaal gevalletjes eenrichtingsverkeer. Zelf stond ik al snel op de rand van winst, besloot het ten onrechte rustig aan te doen, waarna er al spoedig zelfs geen remisekansen meer waren: 1-4. Thibaut M zette zijn technisch gewonnen stelling vervolgens om in een punt: 1-5. Adrian had het moeilijk, maar bereikte toch nog verrassend eenvoudig de remisehaven. Daar stond tegenover dat Johan zijn voordelige stelling ook in remise zag verzanden: 2-6. Koen’s punt hadden we al in het begin van de middag geteld, maar de daadwerkelijke executie volgde enkele uren later. Thibaut V trof de sterkste tegenstander. Hij stond goed, maar de winst was nooit direct voorhanden. Toen die eindelijk in zicht kwam, ging zijn tegenstander door zijn vlag: 2-8 na amper 3½ uur spelen. Vooraf hadden we voor deze uitslag getekend, nu overheerste het gevoel dat er een punt meer uit gehaald had moeten worden. Een smsje uit Amsterdam (bedankt Ivo!) leerde ons dat Apeldoorn met 3½-6½ had gewonnen van Caissa. We lopen uit en staan nu 2½ bordpunt voor. Nog niks beslist dus. Wel in 3F: HWP 2 is kampioen en HWP 3 veilig. Proficiat, dame en heren!

In de strijd om promotie naar de Meesterklasse kregen we Caissa op bezoek. De Amsterdammers hebben het ons in het verleden altijd erg lastig gemaakt. Ik herinner me een aantal gelijke spelen en verscheidene 5½-4½ overwinningen. Vorig seizoen wonnen we ruim (7-3) en die wedstrijd moest dan maar als voorbeeld dienen. Winst noodzakelijk, het liefst met grote cijfers, dat was de op papier eenvoudige opgave. Bij onze tegenstanders ontbrak alleen Hans Ree die van zijn teamcaptain seniorenverlof had gekregen. Diezelfde teamcaptain, oud-HWP-er Ivo Timmermans, gaf Steven de gelegenheid om de score te openen. Veel heb ik van die partij niet gezien, maar ik geloof graag dat het een overtuigende overwinning was. Inmiddels is Steven met 6½ uit 7 topscorer in 1B. Een kleine domper was de remise van Thibaut V. De snelheid waarmee tegenstander Overeem zijn spullen pakte en de zaal verliet, leek mij te duiden op een zege van onze man, maar de teleurgestelde blik van Thibaut sprak boekdelen: “Hij was alleen maar uit op remise”. Dat was ik ook, nadat ik in een lastige partij definitief de draad was kwijtgeraakt en in een verloren stelling was beland. In de verte gloorde nog wel een vage eeuwig schaak combinatie. Een paar onnauwkeurige zetten van mijn tegenstander later bleek ik plotseling een winnende aanval in handen te hebben. Een gestolen overwinning, maar die tellen gelukkig ook mee. Pieter Steen maakte zijn debuut in de eerste ploeg met een verdienstelijke zwartremise en bracht daarmee de stand op 3-1. Aan de overige zes borden varieerde de prognoses van heel slecht (Johan) tot heel goed (Koen, Helmut, Rein). Zoals zo vaak keerden de kansen in het vierde uur. Helmut belandde in een toreneindspel dat maximaal een half punt kon opleveren. Gelukkig logenstrafte hij de pessimisten en haalde het halfje ook daadwerkelijk binnen. Bij Johan verscheen uit de ruïnes van zijn Konings-indische stelling plotseling een eindspel met een stuk meer. Helaas verzekerde het woud aan compenserende pluspionnen wit van remise. Over de partij van Koen valt op dit moment alleen te melden dat de indruk bestond dat hij zijn voordeel was kwijtgeraakt en met een bijzonder onduidelijk eindspel zat opgescheept. Enkele zetten later was de partij klaar en het punt voor Koen. Adrian had aan een lange theoretische openingsvariant een kwaliteit overgehouden, maar het zwarte loperpaar compenseerde dit steeds overtuigender. Remise derhalve. Daarmee was de winst binnen en konden we aan de bordpunten gaan denken. Bij kopman Thibaut M hadden we lang het gevoel dat hij overeind zou blijven. Helaas trof hij in een nadelig eindspelletje juist de persoon die daar wel raad mee weet. Grootmeester Paul van der Sterren verzilverde zijn voordeel op instructieve wijze. Net als in de vorige ronde in Arnhem had Rein een beter eindspel dat heel rustig en met vaste hand tot winst werd gevoerd. Daarmee kwam de eindstand op 6½-3½. Helaas won concurrent Apeldoorn met 7-3 van De Toren, zodat onze voorsprong nu 1 bordpunt bedraagt. Over drie weken mogen we weer. Wij naar Vianen, Apeldoorn op bezoek bij Caissa.

Na de meevallers van ronde 5 mochten we vandaag onze status van kanshebber in 1B direct waarmaken tegen medekoploper De Toren VSV. De nederlaag tegen de Arnhemmers van vorig jaar lag nog vers in het geheugen en moest hoe dan ook gewroken worden. Het werd onverwachts een erg gemakkelijke middag. Yours truly zette HWP op voorsprong. Mijn tegenstander dacht in een iets minder eindspel te kunnen vluchten, maar zijn taxatie was veel te optimistisch. Nadat Tom had gecapituleerd, ging het snel. Thibaut V won overtuigend, maar werd daarna allengs bleker en moest later het feestelijke bezoek aan de Gele M aan zich voorbij laten gaan. Hij bofte dat hij op de terugweg niet bij Steven in de auto zat, want dat was hem zeker fataal geworden. Diezelfde Steven won fraai en trakteerde zijn tegenstander en toeschouwers na afloop op een amusante post-mortem. Thibaut M en Tieme hadden allebei duidelijk voordeel en wonnen in stijl. De tussenstand was inmiddels 1-5. Koen en Helmut moesten het opnemen tegen de “ouwetjes” van De Toren, Ruud Janssen en Willy Hendriks. Ze kweten zich uitstekend van hun taak. Koen hield met zwart Ruud in bedwang en Helmut overklaste Willy. De laatste zege kwam op naam van debutant Rein Verstraeten die een beter eindspel op subtiele wijze verzilverde en daarmee de stand op 1½-7½ bracht . Wat resteerde was een hekstelling bij Adrian. Voor ijver en vlijt een 10, maar helaas geen 1 op het scorebord. Toen de zetten een keer herhaald werden, vond de teamleider het een mooi moment om demonstratief zijn jas aan te trekken, waarna Adrian het verlossende remise aanbod deed. 2-8 is een mooi resultaat tegen een tegenstander die veel beter kan en dat in de volgende ronde tegen Apeldoorn ongetwijfeld zal laten zien. We staan 1½ bordpunt voor, maar Parijs is nog ver.

Over de thuiswedstrijd tegen LSG 2 valt niet veel te melden. De sympathieke Leidenaren hadden hun dag niet. Alleen supersub Sven Bakker mocht lang aan winst denken, maar ook hij sneuvelde, tegen onze invaller Frederic Verduyn. Een historische 10-0 leek binnen bereik. Helaas moest Thibaut V in een zeer kansrijk eindspel tenslotte toch berusten in remise. De andere teams in 1B zorgden ervoor dat de glimlach niet meer van onze gezichten verdween: we staan gedeeld 1e en doen dus weer mee.