HWP 1

De wedstrijd tegen Kennemer Combinatie was er een waarin we onszelf wel wat kansen toedichtten. Een creatieve opstelling en een tegnstander die niet op zijn sterkst was. Onze kracht bevond zich aan de borden 7 t/m 10, waar Steven, Thibaut M, Rein en Tom hun ratingoverwicht in punten dienden om te zetten. Dat ging minder goed dan verwacht. Steven bijvoorbeeld was al snel in de problemen gekomen, maar kon ontsnappen met een half punt. Helmut kwam tegen Quinten Ducarmon niet in het nadeel en ook hier werd de vrede getekend. De twee andere halfjes vielen aan de borden 4 en 5. Thibaut V had na de opening het een en ander op te lossen, deed dat bekwaam en bereikte een remise eindspel. Bij mij zat er zeker meer in het vat. In een ingewikkelde partij miste ik een aantal zeer kansrijke voortzettingen met als hoogte- of dieptepunt een directe winst op de 63e zet. Adrian leek op weg naar een daverende verrassing. Tegen Loek van Wely kwam hij met zwart zonder averij uit de opening, wat al een prestatie op zich is. Vervolgens strafte hij opportunistisch spel van de grootmeester bekwaam af en kreeg hij groot voordeel. Een blunder maakte helaas aan alle illusies een einde. Ook bij Koen ging het pas mis in het middenspel, nadat hij in de opening een kansrijk stukoffer achterwege had gelaten. Thibaut M liet zich in een middenspel zonder dames overspelen en Rein ging ten onder in het eindspel. Over de verliespartij van Johan kan ik niet veel melden, aangezien de notatie nog niet in mijn bezit is. Het gerucht gaat dat hij in goede stelling een stuk weggaf. Als de lezer het overzicht heeft behouden, dan zal hij tot de conclusie zijn gekomen dat er nog geen winstpartij is langs gekomen. Dat klopt. Toen de meeste bezoekers De Speije al hadden verlaten, kon Tom als enige HWP-er het punt bijschrijven. Tegenstandster Tea Lanchava gaf hem de kans lang, heel lang, van zijn gewonnen stelling te genieten.
Een 7-3 nederlaag dus. Onverwacht groot, maar er is niets op af te dingen. Er resteren ons nu nog drie wedstrijden: tegen de nummers 1 en 2, SISSA en En Passant, en tegen de grote concurrent in de strijd tegen degradatie, Pathena Rotterdam. We houden het spannend.

Na de gemiste kans tegen HMC Calder bracht de 5e ronde ons in Leiden tegen het plaatstelijke LSG IntelliMagic. Hoewel de onderlinge wedstrijden in het verleden altijd spannend waren, kon ik me niet herinneren dat we ooit wonnen. Vandaag dan maar?
Koen was als eerste klaar. Na een half uurtje stond er een eindspel op het bord en werd de vrede getekend zonder dat Koen ook maar een zet zelf had hoeven te bedenken. Buurman Helmut had na een ernstige fout van zijn tegenstander een kwaliteit buitgemaakt met behoud van stelling. Dat zou wel goed komen. Niet goed ging het bij Thibaut M die kort na de opening in onoverkomelijke problemen was geraakt. De tweede remise viel aan bord 1: Thibaut V hield zonder al te veel problemen Nikolic in bedwang. Toen naast Thibaut M ook Johan tenonder was gegaan, gaf het scorebord een zorgelijke 3-1 stand te zien. Tijd voor ons om iets terug te doen en dat gebeurde ook. Tom stond de hele partij beter en wikkelde professioneel af naar een punt. Voordat we definitief toesloegen, moesten we nog een tegenvaller incasseren. Tieme slaagde er niet in na een wildwest-partij overeind te blijven: 4-2 voor LSG.
Rein had de plaats van de teamleider ingenomen en maakte een feestelijk debuut in de Meesterklasse. Hij had de hele partij controle en verzilverde het voordeel in een subtiel lopereindspel. Indrukwekkend. Ook Steven stond het grootste deel van de partij goed, had onderweg even een inzinking waarin het voordeel naar zijn tegenstander ging, maar herstelde zich knap en finishte overtuigend.
Aan Helmut de taak om de 4-5 binnen te tikken. Hij had zijn kwaliteit voorsprong ingeruild voor een gewonnen toreneindspel.
Alle ogen waren nu gericht op Adrian. Tegenstander Sprenger probeerde van bijna niets iets te maken, maar naarmate het materiaal verder uitdunde, groeide bij ons de hoop op een goede afloop. Die kwam er. Een verrassende 4,5-5,5 overwinning derhalve, die uitgebreid gevierd werd in een prima Spaans restaurant. Het was nog lang onrustig in Leiden.

We willen ons zo graag weer eens handhaven in de Meesterklasse en vandaag hadden we een flinke stap in de goede richting kunnen zetten tegen het sterke HMC Calder. De uiteindelijke 4,5-5,5 nederlaag was eigenlijk niet eens slecht, maar we hebben er niets aan en het had in deze 4e ronde wedstrijd heel anders kunnen lopen. Thibaut M had na een interessant middenspel een vol stuk veroverd, winst leek voor het oprapen, maar na een aantal gemiste kansen, moest hij zich bij remise neerleggen. Zijn buurman, Thibaut V, miste op de 42e zet winst in 1, al moet gezegd dat de partij daarvoor een enigszins wisselend verloop kende. Ook op bord 3 vergaten we onszelf te belonen. Koen kwam na een lange theoretische openingsvariant in het voordeel. Het eindspel moet gewonnen zijn geweest, maar een verkeerde afwikkeling leidde ook hier naar remise. Steven behaalde een correcte remise en Tieme had een moeilijke middag zonder kansen. Helmut veroverde een kwaliteit en hoewel zijn tegenstander lang tegensputterde, kwam de winst nooit in gevaar. Zelf was ik gedurende de partij wellicht iets te pessimistisch over mijn kansen. Toen ik echter in een beter eindspel terecht kwam, ging mijn tegenstander in de fout en kon hij direct opgeven. Adrian leek iets te gemakkelijk een halfje af te hebben gestaan. Resteren nog twee verliespartijen aan de staart, maar van geheel verschillend kaliber. Johan stond de hele partij met de rug tegen de muur, maar bij Simon waren er zeker kansen. Hij sloeg een remise-aanbod af, bereikte ook nog een gewonnen stelling, maar in tijdnood sloeg het noodlot toe.