HWP 1

Er valt hier en daar nogal wat kritiek te beluisteren op het KNSB uitslagenprogramma Netstand. Wie gisteren om 19.45 uur naar de stand in de Meesterklasse keek, moet gedacht hebben dat het programma volledig op hol was geslagen: 1. HWP Sas van Gent 1 met 4 punten uit 2 wedstrijden. Dat we later op de avond een plaatsje zakten omdat En Passant een paar bordpunten meer heeft, mocht de pret niet drukken.
Na onze overwinning in de 1e ronde tegen Charlois zagen we ook tegen de nieuwe fusieclub Zuid Limburg kansen, al waren wij verre van favoriet.
De score werd geopend aan bord 1. Rein was met een klein plusje uit de opening gekomen, maar zag geen reden het remise aanbod van zijn tegenstander te weigeren. Voor Warre was het een lastige middag; steeds maar tegen een iets mindere stelling aankijken is geen pretje. Hij overleefde het niet. Dat gold ook voor Renzo, die een erg drukke zomer had, maar wel een zonder schaken. Een beetje roestig nog, zullen we maar zeggen. Intussen had ik tegen gescoord. Mijn tegenstander had een pion gegeven voor compensatie, maar die bleek er niet te zijn en ook niet te komen. Adrian en Tom deden hun uiterste best om hun voordeeltje te vergroten, maar slaagden er niet in. Beiden remise. Dat betekende een 2½-3½ stand.
Debutant Slava had een stelling met groot voordeel verprutst en leek nu voor remise te moeten vechten. Koen en Helmut stonden beiden vorstelijk en Glen stond minder, maar was van plan met eeuwig schaak toch een remise eruit te slepen. Soms zijn er van die dagen dat alles loopt zoals je het wenst. Koen verzilverde zijn voordeel overtuigend, Glen maakte inderdaad remise, Slava bereikte ogenschijnlijk moeiteloos toch de remisehaven en Helmut voerde zijn voordelige eindspel met vaste hand naar winst: 5½-4½.
Het beeld van onze euforische voorzitter zal ik niet snel vergeten.

Het was een mooi cadeau dat HWP deze zomer ontving van de KNSB: de onverwachte promotie naar de Meesterklasse. De eerste wedstrijd was al direct een belangrijke, tegen Charlois. Onze inschatting was dat er kansen zouden zijn. Al vroeg in de middag werden we daarin bevestigd. Johan kreeg een stuk cadeau en een paar zetten later het volle punt. Eén van de helden van de middag was onze debutant Warre die oud-HWP-er Steven Geirnaert volkomen kansloos liet. Wat een heerlijk begin! En er leek nog meer moois op komst, want Thibaut en Rein hadden prachtige stellingen en ook Adrian leek groot voordeel te hebben, al waren daar nog wel wat complicaties. Eerst deed Charlois nog het een en ander terug. Tom ging er vrij kansloos af en ook Helmut moest het onderspit delven. Maar toen waren wij weer. Adrian had het allemaal goed gezien en won overtuigend. Mooie partij! Daarna volgde een remise van Koen tegen de andere oud-HWP-er Bart Michiels. Koen stond een tikje beter in het eindspel, maar Bart had beter opgelet en claimde 3x dezelfde stelling. De remise van Thibaut was een kleine tegenvaller, die van Glen onvermijdelijk. Stand 3½-4½ met twee partijen te gaan. Rein had een zeer voordelig eindspel, Simon leek een soort vesting te hebben. De zege was binnen bereik. Koelbloedig voerde Rein zijn eindspel naar winst, maar Simon beging een onnauwkeurigheidje, waardoor de vesting instortte. De 4½-5½ overwinning betekende de beste start van HWP in de Meesterklasse ooit. Het is zaak hieraan een goed vervolg te geven, te beginnen in de wedstrijd tegen Zuid Limburg in de 2e ronde.

De laatste wedstrijd van het seizoen was er een tegen degradatiekandidaat De Pion uit Roosendaal. Een mooie gelegenheid om de slechte resultaten van de afgelopen maanden te doen vergeten. Dat is helaas niet gelukt. Na een middag met wisselende kansen resteerde gelukkig nog wel een 5½-4½ overwinning. Aan bord 1 vergiste Helmut zich en kwam nooit meer echt terug in de partij: een nul. Koen won en dat gebeurde overtuigend. Een drama speelde zich af bij Paul. Met nauwkeurig spel verkreeg hij beslissend voordeel , maar de klok was onverbiddelijk: verlies op tijd. Glen stond de hele partij beter en won, goede partij. Wat een lastige middag leek te worden eindigde in een triomf. Tom stond moeilijk, maar vocht zich sterk terug. Het werd de beslissende overwinning. Rein lijkt zijn draai gevonden te hebben en produceert tegenwoordig de ene winstpartij na de andere. Ga zo door! Heel wat minder was het bij Renzo: iets met slechte zetten in een slechte stelling. Simon deed het na zijn zeeslang van vorige keer wat rustiger. Veel geruil en een vlotte remise. Bohan raakte in het middenspel de draad kwijt en verloor. En dan bord 10 tenslotte. Hans had een niet al te moeilijke middag. Zijn loperpaar deed al het werk. Zo eindigen we een matchpunt achter De Stukkenjagers, maar dat verbloemt veel. Het verschil in bordpunten (10½) geeft de verhoudingen dit seizoen beter weer. Felicitaties dus aan de Tilburgers, hun promotie naar de Meesterklasse is meer dan verdiend. Hopelijk zijn wij volgend jaar weer aan de beurt.
Dank aan alle spelers voor jullie inzet!