HWP 1

Hoewel wij onze ogen nog steeds op de degradatiestreep gericht hebben, speelden we zaterdag een heuse topper: de wedstrijd tegen LSG IntelliMagic was er een tussen de nummers een en drie. Er vielen in het Leidse Denksportencentrum veel remises, maar toch net te weinig.
Koen was als eerste klaar. Hij had toestemming van de teamleider om met zwart niet tot het uiterste te gaan; een griepje speelde hem danig parten. Een minuut later had ook Adrian zijn partij beëindigd. Een interessant schijnoffer leverde toch niet meer op dan een redelijk evenwichtige stelling. Bij Rein ging er iets flink mis: geen remise dus voor hem. Daarna was het mijn beurt. Ik stond een tikje minder en mijn tegenstander had al een paar kansen laten liggen. De versie van het eindspel met een pion minder die ik op het bord kreeg, was gelukkig volkomen onschuldig. Warre speelde met zwart een prima partij en leek aan de goede kant van de remise te hebben gezeten. Ook Simon’s partij leek perspectief te bieden. Het toreneindspel gaf helaas onvoldoende aanknopingspunten. Invalster Nele had een moeilijke middag. Eerst ging er een pion verloren, daarna een stuk. Ook voor haar geen remise. Slava stond mooi, maar slaagde er niet in een beslissende klap uit te delen. Helmut speelde een sterke partij met uitzicht op meer, maar moest eveneens berusten in remise. Glen zorgde voor het laatste halfje. Acht remises, twee te weinig. We zakken naar het rechter rijtje. De volgende tegenstander is de kampioen van 2017, Kennemer Combinatie.

Voor de tweede keer dit seizoen hadden we een klein (eigenlijk te verwaarlozen) ratingoverwicht. De start was weer uitstekend. Thibaut was als eerste klaar met een solide remise. Ik volgde zijn voorbeeld. In een stelling waarin mijn tegenstander en ik beiden geen idee hadden wie er beter stond, werd eveneens tot remise besloten. Vervolgens liepen we uit naar 3-1. Simon speelde een overtuigende partij en won met een verwoestende koningsaanval. Het was een ouderwetse middag in De Speije, want we hadden Paul weer eens in ons midden. Stukwinst betekende daar het einde van de partij. Daarna volgden er wat tegenvallers. Glen was niet helemaal lekker uit de opening gekomen en slaagde er niet in het nadeel weg te werken: 3-2. Adrian had een gecompliceerde stelling. Ik dacht dat hij heel goed stond, maar toen zijn tegenstander een dame gaf tegen toren en een stuk, ging het snel bergafwaarts: 3-3. De overige vier partijen boden niet heel veel hoop op een goed resultaat. Helmut stond een tikje minder, maar met volop kansen op remise. Koen was in de opening een pion achter gekomen en dat was in het eindspel nog steeds het probleem, maar ook hier remisekansen. Over de stelling van Rein waren de meningen verdeeld en dan schommelt het meestal rond de remise. Tom had zich losgewurmd en met een tactisch grapje had hij een eindspel met twee pluspionnen bereikt. De materiaalverhouding gaf echter weinig reden tot optimisme. De partij eindigde dan ook in remise. Bij Rein ging het mis, maar Koen en Helmut maakten keurig remise. Eindstand: 4½-5½. Al met al een terechte uitslag. De overige resultaten in de Meesterklasse waren niet bepaald in ons voordeel. Het wordt nog spannend. Na de winterstop treffen we de kampioen van vorig seizoen, LSG.

Het sprookje duurt voort. In de 4e ronde versloeg HWP 1 eeuwige rivaal De Stukkenjagers met maar liefst 2½-7½. Een uitslag waar niets op af te dingen valt. Na een hartelijke welkomstspeech van gastheer Cesar Becx ging de wedstrijd van start. Een wedstrijd die nooit een echte wedstrijd werd. Na ruim een uur spelen hadden vier spelers al een min of meer reusachtige plus: Thibaut, Slava, Helmut en Rein. De eerste die het punt incasseerde was Rein. Opnieuw een zeer overtuigende overwinning. Zijn voorbeeld werd gevolgd door Thibaut die een wel zeer gunstige versie van het Wolga Gambiet op het bord kreeg. Slava scoorde zijn eerste volle punt voor HWP. In een ingewikkeld middenspel hingen plotseling alle stukken van de tegenstander. Een tegenvaller was de nederlaag van Johan. Hij leek met zwart alles onder controle te hebben, maar in tijdnood greep hij mis. Stand: 1-3. Adrian stond een tikje beter, besloot wijselijk geen ijzer met handen te breken en liet een halfje bijschrijven. Koen had net na de opening een pion geofferd en kreeg daar voldoende spel voor om hem later weer terug te winnen. Het resterende eindspel leverde geen kansen op, dus ook hier een halfje. Stand: 2-4. Glen had een bijzonder ingewikkelde partij met waarschijnlijk een klein voordeel. In de tijdnoodfase toonde hij zich erg handig: hij won de dame en daarmee de partij. Intussen had Simon volledige controle over de partij gekregen en het eindspel met een kwaliteit meer werd moeiteloos uitgeschoven. Stand: 2-6. Helmut’s grote voordeel was inmiddels wat kleiner geworden. De thematische doorbraak op de damevleugel had weliswaar een pion opgeleverd, die belandde zelfs op de zevende rij, maar zijn jonge tegenstander creëerde voldoende tegenkansen om het gevaar te keren: remise. Tom leek een ingesloten loper te krijgen, maar wist deze te bevrijden met kwaliteitswinst. Heel duidelijk leek het me nog niet, maar Tom won het eindspel toch overtuigend. Daarmee werd de eindstand 2½-7½ en komen we op 6 punten. De degradatiestreep is weer wat verder uit zicht. We naderen zelfs ons scherpe Meesterklasse record uit 2005 (7 punten). De volgende horde is HMC Den Bosch, thuis op 15 december.

Het is HWP 1 niet gelukt ook de derde wedstrijd, tegen BSG, tot een goed einde te brengen. Kansen waren er volop, maar toen het op verzilveren aan kwam, gaven we niet thuis. De Bussummers toonden zich zeer veerkrachtig in moeilijke stellingen en gingen er verdiend met de volle buit vandoor. Thibaut had het moeilijk aan bord 1, maar wist een eindspel met lopers van ongelijke kleur te bereiken, dat vrij eenvoudig remise gehouden werd. Aan bord 2 leek Koen het grootste deel van de partij een licht overwicht te hebben, maar zijn tegenstander bleef goed overeind en zat in het eindspel zelfs aan de goede kant van de remise. Helmut stond naar eigen zeggen erg goed, volgens zijn tegenstander zelfs gewonnen, maar toen deze va banque ging spelen, reageerde Helmut niet adequaat en verloor. Een van de helden van de dag was Rein. Hij overspeelde zijn tegenstander en hield hem in een wurggreep waaraan niet te ontsnappen was. Overtuigende overwinning. Bord 5 was voor Tom. Hij bereikte groot voordeel, maar ook hier werd er niet geoogst. In de tweede helft van de partij moest hij nog alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. Dat lukte gelukkig wel. Warre was ook goed bezig en ook hij bereikte een stelling met reusachtig voordeel. Helaas ontstond er ergens kortsluiting, waardoor hij de partij met een stuk minder en een nul moest beëindigen. Het verhaal wordt eentonig. Ook Glen had goede kansen, maar zijn tegenstander bleek in een ingewikkeld middenspel toch slagvaardiger. Het was op deze plaats al voorspeld: de wederopstanding van Renzo. Hij had er zin in zaterdag. Vertelde trots dat hij helemaal op de fiets was gekomen. Een mooie Siciliaanse overwinning inclusief thematisch schijnoffer op b5. Simon had een interessante partij. Hij veroverde een kwaliteit, maar de compensatie van zijn tegenstander bleek meer dan voldoende. Ook hier een nederlaag. Aan bord 10 had ik een interessante partij waarin het lang onduidelijk was of mijn tegenstander voldoende compensatie had voor een geofferde Benko-pion. Met jeugdige overmoed speelde ik op winst, waar een voorzichtige verdediging aangewezen was. De matcombinatie werd door mijn tegenstander onberispelijk uitgevoerd. Eindstand: 3½-6½. We zijn nog lang niet veilig. Volgende keer staan onze eeuwige rivalen uit de 1e klasse, De Stukkenjagers, op het menu.