Jaarlijkse archieven: 2011

Het eerste team van HWP heeft ook de wedstrijd tegen Paul Keres niet weten te winnen. Het werd een 5-5 gelijkspel en daar mochten de Sassenaren niet eens ontevreden mee zijn. Omdat de tegenstander van Steven Geirnaert niet kwam opdagen, kwam HWP al snel op voorsprong. Maar het was ook al snel duidelijk dat Gunter Deleyn zijn bizarre openingsopzet met een nederlaag zou gaan bekopen tegen voormalig Terneuzenaar Jan Breukelman. Daar stond tegenover dat invaller Fabian Hulpia vanuit de opening winnend voordeel had gekregen. Hoewel hij er nog lang voor moest werken, kwam de overwinning niet meer in gevaar. Een prima debuut in het eerste team voor de jonge Gentenaar. Ook Han Schut had vanuit een scherpe opening een veelbelovende stelling weten op te bouwen. Hij was echter vandaag pas teruggekomen uit Atlanta en zijn jetlag noopte hem te berusten in een plusremise. Dat gold ook voor Helmut Cardon, die het lang probeerde in een dubbel toreneindspel en wellicht ergens nog een goede kans heeft gemist. Tom Piceu en Johan Goormachtigh zullen blij geweest zijn met hun halfje, want zij stonden lange tijd minder. Gelukkig wist Hans Groffen zijn tegenstander in het eindspel bij de neus te nemen. Lisa Schut bleek uiteindelijk niet opgewassen tegen de sterkste speler van Paul Keres, Xander Wemmers, na een partij die lange tijd onduidelijk was. Paul Motwani was niet fit aan de start verschenen en werd door zijn jeugdige opponent vakkundig overmeesterd.
De Stukkenjagers uit Tilburg hebben deze ronde de leiding overgenomen van Wageningen. HWP moet hopen op een misstap van de Tilburgers om nog voor het kampioenschap in aanmerking te komen.

Op 8 januari 2011 ontving HWP 4 het eveneens goed geplaatste Souburg 2 in de zeeuwse hoofdklasse. De tegenstanders die aan de borden kwamen zitten waren niet de minsten en zouden weleens ons team op 4-4 kunnen houden. Al vrij snel kwamen we er achter dat zelfs dit teveel gevraagd was. De meesten van ons kwamen niet goed uit de opening. De scherpe partij van Steven Rademakers eindigde in eeuwig schaak en Max Toetenel dwong Henk de Ridder de lichte stukken te ruilen waarna er voor Henk geen doorkomen aan was. Heel lang bleef het 1-1. Toen kwamen de klappen. Tom Lammens moest teveel tijd gebruiken om veel te moeten repareren na een mindere opening. Manuel Colsen verloor een pion bij het ingaan van het eindspel na een goed middenspel en kon het niet houden. Rudi Pauwels blunderde in een soort koffiehuisschaak stelling. Zo was het tamelijk snel 1-4. Teamleider Henk de Ridder zag de bui al hangen maar liet de overblijvende borden in de waan dat we er een gelijkspel aan het uitslepen waren. De enige die deze middag in de pas liep was good old Adri den Hamer. Zonder ook maar 1 mindere zet te doen hakte hij zijn tegenstander in de pan. Alle ogen waren nu gericht op Gilbert en Philippe. Het ontstane eindspel bij Gilbert Ongena leek gewonnen, maar zijn jonge tegenstander sleepte er remise uit. Philippe Bekaert had intussen ook een remisevoorstel gekregen en kon het nu aannemen want het matchpunt was door Souburg al gescoord. Het verblijf in de hoofdklasse lijkt weer met een jaar verlengd.