Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

HWP hoort al vele jaren bij de beste schaakclubs van Nederland. Komend seizoen staat onze vereniging op een met de gesponsorde clubs Homburg Apeldoorn, Hotels.nl/Groningen en HMC Calder gedeelde vierde plaats. In deze ranglijst – een idee van wijlen Walter Cardon – worden zowel het niveau van de teams als het aantal teams in de landelijke competitie meegerekend en vallen er extra punten te verdienen als een club de Meesterklasse haalt of Kampioen van Nederland wordt. HWP moet slechts de ‘universiteitsclubs’ LSG (Leiden) en Utrecht en landskampioen HSG voor zich dulden. Als aan de teams in de Meesterklasse geen extra punten worden toebedeeld, zakt HWP 1 plaats.
Er zijn komend seizoen twee clubs die met vier ploegen in de landelijke competitie spelen, te weten Utrecht en Caïssa. LSG zag zijn vierde en vijfde team uit de landelijke klasse degraderen. In totaal elf verenigingen treden aan met drie teams, waaronder HWP.

Klik hier voor de ranglijst

HWP heeft beroep aangetekend tegen de beslissing van de competitieleider op het protest inzake de wedstrijd van het eerste team tegen De Stukkenjagers op 18 april. HWP speelde die wedstrijd onder protest omdat er ernstige geluidsoverlast was als gevolg van concerten op het plein voor de speelzaal in hartje Tilburg. De competitieleider wees het verzoek af omdat De Stukkenjagers niets te verwijten viel, de scheidsrechter niet had ingegrepen en geluidsoverlast een subjectief gegeven is.
HWP acht het beroepschrift onvoldoende gemotiveerd en vraagt de Commissie van Beroep om de wedstrijd te laten overspelen. De uitspraak van de Commissie van Beroep is sportief niet meer van belang omdat HWP in de slotronde van de competitie het kampioenschap binnenhaalde. Toch vindt de club het van belang dat er vastgesteld wordt dat er onder dergelijke omstandigheden geen KNSB-wedstrijden gespeeld mogen worden.

Op 9 mei 2009 werd in Axel de gezamenlijke slotronde gespeeld in de ZSB Hoofdklasse.
HWP 4 ontving DZD 1. Het werd al gauw duidelijk dat we weer gingen winnen. Weliswaar werden eerst drie remises toegestaan. Henk de Ridder nam te vlug genoegen met een halfje. Henk zag pas na de puntendeling dat zijn pluspion meer waard was dan hij dacht. Er was een eindspel ontstaan waarin Henk een dubbelpion had en een slechte loper. Toch was er een winstvariant die Henk niet zag. Al gauw volgden Philippe Bekaert en Steven Rademakers zijn voorbeeld, doch in die partijen was een winstvoortzetting niet voor het oprapen. Zoals de laatste wedstrijden steeds het geval is begonnen de 3 onderste borden van zich te spreken. Bernard de Bruycker, Rudi Pauwels en Tom Lammens wilden maar een ding en dat was winnen. Ze slaagden met vlag en wimpel, waardoor de tussenstand op 4,5-1,5 kwam en de wedstrijd gewonnen was. Andre Galle had intussen zijn tegenstander helemaal in de tang en verhoogde de score met een vol punt. Nu was alleen onze eerstebord speler John Gommers nog aan het worstelen. Hij kwam in een bekende variant van de Caro Kan terecht waar hij te weinig theorie van beheerste. Gelukkig voor hem hield ook bij zijn tegenstander op de negende zet ook de theorie op. Zet 9 van zwart was fout, doch i.p.v. de krachtzet 10. Dxb7 ruilde wit onnodig. Vanaf dat moment kwam John langzaam maar zeker terug in de wedstrijd, waarna hij ook nog de gelegenheid kreeg zijn uitstekende eindspelkennis te demonsteren en het volle punt te scoren.

Verslag van teamleider Henk de Ridder

In de laatste ronde moest het tweede team aantreden tegen de Westlandse Schaak Combinatie. Aangezien er voor beide teams geen degradatie of een kampioenschap of het spel stond, kon er vrij gespeeld worden.
Aan bord 8 opende teamleider Han Schut de score met een winst in 16 zetten. De tegenstander vergat dat een gepend stuk een slechte verdediger is. De witte dame kon daardoor de zwarte koning snel bedreigen waarop spoedig mat volgde: 1-0.
Mark Lacrosse overzag een tussenzet van zijn tegenstander wat leidde tot een dodelijke mataanval: 1-1.
De jonge Jason Vandenberghe boekte een gedegen overwinning op bord 7. Na een ongebruikelijke Siciliaanse opening verbeterde hij zijn stukken met iedere zet verder. Dit culmineerde uiteindelijk in een niet te weerstane mataanval. Op de 40ste zet ging zijn tegenstander in verloren stelling door de vlag: 2-1.
Maarten Rademakers won een kwaliteit maar miste vervolgens deze loper op g7 en werd matgezet: 2-2.
De partij van Eva Baekelant begon als een scherpe aanvalspartij maar ging over in een eindspel waarin Eva twee pionnen haar opponent wist te winnen. Met een pion meer en een paard versus een loper wist zij uiteindelijk haar tegenstander met een briljante ‘Zugzwang’ eronder te krijgen: 3-2.
Lisa Schut speelde met zwart haar opening actief en won een pion die ze tot in het eindspel wist vast te houden. Door knap manoeuvreren won Lisa een tweede pion en daarmee de partij: 4-2.
Ivo Timmermans had een schijnbaar voordeel in de opening dat uiteindelijk verzandde in een toreneindspel dat remise werd: 4½-2½.
Harry Provoost gebruikte de volle 6 uren om zijn tegenstander eronder te krijgen. In een eindspel met een pion meer wist hij uiteindelijk zijn tegenstander in tijdnood te verschalken: 5½-2½.