Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Op 30 januari 2010 vertrok HWP 4 dan toch naar Goes voor de inhaalwedstrijd in de ZSB Hoofdklasse.
HWP 4 moest winnen om de titel te kunnen pakken. Met een sterk en gemotiveerd team ging het 4e achter de borden zitten. Na verloop van tijd werden de stellingen beter en beter en geloofde iedereen er meer en meer in. Andre Galle was als 1e klaar. Hij had zijn handen vol aan de Goese topspeler en mede door te veel tijd te gebruiken trok hij aan het kortste eind. HWP 4 was hier niet van onder de indruk omdat de veelbelovende stellingen van John Gommers, Bernard de Bruycker en Steven Rademakers veel goed zouden maken. Ja, zouden, want het kwam er niet uit. John blunderde en kon zijn koning omleggen. 2-0. Nou en zou je zeggen. Nu komen de HWP punten. Niet echt, want Henk de Ridder moest teveel afruil toestaan en kwam niet verder dan remise. Dat was ook het geval bij Steven, die na materiaalwinst zijn koning ongunstig moest posteren en eeuwig schaak moest toestaan. Rudi Pauwels ging nu ook de afgrond in zodat de tussenstand 4-1 was. Bernard had intussen ook geblunderd, kwam toch nog behoorlijk terug, maar net niet genoeg voor een eindoffensief. Bernard is de puntenmachine als hij meedoet, maar kan natuurlijk niet eeuwig winnen. Jammer dat het juist in zo’n wedstrijd mis gaat. Adri den Hamer leek ook te winnen, doch zijn taaie tegenstander wist van geen wijken weten. Sadik Bajraktari redde de eer door lang door te spelen zonder noemenswaardig voordeel, doch vanaf het begin met groot tijdsvoordeel en dat speelt toch ook een rol. Uiteindelijk was de tijd zijn bondgenoot. 5-3. Zomaar een uitslag waar je tegenaan kunt lopen. Weg titelkansen, maar die komen terug in het volgende seizoen. HWP 1 is ook zo begonnen en dat is ons grote voorbeeld.

In de 5e ronde van de ZSB-eerste klasse speelde HWP 5 tegen Koudekerke op donderdagavond 14 januari 2010 om 20.00 uur.
De reis naar Koudekerke verliep voorspoedig.
De weersomstandigheden waren beter dan enkele dagen geleden. Wel moesten we op enkele plaatsen opletten voor gladde wegen.
De leden van S.V. Koudekerke waren erg gastvrij. Op vrijdag 15 januari 2010 bestaat die vereniging 75 jaar. Proficiat, S.V. Koudekerke!
Vanwege dat jubileum waren alle consumpties gratis! De schaakborden werden tevens voorzien van een schaaltje chips.
Na een uur spelen kon de wedstrijd nog alle kanten op. Jelle Vanhijfte had een mooie stelling bereikt; de winst was dichtbij.
Cees Smits was als eerste klaar rond 21.45 uur. Remise.
Daarna volgde wederom een goede overwinning van Sadik Bajraktari aan bord 1.
Aan bord 4 speelde de HWP-teamleider tegen Johan Paauwe van Koudekerke. Manuel Colsen stond een kwaliteit voor (toren tegen loper), maar met een flinke achterstand in tijd. In het eindspel had Manuel nog slechts enkele minuten op de klok. Kort daarna gebeurde er iets mysterieus: zwart had nog 25 seconden over en na het spelen van de zet, sprong de klok ineens op -0.59! Hoe kan dit gebeuren? De klok was van tevoren blijkbaar op een ander speeltempo ingesteld, maar dan nog blijft dit een raadsel. Na onderling overleg werd er met een andere klok doorgespeeld. Met nog 5 seconden over werd er een remisestelling bereikt (koning (zwart) tegen koning, loper en randpion (wit)).
Gilbert Ongena speelde een goede remise aan bord 2.
Jelle verloor zijn dame tegen een toren. Helaas heeft hij die partij, met zeer goede winstkansen, verloren.
Chauffeur Cor Provoost won aan bord 3 (rond 23.45 uur), na een partij met wisselende kansen. In het eindspel leek het erop dat Cor zou gaan verliezen, maar zijn tegenstander koos de verkeerde voortzetting en hij verloor.
Eindstand: 2 1/2 – 3 1/2!
De eerste gewonnen wedstrijd van HWP 5 in dit seizoen!
Op naar de volgende winst!
De volgende wedstrijd vindt plaats op zaterdag 6 februari 2010 in Sluiskil tegen hekkensluiter Zierikzee 2.

De wedstrijd tegen het team van ons sympathieke oud-lid Manfred Kindt was er eigenlijk een die het tweede had moeten winnen. En daar zag het lange tijd ook naar uit, ondanks wanprestaties van met name Kees Nieuwelink en in iets mindere mate Frans Snijders. De schitterende partij van Maarten Rademakers aan het eerste bord deed echter vele HWP-ers opveren en Frederic Verduyn en Harry Provoost volgden zijn voorbeeld. Helaas gold dit niet voor Nick Dubbeldam aan bord 2. Nick had fantastisch gespeeld totdat hij in tijdnood – toch zijn terrein – het ineens niet meer zag en daardoor niet won, zelfs geen remise speelde, maar verloor. Gezien het feit dat onze voorzitter al snel remise had gespeeld tegen Manfred Kindt, rustte de wedstrijd nu op de schouders van Han Schut. En zie, Han bereikte een gewonnen toreneindspel. Maar zoals dat bijna altijd het geval is, bleek ook dit toreneindspel verraderlijk. Lange tijd leek Han de winst binnen bereik te hebben, maar toch werd het remise. Jammer, jammer, jammer. Als Jason Vandenberghe erbij was geweest, hadden we vast gewonnen.