Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Het tweede team van HWP heeft het niet gered en degradeert naar de landelijke derde klasse. In het slotduel met het sterke Kennemer Combinatie I trok de ploeg uiteindelijk aam het kortste eind, maar hoe anders had het kunnen zijn. Welgeteld een half puntje scheidde de Sasse ploeg van behoud.
De wedstrijd begon goed voor HWP, want de tegenstander bleek met drie invallers aan te treden. Dat nam niet weg dat de Haarlemmers nog steeds op zes van de acht borden een flink rating overwicht hadden. Er ontspon zich echter een spannende wedstrijd, waarin Ab van Hoeve, Frederic Verduijn en Harry Provoost het al gauw moeilijk leken te krijgen. Wouter Gryson, Maarten Rademakers en Marc Lacrosse konden echter bogen op een solide overwicht. Ab van Hoeve werd op een knappe manier overmeesterd, waarna Marc Lacrosse direct gelijk maakte met een grappig matje in het eindspel: 1-1. Daarna naderde de eerste tijdnoodfase met rasse schreden. Harry Provoost wist vanuit een stelling die pijn deed aan de ogen een overmoedig stukoffer van zijn jonge tegenstander goed op te vangen en trok tenslotte aan het langste eind. Wouter Gryson liet zich echter vanuit een prachtige stelling plots overmeesteren: 2-2. Frederic Verduijn, die zich eerder knap had verweerd, was in onoverkomelijke moeilijkheden geraakt en moest capituleren. Inmiddels had Marnix van der Zalm na een wat moeizame opening, toch makkelijk een gewonnen stelling bereikt, die hij na de tijdcontrole ook wist te verzilveren: 3-3 en nog twee te gaan. Maarten Rademakers had zijn voordeel grotendeels zien verdampen en bij Fabian Hulpia leek remise het onvermijdelijke resultaat te worden. Tijd om te telefoneren naar de concurrentie. Die leek in eerste instantie goede zaken te doen, maar vervolgens bleek dat we toch genoeg zouden hebben aan een gelijk spel. En toen trapte Maarten Rademakers in een verdekte paardvork en was alles ineens voorbij. De remise van Fabian Hulpia kon niets meer afdoen aan deze buitengewoon zure afloop van een seizoen waarin de Sassenaren verschillende mooie kansen onbenut lieten, ook tegen de sterkste teams. Daaraan ontlenen we echter ook weer de hoop en verwachting snel weer op dit niveau terug te keren.

In de gezamenlijke slotonde van de ZSB Hoofdklasse heeft HWP 4 op 17 april 2010 vrij gemakkelijk zijn wedstrijd gewonnen van het achtervolgende Landau 2. Er werd gespeeld in Wilhelminadorp en HWP 4 kon ontspannen achter de borden gaan zitten omdat er niks meer te verdienen was.
Philippe kwam goed uit de opening, liet daarna zijn tegenstander toch weer terug in de wedstrijd komen, ruilde daarna vanalles en bood van de schrik remise aan.
Zijn tegenstander weigerde zonder de stelling te bekijken, blunderde en hielp Philippe zo aan een vol punt. Henk de Ridder bouwde met zwart een prima stelling op maar het eindspel kwam op slot te zitten en gezien de stellingen op de andere borden vond hij remise genoeg. Alex de Ridder speelde een goede partij, doch verzuimde vervolgens met pionwinst een gunstig eindspel in te gaan waarna de 11 jarige jeugdspeler geen krimp meer gaf en remise uit het vuur sleepte. Tom Lammens bouwde de voorsprong daarna verder uit door een rommelige partij in winst om te zetten. Toch deed Landau 2 iets terug. Patrick Moens speelde tegen Sadik zijn geliefde b3 en besloot met een doorslaande aanval op de koningsvleugel. 3-2 tussenstand met nog 3 prima stellingen op de borden. Adri den Hamer overklaste zijn tegenstander vanaf het begin en veroverde het ene materiaal na het andere, waarna John Gommers remise gaf en de overwinning een feit was. Steven Rademakers was vanwege zijn teamprestaties door de teamleider doorgeschoven naar bord 2 en bewees ook daar zijn klasse door Arjo Arendse met een veel hogere rating een hele middag met allerlei problemen op te zadelen. Door deze mooie uitslag eindigen we net als vorig seizoen op de 2e plaats. Dat is dus geen toeval meer en je zou kunnen zeggen dat er meer in zit. En zo kom je dus automatisch op plaats 1 terecht.

De geschiedenis herhaalt zich. De prestigestrijd tussen de buren Sas van Gent en Axel, of zo u wil Gent en Gent, had net zoals vorig jaar plaats in de laatste ronde in Sluiskil met als resultaat terug een gelijkspel. Dit is vooral voor HWP 3 een opsteker nadat zijn twee sterkste pionnen doorgeschoven waren naar het tweede om daar mee te proberen de dreigende degradatie af te wenden. Speciale vermelding voor de twee dagwinnaars die het seizoen een mooie afsluiter gaven. Zowel Nick Wegman als Andre Galle speelden een goede partij tegen tegenstanders met hogere rating en wonnen duidelijk. Eerder waren er verdienstelijke remises te noteren van Gert en Eric op de topborden en hetzelfde resultaat voor Herman en Etienne in de middenmoot. Rudy en Manuel gingen tenonder aan de vijandelijke aanval.
HWP 3 kan met een vierde plaats op een goed seizoen terugblikken. Na het debacle in de eerste ronde volgden acht goede resultaten, enkel tegen de vice-kampioen werd nog een nipte nederlaag geleden. En zes van de acht opgegeven spelers waren in alle negen ronden present, voor een teamleider is dit ook mooi meegenomen.

In de 8e ronde van de ZSB-competitie 1e klasse moest HWP 5 afreizen naar Vlissingen en wel op maandagavond 29 maart 2010.
Op deze regenachtige avond was Gilbert Ongena aan bord 2 als eerste klaar. Door een pionwinst in de opening kwam Gilbert op voorsprong. Na de korte rokade kwamen enkele schaakstukken van wit echter minder goed te staan. Hier kon zwart van profiteren. Kort hierna verloor Gilbert de partij.
Cem Ensari speelde ook mee in deze ronde. Hij is onlangs vader geworden van een dochter! Na 1.5 uur spelen konden de schaakstukken terug in de doos. Jammer genoeg verloren. Tussenstand 2-0.
Cees Smits zorgde een uur later voor de eerste winst voor HWP. 2-1.
Aan bord 4 speelde Cor Provoost remise tegen G. de Pree.
Het volgende punt voor HWP werd gescoord door Jelle Vanhijfte. Een prima partij op de 64 velden van het schaakbord! De tussenstand is weer gelijk.
HWP-teamleider Manuel Colsen was als laatste klaar. Hij speelde een goede partij tegen Henk Massink (speler met de hoogste rating van S.C. Vlissingen), maar rond 23.30 uur kon Manuel zijn tegenstander feliciteren.
Nipt verloren, maar het was een terechte uitslag.
De laatste ronde spelen we op zaterdag 17 april 2010 tegen Goes 3 in Sluiskil.