Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

We zijn het nieuwe seizoen begonnen met een overwinning. Zonder slag of stoot ging dat niet, integendeel. Tegen het sterke Caissa, degradant uit de Meesterklasse, schommelde de wedstrijd steeds rond de 5-5. Dat we uiteindelijk met 6-4 de hoofdstad verlieten, kwam doordat onze tegenstanders net wat minder scherp waren.

Het begon veelbelovend. Op veel borden bouwden we een aanzienlijke voorsprong op de klok op, en ook de stellingen leken net wat voordeliger voor de onzen. Thibaut M. overklaste zijn tegenstander in grootse stijl. Bravo! Ook Hans leek af te koersen op een overwinning: een voordelig toreneindspel met actievere stukken en een loper tegen een paard. Helaas, het bleek niet genoeg. Remise derhalve.

Ondertussen kwam er wat zand in de raderen. Tom leek overrompeld te worden, Thibaut V. had een minder eindspel, Tieme moest een kwaliteit inleveren en Johan zag zijn voordelige stelling steeds wat minder worden. Aan de andere kant waren er voordelige stellingen van Helmut en de nieuwe kapitein.

In de tijdnoodfase wist Tom toch stand te houden tegen de sterke Bezemer en ander goed nieuws kwam van Helmut en de teamleider die redelijk gelijkmatig hun tegenstanders overmeesterden. Het dubbeltje viel de verkeerde kant op bij Johan en nieuwkomer Simon, die betere stellingen verspeelden en uiteindelijk het onderspit moesten delven.

Zo stond het 4-3 voor ons, maar een blik op de overige stellingen leerde dat het bijzonder lastig zou worden. Thibaut V. en Tieme leken kansloos, terwijl Wouter het grootste deel van zijn voordeel verspeeld had. Wat toen nog volgde, was in weinig handboeken van de logica terug te vinden. Thibaut V. wist met een duivelse truc een patcombinatie op het bord te toveren, Wouter won na veel avonturen en Tieme werd beloond met een halfje voor zijn voorbeeldige strijdlust. 4-6.

Verheugend was het feit dat HWP 2 na een jaar afwezigheid weer in de tweede klasse mocht acteren, en nog verheugender was de aanwezigheid in Roosendaal van onze broeders van HWP 3, die van onze rentree getuige waren omdat zij tegen het tweede van De Pion moesten uitkomen. Minder verheugend was onze nederlaag. We verloren met 5-3, maar eigenlijk was het verschil slechts een halfje, want onder normale omstandigheden zou Harry Provoost het remiseaanbod van zijn tegenstander niet hebben afgeslagen. Maar ja, we stonden met 4-3 achter en dan probeer je van niets toch iets te maken. Het werd natuurlijk niets, maar dat laat de heldendaad van Harry onverlet.
Op zich was het niet verrassend dat we ten onder gingen, want de Roosendalers hadden gemiddeld meer ELO, maar van groot verschil was tijdens de wedstrijd absoluut geen sprake.
Na een snelle remise tussen de heren Kuijpers van Van de Vreede, kwamen we op achterstand door een nederlaag van ondergetekende aan het eerste bord. Inconsequent spel werd afgestraft en een gepointeerde bevrijdingspoging kwam net een zetje te laat. Fabian Hulpia hield uitstekend stand tegen Stefan Colijn en we kwamen op gelijke hoogte door Maarten Rademakers, die zijn tegenstander met een woeste koningsaanval overklaste. Aan bord 4 wist Frederic een mooie stelling niet in iets tastbaars om te zetten en daarna ging het van kwaad tot erger. Debutant David Roos onderschatte de tegenactie van opponent Tolhuizen en werd op de 40e zet getruct. Deze nederlaag werd weer goedgemaakt door onze andere debutant Wouter Ghyselen, die zijn gerennommeerde tegenstander met een schitterend torenoffer tot overgave dwong. Zo stond het 4-3 en de rest is bekend.
Volgende keer gaan we winnen.

Op 17 september 2011 startte de ZSB hoofdklasse. Ondanks het feit dat de helft van ons basisteam verhinderd was zag teamleider Henk de Ridder toch kans met een fantastisch team naar Kruiningen af te reizen. Zelfs de voorzitter zette zijn beste
beentje voor. Op 16 september had zich bovendien een nieuw lid aangemeld, die hierdoor nog niet speelgerechtigd was voor de KNSB competitie waar hij in thuishoort. Spontaan ging hij mee naar Kruiningen om het eerste bord voor zijn rekening te nemen.
De wedstrijd was nog maar net begonnen toen Henk de Ridder het goede voorbeeld gaf door in het Frans een aanval uit het boekje in winst om te zetten. Snel daarna volgden Levon Galoyan en Jelle Vanhijfte dit goede voorbeeld. Na 2,5 uur spelen keken we dus tegen een 3-0 voorsprong aan. Sadik Bajraktari deed er vervolgens een schepje bovenop door na een verschrikkelijke stelling vanuit de Budapester de partij uit te blazen. En wat te denken van Marnix. Onze voorzitter speelde een partij uit 1 stuk en gaf Peter van de Borgt geen enkele kans. 5-0 en de overwinning was een feit. Eindelijk deed DZD iets terug en wel in de persoon van Bram Koeman, die bewees, dat een eindspel met ongelijke lopers en een pluspion soms te winnen is.Jammer voor Rudi Pauwels, die op remise had gerekend. Het zag er de hele middag naar uit, dat er geen remises uit de bus kwamen, maar Tom kreeg toch een halfje in de schoot geworpen omdat zijn tegenstander in tijdnood geen risico wenste te nemen. Het werd nu lang wachten op de uitslag bij John Gommers. John had wel kansen gehad, maar naarmate de tijd verstreek leek hij te gaan verliezen. Met een laatste krachtsinspanning voegde hij zich echter toe aan de rij van onze winnaars. Uitstekende start. Eindelijk op weg naar het kampioenschap?

Veel bekend volk in Hotel Merks in Roosendaal. Niet alleen bleek onze grotere broer HWP 2 daar ook te spelen, De Pion heeft ook een grote Belgische, in dit geval Antwerpse, inbreng.
Onze tegenstander was De Pion 2, niet echt een zwak broertje want ze speelden vorig seizoen nog in klasse2. Maar tegen onze witspelers was vandaag geen kruid gewassen, ze scoorden 3,5 op 4 zodat drie remises van zwartspelers voldoende waren voor een afgetekende matchoverwinning. De afwezigheid van twee basisspelers werd dus niet gevoeld, Gert kon nog eens meespelen alvorens terug naar het verre buitenland te vertrekken en daarenboven kon de voorzitter ons ook nog Frans toebedelen.
De teamleider heeft weinig gezien van de andere partijen, vijf uren zwoegen in een moeilijke stelling eindigde plots met de korte pijn door een blunder. We stonden toen echter reeds 2-5 voor wat die pijn veel verzachtte. Laten we het er verder op houden dat Marc, Rudy en vooral Frans een goede partij speelden en wonnen. Gert, Herman en Andre deden met remise wat van hen verwacht werd. En onze jonge nieuwkomer Emile, die we hierbij welkom heten, miste zijn debuut niet en scoorde eveneens een half punt.
Een zegevierend begin van de competitie en een opsteker voor HWP3 dat de volgende ronden zonder druk kan tegemoet zien.