Schaakvereniging Het Witte Paard Sas van Gent

Het idee was – zoals Tom eerder al schreef – om dit seizoen HWP 1 te verjongen en de ambities niet te hoog op te schroeven. Bovenin meespelen moest zeker kunnen, kampioen worden was geen must. Maar zie: de ene na de andere klinkende overwinning werd binnengesleept en de jongelingen bleken een geweldige groeispurt te hebben ingezet. Het regende alvast titels: Elias scoorde in een paar maanden tijd drie IM-normen en Arne en Kobe werden in het vroege najaar FM. Net als de iets minder maar nog steeds behoorlijk jonge Wiliam. Die FM-titel komt er ongetwijfeld ook een keer aan voor Nils en Enrico en onze andere iets minder jonge jongeling Benjamin kon hem zelfs in deze wedstrijd halen. Alle reden dus om toch maar rekening te gaan houden met een eventuele terugkeer naar de Meesterklasse, hoewel het seizoen nog maar halverwege was en we eerst maar eens moesten zien te winnen van het behoorlijk sterke Veenendaal.

De wedstrijd begon voorspoedig en na de openingsfase leek er een flinke overwinning in de maak. Laten we beginnen bij laureaat Benjamin, die weliswaar niet als eerste klaar was maar er wel in slaagde om de Fide-ratinggrens van 2300 te passeren. Hij had daarvoor slechts een halfje nodig en een verstandige opening tegen de enige IM van Veenendaal bracht hem een gebalanceerde positie die moeilijk te verliezen was. En dan stak zijn tegenstander hem de helpende hand toe:

Van harte proficiat, Bejamin. Dat bracht de stand op 3-1, met vrijwel overal voordelige en enkele gelijke posities op de borden. Die score was mede tot stand gekomen door nog twee winstpartijen aan onze kant, waaronder die van Elias. Hij liet merken dat je ook niet blij kunt zijn na een overwinning. 22 zetten tegen een veel lager gerate tegenstander, één schamel ratingpuntje winst en een lange middag wachten stemden niet tot tevredenheid.

Ook Arne kon snel naar de bar, hoewel hij zijn surplus aan schaakkracht niet eens hoefde aan te wenden. Er kwam een ingewikkelde Draak op het bord waarin allerlei dames werden vertrappeld door hitsige paarden, maar zwart de theorie niet goed genoeg kende en reeds op de twaalfde zet de verliezende zet produceerde.

Een vroeg hosanna dus, maar O, Gruwel! Wat er daarna gebeurde, tart eigenlijk iedere beschrijving. Want niet veel later stonden de stukken op het bord van Helmut weer in de beginstand, omdat onze nestor in iets mindere stelling zomaar een stuk in de aanbieding had gedaan:

Dit bleek het sein voor een totaal onverwachte ineenstorting van de tot dan toe trotse koploper. Supersub Nieuwel was verwikkeld in een onvoorstelbaar diepzinnige manoeuvreer-partij, waar beide spelers volgens de computer het fijne niet helemaal van begrepen. Maar toen de Kapitein uiteindelijk tot actie overging, tekende hij daarmee tevens zijn doodvonnis. Bij Nils gebeurde iets gelijkaardigs. Ook hij had met de zwarte stukken goed spel overgehouden aan de opening, en ook hij stoomde op met de f- en g-pion, hoewel dat op zich nog ging. Maar vervolgens viel hij ten prooi aan wat jeugdige overmoed. In plaats van genoegen te nemen met een iets minder staand eindspel, probeerde hij dameruil te vermijden op een manier die hem in onoverkomelijke problemen bracht. Nog zo’n zwartspeler die de opening beter begreep dan zijn tegenstander was Enrico. Hij speelde echter tussen de 20^e en 25^e zet net iets te voorzichtig, waardoor zijn voordeel vervloog. Twee keer ruilde hij een stel torens en twee keer was dat een ongelukkige keuze, waardoor hij uiteindelijk in een lastig paardeindspel terecht kwam en het smalle pad naar een puntendeling niet vond.

Daarna was het de beurt aan captain Tom om de cadeaumaand zijn eer aan te laten doen. Hij had in het grootste deel van de partij op flink voordeel kunnen bogen en stond nog steeds wat beter in een “tricky position”, toen hem een ‘losse’ zet ontglipte:

Debutant Kobe kon na 17 zetten eveneens bogen op een betere stelling, maar mede door de ongelukkige opmars e4-e5 geraakte hij uiteindelijk in een stelling waarin hij moeilijk al zijn pionnen kon verdedigen en er dan ook een paar kwijtraakte.

Als laatste was Amir bezig. Hij probeerde heel lang een ongelijk lopereindspel met een pion meer te winnen, waar hij bij het begin van het eindspel één vereenvoudiging te veel had toegestaan:

Aangezien de grote concurrent Amsterdam Berserkers gelijk heeft gespeeld tegen LSG 2, moet ons vlaggenschip de volgende ronde in Amsterdam winnen om de kampioenskansen in eigen hand te houden.