Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
HWP 50+ toernooi 2015 (verslag en eindstand).pdf
Vorige pagina
RSS feed

4 april

HWP uitgeschakeld in de zeeuwse beker
Zonder Gert bleek Zierikzee een brug te ver (en een tunnel...). Nick maakte in de opening een fout welke hij niet meer te boven kwam. Howel John een slechte loper had tegen een goed paard, wist hij toch te winnen. Adri won een pion, maar na enkele mindere zetten bleef er toch met het verlies van de pion niets anders over dan een remise in een situatie zonder enig winstperspectief. Zelf moest ik het zonder gambiet stellen, verbruikte veel te veel tijd en heb met 1 minuut op de klok opgegeven.   Jammer, maar de overwinning van Zierikzee kan niet onverdiend genoemd worden.

Zierikzee HWP 2½  -  1½
1. H. Aangeenbrug (zwart) N. Dubbeldam 1   -   0
2. B. v.d. Graaf J. Gommers 0   -  1
3. S. Spiegels A. den Hamer ½ -  ½
4. M. Krijger  C. Provoost 1  -  0


4 april

verslag bekerwedstrijd HMC-HWP
Schaken in Zuiddorpe. Wat kan een stadsmens zich daar bij voorstellen? Een namiddagje spelen zonder dat je gestoord wordt door jachtige mensen die langslopen. Een warme ontvangst van een inboorling met een lekker kopje koffie. Notatieformulieren? Dat gebruiken ze daar eigenlijk nooit, maar geen nood: er kan wat geïmproviseerd worden om de stadsmensen tevreden te stellen. Digitale klokken? Ja, dat hebben ze. Een beetje een anachronisme in contrast met de rest van de omgeving. Uit eerlijke schaamte is er dan ook eentje die de geest geeft tijdens de match. U begrijpt het: Zuiddorpe vormt een oase van rust. De ideale omgeving voor een wilde schaaknamiddag.   Want rustig was het niet bepaald op de borden. HMC had dan wel niet veel risico genomen en had het team van de vorige rondes versterkt met Berelovich en Jan-Willem de Jong. Maar de ingetogen ambitie aan onze zijde was ook niet min. Na twee uur spelen zag het er niet zo best uit voor ons. Thibaut had een pionnetje geknipt maar had wel heel wat stellingproblemen op te lossen. Ikzelf had ook een pionnetje geknipt – een ander, weliswaar – maar ik had heel wat stellingproblemen op te lossen. Gunter daarentegen, die had geen pionnetje geknipt en Bianca had wat stellingproblemen op te lossen. En Hans, die had vanalles geknipt. Een hele dame zelfs. Maar hij had heel wat stellingproblemen op te lossen. Na drie uur spel: het tij is aan het keren. Gunter staat op het punt wat pionnetjes te knippen. Thibaut kon bijna geen stuk meer bewegen en gooide daarom zijn nutteloze h-pion maar vooruit. Dat bleek de plannen van de grootmeester behoorlijk te doorkruisen. Ikzelf zat tegen wat remisevarianten aan te kijken en ik had nog steeds mijn geknipte pion. En Hans had zijn stellingsproblemen gedeeld met zijn tegenstander. Is ‘de stunt van Zuiddorpe’ dan toch in de maak? Na drie uur en vijftien minuten: Thibauts stelling lijkt nogal remiseachtig. Ik zit nog steeds op dezelfde remisevarianten te kijken, want ik heb intussen geen stuk verschoven. Gunter, de noodlottige, geeft een pion in cadeauverpakking aan Bianca. Waar ik zit op te kijken. Hans staat nog steeds hoogst twijfelachtig. Ik besluit dus maar de onduidelijke variant te kiezen. Na drie uur en dertig minuten: Thibaut heeft een mooie remise binnen. Hans blijft een twijfelachtige stelling hebben, maar er is al veel afgeruild. Gunter staat een pion achter in het eindspel maar Bianca zit heel krap op de klok. Mijn onduidelijke voortzetting is ondertussen volledig in mijn nadeel aan het uitdraaien. Na drie uur en vijfenveertig minuten is het gedaan. Gunter slaagt er niet in om Bianca te vlaggen, draw. Hans heeft de twijfels weggenomen, ook remise. Bij mij gaan de kansen op en neer in de eerste tijdnoodfase maar uiteindelijk is het Jan Willem die binnenvalt en afmaakt. Pijnlijk. Maar verdiend voor HMC, in Zuiddorpe blijft men eerlijk.   Om half zes daalde de complete rust weer in in Zuiddorpe.


9 maart

Competitieronde 8 maart
HWP 1 heeft vandaag in Arnhem met 5-5 gespeeld tegen ESGOO uit Enschede. Een gezien het wedstrijdverloop teleurstellende uitslag. De score werd vanmiddag geopend door Tanguy Ringoir die met zwart Menno Okkes vrij eenvoudig op remise hield. Paul Motwani zag zich na een slechte zet genoodzaakt op herhaling van zetten in te gaan. Helmut Cardon en Christian Richter volgden dit voorbeeld. De eerste teleurstelling voor HWP volgde met de remise van Steven Geirnaert tegen Sarah Hoolt. Geirnaert had lange tijd voordeel, maar zijn jonge Duitse tegenstandster zag kans af te wikkelen naar een remise-toreneindspel: 2-2. Verder zag het er voor HWP veelbelovend uit. De eerste die verzilverde was Johan Goormachtigh. Tegenstander Volker Buenermann kwam er eigenlijk niet aan te pas. Daarna haalde Gunter Deleyn de buit binnen tegen Paul Bierenbroodspot. De twee tandartsen maakten er een spannend partijtje van. Deleyn's pluspion bleek in het paardeneindspel beslissend: 2-4. Vervolgens haalde Frederic Decoster een halfje binnen tegen de Enschede teamcaptain Frank Kroeze. In het middenspel ging het mis, maar Decoster vocht goed terug en belandde zelfs in een toreneindspel met pluspion. Het bleek evenwel niet voldoende voor winst. Hans Groffen had een pion geofferd om een vesting te bereiken. Tegenstander Peter Bolwerk bleef het nog lang proberen, maar moest zich tenslotte toch bij remise neerleggen: 3-5. Thibaut Maenhout had tegen Michael Feygin lange tijd het betere van het spel, ging terecht remise uit de weg, maar moest tenslotte toch nog buigen na lange tijd uitzicht te hebben gehad op minimaal een half punt: 4-5. Aan Koen Leenhouts de taak om de overwinning veilig te stellen. In het middenspel had hij Oscar Lemmers volledig overspeeld, maar laatstgenoemde had zich er enigszins uitgerommeld. In tijdnood wikkelde Leenhouts af naar een remise-eindspel. In de uitvluggerfase ging het vervolgens mis. Een paar slechte zetten en de taak bleek haast onmogelijk. Opnieuw grote tijdnood was teveel en met nog enkele seconden op de klok sleepte ESGOO de 5-5 uit het vuur. Geen slecht resultaat voor HWP, maar wel te weinig om reele overlevingskansen te houden. Over 3 weken komt het sterke Schrijvers Rotterdam in Sluiskil op bezoek. Het 4e houdt de hoofdklasse nog enigszins spannend!  Daar waar de overwinning tegen onze vrienden uit Oostburg voor het grijpen lag, verkozen enkelen van ons de competitie in ieder geval nog een ronde spannend te houden. Eric leek Simon Provoost volledig overspeeld te hebben maar na dameruil was de overgebleven stelling, ondanks 2 pionnen extra niet zo duidelijk meer. Net voor de tijdscontrole werd de druk zodanig hoog dat Eric bezweek en in een kansloos toreneindspel belandde. Rudi Pauwels had zich heel de partij voortreffelijk verdedigd tegen Chris Lanckriet. Chris ging te ver in zijn pogingen alsnog te winnen. Maar in plaats makkelijk te winnen verkoos Rudi het resultaat waarvoor hij heel de middag al had zitten te werken. Op bord 3 onze invaller rudy van de Wynkele. Hij werd gestraft voor zijn opportunistisch spel. Ten koste van een kwaliteit redde hij zijne Hoogheid. En wonder boven wonder hield hij een hopeloos staand eindspel remise. John Gommers moest een hele partij een slechte tegen een goede loper verdedigen. In het eindspel gaf hij een pion voor initiatief wat minstens remise was. Hij verkoos een winstpoging en verloor alsnog. Op bord 5 had Steven vlot gewonnen na een ietwat dubieuze openingsopzet. Bij Nick Wegman was er lange tijd niets aan de hand tot aan de eerste tijdscontrole. Eerst verwierf hij het initiatief om het daarna cadeau te doen aan Gerard de Winter. Deze wist er wel raad mee en greep het punt. Tom Lammens maakte het zichzelf zeer moeilijk door een te snelle ruil. Zijn tegenstander kon daardoor lange tijd de zaak verdedigen. Uiteindelijk wist hij toch nog een doorbraak te forceren en het punt te grijpen. Aan het 8e bord onze oude rot Adri den Hamer. Hij moest het opnemen tegen de jeugdige Chris van Waes. Door een fout moest hij de partij keepen, kreeg in het eindspel waarschijnlijk ergens nog wel kansen maar wist deze niet te grijpen. Een remise derhalve. Zie hier de pagina met meer info


29 februari

HWP wint bekerwedstrijd tegen Stukkenjagers
De match-voorbereiding is altijd cruciaal. Drie dagen voor de match vind je eindelijk twee spelers die hun woensdagavond willen opofferen, dat is de eerste (best wel belangrijke) stap. Vervolgens ga je aanschuiven in de Antwerpse files waardoor je rond 20u.30 in Tilburg bent. Verlies nog een kwartiertje in de zoektocht naar een parkeergarage; ze zijn er wel maar ze zijn vaak gesloten. Met zo’n aanloop weet je gewoon dat het niet mis kan lopen. Onze tegenstanders hadden een half uur gewacht met het indrukken van de klokken, dus heel veel tijd waren we nog niet kwijt. Mooi lokaal trouwens, de Kerktuin in Tilburg. En op woensdagavond zaten daar zo’n 50-tal mensen hun partijtje te spelen, om 1u. ’s nachts zaten er nog velen te analyseren met een pintje in de hand en kwamen ook onze tegenstanders na hun nipte nederlaag nog even napraten met ons. Goede sfeer, daar in Tilburg. De match zelf was spannend, al deden we dat vooral onszelf aan. Wouter leek goed te staan na de opening maar het momentum kantelde heel langzaam, Frans Konings bleek een stuk bedrevener in blokkade-concepten. Wat leek te beginnen als een onschuldige Dame-Indiër bij Steven ontaardde al snel. Dames bleven in staan, geen enkel stuk stond nog gedekt. Toen het tactisch festijn ten einde was had Petra met dame, loper en pion tegen dame wel een materieel evenwicht, maar er stonden te veel plukrijpe pionnen in haar stelling. Mooie winst voor Steven, de zoveelste op rij nu al. Koen leek het snel af te maken: de zwarte stukken ontregeld in de opening, een bres geslagen in de verdediging en met een schijnbaar gewonnen stelling naar het eindspel. Hoe het dan precies ging heb ik niet gezien – ik was zelf te druk bezig – maar het eindigde in elk geval op een nul. Over mijn eigen partij kan ik vrij kort zijn: op zet 13 aanvaard ik een stukoffer en dat stuk heeft hij nooit terug gezien. Nog wat ploeteren omdat er 2 pionnen tegenover stonden, maar het eindspel won relatief simpel. Blitzen dus. Met de voorkennis dat we er bij 2-2 zouden uit liggen. Koen zag het rooskleurig in, maar dat was dan ook al na het nuttigen van minstens één pintje. Zijn optimisme bleek wel gerechtvaardigd. Wouter verloor wel hard, maar Steven ging er vlot door en King Koen heeft geen voordeel nodig om te winnen in een blitzpartijtje. De diesel op bord 4 kwam weer traag op gang en ik ging dan ook door mijn vlag maar op dat moment was de zwarte koning al in zijn eentje aan het optornen tegen een heel wit leger. Dank aan de ploegmaten en meer van hetzelfde in de kwartfinale tegen HMC.

  Stukkenjagers 2291 HWP Sas van Gent   2-2 1.5-2.5
1 Herman Grooten 2356 Koen Leenhouts 2194 1-0 0-1
2 Petra Schuurman 2296 Steven Geirnaert 2374 0-1 0-1
3 Frans Konings 2273 Wouter Gryson 2287 1-0 1-0
4 Mark Haast 2238 Tom Piceu 1774 0-1 0.5-0.5


22 februari

HWP wint bekerwedstrijd tegen Landau
Gert kwam een pion voor, maar Nick W. kwam niet al te best uit de opening. John stond echter ook een pion achter en dus moest ik de vraag van Nick D. of hij remise aan mocht bieden, ontkennend beantwoorden. Gert won inderdaad, Nick W. kwam materieel wel wat terug, maar de stelling was zo kwetsbaar, dat het 1-1 werd. John won zijn pion terug, maar mede door tijdtekort liep het toch verkeerd af. Nick D. had een loper moeten offeren voor een opgerukte vrijpion, maar in hevige tijdnood wist hij op de andere vleugel met K + 3 tegen P +2 een doorbraak naar damepromotie te forceren.   Het vluggeren (2-2 zou voor ons genoeg zijn) werd een walk-over: 4-0 voor ons, hoewel Gert niet mocht mopperen. Weer met een team naar Zierikzee op maandagavond voor de volgende ronde:  Uit...... ja gezellig

Landau HWP 2-2
Wim Sinke (zwart) Gert van Rij 0-1
Arjo Arendse Nick Dubbeldam 0-1
Bart Audenaert John Gommers 1-0
Eric Bolleman Nick Wegman 1-0

Het uitvluggeren 5min. was voor ons 4-0!