Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
Privacy Statement van HWP (25-05-2018).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Eerste ronde, eerste winst
ronde 1, seizoen 2018-2019

We begonnen in Rotterdam, samen met HWP I tegen twee teams van Charlois. Verheugend was dat het eerste erin slaagde te winnen, om daarmee meteen een goede stap te zetten in de Meesterklasse. Wij, HWP II, troffen een team van Charlois dat op papier een stuk minder was, en dat bleek ook wel. Halverwege meende ik dat zelfs een overwinning met 0-8 niet uitgesloten was. Zover kwam het niet. Herman van de Wynkele redde het niet tegen de sterkste speler van de ploeg, oudgediende Peter Kemner, en Johan de Zwart liet zich afbluffen door de vijandelijke teamleidster, zodat het daar remise bleef. Dat Nele een gewonnen eindspel niet won, maakte alleen uit voor haar eergevoel. Alle andere HWP-spelers wonnen wel.
Harry Provoost was als eerste klaar, nadat hij met wit de aanval had overgenomen in een Koningsindiër. Ik volgde kort daarop. Tegenstander André van der Graaf probeerde het Koningsgambiet, en daar had hij na een uurtje al heel erg veel spijt van. Nog een uurtje later was het pleit beslecht. Gunter speelde een eindspelletje tegen een man met zeer lange zilveren lokken, die zich kranig weerde. De uitkomst stond evenwel nooit op losse schroeven. Hetzelfde gold voor Frans Snijders, die met een in hogere zin gewonnen stand het middenspel uitkwam. Dat hij daarna talloze snelle winsten onbenut liet, kon alleen zijn ingegeven door sadisme. De opgetrokken bovenlip van onze zevendebordspeler verried veel. En tenslotte hadden we Jim, die van lange, lange eindspelletjes houdt. Tot kort voor het einde stond het gewoon nog remise, maar de arme Philip borst had zoveel tijd gespendeerd om alle lastige probleempjes op te lossen, dat hij seconden te kort kwam en de fout in ging.
Charlois Europoort 3   HWP 2   2-6
1 Pearl Uyttenhove 1525 Gunter Deleyn 2173 0-1
2 André van der Graaf 1904 Kees Nieuwelink 2176 0-1
3 Melvin Holwijn 1921 Nele Vanhuyse 2098 ½-½
4 Angelique Osinga 1961 Johan de Zwart 1953 ½-½
5 Joris Geene 1863 Harry Provoost 2044 0-1
6 Peter Kemner 2075 Herman van de Wynkele 2017 1-0
7 Zhi Yang Fan 1796 Frans Snijders 1902 0-1
8 Philip Borst 1918 Jim van de Vreede 1934 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 kansloos in Voorschoten
ronde 8, seizoen 2017-2018

In een bedompt zaaltje, waar de geur van slecht zweet menigeen de adem benam, bekampten de veteranen van HWP 2 de jonge honden van Voorschoten. De ouderen hadden weinig in te brengen, en als je naar het ratingverschil kijkt, is dat niet verwonderlijk. Dat wij geen enkele partij wisten te winnen en met slechts vier remises genoegen moesten nemen, deed overigens geen recht aan de krachtsverhoudingen. Herman van de Wijnkele had opponent Vincent Blom op prachtige wijze weggespeeld, maar vergiste zich in de tijdnood van zijn tegenstander en kwam verloren te staan. Vervolgens ging ook de overkant in de fout, waarna een eindspel van K+T tegen K+L resteerde. Vincent toonde weinig respect door nog bijna vijftig zetten door te spelen. Zelf had ik aan bord 2 Rosa Ratsma de hele middag in de tang, bereikte een gewonnen eindspel, maar verprutste dat op een hele domme manier. Aan het laatste bord bouwde Frans Snijders met delicaat positiespel en schitterende stelling op, en om eerlijk te zijn had ik het punt al geteld. Helaas ging Frans heeeeel lang denken om vervolgens een heeeele slechte zet te produceren, en toen was het ineens niets meer. Andere kansen op winst waren er overigens niet. Aan het eerste bord deed Kees de Wolf wat hij kon om de aanval van zijn tegenstander te trotseren, maar die was gewoon te sterk. Jim van de Vreede plaatste zijn "knollen" verkeerd en kwam er niet meer aan te pas. Johan de Zwart deed alleen voor het oog even mee in zijn partij tegen Midas Ratsma, en Harry en Gert speelden degelijke remises.
We moeten nu de laatste wedstrijd winnen om degradatie af te wenden.
Voorschoten   HWP 2  
1 Peter Wilschut 2284 Kees de Wolf 1892 1-0
2 Rosa Ratsma 2304 Kees Nieuwelink 2165 ½-½
3 David Jongste 2064 Jim van de Vreede 1929 1-0
4 Vincent Blom 2265 Herman van de Wijnkele 1956 ½-½
5 Henk Schouten 2186 Harry Provoost 2037 ½-½
6 Midas Ratsma 2248 Johan de Zwart 1984 1-0
7 Kedem Gutkind 2111 Gert van Rij 1955 ½-½
8 Igor Damen 2045 Frans Snijders 1912 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 grijpt strohalm
ronde 7, seizoen 2017-2018

De thuiswedstrijd tegen de mannen en vrouw van De Waagtoren, die uit het verre Alkmaar naar Sas waren gekomen, moesten wij winnen om een reële kans op handhaving in de tweede klasse in stand te houden. Welnu, dat deden wij dan ook. Het feit dat de Alkmaarders met een paar invallers aan de start kwamen, en wij deze keer niet, was voor ons niet ongunstig.
Na een plusremise van Harry, die zijn tegenstandster niet op de knieën kreeg, scoorde Herman een vol punt tegen Rob Konijn. Herman voerde de aanval onberispelijk. Kort daarop liet ook Gert een zege aantekenen. Pionwinst in het middenspel was voldoende voor winst in het eindspel. Inmiddels had de tegenstander van Johan, die hem ook in lengte overtrof, onze man duidelijk gemaakt dat een samenklontering van stukken op de damevleugel aan de andere kant van het bord tot onoverkomelijke problemen kan leiden. Onze enige nul van de middag. De drie bovenste borden werden allemaal remise, waarbij de teamleider uiteraard weer als langste bezig was. Kort daarvoor had Frans Snijders het beslissende punt binnengebracht in een zeer onkarakteristieke partij. Met wit beperkte Frans zich lange tijd tot kleine, zeer kleine zetjes, die in de perceptie van de doorsnee toeschouwer niets, maar dan ook helemaal niets opleverden. Dat bleek niet zo te zijn. Frans had verder gekeken. Met ragfijne manoeuvres creëerde hij een minieme opening in de vijandelijke gelederen, en dat volstond voor een eindspel dat op tempo gewonnen was. Grootmeesterlijk.
HWP 2   De Waagtoren   5-3
1 Warre de Waele 2307 Danny de Ruiter 2300 ½-½
2 Gunter Deleyn 2183 Frank van Tellingen 2253 ½-½
3 Kees Nieuwelink 2165 Frank Agter 2243 ½-½
4 Herman van de Wijnkele 1956 Rob Konijn 2056 1-0
5 Johan de Zwart 1984 Daan Geerke 2065 0-1
6 Harry Provoost 2037 Shannon Vlaar 1903 ½-½
7 Gert van Rij 1955 Jan Poland 1793 1-0
8 Frans Snijders 1912 Klaas-Jan Koedijk 1781 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 kan het net niet redden
ronde 6, seizoen 2017-2018

Naar Amsterdam voor de wedstrijd tegen het legendarische VAS, in mijn jeugd hadden ze een abonnement op het Kampioenschap van Nederland. Van de vele coryfeeën is alleen Kick Langeweg (IM) nog overgebleven en tegen ons was hij er niet eens bij. Amsterdam is natuurlijk ook befaamd om zijn parkeertarieven, in die buurt was het 4 Euro per uur! Gelukkig mochten we gratis op het terrein van het Cygnus gymnasium staan.
Ondanks het forse Rating verschil in ons nadeel begon de wedstrijd goed. Gunter maakte remise en was daar ontevreden over. Ook Jim, die op het laatste moment van bord 8 naar bord 2 gehaald was speelde keurig remise met zwart tegen een sterke tegenstander. Frans Snijders raakte een pion kwijt in het Open Spaans en het tegenspel kwam niet op gang, verlies dus. Maar Herman van de Wynkele wist in een eindspel van Dame + Loper de vijandelijke koning mat te zetten zodat het weer gelijk stond. Daarna wist ik van Lesger (Morrison is zijn voornaam, hij is vernoemd naar Jim Morrison) te winnen in een Ben Oni nadat ik zijn koningsaanval had kunnen afslaan. Zo kwamen we zelfs met 3 - 2 voor.
Webmaster Steven Rademakers kon vervolgens een viertoren eindspel met allebei nog een paard erbij niet houden, een pionnen doorbraak gevolgd door een vorkje werd hem teveel. 3 - 3 dus. Toen verloor Johan de Zwart in een partij waar hij volgens wat mij verteld werd toch wel kans op een beter resultaat had gehad. Restte Harry Provoost. Een "gezonde" kwaliteit achter, en een koning die in een matnet zat. We gaven er niet veel meer voor maar het wonder gebeurde, de aalgladde Harry wist zich met een eeuwig schaak te redden. Een prachtig halfje, helaas was het niet meer genoeg om de wedstrijd gelijk te spelen.

VAS   HWP 2   4.5 - 3.5
1 Viktor Hendriks 2233 Gunter Deleyn 2183 ½-½
2 Pim Ghijsen 2113 Jim van de Vreede 1929 ½-½
3 Ticho Cornelisse 2088 Johan de Zwart 1984 1-0
4 Jos ten Hacken 2059 Herman van de Wynkele 1956 0-1
5 Niels van Dam 2116 Harry Provoost 2037 ½-½
6 Khoi Pham 1977 Frans Snijders 1912 1-0
7 Mossison Lesger 2060 Gert van Rij 1955 0-1
8 Sierk Kanis 1886 Steven Rademakers 1652 1-0

Auteur: Gert van Rij


Eerste winst HWP 2
ronde 4, seizoen 2017-2018

We hebben tot de vierde ronde in november moeten wachten alvorens de eerste zege van HWP 2 kon worden opgetekend, tegen nieuwkomer Rokado uit Oud-Beijerland. De beslissende punten vielen aan de bovenste borden. Gunter kreeg de zege min of meer cadeau na een enorme blunder van zijn tegenstander in een ingewikkelde, doch evenwichtige stelling. Naast Gunter streed Warre om het volle punt. Als hij won, zou hem de FM-titel te wachten staan. Welnu, hij won. Maar vraag niet hoe, wordt in zulke situaties vaak gezegd. Je zou ook kunnen stellen dat de complicaties tegenstander Oomens in tijdnood boven het hoofd groeiden. De derde zege van de middag werd behaald door een verbazend sterk spelende Snijders, die deze keer afzag van een directe, woeste aanval. In plaats daarvan koos hij voor een ragfijne serie kleine zetjes. Prachtige overwinning.
Intussen had invaller Janusz Dudka het gepresteerd om al na vier zetten een stuk weg te geven. Dat zie je niet vaak op dit niveau. Naar eigen zeggen had Janusz door drukte op het werk slechts drie kwartier geslapen in de afgelopen drie dagen. Onze andere invaller was good-old Adrie den Hamer, die lang op remise leek af te stevenen, maar uiteindelijk toch zijn meerdere moest erkenne in Marco vd Linden.
Dan resten nog de drie remises. Bij De Zwart tegen Van Dijken gebeurde helemaal niets. Dat kon niet worden gezegd over de partij van Herman vd Wynkele tegen de sterke Westenberg. Offers over en weer resulteerden uiteindelijk in eeuwig schaak. En zelf was ik weer eens als laatste bezig. In een glad gewonnen eindspel met een extra pion gaf ik die pion na een zet of zeventig gewoon weer weg, en toen was het niets meer.
HWP 2   Rokado   4,5-3,5
1 Gunter Deleyn 2168 Hans v d Linden 2162 1-0
2 Warre de Waele 2008 Matthias Oomens 2167 1-0
3 Kees Nieuwelink 2183 Wilbert Surewaard 2031 ½-½
4 Johan de Zwart 1925 Rex van Dijken 2050 ½-½
5 Herman vd Wynkele 1929 Han Westenberg 2130 ½-½
6 Frans Snijders 1902 Sander Boogaard 2026 1-0
7 Janusz Dudka 1933 Rick Ensering 1999 0-1
8 Adrie den Hamer 1776 Marco vd Linden 2029 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 zakt verder weg
ronde 3, seizoen 2017-2018

Na de merkwaardige soap (Komen de Hongaren voor HWP 1 nu wel of niet?) traden we met een diverse keren gewijzigde opstelling aan in Leiden. Het resultaat van dit alles was dat Manuel Colsen in Zeeland was gebleven, en teamleider Kees Nieuwelink in Alphen aan de Rijn. Het onderaan staande LSG 3 had een sterk team klaarstaan, dat gemiddeld per bord zo'n 150 Elopunten meer had. Verlies was dus niet onverwacht, maar toch had het nog anders kunnen lopen.
Janusz Dudka, ons nieuwe lid uit Polen verloor in de opening al snel een stuk en daarna de partij. Herman van de Wynkele speelde de verkeerde toren en moest in remise berusten. Harry Provoost zag zijn offer mislukken en ik kreeg zelf een gambiet variantje tegen dat me veel tijd kostte. In tijdnood maar nog steeds in gelijke stelling volgde een blunder die de kwaliteit kostte en later ook de partij. Gunter had remise gespeeld in een partij waar ik niet veel van gezien had, hij vertrok daarna snel op de motor. Zo stond het 4 - 1, toen Johan de Zwart remise accepteerde was het verlies een feit. Johan vertelde dat hij de winst had gemist, toch een goed resultaat tegen een sterke tegenstander. Ook Martin Stam liet de zege lopen maar kon daarna gelukkig nog remise maken. Tenslotte Vincent Schepens.Volgens de computer had hij de hele partij op -1 tot -3 had gestaan maar er was een eindspel van paard + 3 pionnen tegen loper + 3 pionnen op het bord gekomen. Volgens Herman van de Wynkele nog net remise, maar helaas, het mocht niet zo zijn.
LSG 3   HWP 2   6 - 2
1 Eelco Kuipers 2318 Johan de Zwart 1925 ½-½
2 Robert Straver 2121 Gunter Deleijn 2168 ½-½
3 Eric van t Hof 2110 Harry Provoost 2043 1-0
4 Quirinius van Dorp 2147 Vincent Schepens 1741 1-0
5 Albert Termeulen 2066 Herman van de Wynkele 1929 ½-½
6 Marcel Mol 2034 Janusz Dudka 1933 1-0
7 Ernst Gevers 1988 Martin Stam 1691 ½-½
8 Remmelt Otten 2017 Gert van Rij 1958 1-0

Auteur: Gert van Rij


HWP 2 laat winst glippen
ronde 2, seizoen 2017-2018

Het tweede heeft een uitgelezen kans gemist om het debacle uit de eerste ronde recht te zetten. In de loop van de middag kwamen de HWP-erds steeds beter te staan, met uitzondering van Johan de Zwart, die met wit volhardde in een vreemde strategie van nietsdoen. Tegenstander Thomas Broek deed wel iets, en dat volstond voor de winst. Onze nieuwe aanwinst Warre de Waele speelde een solide remise op bord 2. Dat deed ook Herman van de Wynkele, die nog wat zwakjes op zijn benen stond na langdurig bezoek aan het ziekenhuis, maar genoeg energie had om gelijk te maken. Toen Frans Snijders had gewonnen, na een groot aantal remiseaanboden te hebben weggegromd, stond het na de eerste tijdcontrole 2-2. We gingen winnen, dat kon niet anders. Gert had een kansrijk kwaliteitsoffer gebracht, dat minstens remise leek te garanderen, Harry stond een half bord pionnen voor, en de Gunter en ikzelf hadden beiden een zeer gunstig eindspel. Het liep weer eens anders dan verwacht. Onze goede oude Gunter kwam weliswaar glad gewonnen te staan, maar vergiste zich en liet een verbijsterd opgeluchte Rick Duiker achter. Ik kwam een tempo te kort voor de winst, waarbij gezegd moet worden dat Cas Kok heel goed verdedigde (dat vond ook de computer). Twee remises dus. Harry won volgens plan, maar Gert verviel helaas in gepruts en zag zijn mooie stelling verbrokkelen tot een ruïne.
Zo hebben we een mooie kans gemist op een uitstekend resultaat.
HWP 2   De Wijker Toren   4-4
1 Gunter Deleyn 2180 Rick Duijker 2215 ½-½
2 Warre de Waele 2067 Jimmy van Zutphen 2184 ½-½
3 Kees Nieuwelink 2177 Cas Kok 2104 ½-½
4 Johan de Zwart 1931 Thomas Broek 2229 0-1
5 Gert van Rij 1967 Richard Schelvis 2078 0-1
6 Harry Provoost 2036 Bastiaan Veldkamp 2079 1-0
7 Herman vd Wynkele 1935 Hans Miemerink 1749 ½-½
8 Frans Snijders 1908 Cornelis Meems 1629 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verliest in Krimpen op 16 september 2017 in KNSB 2C
ronde 1, seizoen 2017-2018

In een mooie speelzaal (De Tuytert) met net als vorig jaar maar 1 nadeel: er was alleen maar koffie uit de automaat te krijgen. Maar we hadden er zin in. Zoveel zelfs dat Jim vorige week zaterdag al ter plaatse was om te ontdekken dat hij een week te vroeg was. De wedstrijd begon rustig, Johan kreeg een remise aangeboden en zag geen reden daar niet op in te gaan. Maar vervolgens ging het fout. Kees de Wolf verloor een stuk na een blunder. Frans Snijders behandelde zijn Leningrader niet goed, verloor een pion en kwam in een aanval terecht. Martin Stam wisselde 2 zetten om in de opening en verloor. En Gunter Deleyn, op de motor gekomen, misrekende zich in de laatste fase. Ik had zelf goed spel gekregen vanuit de opening en bracht een correct dame offer. Dat had minstens remise moeten geven, toen wit het niet optimaal deed kwam ik zeer goed te staan. Maar het had veel tijd gekost, daardoor een forse blunder die alle voordeel weggaf en vervolgens nog een die een stuk kostte. Zo stonden we met 1/2 - 5 1/2 achter. De resterende 2 partijen beloofden echter punten. Eerst schoof Jim van de Vreede een toren eindspel met 2 pluspionnen geruisloos naar winst tegen de Nederlandse jeugdkampioen bij de F (13 jaar). En Harry was druk bezig om zijn eindspel van loper + 6 pionnen tegen paard + 6 pionnen (waaronder een geisoleerde tripelpion) tot winst te voeren. Zijn tegenstander verdedigde zich hardnekkig en helemaal op slot toen het remise leek te worden volgde een blunder met stukverlies. Zo werd het een grote nederlaag, verdiend (zie ook het Elo verschil van 140 per bord in ons nadeel) maar ook geflatteerd.
Krimpen a/d IJssel   HWP 2   6,5 - 1,5
1 Harold van Dijk 2264 Gunter Deleyn 2180 1-0
2 Peter Glissenaar 2103 Johan de Zwart 1931 ½-½
3 Dolf Meijer 2211 Harry Provoost 2036 1-0
4 Wiggert Pols 2062 Gert van Rij 1967 1-0
5 Diederik Casteleijn 2057 Kees de Wolf 1899 1-0
6 Arne Pols 1974 Frans Snijders 1908 1-0
7 Marcel Glissenaar 2011 Martin Stam 1681 1-0
8 Lucas Nguyen 1902 Jim van de Vreede 1917 0-1

Auteur: Gert van Rij


HWP 2 wint weer
ronde 6, seizoen 2016-2017

In de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar trad het Tweede aan tegen DSC 2. Er was ons alles aan gelegen om de nare smaak van de laatste wedstrijd in en tegen Vianen weg te spoelen. Welnu, dat lukte. De score werd geopend door Renzo, die de zwarte tegenstand met veel taktisch spervuur ontmantelde. Een schitterende overwinning van Renzo. Een uur of wat later viel er aan bord 8 een remise bij Harry Provoost, die een klein voordeeltje langzaam geneutraliseerd zag worden door Arne Wiersma. Het duurde tot ver na de tijdcontrole voor er weer wat beslissingen vielen. In de tussentijd had ook ik remise gespeeld na een leuke partij met wederzijdse offers, waarin ik op het beslissende moment (wijselijk?) niet voor de allerscherpste optie koos. Onze voorsprong werd verder uitgebouwd door Simon Provoost, die door onoplettendheid ergens een pion kwijtraakte, maar daarna zijn stukken dermate wist te activeren dat witspeler Ted Barendse met de rug tegen de muur stond. De muur hield het niet. Simon produceerde een zeer fraaie tactische wending, een mix van onderbreking, overbelasting, dubbele aanval en misschien nog wel meer, waarna het snel afgelopen was. Inmiddels was Frederic Verduyn al uren bezig met pogingen een gewonnen eindspel met een kleine kwaliteit meer ook daadwerkelijk te winnen. Hij omzeilde alle klippen en zo stond het 4-1 voor ons. En het kon niet meer misgaan, want Wouter had een eindspel van dame tegen toren en loper op het bord, dat minimaal remise was. Uiteindelijk wist onze man een afwikkeling naar een gewonnen pionneneindspel te forceren. Bravo! Zo kamen we zelfs met 5-1 voor. Helaas waren de resterende punten voor de Delftenaren. Nele verloor van Richard Oranje na wat verkeerde keuzes en hetzelfde gold voor Martijn, die vele zetten lang eeuwig schaak kon (en moest) maken, maar een ongekende winstwil aan de dag legde, die tenslotte in een nederlaag resulteerde.
Door deze zege doen we nog gewoon mee voor de titel. In de volgende twee ronden wachten de belangrijkste concurrenten, dus we hebben alles nog in eigen hand.
HWP 2   DSC 2   5-3
1 Simon Provoost 2198 Ted Barendse 2189 1-0
2 Kees Nieuwelink 2182 Gert Legemaat 2171 1-0
3 Martijn Maddens 2244 Bob Voogt 2132 1-0
4 Wouter Ghyselen 2132 Hans Zwartveld 2042 1-0
5 Nele Vanhuyse 2059 Richard Oranje 2091 1-0
6 Renzo Ducarmon 2115 Jan-Peter van Zandwijk 2045 1-0
7 Frederic Verduyn 2126 Willem-Jan van de Broek 1854 1-0
8 Harry Provoost 2008 Arne Wiersma 1901 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verliest door misstap teamleider
ronde 5, seizoen 2016-2017

Het zag er heel goed uit. Er waren een paar remises gevallen, Arno en Nele stonden overwegend, en ik had mijn tegenstander al weggevaagd. Hij hoefde alleen nog maar even op te geven. Alleen Herman had problemen. Het liep anders. Arno kwam ergens net iets te kort voor de winst. En mijn partij eindigde in chaos met een scheidsrechter die mijn Duitse tegenstander telkens weer maande dat hij moest noteren, terwijl ik helemaal gek werd van het feit dat de man dat blijkbaar niet kon of niet wilde en zei dat hij "keine Zeit hatte" en dat zijn "Hand kaputt was." Daarmee ging mijn concentratie volledig kaputt. Natuurlijk nam ik ook de remise door zetherhaling niet en stortte ik mijzelf liever in het zwaard met de gemiste kansen in het achterhoofd. Ik kon niet meer denken. De scheidsrechter zei nog dat ik hem er eerder bij had moeten halen. Mosterd na de maaltijd.
Alleen Nele deed wat ze moest doen, en dat deed ze heel knap.
Vianen/DVP   HWP 2  
1 Reiner Odendahl 2379 Simon Provoost 2168 ½-½
2 Benjamin Ries 2187 Glen de Schampheleire 2346 ½-½
3 Dennis Kerstens 2230 Arno Sterck 2182 ½-½
4 Ulrich Dresen 2212 Wouter Ghyselen 2117 ½-½
5 Thorsten Werbeck 2121 Nele Vanhuyse 2043 0-1
6 Toon van Lanen 2102 Renzo Ducarmon 2125 ½-½
7 Ornett Stork 2095 Herman vd Wynkele 1934 1-0
8 Ulrich Perschke 2073 Kees Nieuwelink 2169 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 wint ondanks misstap teamleider
ronde 4, seizoen 2016-2017

De wedstrijd van het succesvolste HWP-team tegen staartclub Voerendaal 2 kende een merkwaardig begin. De teamleider en topscorer van de ploeg was na een kwartier klaar. Met een nul. Hoe kan dat? Welnu, je kunt je gewoon door de openingstheorie heenwerken door de zetten in de voorgeschreven volgorde op het bord te brengen. Je kunt ook gewoon maar wat doen in de veronderstelling dat het allemaal niet uitmaakt omdat je alles al duizend keer hebt gespeeld en dus automatisch bij de gewenste positie terechtkomt. Dat het daarbij mogelijk is dat de tegenstander onderweg gewoon je dame slaat, komt niet in je op. Tot het zover is. Zo ging het ongeveer.
Daarna liet de teamleider zich van zijn beste kant zien, door zijn ploeggenoten vurig aan te moedigen. Dit had ongekend succes, vooral bij buurman Wouter Ghyselen, die zijn opponent op schitterende wijze opbracht. Ook Arno Sterck nam zijn verantwoordelijkheid door met overmacht van Van der Zwet te winnen. En Simon Provoost presenteerde de toeschouwers op een hoogstandje in het eindspel, dat hem geen ovationeel applaus bracht omdat zulks niet gebruikelijk is bij het schaken. Alleen daarom gebeurde het niet.
Verder kende de match een bijna sensationeel optreden van invaller Snijders, die Luc Zimmerman tot de rand van de afgrond bracht, maar verzuimde hem in de abyss te laten storten. Remise. Hetzelfde resultaat boekten Harry en Renzo (tegen iemand met en hele moeilijke naam) in partijen die het aanzien meer dan waard waren, maar kennelijk nooit de remisemarge verlieten. En tenslotte was er Nele. Zoals gebruikelijk zat zij als laatste achter het bord - maar deze keer tegen een andere dame. Dat is wat minder gebruikelijk. Nele had met zwart een overwegende stelling opgebouwd, tot zij op zet 39 of 40 plots een kwaliteit weggaf. Waarschijnlijk stond ze daarna nog steeds beter, maar de partij eindigde na een mislukte claim alsnog in remise.
Ik was weer heel trots op mijn team...
HWP 2   Voerendaal 2   5-3
1 Simon Provoost 2168 Boc Merx 2050 1-0
2 Arno Sterck 2182 Bart van der Zwet 2117 1-0
3 Nele Vanhuyse 2043 Diana Dalemans 2060 ½-½
4 Wouter Ghyselen 2117 Marcel Winkels 1951 1-0
5 Kees Nieuwelink 2169 André Krueger 2116 0-1
6 Renzo Ducarmon 2125 Dragos Ciornei 2149 ½-½
7 Frans Snijders 1898 Luc Zimmerman 2123 ½-½
8 Harry Provoost 2002 Marcel Frenken 2102 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Trots op het tweede
ronde 3, seizoen 2016-2017

Na de fraaie zege op DD in de vorige ronde, togen de spelers van HWP II met gepast optimisme naar Zuid-Limburg om het team van DJC Stein te bekampen. De wedstrijd vond plaats in een zaal waarin alle Zuid-Limburgse topploegen waren samengebracht. De eerste drie teams van Voerendaal zaten er ook te schaken. Kortom: de ambiance was een stuk schaakvriendelijker dan vorig jaar, toen we onze match in een zweterig achterafzaaltje moesten afwerken. Wij voelden ons er wel bij, al gold dat aanvankelijk niet voor onze debutant Martijn Maddens, die bijna 40 minuten tegenover een lege stoel zat. Gelukkig kwam de jongste Simenon uiteindelijk toch opdagen, en stond er na luttele zetten ineens een razend gecompliceerde stelling op het bord, die voor Martijn kennelijk nieuw was.
De wedstrijd ontwikkelde zich vrij gelijkwaardig, al had ikzelf, aan bord 2 deze keer, snel na de opening een prettig voordeeltje in handen, omdat mijn tegenstander de Jaenisch te tam had tegengespeeld. Na zo'n drie uur spelen accepteerde Arno, met instemming van de teamleider, een remisevoorstel en daarmee werd de score geopend. Kort daarna kwamen we kortstondig op achterstand omdat Gert tegen de oudere Simenon in moeilijkheden was geraakt en zich daaraan niet had weten te ontworstelen. Ik was er inmiddels in geslaagd af te wikkelen naar een gunstig eindspel, dat met de zet kanslozer werd voor mijn Italiaanse opponent, zodat het nog voor de eerste tijdcontrole weer gelijk stond. Dat bleef zo toen ook Herman remise aannam, na een partij waarin hij voortdurende de touwtjes in handen had gehad. Zo waren er bij een stand van 2-2 nog vier partijen aan de gang, en het zag er goed uit voor ons. Harry was al de hele partij aan het keepen geweest, maar wij weten dat hij dat als geen ander kan. Het toreneindspel met een pion minder ging hij remise houden, daarvan waren wij overtuigd. Simon was aan het eerste bord bezig de kroon te zetten op wat mijn Vlaamse reisgenoten later als een "deftige" partij karakteriseerden. Eerst ging het via de flanken, dan langzaam naar het centrum en tenslotte recht door het midden, met een perfect getimed pionoffer als inleiding voor de beslissende aanval op de koning. Zo kwamen we op 3-2.
Martijn was inmiddels na woeste verwikkelingen in een op het eerste gezicht volkomen gelijk eindspel terechtgekomen, dat echter zwaar mishandeld werd door zijn tegenstander, in wiens ogen de bloeddorst nog niet was geweken, en een dergelijke geestestoestand is niet geschikt voor het eindspel. Het duurde allemaal nog heel erg lang, maar uiteindelijk deed Martijn hetgeen een debutant in ons team betaamt: een vol punt scoren. Aldus stond het 4-2 en het kon niet meer misgaan. Harry keepte dapper voort, en hetzelfde gold voor Wouter, die op de 39e zet een onnauwkeurigheid had begaan en daar al 20 zetten lang voor had moeten boeten - over de knie gelegd door Rob Caessens. Wouter zat zijn straf geduldig uit en vond een weg naar een pionneneindspel dat potremise stond. Zo was de winst binnen, met alleen Harry nog fris en fruitig achter het bord, tegenover een Limburger met doorwoelde haren en holle ogen. Natuurlijk werd het zo'n zes uur strijd toch remise en mocht ik juichend en trots op mijn team het wedstrijdformulier ondertekenen. Weer gewonnen!
DJC Stein   HWP 2   3-5
1 Lennert Lenaerts 2163 Simon Provoost 2161 0-1
2 Nicola Grecuccio 2203 Kees Nieuwelink 2155 0-1
3 Fabian Miesen 2234 Arno Sterck 2179 ½-½
4 Rob Caessens 2275 Wouter Ghyselen 2101 ½-½
5 Jozef Simenon 2168 Martijn Maddens 2254 0-1
6 Ynze Mengerink 2077 Harry Provoost 1994 ½-½
7 Stefan Spronkmans 2046 Herman vd Wynkele 1936 ½-½
8 Stefan Simenon 2107 Gert van Rij 1938 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verbaast vriend en vijand
ronde 2, seizoen 2016-2017

We hadden De Zwart aan bord 7. We weten dat De Zwart er vaak weinig van bakt, maar ook dat hij vreselijk uit zijn slof kan schieten. Zaterdag was weer zo'n dag, dat was duidelijk. In de loop van het middenspel was De Zwart er via een serie ragfijne zetjes in geslaagd om af te wikkelen naar een eindspelletje waarvan je weet dat hij, alleen hij, dat op het bord kan krijgen, en dat hij, en alleen hij, dat met uiterst fijnzinnig spel tot een goed einde brengt. Uren later was de vis eindelijk op het droge, toen we al met 5-1 voor stonden. Wat? Een voorsprong van 5-1 tegen DD? Jazeker. De aanblik van het subtiele gepriegel van buurman De Zwart bracht in mij het beest boven en na een zet of twintig woedend aanvallen kon het eerste punt voor HWP 2 worden opgetekend. Niet lang daarna boekte Renzo Ducarmon met zwart een fraaie overwinning op Edgar Blokhuis, en hield Simon Provoost op het eerste bord heldhaftig stand tegen GM Van der Wiel. De HWP-ers speelden de pannen van het dak. Glen de Schampheleire liet zijn eerste zege voor ons team aantekenen door good-old Gerrit Prakken kansloos te laten en Wouter wurgde Vistisen. Op dat moment wist Harry Provoost dat remise genoeg was, zodat de 5-1 stand op het bord verscheen. Nele zou remise gaan maken tegen Werksma en we zouden een historische overwinning boeken. Het werd uiteindelijk 6-2 omdat Nele zich toch ergens vergiste, maar dat maakte natuurlijk helemaal niet meer uit. Wat een dag!
HWP 2   DD I  
1 Simon Provoost 2161 John van der Wiel 2391 ½-½
2 Glen de Schampheleire 2335 Gerrit Prakken 2179 1-0
3 Nele Vanhuyse 2046 Arie Werksma 2203 0-1
4 Wouter Ghyselen 2101 Lars Vistisen 2088 1-0
5 Renzo Ducarmon 2096 Edgar Blokhuis 2279 1-0
6 Harry Provoost 1994 Ronald Dickhoff 2109 ½-½
7 Johan de Zwart 1961 Jan-Willem Koelmans 1915 1-0
8 Kees Nieuwelink 2155 Theo van Orsouw 1914 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Snijders geeft het weg
ronde 1, seizoen 2016-2017

We hadden Snijders aan bord 8. We weten dat Snijders er vaak weinig van bakt, maar ook dat hij vreselijk uit zijn slof kan schieten. Zaterdag was weer zo'n dag, dat was duidelijk. In de loop van het middenspel had Snijders na een investering van slechts een pionnetje het type verwoestende aanval in handen waarvan je weet dat hij, alleen hij, die op het bord kan krijgen, en dat hij, en alleen hij, die met een zware klap tot een goed einde brengt. Je zag dat de arme Gert de Rooij zou gaan opgeven na het vernietigende kwaliteitsoffer dat de crux van de hele aanval was: ...Txg2 met algehele destructie. Tot ieders verbijstering deed Snijders op dat moment een zet die hij achteraf als fijnzinnig had willen bestempelen, ware het niet dat hij daarmee al het voordeel weggaf. Snijders moet geen ragfijne zetjes willen doen, hij moet breken en houwen, dat weet hij zelf ook. Maar hij deed het niet en de aanval verpieterde naar remise. En we verloren met het kleinst mogelijke verschil.

Renzo had een offday, Simon ook, Arno hield voortreffelijk stand, Wouter zou gaan winnen maar kwam een tempo te kort, Nele leek te gaan winnen maar dat was niet zo en Harry speelde gewoon remise. Alleen ik won - een troosteloze overwinning.
HMC Calder II   HWP II  
1 Nargiz Udumova 2247 Simon Provoost 2161 1-0
2 Daniel Vanheirzeele 2167 Arno Sterck 2179 ½-½
3 Jasper Broekmeulen 2206 Wouter Ghyselen 2101 ½-½
4 Tom Verhoeven 2213 Renzo Ducarmon 2096 1-0
5 Jeroen vd Bersselaar 2172 Nele Vanhuyse 2046 ½-½
6 Frits Obers 2103 Kees Nieuwelink 2155 0-1
7 Pierre Smeets 2130 Harry Provoost 1994 ½-½
8 Gert de Rooij 1940 Frans Snijders 1904 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 laat Landau glippen
ronde 7, seizoen 2015-2016

Het is in deze competitie nog niet gebeurd dat wij als HWP 2 een tegenstander moesten bekampen die op papier aanmerkelijk lager stond aangeschreven. Dat was op zaterdag 19 maart in Axel wel het geval. Kennelijk werkte het verlammend. In plaats van een ruime overwinning voor ons stond er aan het eind van de middag een gelijkspel op het bord. Nu is op zich dat helemaal niet erg, want wij willen graag dat Landau zich handhaaft, maar als ons eigen tweedeklasserschap op het spel staat, wordt het een andere zaak. De middag begon overigens zeer voorspoedig. Landau had de speler met de hoogste rating aan het laatste bord geposteerd, doch die trof daar een onverwachte en dus onaangename opponent. In het verleden was al gebleken dat Christophe niet echt raad weet met mijn interpretatie van de Leningrader, en dat bleek in het heden nog steeds het geval. Na 21 zetten waren we klaar en stonden wij op voorsprong. In de tussentijd was Harry Provoost na een moeilijke opening helemaal losgekomen en er leek zelfs winst in het verschiet te liggen. Renzo stond glad gewonnen, Marc ook en op de rest van de borden was er geen reden tot ongerustheid, behalve bij Nele. Maar Nele had tactische kansen en zij is zeer inventief, dus dat zou wel goedkomen. Het kwam dus niet goed. Renzo dacht dat alles won, en dat was ook zo, maar je kunt je maar een gelimiteerd aantal slechte zetten veroorloven in gewonnen stelling. Harry ging de mist in, en Nele redde het toch niet tegen Dennis van Vliet. Gelukkig had Ashote een initiatief op de koningsvleugel opgebouwd, waarna mat volgde, en vloerde Marc zijn tegenstrever in het eindspel. In de tussentijd waren de partijen aan de bovenste borden in remise geëindigd, en dus werd het gelijk en moeten we in de komende wedstrijden echt nog wel een matchpuntje pakken, liefst twee.
Landau Axel   HWP 2   4-4
1 Kedem Gutkind 2036 David Roos 2124 ½-½
2 Randy Van Houtte 1961 Wouter Ghyselen 2105 ½-½
3 Johnny Schalkx 2170 Harry Provoost 2010 1-0
4 Ian Vandelacluze 2003 Ashote Draftian 2275 0-1
5 Dennis van Vliet 2033 Nele Vanhuyse 2064 1-0
6 Wim Versporten 1990 Marc Lacrosse 2176 0-1
7 Arthur Hugaert 2096 Renzo Ducarmon 2119 1-0
8 Christophe Gregoir 2199 Kees Nieuwelink 2128 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP II zakt door het ijs
ronde 5, seizoen Selecteer

Vooraf had ik enige hoop dat de afwezigheid van het nefaste geweeklaag van de vaste teamleider - veelal is hij ook goed voor volstrekt ongefundeerd commentaar op het spel van zijn ploeggenoten, die het dan ondanks glasheldere ripostes toch moeten ontgelden in het verslag - de tweede ploeg zou motiveren tot grootse daden tegen het niet kinderachtige Dubbelschaak '97. Het liep anders.
Goed, de afwezigheid van Ashote, Kees en Pieter was geen geringe aderlating en de tegenstander was op volle oorlogssterkte en had ook nog een tactische opstelling, maar wij kunnen ook heel goed schaken – zo schreef ik aan het team in een mail met de uitnodiging voor de wedstrijd. Was het de afwezigheid van daglicht in het bedompte achterzaaltje van café Rembrandt aan de Rechterstraat te Boxtel? Was het de aanwezigheid van twee live-borden waardoor Simon aan de zijde van de tegenstander belandde? Was het het bizarre aantal gehandicapten dat de zaal bevolkte? Het Nederlands voorzitterschap van de EU misschien? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat ik het goede voorbeeld gaf door dat ik in plaats van de eenvoudige voortzetting te kiezen die een pion of flink stellingsvoordeel opleverde, koos voor een aanvalszet die door het antwoord van mijn tegenstander meteen een straal verloren stelling opleverde. Dit gepruts inspireerde Harry en Wouter om door hun vlag te gaan, David om een stuk weg te geven en Nele om zich kapot te offeren. En Renzo redde het ook al niet tegen de Boxteler nummer één. Simon leek een strategische modelpartij te spelen, maar kreeg uiteindelijk zoveel tegendreigingen om de oren dat hij in de uitvluggerfase alsnog ten onder ging. Hij vreesde voor de computeranalyse van zijn partij, die wellicht ergens een eenvoudig pad naar de winst zou blootleggen. Rest ons Jim. Die gaf vandaag een nieuwe invulling aan de term ‘onverzettelijkheid’: hij ging vanaf zet één staan en deed dat vervolgens meer dan vijf uur lang tegen zijn op papier veel sterkere tegenstander. Chapeau voor zoveel zelfcontrole.
Volgende ronde gaat het met de echte teamleider vast weer veel beter.

Dubbelschaak 97   HWP II  
1 R. van Meurs W. Ghyselen 1-0
2 M. van der Stee S. Provoost 1-0
3 M. van der Meijden D. Roos 1-0
4 B. Burg N. Vanhuyse 1-0
5 J. de Lange R. Ducarmon 1-0
6 C. Peerlings H. Provoost 1-0
7 P. Boll M. van der Zalm 1-0
8 G. Jansen J. van de Vreede ½-½

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 2 prutst
ronde 4, seizoen 2014-2015

We hadden de kans om aan kop te komen. Een veel betere kans dan we vooraf hadden verwacht, want HMC Calder 2 verscheen zwaar verzwakt aan de start. En zie, al snel stonden we met 2-0 voor nadat eerst Harry en kort daarop Nele met wit de vijandelijke koningsvleugels hadden verwoest. Niets wees erop dat het minder dan 6-2 voor ons zou worden. Iedereen stond goed. Toch ging het mis. David begon erg enthousiast en onnodig te offeren en zijn buurman, ondergetekende, deed alles wat nodig was om remise uit de weg te gaan. Dat lukte. En zo stond het ineens 2-2 en het bleef gelijk nadat Ashote moest berusten in remise, Wouter met 5 pionnen voor een toren toch niet kon winnen en Renzo de laatste pionnen van het bord had zien verdwijnen. Zo bleef alleen Pieter over. En Pieter deed alles goed. Vanuit een gelijke stelling kreeg hij langzaam de overhand en in de uitvluggerfase wikkelde hij gedecideerd af naar een gewonnen pionneneindspel. Vervolgens zorgde hij ervoor dat elke HWP-er in de zaal de handen vertwijfeld voor het gezocht sloeg en elke HMC-er gniffelend wegliep. In plaats van alle vijandelijke pionnen te gaan opsnoepen, bouwde hij een muur rond zijn koning. Zo werd het remise en 4-4. Ach en wee.
HWP 2   HMC Calder 2   4-4
1 David Roos Tom Verhoeven 0-1
2 Kees Nieuwelink Frits Obers 0-1
3 Ashote Draftian Loek Mostertman ½-½
4 Nele Vanhuyse Piet van Eijndhoven 1-0
5 Renzo Ducarmon Pierre Smeets ½-½
6 Wouter Ghyselen Matthijs Dijkstra ½-½
7 Pieter Steen Henk Burg ½-½
8 Harry Provoost Geert de Rooij 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Gelijkspel in Zuid-Limburg voor HWP 2
ronde Se, seizoen 2014-2015

In de derde ronde kon HWP in het Nederlandse Limburg een 4-4 scoren. Stein was een geduchte tegenstand maar er zat toch dat tikkeltje meer in voor ons. Gelukkig hebben de bezoekers in de handbal wel kunnen winnen in de sportzaal waarop we konden uitkijken (14-15, spannend seg) 😊
Simon kreeg uiteindelijk een droom van een stelling ondanks hij reeds een uur had verbruikt na zet 6 maar misspeelde zich in zijn tijdnood en verloor. De terugreis was met een wrang gevoel vrees ik. David had een goede stelling maar speelde te voorzichtig en moest en enorm salvo op zijn gecentraliseerde koning toelaten met verlies tot gevolg. Ashote ging voor een compliceerde partij maar had nog enkele uitstekende winstkansen in het eindspel. Hij had enkele winstplannen in de sMIESEN tegen Fabian maar hij koos echter voor de veilige 4-4 door een remise aan te pakken. Wouter deed dan ook deze ronde wat van hem verwacht werd, een keurige rustige winst. Nele vond haar draai niet tegen FM Jozef en moest lijdzaam toekijken hoe haar stelling traag maar zeker verslechterde tot uiteindelijk een verlies. Gelukkig hadden onze achterste borden nog wat punten in het verschiet. Renzo speelde een prima partij zonder de dames en won met de overmaat aan pionnen in het centrum. Harry had er dan weer vroeg genoeg van en ging al voor de vroege remise. Kees had weinig medelijden met de tegenstander en knalde de tegenstand op typisch barbaarse hakstijl van het bord.

Met deze 4-4 komen we tweede te staan. Volgende ronde tegen de nummer 1!
DJC Stein   HWP 2  
1 L. Lenaerts 2142 S. Provoost 2208 1-0
2 R. Caessens 2266 D. Roos 2155 1-0
3 F. Miesen 2242 A. Draftian 2282 1-0
4 M. Kraus 1853 W. Ghyselen 2118 1-0
5 J. Simenon 2215 N. Vanhuyse 2067 1-0
6 R. Van Hassel 2108 R. Ducarmon 2111 1-0
7 Y. Mengerink 2118 H. Provoost 2001 1-0
8 S. Simenon 2114 K. Nieuwelink 2145 1-0

Auteur: David Roos


HWP 2 doet het weer
ronde 2, seizoen 2014-2015

De terugkeer van HWP 2 in de tweede klasse geeft vooralsnog de impressie van een zegetocht. Opnieuw werd gewonnen van een op papier aanmerkelijk sterker team. Zelf speelde ik deze keer niet mee, dus ik moet voor mijn verslag afgaan op het summiere commentaar van waarnemend teamleider Marnix van der Zalm. Daaruit leidde ik af dat hij weinig van de partijen had meegekregen, aangezien hij kort na de opening zwaar in de fout ging en vervolgens uren kansloos aan zijn bord gekluisterd had gezeten. Uitbundige complimenten waren er voor David, die de geduchte Stefan Colijn in de het tweede gedeelte van de partij schijnt te hebben overklast, voor Harry, die zijn magere bijdrage aan het kampioenschap van vorig jaar tot een vage herinnering maakte door - in de woorden van sommige teamgenoten - een ijzersterke partij te spelen, voor Simon, die zijn eerste optreden in het tweede glans gaf door Jan van Mechelen te verslaan, en natuurlijk voor Nele, die evenals twee weken geleden in Eindhoven tot matchwinner kon worden gekroond.
De remise van Wouter schijnt weinig om het lijf te hebben gehad, terwijl de nederlaag van Ashote aan het eerste bord kennelijk aan een speling van het lot te wijten moet zijn geweest. Blijkbaar had iedereen na het zien van zijn stelling in het middenspel op een overwinning gerekend. Over Renzo heb ik niets gehoord. Natuurlijk is die Mark Smits niet voor de poes.

Over vier weken gaan we het weer proberen, diep in Zuid-Limburg.
HWP 2   De Pion 1   4,5-3,5
1 Ashote Draftian 2295 Alik Tikranian 2130 0-1
2 David Roos 2146 Stefan Colijn 2250 1-0
3 Simon Provoost 2227 Jan van Mechelen 2230 1-0
4 Renzo Ducarmon 2098 Mark Smits 2190 0-1
5 Nele Vanhuyse 2034 Ivo Kok 2078 1-0
6 Wouter Ghyselen 2113 Ludo Tolhuizen 2150 ½-½
7 Marnix van der Zalm 2038 Jordy Schouten 2053 0-1
8 Harry Provoost 1986 Cees Ijzermans 2058 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP II slaat toe tegen Eindhoven
ronde 1, seizoen 2014-2015

Terug in de tweede klasse stond we in de eerste wedstrijd meteen voor een vuurproef: uit naar Eindhoven 1. Ik herinner me uit het verleden vele heroïsche wedstrijden met HWP I tegen dat team, met als hoogtepunt het treffen in Eindhoven in 1995, toen we voor het eerst naar de Meesterklasse promoveerden. De kans dat we met het tweede tegen dit Eindhoven resultaat zouden behalen, leek op voorhand niet zo groot, gezien het ratingverschil. Maar we hadden een geheim wapen meegebracht: Ashote Draftian, die op grootse wijze zijn debuut maakte voor HWP. De jeugdspeler tegenover hem begon optimistisch met een gambiet, doch liep daarna de hele partij achter de feiten aan. Hoewel het nog lang duurde, bestond er nooit twijfel over de uitslag. Op het moment dat Ashote de overgave van zijn tegenstander aanvaardde, liep Renzo al lang vrolijk rond met een vol punt op zak. Met zwart had hij het lange tijd moeilijk tegen good-old Jos Sutmuller, maar ergens in het vierde uur kreeg hij plots de overhand. Daarna was het heel snel klaar. Inmiddels waren er twee min of meer geruisloze remises gevallen en hadden we een nederlaag moeten incasseren aan het bord van Frans Snijders, die tegen een buitenlandse man zonder rating speelde. Frans offerde met wit een toren om de vijandelijke koningsveste op te blazen. Dat lukte, alleen kon de zwarte koning ongehinderd naar de andere kant van het bord vluchten. Toen was het natuurlijk klaar.
Zo stonden we 3-2 voor met nog drie partijen aan de gang. Het was eenieder duidelijk dat David het niet ging redden aan bord 1 tegen Luuk van Kooten, maar op de twee andere borden zag het er goed uit. Onze voorzitter speelde op het laatste bord een opmerkelijke partij tegen een Italiaanse wetenschapper, toevallig ook voorzitter van zijn vereniging. We zagen allemaal dat Marnix maar wat deed tegen zijn conculega, hoewel hij zelf volhield dat er een kristalheldere strategie aan zijn doelloos geschuif ten grondslag had gelegen. Vast wel. Omdat de Eindhovense praeses kennelijk ook een vage middag had, gebeurde er helemaal niets op het laatste bord, totdat Marnix plots een technisch gewonnen eindspel in de schoot geworpen kreeg. Dat voerde hij onberispelijk tot winst. Inmiddels had David inderdaad verloren en restte nog het damesbord: Vanhuyse-Sziva. Nele had niets uit de opening weten te halen met de witte stukken, maar kreeg in de loop van het middenspel niettemin langzaam de overhand, omdat ze blijkbaar beter raad wist met ongelijke lopers dan haar opponente. Ruim na zes uur viel het doek voor de ster van weleer en mochten wij onze prachtige dame feliciteren met een schitterende overwinning.
Dit begin smaakt naar meer. Over twee weken is het al zover. Dan spelen we thuis in Sas van Gent tegen De Pion uit Roosendaal.
HWP 2   Eindhoven  
1 David Roos 2146 Luuk van Kooten 2341 0-1
2 Wouter Ghyselen 2113 Frans Kuijpers 2226 ½-½
3 Ashote Draftian 2294 Ankit Majhi 2121 1-0
4 Renzo Ducarmon 2098 Jos Sutmuller 2161 1-0
5 Nele Vanhuyse 2034 Erika Sziva 2217 1-0
6 Kees Nieuwelink 2144 Boris Friesen 2094 ½-½
7 Frans Snijders 1916 M. Pechenizky 0-1
8 Marnix van der Zalm 2038 Alessandro di Bucchianico 2007 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 kampioen
ronde 8, seizoen 2014-2015

We waren inderdaad huizenhoog favoriet in onze klasse. Maar je moet het wel even doen.
Bij aankomst in Roosendaal constateerde ik dat topscorer David Roos er zin in had. Waarom zou hij anders in korte broek zijn verschenen? Het weer was er in ieder geval niet naar. Tegenstander Ivo was danig onder de indruk. Hij waagde op de 15e zet nog wel een remiseaanbod, doch dat bleef zijn enige heldendaad van de middag. Twee zetten later moest hij opgeven. Op dat moment had Renzo al een half punt laten aantekenen, nadat hij met wit vanuit de opening niets dan massale afruil had bereikt. We stonden dus voor. Even later verdubbelde ik de voorsprong nadat ik via een kwaliteitsoffer good-old Robert Schuermans op de knieën had gekregen. Inmiddels stond Rein Verstraeten op bord 1 al een tijdje gewonnen en had Harry Provoost door middel van een stukoffer een aanval gekregen die er beslissend uitzag. Dat bleek ook zo te zijn. Harry scoorde het derde volle punt en Rein volgde kort daarna. Het was nog geen vier uur en we waren er al! De wedstrijd leek uit te lopen op een slachting. Zover kwam het echter niet, omdat Wouter een zeer interessant eindspel van 3 stukken tegen 2 torens mishandelde en omdat Nele tot ver in het vijfde uur bleef proberen een gelijke stelling te winnen. Toen loon naar werken eindelijk binnen handbereik was, tastte onze dame helaas mis en werd haar zelfs de remisehaven ontnomen. In de tussentijd had Fabian op zijn eigen gedecideerde wijze reeds ons vijfde punt binnengebracht.
Toen later op de avond het bericht kwam dat Rijswijk had verloren en wij dus kampioen bleken te zijn geworden, ontsnapte er een oerkreet van blijdschap aan 's teamleiders gemoed.
De Pion 2   HWP 2   2,5-5,5
1 Benny Onrust 1983 Rein Verstraeten 2329 0-1
2 Jos Kuijpers 2033 Wouter Ghyselen 2119 1-0
3 Ivo Kok 2046 David Roos 2141 0-1
4 Ngo Hin Cheng 1930 Fabian Hulpia 2138 0-1
5 Jordy Schouten 2030 Renzo Ducarmon 2064 ½-½
6 Robert Schuermans 2050 Kees Nieuwelink 2118 0-1
7 David Dupont 2047 Nele Vanhuyse 1971 1-0
8 Cees IJzermans 2044 Harry Provoost 2008 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 stoomt door
ronde 7, seizoen 2014-2015

Terwijl alle aanwezigenin de zaal getuige waren van de overwinning van het derde op medekoploper Rijswijk, veegden de mannen en vrouw van HWP 2 onopvallend de vloer aan met de heren van Schaakcombinatie HTV uit het Haagse. De teamleider gaf het goede voorbeeld door aan het laatste bord via een woeste koningsaanval een snel punt binnen te slepen. Dit voorbeeld werd snel gevolgd door Renzo en Nele, die hun tegenstanders geen schijn van kans gaven. In de tussentijd had invaller Herman vd Wynkele met enige tegenzin ingestemd met remise. Harry wilde ook mooi winnen en offerde twee paarden op de vijandelijke koningsveste. Hij won er één terug, maar dat was helaas niet genoeg. David had voor de afwisseling zwart gekregen en ook met die kleur kende hij geen genade. We hadden de wedstrijd dus al gewonnen met Fabian en Wouter nog achter de borden. Beide partijen werden remise, waarbij Wouter duidelijk op meer had gehoopt en door bleef spelen tot er nog slechts twee koningen op het bord stonden.
In de volgende ronde spelen we uit tegen naaste belager De Pion 2 uit Roosendaal en bij winst is het kampioenschap binnen. Maar dat wordt nog een hele klus.
HWP 2   Schaakcombinatie HTV   5,5-2,5
1 David Roos Stijn Gieben 1-0
2 Wouter Ghyselen Hans Segers ½-½
3 Fabian Hulpia Peter Vorstermans ½-½
4 Nele Vanhuyse Sander Pauw 1-0
5 Renzo Ducarmon Marco van Straaten 1-0
6 Harry Provoost Tjomme Klop 0-1
7 Herman vd Wynkele Cor Kanters ½-½
8 Kees Nieuwelink André Wagner 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 kan niet winnen van Rijswijk
ronde 6, seizoen 2014-2015

In de 6e ronde stond voor HWP 2 de match tegen medekoploper Rijswijk op het programma. Bij winst kon de champagne al koud worden gezet. Zover kwam het echter niet. Het regende remises. De eerste puntendelingen kwamen op naam van Nele en Wouter. Beiden raakten verzeild in uitgedoofde stellingen. Vervolgens nam ook Fabian remise, mede omdat hij dacht dat we de wedstrijd gingen winnen. Deze evaluatie was op dat moment alleszins verklaarbaar. Maarten was na een dramatische opening tegen Peter Monté weer helemaal teruggekomen in de partij, Renzo stond gewonnen en de rest zou minstens remise gaan spelen. Het liep anders. Maarten overzag een vijandelijke promotie en Renzo besloot kennelijk dat het opspelen van twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel te gemakkelijk zou winnen. Ook achteraf kon hij niet verklaren waarom hij koos voor een andere weg, die slechts tot een puntendeling leidde. Zo werd het nijpend voor ons. David stond een stuk tegen twee pionnen voor in een eindspel, maar het materiaal was dermate uitgedund dat winst wel heel moeilijk zou worden. Harry stond eveneens materiaal voor, een pionnetje, doch ook op zijn bord leek een overwinning ver weg. En inderdaad eindigden beide partijen in remise, als gevolg waarvan we tegen een 4-3 achterstand aankeken, die ik - als enige nog achter het bord - dus moest goedmaken. Mijn partij kende het gebruikelijke verloop: overweldigend voordeel in het vroege middenspel gevolgd door gepruts en getreuzel, waardoor ik mijn tegenstander de gelegenheid gaf de aanval over te nemen. Ik moest zwaar in de remmen en slaagde erin te consolideren tot een gelijke stelling, maar wel met kansen op aanval. De enige mogelijkheid om iets te bereiken leek een riskant uitziende breekzet, die ik na zeer lang nadenken op het bord bracht. De complicaties bleken niet te overzien voor mijn tegenstander en met een leuke slotcombinatie kon ik het punt binnenbrengen. De enige Sasse winstpartij van de middag.
Al met al hebben we, objectief gezien, wel iets te weinig gekregen met dit gelijkspel, maar in ieder geval hebben we alles in eigen hand. Drie keer winnen en we zijn vrijwel zeker kampioen. Moet kunnen.
Rijswijk 1   HWP 2   4-4
1 Michael van Liempt 2044 David Roos 2141 ½-½
2 Alexander Cupido 2057 Fabian Hulpia 2138 ½-½
3 Rob van Helvoort 2134 Renzo Ducarmon 2064 ½-½
4 Frans Hoynck van Papendrecht 2074 Kees Nieuwelink 2118 0-1
5 Bas van der Berg 2029 Nele Vanhuyse 1974 ½-½
6 Roel Leezer 2018 Wouter Ghyselen 2119 ½-½
7 Peter Monté 1858 Maarten Rademakers 2068 1-0
8 Tony Goudriaan 1928 Harry Provoost 2008 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 aan kop
ronde 5, seizoen Selecteer

Een sprankelende 7-1 zege tegen LSG 4 neemt HWP 2 de leiding in het klassement. Rein had weinig problemen met de tegenstand en kon een stukoffer uitlokken dat volledig incorrect was. Een stuk extra was eenvoudig voor een speler van zijn caliber. David blijft topscoorder in de reeks na een simpele truc uitgelokt te hebben. Ook hier waren de punten voor HWP. Fabian moest wat meer nadenken in de partij maar kon na lang duwen en trekken toch het volle punt incasseren. Wouter had eveneens een lange partij maar de winst kwam nooit in het gevaar. Renzo leek even volledig in de vernieling gespeeld te worden maar alles was maar schijn. Het extra materiaal was opnieuw ruim voldoende voor een vol punt. Maarten had een platte partij en het resultaat was ernaar, remise. Harry kreeg een cadeautje van de tegenstander door een remiseaanbod in een verloren eindspel. Met veel plezier werd dit aanvaard. Nele had ook weinig medelijden met de tegenstand en haalde eveneens het volle punt binnen.
HWP 2   LSG 4  
1 Rein Verstraeten Leendert Pols 1-0
2 David Roos Jaap van der Heijden 1-0
3 Fabian Hulpia Marco de Mooij 1-0
4 Wouter Ghyselen Folkert-Jan Geertsma 1-0
5 Renzo Ducarmon Jan Hellenberg 1-0
6 Maarten Rademakers Michael Kubbenga ½-½
7 Harry Provoost Daan Binnendijk ½-½
8 Nele Vanhyse Don van den Biggelaar 1-0

Auteur: David Roos


HWP 2 blijft winnen
ronde 3, seizoen 2014-2015

Krimpen is een ploeg waar we al vaak tegen hebben gespeeld - in verschillende klassen. En altijd zijn ze taai. Zo ook nu. Naast vele oudgedienden hadden ze nu twee jonge talenten in de gelederen. Wij moesten het met slechts één talent doen. Helaas incasseerde ons talent de enige nederlaag. Het zit Renzo niet mee de laatste tijd. Hij creëert kundig goede stellingen, bouwt gestaag zijn voordeel uit, maar op het moment van oogsten geeft hij stukken weg. Zo ging het in de vorige ronde en zo ging het ook nu. Renzo was ontroostbaar. Het enige dat ik hem kan vertellen is dat dit niet zo blijft. Ik heb alle vertrouwen in een remonte in de komende wedstrijden.
Ver voordat Renzo zijn tegenstander de hand moest schudden, had Bert Feys zijn eerste partij van het seizoen overtuigend tot een goed einde gebracht. En Pieter Steen deed vervolgens hetzelfde aan het eerste bord, nadat hij keurig zijn teamleider op de hoogte had gebracht van een vijandelijk remiseaanbod dat hij niet mocht (en ook niet wilde) aannemen. Naast hem verrichte David een grootse daad door FM Van Dijk onverbiddelijk terug te wijzen in het Schots. Intussen had Harry Provoost, in een partij die weinig om het lijf had, remise gespeeld tegen een jong talent en had ik hetzelfde gedaan, nadat ik met overweldigend voordeel uit de opening was gekomen en dientengevolge had besloten dat de partij in feite klaar was. Dat bleek niet het geval. Na een hele serie ongeïnteresseerde en slappe zetten mijnerzijds stond het gewoon weer gelijk en ondernam ik de gebruikelijke verliespoging, die ook deze keer niet slaagde.
Zo stonden we met 4-2 voor, maar gezien de stand op de resterende borden leek de zege nog ongewis: Fabian en Wouter stonden beiden met de rug tegen de muur in het eindspel. Zij hielden echter hun rug recht en vochten allebei een half punt binnen.
Ondanks drie overwinningen staan we nog steeds niet aan de leiding in de competitie. We hebben een half bordpunt minder dan Rijswijk. Op 13 december mogen we tegen hekkensluiter D4 uit Oosterhout proberen de koppositie te pakken.
HWP 2   Krimpen a/d IJssel   5-3
1 Pieter Steen 2093 Peter Glissenaar 2113 1-0
2 David Roos 2112 Harold van Dijk 2324 1-0
3 Wouter Ghyselen 2104 Gosse Romkes 2000 ½-½
4 Renzo Ducarmon 2115 Marcel Glissenaar 2045 0-1
5 Fabian Hulpia 2153 Jason Zondag 1963 ½-½
6 Kees Nieuwelink 2137 Kevin Nguyen 1950 ½-½
7 Harry Provoost 2034 Alexander Janse 1906 ½-½
8 Bert Feys 2043 Pieter Sturm 2039 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 behoudt zicht op promotie
ronde 2, seizoen 2014-2015

Niet ver van Alphen a/d Rijn bevindt zich Zoetermeer. Er staan flats en de wijken hebben geen namen maar nummers. De schaakclub is gehuisvest in een modern kerkgebouw dat ooit dienst heeft gedaan als gymzaal, zo werd mij verteld. Voor de schakers wordt ook soep geschonken. De tegenstander van Nele meende ergens in het derde uur dat het tijd was voor deze lekkernij. Ik zat schuin tegenover hem en mocht meegenieten. Met elke slurp zag ik mijn stelling slechter worden. Zelden heb ik iemand zo lang soep zien lepelen uit een kop die steeds meer op mijn hoofd ging lijken naarmate hij leger werd. Gelukkig had Nele er weinig last van. Kordaat wuifde zij alle remiseaanboden weg en won het eindspel na een misrekening van de nog naboerende soepverorberaar. Ook zonder die fout zou ze zeker hebben gewonnen.
De overwinning van Nele betekende de gelijkmaker. Wij waren namelijk op een ongedachte achterstand van 2-0 gezet, omdat Fabian een leuke combinatie van zijn tegenstander had overzien en Renzo een vreselijke blunder in zo goed als gewonnen stelling had gemaakt. Daarna had Marc Lacrosse tegengescoord omdat hij veel beter is dan de rest en dankzij Nele stonden we dus weer gelijk. David putte inspiratie uit haar heldendaad en zette ons op voorsprong. Op dat moment kon het eigenlijk niet meer misgaan, al deed ik mijn uiterste best om te ver te gaan in mijn winstdrang, maar het lukte me net niet om nog te verliezen. Wouter trok het beslissende punt naar zicht toe door een pionneneindspelletje als een bedaarde veteraan uit te schuiven. Harry bepaalde de eindstand nadat hij ongetwijfeld had gedacht te zullen winnen. Maar remise was uiteraard genoeg.
Promotie Zoetermeer   HWP 2   3-4
1 Henk Noordhoek 1995 David Roos 2112 0-1
2 Paul van der Werve 2030 Fabian Hulpia 2153 1-0
3 Bernard Bannink 2247 Wouter Ghyselen 2104 0-1
4 Ben Ahlers 2081 Renzo Ducarmon 2115 1-0
5 Manuel Nepveu 1910 Nele Vanhuyse 1970 0-1
6 Joost Mostert 2010 Kees Nieuwelink 2137 ½-½
7 Nico Peerdeman 1906 Marc Lacrosse 2191 0-1
8 Bert Ouwens 1944 Harry Provoost 2034 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Kommer en ellende
ronde 9, seizoen 2013-2014


Je bent teamleider en je hebt het lot van je ploeg in jouw handen. Vooral in de rechter. Je hebt een compleet gewonnen eindspel op het bord. Zwart staat vrijwel pat. Het is een heerlijk gevoel. Hij kan alleen nog Kb5 doen om de toren op a4 aan te vallen, maar dan trek je hem gewoon terug naar a2 en vervolgens speel je Kc2 en zwart moet opgeven, want hij heeft geen zetten meer. Hij speelt Kb5. Waarom gaat je rechterhand naar de koning en grijpt hem eventjes bij de kruin? Waarom? Je kent de regels. Ze zijn onverbiddelijk. Je moet met de koning zetten. Protest heeft geen enkele zin, zomin als je tegenstander erop wijzen dat hij eigenlijk de vlag al had moeten strijken. Hij zegt dat hij het erg vindt terwijl hij de toren slaat. Je gelooft hem niet. Je wil ergens anders zijn, je wil vergetelheid. Het is er niet. Je wil je de haren uit het hoofd trekken. Ze zijn er niet. Nergens is troost. Je hebt je team eigenhandig naar degradatie geloodst. Je verdient het ergste en je wenst het jezelf ook toe.

HWP 2   Amersfoort   3-5
1 David Roos Jeroen Bugel 1-0
2 Wouter Ghyselen René Tonnon 0-1
3 Fabian Hulpia Jeroen Aubel ½-½
4 Renzo Ducarmon Joeri Piet 1-0
5 Nele Vanhuyse Rogier Dijk 0-1
6 Kees Nieuwelink Gerard van Otten 0-1
7 Marc Lacrosse Peter Reedijk 0-1
8 Harry Provoost Johan de Zwart ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 back on track
ronde 7, seizoen 2013-2014

Kennelijk begint het tweede zich steeds beter thuis te voelen in De Statie. Na koploper LSG 2 in de vorige thuiswedstrijd moest deze keer ASV 2 eraan geloven, met dezelfde cijfers. Weer vier zeges en vier remises voor de onzen.
In de loop van de middag werd al duidelijk dat we in goede doen waren. Overal zagen de stellingen er gunstig uit. De eerste die het zoet mocht proeven was Maarten Rademakers. Het Hollands van zijn tegenstander werd gesloopt door een steeds sterker wordend loperpaar. Niet lang daarna liet Fabian Hulpia zijn derde opeenvolgende overwinning noteren door FM Peter Boel op schitterende wijze weg te spelen. Inmiddels was ook duidelijk dat Nele Vanhuyse ging winnen. Haar opponent beheerste het Italiaans blijkbaar niet goed genoeg om een vuist te kunnen maken. Hij kwam er in ieder geval niet aan te pas. En het vierde volle punt kwam van Marc Lacrosse. Het feit dat hij bijna een half uur te laat arriveerde, deerde hem niet. Pionwinst, losmaken, overnemen en incasseren. Zo doet Marc dat.
De remises van de overige weer kwamen via ups en downs tot stand, maar nooit zag het ernaar uit dat we werkelijk een verliespartij zouden oplopen.

Dankzij deze overwinning zijn we plots van de 10e naar de 7e plaats gestegen. In de volgende ronde mogen we tegen Santpoort, een team dat onder ons staat. Als we niet verliezen, is behoud vrijwel verzekerd.
HWP 2   ASV 2   6-2
1 David Roos 2041 Richard vd Wel 2077 ½-½
2 Wouter Ghyselen 2067 Johan Wolbers 2048 ½-½
3 Fabian Hulpia 2102 Peter Boel 2149 1-0
4 Renzo Ducarmon 2084 Sander Berkhout 2160 ½-½
5 Kees Nieuwelink 2133 John Sloots 2053 ½-½
6 Maarten Rademakers 2039 Jan Kruiman 1987 1-0
7 Marc Lacrosse 2202 Theo Jurrius 2020 1-0
8 Nele Vanhyse 1974 Koen Maassen vd Brink 1973 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Tragisch verlies HWP 2 in Roosendaal
ronde 6, seizoen 2013-2014

We hadden deze wedstrijd nooit moeten verliezen. Twee gelijkwaardige teams traden aan op een zonnige zaterdagmiddag in Roosendaal. Al snel werd duidelijk dat vier van de onzen gingen winnen en dat de andere vier het moeilijk hadden. De match koerste dan ook af op een gelijkspel, waarmee wij De Pion voor zouden blijven op de ranglijst. Dit beeld werd slechts eenmaal onderbroken, en helaas in ons nadeel. Renzo Ducarmon had Ludo Tolhuizen volledige weggespeeld, maar viel op het beslissende moment ten prooi aan de gevaarlijke overtuiging dat alles wel zou winnen. Bijna alles. Alles behalve de blunder die hij op het bord bracht. Zo jammer.
We begonnen met een vooraf onverwachte nul. Maarten Rademakers was door de teamleider op het achtste bord geplaatst om hem het scoren te vergemakkelijken. Niets bleek minder waar. Onze enige echte Sassenaar zag zich geconfronteerd met een hem onbekende openingsvariant en ging kansloos ten onder. Deze nederlaag werd al snel goedgemaakt door Rein Verstraeten aan bord één, die Stefan Colijn alle hoeken van het bord liet zien. Helaas laafde David Roos zich niet aan het goede spel van zijn buurman. Na een simpele opening klonterden de zwarte stukken van David samen tot een misplaatste kluwen, die onontwarbaar bleek. Ook deze nederlaag werd gecompenseerd, en wel door Fabian Hulpia. Fabian heeft duidelijk zijn vorm hervonden en speelde zijn landgenoot Du Pont op magistrale wijze zoek. Datzelfde was Renzo dus aan het doen, maar daar ging het mis en dat kostte ons de wedstrijd. Want de nederlaag van Renzo kon niet meer worden rechtgezet. Bert Feys kon de langzame koningsaanval van Van Mechelen niet weerstaan en Harry Provoost leut zich wegdrukken door oude vos Robert Schuermans. Het feit dat ik tenslotte, na lang en moeizaam manoeuvreren in een gewonnen eindspel, een vol punt op mijn conto kon bijschrijven, deed aan de uitslag van de match niets af.
We staan nu laatste en om degradatie te voorkomen, is het noodzakelijk dat we elke wedstrijd gaan spelen zoals in de vorige ronde tegen LSG. Ik voel dat we het kunnen. Jullie ook?
De Pion   HWP 2   5-3
1 Stefan Colijn 2258 Rein Verstraeten 2144 0-1
2 Thierry Penson 2185 David Roos 2041 1-0
3 Jan van Mechelen 2186 Bert Feys 2048 1-0
4 Pim Eerens 2106 Kees Nieuwelink 2133 0-1
5 Ludo Tolhuizen 2104 Renzo Ducarmon 2084 1-0
6 David Du Pont 2056 Fabian Hulpia 2102 0-1
7 Robert Schuermans 2013 Harry Provoost 2042 1-0
8 Alik Tikranian 2025 Maarten Rademakers 2039 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 fabelachtig tegen koploper
ronde 5, seizoen 2013-2014

Voor aanvang van de vijfde ronde stond LSG II ongeslagen aan kop, terwijl wij met één schamel matchpuntje onderaan de ranglijst bungelden. Niemand had dan ook verwacht dat wij, kleine Sassenaren, tegen de reuzen uit Leiden vernietigend zouden uithalen. Toch deden we het. Vier remises en vier overwinningen voor de onzen. We kunnen het dus toch nog. Misschien gaf de aanwezigheid van kopman Rein Verstraeten, voor het eerst dit seizoen, ons de inspiratie die we tot nu toe hadden ontbeerd. Rein hield aan het eerste bord met zwart Michiel van Wissen keurig op remise. Hetzelfde deed Bert Feys op borden zeven. Bert heeft zich ontworsteld aan de vormcrisis die hem in het begin van het seizoen teisterde. Twee van ons scoorden voor de eerste tijdcontrole volle punten. Fabian was weer ouderwets bezig met zwart. Eerst gelijkmaken, dan het initiatief nemen en winnen. Net als vroeger. En Harry speelt graag de witte kant van een Koningsindiër. Dat is bekend, en zijn Leidse opponent weet nu ook waarom. Zo stonden we, met vier borden nog aan de gang, met 3-1 voor. En de eindspelen op de vier resterende borden stonden stuk voor stuk gunstig voor ons. We gingen winnen! Wouter Ghyselen kon een toreneindspel met een pion meer net niet tot winst voeren tegen Raoul van Ketel en Renzo Ducarmon was blij met een solide remise tegen Wim Heemskerk. We hadden dus al vier punten, en dat werden er spoedig zes, toen eerst Eelco Kuipers tegen ondergetekende na ruim zeventig zetten de vlag streek en even daarna David Roos een fraai gespeelde partij tegen Robert Straver vlekkeloos afsloot. Wat een weelde! 6-2 tegen de koploper. Dat geeft vertrouwen voor de ontmoeting met De Pion op 8 maart in Roosendaal.
HWP 2   LSG 2   6-2
1 Rein Verstraeten 2144 Michiel van Wissen 2255 ½-½
2 Wouter Ghyselen 2067 Raoul van Ketel 2260 ½-½
3 David Roos 2041 Robert Straver 2146 1-0
4 Kees Nieuwelink 2133 Eelco Kuipers 2301 1-0
5 Fabian Hulpia 2102 Gerrie Bloothoofd 2116 1-0
6 Renzo Ducarmon 2084 Wim Heemskerk 2288 ½-½
7 Bert Feys 2048 Chris Roosendaal 2136 ½-½
8 Harry Provoost 2042 Albert Termeulen 2092 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verliest van verzwakt Spijkenisse
ronde 4, seizoen 2013-2014

Voor het eerst dit seizoen trof HWP 2 een tegenstander die op papier zwakker was. Weliswaar was het verschil met Spijkenisse slechts één ratingpunt, maar je zou toch zeggen dat een dergelijke krachtsverhouding mogelijkheden zou moeten bieden in een thuiswedstrijd. Niets was minder waar. We gingen kansloos ten onder. Dat Wouter aan het eerste bord van Rick Lahaye verloor, kon niet echt een verrassing worden genoemd, als je kijkt naar het ratingverschil. Wouter kwam slecht uit de opening, rechtte nog wel de rug, maar gebrek aan tijd en respijt leidden toch tot een nul. Aan bord 2 leek Maarten wel kansen te hebben, maar als dat zo was, nam hij ze onvoldoende waar. En hetzelfde gold eigenlijk voor Fabian, die verrast werd door een ongebruikelijke variant in het Tweepaardenspel. Helaas leed ook Renzo een nederlaag tegen een opponent die hij normaal gesproken zou moeten kunnen hebben. Dat waren dus al vier nullen. De drie remises kwamen voor uit onverbroken evenwicht, al moest Nele zich nog danig inspannen om een nadeeltje binnen de perken te houden. Ze deed het met verve. En onze enige overwinning kwam van een bord dat ik persoonlijk als eerste had afgeschreven. Bert vloog tegenstander Fabian van Buuren met veel geweld naar de keel, maar toen zijn aanval niet doorsloeg, stond zijn ongerokeerde koning er troosteloos bij. Op de één of andere manier slaagde Bert er niettemin in om een niet ongunstig toreneindspel te bereiken, dat hij onberispelijk naar winst voerde.

Als het tegen en zwakkere tegenstander niet lukt, dan maar tegen een sterkere. In de volgende ronde krijgen we het tot nu toe ongenaakbare LSG 2 op bezoek. Een mooie gelegenheid om ouderwets te vlammen.
HWP 2   Spijkenisse   2,5-5,5
1 Wouter Ghyselen 2082 Rick Lahaye 2397 0-1
2 Maarten Rademakers 2062 Erik Both 2089 0-1
3 Fabian Hulpia 2120 Maurits vd Linde 2138 0-1
4 Nele Vanhuyse 1950 Jordy Lahaye 2041 ½-½
5 Renzo Ducarmon 2084 Bjorn Verstraate 1921 0-1
6 Bert Feys 2044 Fabian van Buuren 1971 1-0
7 Frederic Verduyn 2142 Wilmar Meijer 2022 ½-½
8 Harry Provoost 2048 Rick vd Pluym 1935 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 slaagt er in een punt te grijpen met een poot minder…
ronde 3, seizoen 2013-2014

We schrijven zaterdag 7 december. Sinterklaas had blijkbaar te kampen met een zware kater van nachtelijke omzwervingen deze week. Iedereen tevreden met zijn geschenken, alleen het tweede stond een minder aangename verrassing te wachten. Een speler te kort. En dat op het moment én tegen een ploeg waartegen kon worden gescoord in de lastige strijd tegen degradatie.
Kees, als ware uit de as herrezen, wist een eerdere afzegging simpelweg om te zetten in een puike winstpartij. Harry kreeg snel openingsspel over zich heen, weerde zich kranig in een koningsaanval en ruilde een stuk meer in voor een winstpunt, mooi! Maarten leek lastig te staan in het middenspel en dat veranderde in een nog onduidelijker eindspel, dat hij keurig remise maakte. David kon een plusje verzekeren tot opeens het licht uit ging. Wouter had chaos op het bord, en een foutje besliste ook daar de partij. Met een punt minder op de scorebordjes leek de wedstrijd beslecht… Ikzelf bleef gedrukt staan gedurende een groot deel van de partij, kreeg een kleine hoop op beter spel, maar kon na een laatste winstpoging het eindspel keepen.
En dan als laatste Nele, ooh Nele! Wat een vechtlust! Uit een goede stelling leek het nog even mis te gaan (wat betreft de winst althans), maar in het verre eindspel werd alle moeite uiteindelijk beloond met een welverdiende winst!!
Na een tijdelijke verwarring over de finale eindstand, bleek toch een punt in wacht te zijn gesleept, wat een mooie opsteker is.
Wij bereiden alvast een uiterst vriendelijke brief naar de Lieve Goede Sint voor, en plannen deze – in veelvoud – tijdig te versturen, om zo toekomstige tekorten te vermijden.
Voorschoten   HWP 2   4-4
1 Elwin vd Auweraert 2271 Maarten Rademakers 2062 ½-½
2 Peter Wilschut 2266 David Roos 2033 1-0
3 Frank den Herder 2110 Wouter Ghyselen 2082 1-0
4 Rosa Ratsma 1983 n.o.g. 1-0
5 Vincent Blom 2233 Nele Vanhuyse 1950 0-1
6 Midas Ratsma 2145 Fabian Hulpia 2120 ½-½
7 Frits Fritschy 2105 Harry Provoost 2043 0-1
8 Wouter Noordkamp 2055 Kees Nieuwelink 2115 0-1

Auteur: Fabian Hulpia


Opnieuw nederlaag HWP 2
ronde 2, seizoen 2013-2014

HWP 2 moest zijn 2e nederlaag slikken. Geplaagd door vele afzeggingen, werd er toch geen enkel bord leeg gelaten. Alsook werd David even ploegkapitein, doordat Kees Azië onveilig aan het maken was. HMC Calder 2 was op papier zeker geen watje, maar we hadden deze ronde toch graag een puntje gepakt.

David kon opnieuw een verrassend eenvoudige winst boeken. In een 23-tal zetten dwong hij de tegenstander tot opgave (met zwart!). Renzo probeerde wat vieze dingen maar moest uiteindelijk toch besluiten dat zijn koning te zwak stond, en dit tegen een 2223. Fabian had niet meer te zeggen dan: ”Hij was echt wel goed”. Tegen Lars Vereggen (2261!) kwam Fabian nooit echt in de partij en moest uiteindelijk opgeven met een pion minder. Marnix leek nooit echt openingsvoordeel bereikt te hebben met wit en in combinatie met wat vieze tactics en een sluipende tijdnood draaide de partij uit in het voordeel van de Caldernaars. Onze enigste getitelde speler in de ploeg bewees weer waarom hij die titel heeft. In een (platte, saaie, …) partij verloor Marc ergens een pion, maar met wat keurige eindspeltechniek werd het halve punt vlotjes veilig gesteld. Ik denk dat Maarten deze ronde (opnieuw) heeft getoond dat er wel degelijk een God is. In een compleet hopeloze stelling ging Maarten all-out, wat hem waarschijnlijk een zettenherhaling opleverde. Geluk was aan zijn zijde, toen de tegenstander besloot om even ‘in the tank’(***) te gaan met nog een paar seconden op de klok. Daarbij vergat hij tijdig te spelen en won onze geluksgozer met een diefje. Harry speelde een gebruikelijke partij maar kwam daarbij een pionnetje achter. Harry kon dit niet meer goed maken en moest wat later opgeven. Bert had opnieuw zijn dagje niet en ging een avontuur aan om het Hollands kapot te maken. Dit was duidelijk geen succes, want zonder veel problemen werd Bert omver gekegeld en gedwongen tot opgave.

Een 2.5-5.5 nederlaag tegen toch wel een stevige ploeg. Volgende ronde gewoon herpakken en het betere scheurwerk met de gehele ploeg neerzetten.

HWP 2   HMC Calder 2   2,5-5,5
1 David Roos 2033 Thomas Mollema 2063 1-0
2 Renzo Ducarmon 2026 Frank van der Put 2223 0-1
3 Fabian Hulpia 2120 Lars Vereggen 2261 0-1
4 Marnix van der Zalm 2087 Wesley Vermeulen 2197 0-1
5 Marc Lacrosse 2216 Joris Broekmeulen 2133 ½-½
6 Maarten Rademakers 2062 Tom Verhoeven 2193 1-0
7 Harry Provoost 2043 Eric de Moor 2053 0-1
8 Bert Feys 2044 Brent Burg 2234 0-1

Auteur: David Roos


HWP II verliest tijdens concert
ronde 1, seizoen 2013-2014

De tweede ploeg startte niet denderend in het verre Leiden. Met op de achtergrond Anouk, Adele en klassieke schlagers waren de HWP’ers duidelijk niet op volle concentratie. Belangrijk om volgende ronden na te gaan of er geen pleinen geopend worden naast de speellocatie. Herman blunderde al snel door vrij hebberig een stuk te pakken, maar dit kostte een dame en de partij. Marnix nam onverantwoord een centrumpion en moest daarbij twee zetten later opgeven na een simpele truc. Maarten speelde een deftige partij maar moest alsnog opgeven na een offensief van de zwarte stukken. Bert kwam verkrampt uit de opening en kreeg weinig kansen voor tegenspel en werd van het bord geduwd. Kees kwam met een licht zwakke koning uit de opening, wat uiteindelijk later uitgemolken werd tot een verlies voor de ploegkapitein. Marc kon in de Cambridge Springs snel de stelling openen en zelf een pion afsnoepen maar een truc bracht een zetherhaling op het bord. David kon als enigste winnen, zonder ooit in de problemen gekomen te zijn. Wouter speelde een partij waar de stelling constant een spanning vertoonde, waarbij elk moment een gevaarlijke aanval kon uitbarsten voor beide spelers maar helaas voor ons werd de aanval op Wouter uitgevoerd, met een verlies tot gevolg.
Oegstgeest 80   HWP II   6,5-1,5
1 F. Slingerland 2355 W. Ghyselen 2086 1-0
2 N. Nikolic 2346 K. Nieuwelink 2120 1-0
3 J. Piket 2047 M. de Vleeschauwer 1980 1-0
4 E. Leeuwenburgh 2004 M. van der Zalm 2103 1-0
5 J. Bey 1993 D. Roos 2021 1-0
6 J.W. van Drunick 1941 M. Lacrosse 2222 1-0
7 J. Bakker 1935 H. van de Wynkele 1948 1-0
8 J. Hellenberg 1915 B. Feys 2061 1-0

Auteur: David Roos


HWP 2 toont karakter
ronde 9, seizoen 2012-2013

Het tweede heeft de competitie waardig afgesloten. Het was een seizoen met ups en downs. Na een prima start met overwinningen tegen veel sterker geachte ploegen volgde een mindere periode met als dieptepunt de absurde thuisnederlaag tegen Voorschoten, waarin we slechts een half punt scoorden. Daarna hebben we ons herpakt met een overwinning in Tilburg en een gelijkspel tegen de kampioen in de vorige ronde. Desondanks lag het degradatiespook nog zwaar op de loer. Want in de laatste ronde troffen we ZSC Saende, de ploeg die onder ons stond en zich nog kon redden door van ons te winnen. In dat geval zouden wij het kind van de rekening zijn. Zover kwam het niet, hoewel het er aanvankelijk somber uitzag. Renzo lette even niet op in de opening en tuinde in een overbekend trucje, waarna hij onmiddellijk totaal verloren stond. Een rondje langs de borden bood op dat moment een verre van hoopgevend beeld. Maar de mannen van het tweede zetten zich schrap en naarmate de uren vorderden, veranderde het beeld in ons voordeel. Adrian boekte aan het eerste bord succes door met zwart vol in de aanval te gaan. Vervolgens kreeg zijn buurman Wouter plots een stuk in de schoot geworpen door tegenstander Abcouwer, waarmee de nederlaag van Renzo teniet werd gedaan. Inmiddels had Harry na enig onderling overleg remise geaccepteerd, want Marc Lacrosse, die voor deze wedstrijd als versterking was aangetrokken, had een dame tegen twee stukken en moest dus kunnen winnen. Ook mijn bord gaf gunstige ontwikkelingen te zien. De dreiging van een verwoestende aanval deed Hans Galjé, mijn Zaanse opponent, besluiten materiaal te offeren voor tegenspel. Dat tegenspel kon worden opgevangen, hetgeen na een uur of vijf spelen in een vol punt voor de onzen resulteerde. Nu zou een remise van Marc dus voldoende zijn voor een gelijkspel en handhaving. Maar het gaat wat ver om in een stelling met een dame tegen twee stukken remise aan te bieden. Het was ook niet nodig. Marc vond een gaatje waardoor zijn dame de vijandelijke gelederen kon binnendringen, waarna het pleit beslecht was, en de nederlagen van Fabian en David met de mantel der liefde konden worden bedekt.
HWP 2   ZSC Saende   4,5-3,5
1 Adrian Roos 2187 E. Janssen 2035 1-0
2 Wouter Ghyselen 2068 J.B. Abcouwer 2123 1-0
3 Fabian Hulpia 2124 M. van Schaardenburg 2259 0-1
4 Kees Nieuwelink 2148 H. Galjé 2056 1-0
5 Renzo Ducarmon 2070 W. Woudt 2069 0-1
6 David Roos 2026 Y. Eijk 2021 0-1
7 Marc Lacrosse 2201 E. Bark 2078 1-0
8 Harry Provoost 1997 R. Baltus 2105 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 prutst
ronde 7, seizoen 2012-2013

De wedstrijd tegen HMC Calder uit Den Bosch was voor het tweede een uitgelezen gelegenheid om de potentiële gruwelen van de degradatiezone achter zich te laten en de veiligheid van de middenmoot te bereiken. We hoefden alleen maar te winnen. De match leek aanvankelijk gunstig voor ons te verlopen. Harry Provoost kwam al snel gewonnen te staan en de overige borden toonden prima stellingen voor de onzen. Dat was ook de reden dat Maarten Rademakers een vroeg remiseaanbod van René Olthof accepteerde.

Fabian Hulpia en Wouter Ghyselen in actie tegen HMC II. Foto: René Olthof


Niet lang daarna ging het helemaal mis. De teamleider verwisselde twee zetten en kwam miserabel te staan in plaats van riant. Zijn blij verraste tegenstander incasseerde daarop kalm het punt. Ook Wouter Ghyselen vergiste zich en liet zomaar twee vijandelijke pionnen op de damevleugel doorlopen. Nog een nul. En Renzo Ducarmon meende minstens remise in handen te hebben in een eindspel met ongelijke lopers, maar na een aantal onnauwkeurigheden moest ook hij in het zand bijten. Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, liet Fabian Hulpia zijn knap opgebouwde winststelling tegen Brent Brug in remise verzanden en slaagde Adrian Roos aan bord 1 er evenmin in een gunstig eindspel te winnen. De remise van Frederic Verduyn was het gevolg van taai verdedigen door zijn opponent. Harry won uiteindelijk als enige.
Dan moeten we het in de volgende ronde tegen de koploper maar doen. Dat zou niet de eerste keer zijn.
HWP 2   HMC Calder 2   3-5
1 Adrian Roos Lars Vereggen ½-½
2 Wouter Ghyselen Mischa Senders 0-1
3 Fabian Hulpia Brent Burg ½-½
4 Renzo Ducarmon Frank van der Put 0-1
5 Kees Nieuwelink Thomas Mollema 0-1
6 Maarten Rademakers René Olthof ½-½
7 Frederic Verduyn Eric de Moor ½-½
8 Harry Provoost Justin Senders 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Drama, heldendaden en de geboorte van een nieuwe Leider
ronde 6, seizoen 2012-2013

De 6e speelronde stond voor het 2e team gepland in Tilburg. Tilburg is natuurlijk een fantastische mooie stad, dat niet Brabandser kan, en waar je bijna niet zou kunnen verdwalen. Mits je natuurlijk weet waar het is... Aangezien niemand van ons in deze nieuwe locatie heeft gespeeld was het voor ons allemaal zoeken. Renzo zijn vader Werner reed als een zonnetje al naar Tilburg en na 1 afslag gemist te hebben kwamen we op onze bestemming aan. Gelukkig stonden we in een één-richtingsstraat en kwamen we er na hulp van Mark Haast achter dat het speellokaal achter ons was. Nog blijer waren we met het feit dat we niet konden keren en er een politiebureau naast ons stond... Wij als Zeeuwen zijn niet bang aangelegd en met het geluk aan onze zijde gingen we vol in de achteruit op zoek naar een parkeerplaats. Onze Belgische vrienden hadden het geluk niet aan hun zijde. Toen Fabian een minuutje wegging om te kijken waar de speelzaal was waren de dienders in het blauw er als de kippen bij omdat er een groot rood parkeersverbordbord stond. 56 euri's lichter maar dan wist hij ook de weg uiteindelijk.

Eenmaal compleet gaf ik de opstelling aan de scheidsrechter, maar deze had onze frauduleuze praktijken al snel door... Kees had namelijk heel sneaky 4 dezelfde KSNB-nummers opgegeven. Hierdoor waren de tegenstanders al redelijk uit hun doen en was het nog maar een kwestie van tijd voordat we zouden toeslaan. Op bord 1 speelde Adrian weer een dijk van een partij tegen jeugdspeler Joris Gerlagh. Het Hollands kwam op het bord, en hij ging deze als een echte Belg te lijf! Hij liet geen spaander heel en nadat zijn tegenstander een bloedneus had (geslagen) stond Adrian 2 gezonden pionnen voor. Helaas blunderde Adrian in het lopereindspel waarna hij er nog een remise uitkreeg. Op bord 2 speelde Renzo een niet zo'n hele spannende partij tegen Karel Storm. Een Siciliaan werd beantwoord door wit met g3, c3, d3, Pa3, Pc2, ja dan wist Renzo wel al hoe laat het was. Een paar stukken ruilen later was remise een feit. Op bord 3 wist ikzelf weer is een partij neer te zetten waarvan ik dacht dat alles klopte, maar waar iedereen zich afvroeg "waar ben jij wel niet mee bezig..." Tegenstander Martijn blom zat in de houdgreep, maar de afwerking was weer 3x niets, en na mijn 2 gewonnen pionnen in het toreneindspel terug te hebben gegeven was remise niet veel later ook een feit. Op bord 4 was Fabian al wat bekomen van zijn boete, maar liet zijn agressie op het bord verder werken. Langzaam maar zeker werd tegenstander César Becx verpulverd, waardoor de eerste overwinning een feit was. David had mooie opstelling gemaakt waarvan ik dacht: hier komt vuurwerk op het bord. Een halfuurtje later kwam ik terug bij het bord en stond er al bijna een eindspel op het bord. Hierop was ik zo verbaasd dat ik verhaal ging halen bij David. Wat blijkt nou, er was een nieuwe smaak thee! David was hiervan zo in de wolken dat hij meer interesse had in de thee dan in de stelling. De smaakpapillen gingen aan het werk en het eindoordeel stond vast: de thee was funky! Goed gekeurd en wel was remise niet veel later ook een feit. Buurman Maarten de Vleesschauwer deed het ook niet slecht tegen Peter Huibers. Maarten was geen moment in gevaar (zover mijn schaakkennis rijkt) en heeft een nette remise behaald. Hierna kwamen de heldendaden, van wie kan het ook anders, Harry en Emile! Harry had mij bestookt met een van de lastigste vragen die je als teamleider maar kunt ontvangen "ik zou graag remise willen aanbieden". Hierop was ik in shock omdat niemand Harry zo kende. We kennen hem alleen als de vechter, de doorzetten, onze eigen Hercules! Verbaasd van deze vraag had ik geantwoord dat ik er geen moeite mee had gezien de andere stellingen. Een goed uur later was Harry klaar... met een vol punt! Kijk zo kennen we Harry weer! Van niets, iets maken. Geïnspireerd door zijn buurman speelde Emile ook een fantastische partij. Hij stond een gezonde pion voor en had een goede stelling. De dame werd geruild tegen een toren + loper + paard en even dacht ik dat hij een fout had gemaakt in zijn berekening, maar een kwartier later zag ik dat de zwarte koning alleen op het midden van het bord trotseerde. Weer een vol punt dus!

Niemand heeft deze ronde verloren en iedereen speelde geweldig. Ik denk dat er een nieuwe Leiider is geboren!
Stukkenjagers 2   HWP Sas van Gent 2   2½ 5½
1 Joris Gerlagh 2028 Adrian Roos 2187 ½-½
2 Karel Storm 2043 Renzo Ducarmon 2070 ½-½
3 Martijn Blom 2076 Maarten Rademakers 2061 ½-½
4 César Becx 2120 Fabian Hulpia 2124 0-1
5 Erik Nicolai 2117 David Roos 2026 ½-½
6 Peter Huibers 2097 Maarten de Vleeschauwer 1942 ½-½
7 Fré Hoogendoorn 2043 Harry Provoost 1997 0-1
8 Reinier Jaquet 1875 Emile Boucquet 1836 0-1

Auteur: Maarten Rademakers


HWP 2 verliest opnieuw uitwedstrijd
ronde 4, seizoen 2012-2013

Zoals ik in een vorig verslag reeds heb aangegeven, lijkt er een verband te bestaan tussen de resultaten van HWP 2 en mijn eigen prestaties binnen de ploeg. Deze keer verzuimde ik te verliezen, en zie: het team deed dat wel. Het zou ook met uit en thuis te maken kunnen hebben: thuis hebben we twee keer met 5-3 gewonnen en uit twee keer met 2,5-5,5 verloren. Het is merkwaardig.
In Arnhem werd het eindresultaat bepaald door blunders bij de onzen. Marnix maakte het wel heel erg bont tegen Peter Boel. In een volkomen gewonnen eindspel met een kwaliteit plus twee pionnen meer liet hij een paardvork toe die een volle toren kostte. Dat scheelde dus een vol punt. Debutant Emile Boucquet had met een simpele koningszet groot voordeel kunnen krijgen, maar in plaats daarvan offerde hij een pion in een mislukte poging om de vijandelijke dame te vangen. En aan het eerste bord leek Adrian onbedreigd op een overwinning af te stevenen, tot hij een onkarakteristieke blunder maakte, waardoor alles plots instortte.
In de tussentijd had David Roos aangetoond dat het Wolga-gambiet niets voor hem is, had Harry Provoost verzuimd een pionnetje mee te nemen dat hij in het eindspel tekort kwam, en had Renzo Ducarmon een veelbelovende stelling in een bedenkelijke zien veranderen, die hij met hard werken nog remise hield. Er waren slechts twee successen aan onze kant: Wouter Ghyselen verschalkte Richard van der Wel met zwart in een hyperscherpe partij en ikzelf sloopte al snel het ogenschijnlijk machtige centrum dat mijn tegenstander had opgebouwd. Rond de 20e zet was zijn stelling al hopeloos, maar hij verkoos kansloos door te spelen in een eindspel met steeds meer pionnen minder, zodat ik nota bene als laatste klaar was.
ASV 2   HWP 2   5,5-2,5
1 Koert van Bemmel 2062 Adrian Roos 2186 1-0
2 Richard v/d Wel 2135 Wouter Ghyselen 2062 0-1
3 Martijn Boele 2090 Emile Boucquet 1841 1-0
4 John Sloots 2089 Kees Nieuwelink 2167 0-1
5 Frank Schleipfenbauer 2066 Renzo Ducarmon 2063 ½-½
6 Sjoerd van Roosmalen 2047 David Roos 2034 1-0
7 Sander Berkhout 2068 Harry Provoost 2020 1-0
8 Peter Boel 2010 Marnix v/d Zalm 2069 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 wint weer
ronde 3, seizoen 2012-2013

Als teamleider heb je bepaalde verantwoordelijkheden. Indien blijkt dat je team altijd wint als jij verliest, omdat je ploeggenoten kennelijk inspiratie putten uit jouw nederlagen, dan moet je daarnaar handelen. Wanneer dit betekent dat je in een volkomen gewonnen stelling een verkeerde damezet kunt doen, waardoor je alleen maar meer eeuwig schaak kunt geven, dan moet je dat doen, want het houdt de optie tot verliezen open. En je moet dan ook durven deze optie daadwerkelijk te lichten, en dus geen eeuwig schaak geven, zodra je ziet dat je teamgenoten een opkikker nodig hebben. Ik ben teamleider, ik ben bereid mijn verantwoordelijkheid te nemen en dienovereenkomstig te handelen. Het stond 1-1, na remises van Wouter Ghyselen en Harry Provoost, toen ik ingreep. En zie, na mijn nederlaag vielen de punten als rijpe appelen in onze schoot. De enige die verzaakte was de overmoedig geworden Frederic Verduyn, die een remiseaanbod van Andy Baert afsloeg en vervolgens een kleinigheid (mat) overzag. De overigen laafden zich aan mijn daad en lieten allen een vol punt noteren.
Renzo Ducarmon stond met zwart na de opening wat minder, maar toen Ludo Tolhuizen niet de beste voortzetting vond, sloeg Renzo genadeloos toe. David Roos speelde gewoon een uitstekende partij, en hetzelfde kan worden gezegd van Fabian Hulpia. Beiden wonnen overtuigend. Adrian, tenslotte, profiteerde optimaal van het feit dat zijn tegenstander bij de stand 4-3 in ons voordeel moest proberen te winnen. Dat stelling was daar niet naar, en dat maakte Adrian op niet mis te verstane wijze duidelijk.
HWP 2   De Pion 1  
1 Adrian Roos 2177 Stefan Colijn 2299 1-0
2 Wouter Ghyselen 2043 Jan van Mechelen 2192 ½-½
3 Frederic Verduyn 2170 Andy Baert 2146 0-1
4 Kees Nieuwelink 2167 Pim Eerens 2078 0-1
5 Renzo Ducarmon 2070 Ludo Tolhuizen 2138 1-0
6 David Roos 2052 Robert Schuermans 2088 1-0
7 Fabian Hulpia 2092 Bart Peeters 1993 1-0
8 Harry Provoost 2035 David du Pont 2034 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verslaat LSG 2
ronde 2, seizoen 2012-2013

Het tweede heeft uitstekende zaken gedaan door misschien wel het sterkste team uit onze klassen met een nederlaag terug naar Leiden te sturen. LSG 2 was weliswaar enigszins verzwakt, maar had niettemin aanzienlijk meer Elo achter de borden zitten dan wij.
In een rumoerige zaal in Café Reseda begonnen we voortvarend via een prachtige zege van Renzo Ducarmon, die de koningsvleugel van zijn Leidse opponent met gepointeerd spel vernietigde. Inmiddels had ook ikzelf aan het eerste bord een vrijwel beslissende koningsaanval opgebouwd, maar in plaats van het direct af te maken, ging ik treuzelen en gaf mijn dame weg. Hoe stom kun je zijn.
Gelukkig ontwikkelde de match zich duidelijk in ons voordeel. Overal hadden de HWP-ers goede stellingen, met uitzondering misschien van bord 2, waar David Roos niet door de verdeging van Mark Irwin heenkwam, en na de eerste tijdcontrole de vlag moest strijken. De twee nullen werden ruimschoots goedgemaakt door uitstekende overwinningen van Wouter Ghyselen, die Ik Oei alle hoeken van het bord liet zien, Fabian Hulpia, die Albert Termeulen in karakteristieke stijl opknapte, en Maarten Rademakers, die als vanouds aan het walsen was geslagen. Bij de stand 4-2 stelde de Leidse teamleider twee remises aan de resterende borden voor. Aangezien beide stellingen inderdaad erg remiseachtig waren, met misschien iets meer kansen voor de onzen, werd besloten om het aanbod aan te nemen. Zo kwam een prima 5-3 op het bord.
HWP 2   LSG 2   5-3
1 K. Nieuwelink 2167 W. Heemskerk 2248 0-1
2 W. Ghyselen 2043 I. Oei 2064 1-0
3 F. Verduyn 2170 S. Bakker 2228 ½-½
4 D. Roos 2051 M. Irwin 2224 0-1
5 F. Hulpia 2134 A. Termeulen 2114 1-0
6 M. Rademakers 2011 R. Straver 2091 1-0
7 R. Ducarmon 2111 C. Roosendaal 2120 1-0
8 H. Provoost 2035 F. Geertsma 1986 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Valse start HWP II
ronde 1, seizoen 2012-2013

HWP 2 is teleurstellend begonnen aan het nieuwe seizoen in de tweede klasse. We waren vol optimisme naar het moeilijk bereikbare Spijkenisse getogen, doch kwamen uiteindelijk van een koude kermis thuis.
We kwamen op achterstand door een nederlaag van Frans Snijders aan het achtste bord. Hij had met zwart een kansrijke stelling met een potentieel machtig loperpaar opgebouwd, maar dat had zoveel tijd gekost dat er voor de laatste twintig zetten nog slechts enkele minuten over waren, en dan is het uiterst lastig om je te verweren tegen vorkende paarden.
De gelijkmaker werd verzorgd door ondergetekende. Toen na een zet of twintig alle zwarte stukken loskwamen, kon opponent Jordy Lahaye de golven niet meer stuiten.
Helaas kwamen we kort daarop weer in de min, omdat Harry Provoost in een toch veelbelovende stelling een kleinigheid had overzien.
Het bleef lang 2-1, totdat Fabian Hulpia de dame van Spijkenisse wist te verschalken. Zij had in het middenspel min of meer gedwongen een stuk geofferd en daar een optisch mooie aanvalsstelling voor teruggekregen. Fabian verdedigde echter taai en toen de wolken van een krankzinnige tijdnoodfase waren opgetrokken, resteerde voor onze man een een relatief eenvoudig te winnen eindspel.
Daarna ging alles mis. David Roos stond al lang slecht en dat werd met het vorderen van de tijd alleen maar erger. Zijn broer Adrian had tegen Rick Lahaye lange tijd het beste van het spel, maar toen hij in het verre eindspel te veel risico nam, was het plots gedaan.
Zo was het dus 4-2 geworden, en alleen als Wouter Ghyselen en onze nieuwe aanwinst Renzo Ducarmon zouden winnen, kon het nog gelijk worden. Dat lukte dus niet. Wouter stond goed in een eindspel met vrijpionnen waarin hij de loper had en Tony Zhang het paard. Renzo stond echter een kwaliteit achter, maar leek nooit te kunnen verliezen. Uiteindelijk gebeurde dat toch in het zesde uur, en aangezien Wouter moest berusten in remise, kwam de teleurstellende einduitslag op het bord.
Spijkenisse   HWP 2   5,5-2,5
1 R. Lahaye 2380 A. Roos 2168 1-0
2 T. Zhang 2211 W. Ghyselen 2043 ½-½
3 E. Both 2125 D. Roos 2051 1-0
4 D. Hamelink 2243 F. Hulpia 2134 0-1
5 M. van der Linde 2152 R. Ducarmon 2111 1-0
6 J. Lahaye 2080 K. Nieuwelink 2167 0-1
7 F. van Buuren 2020 H. Provoost 2035 1-0
8 R. van der Pluym 1913 F. Snijders 1926 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 schiet net tekort
ronde 8, seizoen 2010-2011

Na een lange, lange reis kwamen 7 mannen van HWP 2 uitgeput aan in Wijk aan Zee. De achtste, Frans Snijders, speelde een thuiswedstrijd. Tijdens de match was hier helaas weinig van te merken, want de partij van Frans werd vooral gekenmerkt door zeer lang nadenken over slechte zetten en het miraculeus halen van de eerste tijdcontrole via 10 zetten in 45 seconden. De stelling die toen resteerde, bood echter weinig tot geen hoop meer. Na de nederlaag van Frans stond het 4-3, meen ik. Zelf was ik als eerste klaar met remise na een zetherhaling, die ik niet uit de weg meende te kunnen gaan. Achteraf bleek dat ik vrijwel winnend voordeel had, maar dat had ik gewoon niet gezien. Niet veel later volgde een solide remise van Jim. Toen duidelijk werd dat Adrian aan het eerste bord Sjoerd Plukkel aan het wegspelen was, tekende een sensatie zich af, temeer daar broer David good-old Bart-Piet Mulder met een listig pionoffer in de problemen had gebracht. Deze partijen werden inderdaad fraai gewonnen door de onzen, maar aan de overge borden ging het ouderwets mis. Wouter was prima uit de opening gekomen, maar na een misrekening moest hij in de remmen. Helaas kon hij de partij niet houden. Inmiddels had Maarten Rademakers in een scherpe Sveshnikov de juiste voortzetting gemist en ging ten onder, zodat alles op de schouders van Marnix kwam te rusten. In een gelijkstaand eindspel had de teamleider hem verboden remise aan te nemen, waarna hij via werkelijk voortreffelijk spel een steeds groter voordeel verwierf. Toen het moment van oogsten daar was, gaf Marnix - o treurnis - plots een toren weg. Gruwelijk gewoon.
De Wijker Toren   HWP 2   5-3
1 Sjoerd Plukkel 2304 Adrian Roos 2099 0-1
2 Dennis Ruijgrok 2271 Wouter Ghyselen 2045 1-0
3 Rick Duijker 2207 Kees Nieuwelink 2190 ½-½
4 Jmmy van Zuthpen 2146 Maarten Rademakers 2034 1-0
5 Bart-Piet Mulder 2188 David Roos 2010 0-1
6 Thomas Broek 2167 Marnix van der Zalm 2065 1-0
7 Peter Uylings 2111 Jim van de Vreede 2005 ½-½
8 Arjan Wijnberg 2110 Frans Snijders 1921 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 wijst Philidor Leiden terug
ronde 1, seizoen 2010-2011

HWP 2 heeft goede zaken gedaan in de strijd tegen degradatie door hekkensluiter Philidor Leiden ruim te verslaan. Het ging hier om een onvervalste vierpuntenwedstrijd en die moet je dus winnen. Dat deden we ook. Lange tijd leek de wedstrijd gelijk op te gaan, maar met de eerste tijdcontrole in zicht vielen de punten plots als rijpe appelen in de schoot van de HWP-ers. David Roos smaakte het genoegen om als eerste het volle pond binnen te halen. Hij trok aanvankelijk fel van leer op de koningsvleugel tegen de Caro-Kann van Piet Bakker, switchte toen naar de damevleugel en brak uiteindelijk door in het cetrum. Ikzelf was inmiddels, niet zonder risico, remise uit de weg gegaan. Deze moedige actie werd al snel beloond toen tegenstander Roorda een taktisch grapje in het eindspel overzag. Marnix van der Zalm had geen tijd meer om na te denken in een gelijke stelling, maar was alert genoeg om een geniepige paardvork te zien, waarna het pleit beslecht was. Harry Provoost had, na overleg met de teamleider, een remiseaanbod afgeslagen en speelde daarna als bevrijd. Een wals op de koningsvelugel was zijn opponent te machtig.
Zo stond het 4-0, en hoewel Frederic Verduyn en Wouter Ghyselen slecht stonden, kon de overwinning ons eigenlijk niet meer ontgaan. Frederic moest inderdaad opgeven nadat hij in het late middenspel een goede kans had gemist, maar Maarten Rademakers bracht het beslissende halfje binnen met een ruime remise. Vervolgens werd ook duidelijk dat Adrian Roos bezig was aan iets moois. Nico Kuyf, de topman van Philidor, werd langzaam en genadeloos weggeschoven. Toen Wouter er tenslotte in slaagde zijn verloren stelling om te buigen naar een gelijk eindspel, was de eindstand een feit.
Als we over drie weken in Beverwijk met dezelfde instelling achter de borden veschijnen, heb ik goede hoop op behoud.
HWP 2   Philidor Leiden   6-2
1 Adrian Roos 2099 Nico Kuyf 2236 1-0
2 Wouter Ghyselen 2045 Herman van Halderen 2070 ½-½
3 Frederic Verduyn 2182 Guido Bakker 2114 0-1
4 Maarten Rademakers 2034 Willem van Briemen 2045 ½-½
5 Kees Nieuwelink 2190 Thijs Roorda 2012 1-0
6 David Roos 2010 Piet Bakker 1987 1-0
7 Marnix van der Zalm 2065 Stef van der Zon 1894 1-0
8 Harry Provoost 2009 Frank Zeven 1934 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 grijpt strohalm
ronde 6, seizoen 2010-2011

Tegen alle verwachtingen in is het tweede erin geslaagd onze naamgenoten uit Haarlem met lege handen achter te laten. Het was een heel gedoe om een volledig team op de been te brengen. Omdat Jim van de Vreede zich op het laatste moment ziek meldde, werd Marnix van der Zalm, die op weg was naar Den Haag om in het eerste in te vallen, alsnog naar Haarlem gedirigeerd. Een enorme meevaller was het meespelen van Fabian Hulpia, die dit weekend eigenlijk aan de andere kant van de Alpen had moeten zijn. De sneeuwjachten die dit weekend in dat gebied werden voorspeld, noopten hem zijn reis uit te stellen, waardoor hij niet in Toscane, maar in Haarlem acte de presence gaf. Het mooiste was dat beiden hun tegenstanders overklasten en met twee volle punten een belangrijke bijdrage leverden aan de zege van het team. Ook Adrian Roos scoorde een vol punt, nadat hij een spervuur van stukoffers van Rene Duchene had ontweken en zijn witte koning een ongedacht veilig plekje op a5 had gevonden. De vierde winnaar was Frans Snijders. Hij kreeg van tegenstander Willem Mook een vinger, en nam prompt de hele hand.
Nederlagen waren er voor Wouter Ghijselen, die een vijandelijke aanval op damevleugel niet kon keren, voor David Roos, die in Bart Gijswijt zijn meerdere vond, en voor de teamleider, die aan bord drie een met fraai spel verkregen winststelling door een blunder verknoeide.
Zo stond het 3-4 en kwam het gewicht van de match op de schouders van Harry Provoost te liggen. Bijna geen tijd meer op de klok, een lastige stelling waarin om elke hoek gevaar loerde - het zag er somber uit. Niettemin vond Harry na bijna zes uur spelen een listige counter die tot eeuwig schaak leidde. Harry de taaie haalde hiermee het beslissende halfje binnen, zodat we nu niet eens meer laatste staan. De volgende wedstrijd, op 10 maart thuis tegen nummer laatst Philidor Leiden, zou wel een beslissend kunnen worden.
HWP Haarlem   HWP II   3½ -4½
1 Rene Duchêne 2162 Adrian Roos 2099 0-1
2 Jan-Willem van Prooijen 2116 Wouter Ghyselen 2045 1-0
3 Max Merbis 2094 Kees Nieuwelink 2190 1-0
4 Bart Gijswijt 2310 David Roos 2010 1-0
5 Paul Lieverst 2117 Harry Provoost 2009 ½-½
6 Pieter de Jager 2074 Fabian Hulpia 2122 0-1
7 Ben de Jong 1854 Marnix van der Zalm 2065 0-1
8 Willem Mook 1893 Frans Snijders 1921 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 bijt opnieuw in het zand
ronde 5, seizoen 2010-2011

Het is niet leuk om wederom gewag te moeten maken van een nederlaag van je team. Temeer daar we er tevoren van overtuigd waren dat we deze wedstrijd konden winnen. Misschien was een overmaat aan optimisme een reden voor de nederlaag. Op vele borden zag ik HWP-ers forceren, hun tegenstanders dwingend om enige zetten te vinden. Zelf was ik de grootste boosdoener. Nadat mijn tegenstander een vergiftigde pion had genomen, wilde ik hem straffen door recht op de koning af te gaan in plaats van een zeer voordelig eindspel in te gaan. Het werd steeds gecompliceerder en toen ik een keer de beste zet miste, waarna ik vermoedelijk nog gewonnen had gestaan, ging het van kwaad tot erger. Offers hielpen niet meer. Hetzelfde beeld bood de partij van Maarten. Ook hij wilde te graag winnen. De blunder van Wouter aan het tweede bord valt niet te verklaren via de bovenstaande redenering. Dat was gewoon een enorme vergissing. En Adrian ging aan het eerste bord ook tot de grens en er overheen. Hij verkeek zich uiteindelijk op de kracht van een vijandelijke dubbele a-pion.
Slechts een van ons wist tegen te scoren: Frederic Verduyn drukte fraai door op de koningsvleugel in een Konings-Indische partij.
De overige drie partijen eindigden na felle strijd in remise, waarbij vooral Fabian ontevreden was.
Goed, we hebben nog vier wedstrijden. Op 11 februari gaan we naar Haarlem om een club met een bekende naam te bekampen. Ik roep alle teamleden hierbij op om tot de tanden gewapend in Noord-Holland te verschijnen.
HWP 2   DS 2  
1 Adrian Roos 2107 Gert Legemaat 2200 0-1
2 Wouter Ghyselen 2044 Ted Barendse 2186 0-1
3 Frederic Verduyn 2181 Patrick de Bas 2109 1-0
4 Kees Nieuwelink 2151 Bob Voogt 2092 0-1
5 Maarten Rademakers 2051 Kim Meulenbroek 2145 0-1
6 Harry Provoost 2007 Walter Anema 2062 ½-½
7 Fabian Hulpia 2154 Jan-Peter van Zandwijk 2076 ½-½
8 Frans Snijders 1970 Richard Oranje 2041 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 onnodig onderuit
ronde 1, seizoen 2010-2011

Het tweede team heeft zichzelf een zeer slechte dienst bewezen door onnodig te verliezen van Spijkenisse. Lange tijd zag het ernaar uit dat we de wedstrijd ruim gingen winnen, aangezien borden 4 t/m 8 allemaal zeer voordelige stellingen voor de onzen te zien gaven. Alleen Fabian Hulpia was in de problemen geraakt, en hij moest dan ook al snel de vlag strijken tegen Erik Both. Dit verliespunt werd snel goedgemaakt door mijzelf. Ik speelde tegen WIM Hamelink, en zij schonk mij een loperpaar dat na verloop van tijd het bord compleet domineerde. Ongeveer tegelijkertijd zag de tegenstander van Harry Provoost het nutteloze van verder verzet in, dus het zag er prima uit. Echter, zoals buiten plots het weer omsloeg, gebeurde dat binnen op de borden van HWP 2. David Roos blunderde een stuk weg in een prachtige stelling. Maarten Rademakers ontspande te veel nadat hij een kwaliteit had buitgemaakt en verzuimde - volgens zijn tegenstander - om meteen door te drukken. Toen hij vervolgens ook remise uit de weg ging, was een bittere nul het resultaat. Frans Snijders zag een hele mooie stelling verkruimelen, maar had op de 40e zet nog een veelbelovende voortzetting kunnen kiezen, die remise had gegarandeerd. In plaats daarvan stortte hij zich in het zwaard. Inmiddels had een noest verdedigende Wouter Ghyselen aan het eerste bord de sterke Rick Lahaie op remise gehouden. Toen tenslotte Frederic Verduyn een tempo te kort kwam voor de zege, stond de teleurstellende eindstand op het bord.
Het goede nieuws is dat we op 7 januari 2012 opnieuw thuis spelen, en die match tegen DSC 2 moeten we kunnen winnen als we op volle sterkte kunnen aantreden en de teamleider de juiste strategie vindt.
HWP 2   Spijkenisse   3-5
1 W. Ghyselen 2044 R. Lahaye 2386 ½-½
2 K. Nieuwelink 2151 D. Hamelink 2256 1-0
3 F. Hulpia 2154 E. Both 2152 0-1
4 D. Roos 2002 J. Lahaye 2096 0-1
5 F. Verduyn 2181 R. vd Pluijm 1901 ½-½
6 M. Rademakers 2051 W. Meijer 1965 0-1
7 F. Snijders 1970 F. van Buuren 1985 0-1
8 H. Provoost 2007 B. Verstraate 1964 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Ellende in Groesbeek
ronde 3, seizoen 2010-2011

Na de eerste tijdcontrole stond ik even buiten. Grauwe wolkenslierten joegen boven bladerloze bomen richting Duitsland in het stervend namiddaglicht. Van de andere kant keken donkere Groesbeekgebouwen dreigend op mij neer. Kraaien of raven krasten onophoudelijk. De naargeestige omgeving weerspiegelde de sfeer die binnen in het gebouw hing en waar de spelers van HWP kennelijk niet tegen opgewassen waren. Niemand van ons speelde goed, met uitzondering misschien van Wouter, die aan het tweede bord met zwart moeiteloos remise hield tegen De Ruiter. Voor het overige was het niets dan kommer en kwel. Adrian pakte de Leningrader verkeerd aan. Bij Maarten was niets van de Schwung uit de vorige ronden meer te ontdekken. Fabian vergooide groot voordeel tegen Theo Wijnhoven en overzag ook nog eens mat in twee. David wikkelde een veelbelovende stelling af naar een verloren eindspel, dat hij vervolgens knap remise hield. Zelf doorstond ik een spervuur van remiseaanboden en nam het pas aan toen ik te ver was gegaan. Bij Marnix bloedde een veelbelovend aanval dood en Harry wil er liever niet meer over praten.
PION Groesbeek   HWP 2   6-2
1 W. Molenkamp 2093 A. Roos 2107 1-0
2 L. de Ruiter 2174 W. Ghyselen 2044 ½-½
3 O. Schoonenberg 2111 M. Rademakers 2051 1-0
4 T. Wijnhoven 2080 F. Hulpia 2154 1-0
5 J. Fleuren 2118 D. Roos 2002 ½-½
6 J. Bons 2016 K. Nieuwelink 2151 ½-½
7 L. Wijnhoven 2027 M. van der Zalm 2046 ½-½
8 W. Veenstra 1946 H. Provoost 2007 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 verslaat De Toren Arnhem
ronde 2, seizoen 2011-2012

HWP 2 was in grootse vorm in de eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen. Deze prestatie was vele malen beter dan hetgeen we in de vorige ronde lieten zien. Adrian Roos gaf aan het eerste bord glans aan zijn debuut door middel van een schitterende overwinning met zwart op IM Willy Hendriks. De sympathieke IM kon nergens een vuist maken en werd in opkomende tijdnood van het bord gecombineerd. Broer David wiste de nare herinnering aan zijn nederlaag in de eerste ronde uit door uitstekend spel met de zwarte stukken. Twee volle punten voor de gebroeders. Aan het tweede bord leek Wouter Ghyselen op weg naar zijn tweede zege in het nog prille seizoen. Oppenent Goudriaan kreeg alle hoeken van het bord te zien. Edoch, in compleet gewonnen stelling ontglipte Wouter een gruwelijke blunder, waarna hij meteen op kon geven. Omdat er nogal wat afzeggingen waren, en er dientengevolge met spelers moest worden geschoven, maakte supersub John Gommers weer eens zijn opwachting in het tweede. Zijn invalbeurt werd besloten op de manier die we inmiddels van hem gewend zijn, namelijk met een klinkende overwinning! Harry Provoost en Fabian Hulpia speelden solide remises tegen hoger gerate tegenstanders en Marnix moest helaas het bitter van de nederlaag proeven, toen hij in een hele mooie stelling een onnodig optimistische opstoot plaatste. Zo hadden we vier punten verzameld, en viel Maarten Rademakers de eer te beurt om de overwinning binnen te slepen. Hij deed dat met verve tegen een opponent die veel meer elo had, maar waarschijnlijk een lelijker vriendin.
Feit is dat we een zeer overtuigende overwinning hebben behaald tegen een op papier aanmerkelijk sterkere ploeg. Dat biedt houvast voor de toekomst. De afwezigheid van de teamleider werkte kennelijk inspirerend op de ploeg. Ik weet niet of we hier conclusies uit moeten trekken...
HWP 2   De Toren Arnhem   5-3
1 A. Roos 2107 W. Hendriks 2413 1-0
2 W. Ghyselen E. Goudriaan 2264 0-1
3 F. Hulpia 2149 B. Beeke 2235 ½-½
4 M. Rademakers 2047 S. Bekker 2217 1-0
5 M. van der Zalm 1993 T. Offringa 2091 0-1
6 H, Provoost 2022 J. Offringa 2129 ½-½
7 D. Roos 1934 F. Bravo 2041 1-0
8 J. Gommers 1926 S. Glasbeek 1926 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


Nipte nederlaag HWP 2
ronde 1, seizoen 2010-2011

Verheugend was het feit dat HWP 2 na een jaar afwezigheid weer in de tweede klasse mocht acteren, en nog verheugender was de aanwezigheid in Roosendaal van onze broeders van HWP 3, die van onze rentree getuige waren omdat zij tegen het tweede van De Pion moesten uitkomen. Minder verheugend was onze nederlaag. We verloren met 5-3, maar eigenlijk was het verschil slechts een halfje, want onder normale omstandigheden zou Harry Provoost het remiseaanbod van zijn tegenstander niet hebben afgeslagen. Maar ja, we stonden met 4-3 achter en dan probeer je van niets toch iets te maken. Het werd natuurlijk niets, maar dat laat de heldendaad van Harry onverlet.
Op zich was het niet verrassend dat we ten onder gingen, want de Roosendalers hadden gemiddeld meer ELO, maar van groot verschil was tijdens de wedstrijd absoluut geen sprake.
Na een snelle remise tussen de heren Kuijpers van Van de Vreede, kwamen we op achterstand door een nederlaag van ondergetekende aan het eerste bord. Inconsequent spel werd afgestraft en een gepointeerde bevrijdingspoging kwam net een zetje te laat. Fabian Hulpia hield uitstekend stand tegen Stefan Colijn en we kwamen op gelijke hoogte door Maarten Rademakers, die zijn tegenstander met een woeste koningsaanval overklaste. Aan bord 4 wist Frederic een mooie stelling niet in iets tastbaars om te zetten en daarna ging het van kwaad tot erger. Debutant David Roos onderschatte de tegenactie van opponent Tolhuizen en werd op de 40e zet getruct. Deze nederlaag werd weer goedgemaakt door onze andere debutant Wouter Ghyselen, die zijn gerennommeerde tegenstander met een schitterend torenoffer tot overgave dwong. Zo stond het 4-3 en de rest is bekend.
Volgende keer gaan we winnen.
De Pion   HWP 2   5-3
1 S. Docx 2330 K. Nieuwelink 2175 1-0
2 S. Kolijn 2275 F. Hulpia 2149 ½-½
3 A. Baert 2176 W. Ghyselen 0-1
4 J. van Mechelen 2167 F. Verduijn 2192 1-0
5 A. Tolhuizen 2128 D. Roos 1934 1-0
6 R. Schuermans 2070 M. Rademakers 2047 0-1
7 C. Kuijpers 1998 J. van de Vreede 2005 ½-½
8 B. Peeters 1938 H. Provoost 2022 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 kampioen
ronde 9, seizoen 2010-2011

We waren dit jaar eigenlijk ongenaakbaar. Alleen in de wedstrijd tegen Krimpen a/d IJssel was er sprake van collectief falen, maar daar heeft ons derde team genadeloos wraak voor genomen.
In de laatste ronde tegen Goes hadden we in feite aan een paar bordpunten genoeg voor het kampioenschap. Dat was geen probleem, vooral ook omdat Goes met slechts 7 mensen in Sluiskil arriveerde. Dit was des te opmerkelijker omdat Goes 2 had afgezegd voor de gezamenlijke slotronde van de ZSB. Je zou toch denken dat er wel iemand van Goes 2 in het eerste had kunnen invallen...
Hoe dan ook, we stonden dus al meteen met 1-0 voor. De voorsprong werd verder uitgebouwd door Fabian, die zijn tegenstander tot een drieste opstoot verleidde en daarna het heft krachtig in handen nam. Het werd 3-0 nadat ondergetekende aan bord 4 de ongerokeerde Goese koning aan de overkant vol in het vizier had gekregen. En toen Frederic Verduyn de offers van Joey Grochal had weerlegd, was het pleit helemaal beslecht. Ab van Hoeve besloot toen maar remise te geven, en Harry Provoost bereikte hetzefde resultaat na lang en hevig zwoegen. Inmiddels had Frans Snijders helaas een stuk weggegeven in goede stelling, daarmee zijn eerste nederlaag van het seizoen incasserend. Jammer. En Jim van de Vreede, tenslotte, gaf les in het ultieme keepen. De hele middag stond hij met de rug tegen de muur en toen hij in de knock-outfase eindelijk remise in handen had, probeerde hij alsnog te winnen. Dat lukte dus niet.
Op naar de tweede klasse. Daar zal het iets lastiger worden.
HWP 2   Goes   5-3
1 F. Verduyn 2184 J. Grochal 2107 1-0
2 M. van der Zalm 1993 n.o.g. 1-0
3 A. van Hoeve 2156 L. Nieuwenhuijsse 1954 ½-½
4 K. Nieuwelink 2171 R. Burgerhoff 1910 1-0
5 F. Hulpia 2144 J. van de Braak 1856 1-0
6 F. Snijders 1975 R. van de Braak 1887 0-1
7 J. van de Vreede 2024 H. Welten 1811 0-1
8 H. Provoost 2027 R. de Bock 1871 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 virtueel kampioen
ronde 8, seizoen 2010-2011

Het tweede was weliswaar niet op volle sterkte naar Moerkapelle getogen, maar ruimschoots goed genoeg om de Zuid-Hollanders terzijde te schuiven. De overwinning betekent dat HWP 2 eigenlijk al kampioen is. Sliedrecht kan ons nog inhalen, maar dan moeten ze in de laatste ronde met heeeel veel verschil van Souburg winnen, en wij moeten heeeel dik van Goes verliezen, en dat gaat gewoon niet gebeuren.

Het tweede stond al snel op een 2-0 voorsprong. Aan het eerste bord verpletterde ondergetekende de Moderne Verdediging die de Moerkapellenaar hem voorschotelde. Fabian Hulpia nam aan bord 2 een berekend risico en kreeg inderdaad de plus waarnaar hij op zoek was, zodat het punt niet lang daarna kon worden opgetekend. Jim van de Vreede, die we in feite bezwaarlijk nog invaller kunnen noemen, vergrootte vervolgens de voorsprong door na veel spektakel af te wikkelen naar een eindspelletje. Dan weten wij wel wat er gaat gebeuren.
Dat Manuel Colsen het niet kon bolwerken en als enige verloor, lijkt niet verrassend, maar gezien het spelbeeld had er wel degelijk meer ingezeten.
Het vierde volle punt kwam op naam van John Gommers, die ergens na de tijdcontrole was vergeten zijn klok in te drukken en dus ten tweede male in tijdnood kwam nadat zijn tegenstander in half uur in zijn tijd had nagedacht. Niet echt sportief. John zette echter alles op alles, sprak zijn laatste krachten aan en trok het punt uiteindelijk op het droge. Niet slecht voor iemand uit de jaargang '39, stamelde hij nog.
De resterende partijen eindigden na avonturen over en weer in remise. In de laatste ronde kunnen we het dus officieel maken. HWP 2 speelt volgend jaar weer in de tweede klasse.
Moerkapelle   HWP 2   2,5-5,5
1 H. van Elteren 1951 K. Nieuwelink 2180 0-1
2 G. van Ommeren 2021 F. Hulpia 2139 0-1
3 J. van Elteren 1984 H. Provoost 2057 ½-½
4 W. Vroegindeweij 1983 M. van der Zalm 2006 ½-½
5 A. Luinenburg 1896 J. van de Vreede 1986 0-1
6 B. Weijermars 1970 F. Snijders 1971 ½-½
7 D. Bac 1972 J. Gommers 1897 0-1
8 M. Vroegindeweij 1865 M. Colsen 1511 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 op weg naar de titel
ronde 7, seizoen 2010-2011

Een wedstrijd was het niet, de thuismatch tegen De Drie Torens uit Tilburg. Een uurtje voor aanvang belde de Tilburgse teamleider op met de mededeling dat De Drie Torens slechts vijf man achter de borden kon brengen. Mede hierdoor zaten de gebroeders Provoost voor het eerst sinds vele, vele jaren naast elkaar in een team. Cor won (R) en Harry moest genoegen nemen met remise. Dat gold ook voor Frans Snijders, die net na de opening een blunder beging, die een volle kwaliteit kostte. Frans rechtte echter de rug en na bijna zes uur keepen werd hij met een halfje beloond. Tragisch was de nederlaag van Maarten Rademakers. Tot twee keer toe verpestte hij een gewonnen stelling - de tweede keer door een helpmat te construeren. De twee andere reguliere overwinningen kwamen op naam van Frederic Verduyn, die de stelling van zijn tegenstander met vele stukken vernietigend binnendrong, en Ab van Hoeve, die een lange, taaie verdediging met een beter eindspel beloond zag. De overige twee Sassenaren stonden erbij en keken ernaar.
HWP 2   De Drie Torens   6-2
1 F. Verduyn W. Kocken 1-0
2 K. Nieuwelink n.o. 1-0
3 A. van Hoeve H. Leemans 1-0
4 M. van der Zalm n.o. 1-0
5 M. Rademakers B, Verveda 0-1
6 C. Provoost n.o 1-0
7 H. Provoost M. Werkhoven ½-½
8 F. Snijders J. Douwes ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Fiasco voor HWP 2 in Krimpen
ronde 6, seizoen 2010-2011

De dag begon met autopech en dat bleek een teken aan de wand. Er waren wanprestaties van de heren Hulpia, Nieuwelink, Van der Zalm en Provoost, en toen we ons bij 4-4 hadden neergelegd, verblunderden Rademakers en Van Hoeve hun glad gewonnen stellingen. Het feit dat Jim van de Vreede een eindspelletje uittikte en buurman Snijders een Krimpenaar van het bord bulldozerde was helaas slechts van statistische waarde.
Bij thuiskomst bleek dat onze offday was gedeeld door Terneuzen, zodat we nog steeds riant aan kop staan.
Krimpen a/d IJssel   HWP 2   6-2
1 M. Glissenaar A. van Hoeve 1-0
2 H. van Dijk F. Hulpia 1-0
3 R. van Keulen M. Rademakers 1-0
4 P. Glissenaar K. Nieuwelink 1-0
5 P. Sturm M. van der Zalm 1-0
6 G. Romkes H. Provoost 1-0
7 R. Verhoog F. Snijders 0-1
8 H. van Nieuwenhuizen J. van de Vreede 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


Verzwakt HWP 2 wint toch van Souburg
ronde 5, seizoen 2010-2011

Ondanks het gemis van enkele basisspelers, is het tweede er niettemin in geslaagd het eerste team van Souburg beentje te lichten. Het kampioenschap lonkt steeds nadrukkelijker.
De Sasse punten vielen deze keer voornamelijk aan de hoogste borden, Frederic Verduyn verrichtte zijn gebruikelijke heldendaad door niemand minder dan Rene Tiggelman met zwart te overmeesteren. En op deze zege was helemaal niets af te dingen. Hetzelfde gold voor bord 2 en bord 3, waar Nieuwelink en Rademakers hun tegenstanders eigenlijk geen enkele kans gaven. In beide partijen won de aanvaller.
Helaas ging het in de staart wat minder. John Gommers, die voor de tweede achtereenvolgende keer inviel, bouwde een vorstelijke stelling op, maar aarzelde toen de oogsttijd aangebroken was, en kreeg alsnog het deksel op de neus. Aan het zesde bord won Jim twee pionnen in de opening, en ging vervolgens met de hakken in het zand staan. Zijn ooit vermaarde verdedigingskunsten bleken echter wat te zijn verroest, want hij kon het niet houden.
Dan waren er nog drie remises. Die van Snijders tegen Zomer was weinig verheffend, maar het halfje van Van der Zalm kwam met de nodige heroiek tot stand. Nadat hij met fraai spel het voordeel van een toren en twee lopers tegen de dame had verkregen, ging onze man na de tijdcontrole enorm lang nadenken en gaf ook nog een van de lopers weg. Hij rechtte evenwel de rug en wist, met nog slechts seconden op de klok, een onneembaar fort te construeren, waarna de remise een feit was. Op dat moment kon ook Erik van de Wynkele, die al heel lang een gelijk eindspel zonder succes aan het uitmelken was, berusten in een puntendeling.
Weer gewonnen. We zijn goed bezig met het tweede.
HWP 2   Souburg 1   4,5-3,5
1 F. Verduyn 2146 R. Tiggelman 2220 1-0
2 K. Nieuwelink 2155 R. Bosters 2061 1-0
3 M. Rademakers 2063 C. Boelhouwer 2077 1-0
4 E. van de Wynkele 2011 B. Henderikse 2032 ½-½
5 M. van der Zalm 2007 J. Hekhuis 2023 ½-½
6 J. van de Vreede 2005 R. Alders 1909 0-1
7 F. Snijders 1956 K. Zomer 1983 ½-½
8 J. Gommers 1883 H. Westerweele 1892 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 vaagt Sliedrecht weg
ronde 4, seizoen 2010-2011

Ondanks het feit dat het tweede met een drietal invallers aan de start kwam, werd de match tegen Sliedrecht een daverend succes. Het begon al meteen aan bord 6, waar de op het allerlaatste moment opgeroepen John Gommers zijn ervaren tegenstander in de opening beet wist te nemen. Het duurde vervolgens niet lang voordat HWP het eerste volle punt kon optekenen. Kort daarop volgde het tweede punt aan bord 2, waar ondergetekende zijn tegenstander met een uiterst listige kleine combinatie beentje lichtte. Even later kwam de tegenstander van Gert van Rij trots melden aan het publiek in de bar dat hij een dame ging winnen. Terug aan het bord moest hij constateren dat ondekbaar mat de prijs was die moest worden betaald. En het werd 4-0 door een ontketende Snijders, die zijn aanvankelijk optimistische opponent niet gewoon overspeelde maar werkelijk vermorzelde. De ongelukkige Sliedrechtenaar gaf op in een stelling waarin zijn koning door maar liefst twee dames en een paard werd belaagd.
De punten bleven ook na de eerste tijdcontrole komen. Fabian Hulpia zag de man tegenover hem in een gelijkopgaande vechtpartij plots een misplaatst kwaliteitsoffer plegen, waarna het pleit snel beslecht was. En Harry Provoost, die eerst stukwinst had versmaad omdat hij de stelling niet vertrouwde, kwam na lang manoeuvreren vernietigend de vijandelijke stelling binnen. 6-0. Zo bleven alleen Maarten Rademakes en good-old Jim van de Vreede nog over. Maarten stond in het vroege middenspel heel erg slecht, in het late middenspel heel erg goed, maar uiteindelijk werd het remise in een eindspel met ongelijke lopers. En Jim vocht als een leeuw tegen het toptalent van Sliedrecht, Naomi Snikkers. Hij leek te gaan verliezen, maar hield een zeer gecompliceerd eindspel uiteindelijk op fraaie wijze remise.
Kortom, een prachtig resultaat.
Sliedrecht   HWP 2   1-7
1 P. van den Bergh 2123 M. Rademakers 2063 ½-½
2 K. Wessels 1985 K. Nieuwelink 2155 0-1
3 H. Klein 1919 H. Provoost 2050 0-1
4 W. Pool 1979 F. Hulpia 2135 0-1
5 J. Garcia 2070 G. van Rij 1982 0-1
6 B. van de Donk 2046 J. Gommers 1891 0-1
7 W. Boer 1998 F. Snijders 1956 0-1
8 N. Snikkers 1903 J. van de Vreede 2024 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 wint kraker tegen Terneuzen
ronde 3, seizoen 2010-2011

Het met gezonde vrees and spanning tegemoet geziene treffen met het eerste van Terneuzen is voor HWP 2 goed afgelopen. De strijd was fel, meeslepend en bloedstollend. De held van de middag was Frederic Verduyn, die aan het eerste bord het Terneuzense kanon Mathieu Freeke versloeg na een lange, taaie verdediging, die uitmondde in een schitterende counter. Buurman Wouter Gryson leek na een wisselvallige partij, waarin beide kanten beurtelings gewonnen stonden, eenvoudig een half punt binnen te zullen slepen, maar vergalloppeerde zich alsnog in het verre eindspel. Ook Fabian verloor aan bord drie, nadat hij op aanraden van zijn teamleider remise had afgeslagen. Die teamleider schaamde zich diep, maar maakte wel iets goed door aan bord vier Kurt van Coppenolle volstrekt kansloos te laten. De remises aan bord 5 en 7 behoeven weinig commentaar, die aan bord 8 wel. Daar had Harry de hele partij het beste van het spel, wikkelde keurig af naar een gewonnen eindspel, maar koos toch de remisevoortzetting. Aan bord 6 vernietigde Maarten weer een zwartspeler.

Deze overwinning betekent dat we ongeslagen aan kop staan, met twee matchpunten voorsprong op de rest. Als we de rest van het seizoen met ongeveer dezelfde mensen kunnen blijven spelen, moeten we kampioen kunnen worden .
HWP 2   Terneuzen 1 4,5-3,5
1 F. Verduyn 2146 M. Freeke 2329 1-0
2 W. Gryson 2149 Q. Ducarmon 2257 0-1
3 F. Hulpia 2135 G. Kamminga 1938 0-1
4 K. Nieuwelink 2155 K. van Coppenolle 2124 1-0
5 A. van Hoeve 2169 A.J. Breukelman 1923 ½-½
6 M. Rademakers 2063 J. Dekker 1901 1-0
7 F. Snijders 1956 R. Ducarmon 1966 ½-½
8 H. Provoost 2050 J. Gernaert 2013 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Het tweede wint
ronde 1, seizoen 2010-2011

In een erg leeg Meulengat speelden 5 HWP 2’ers tegen 5 HWP 3’ers. Van het begin af aan een saaie wedstrijd omdat het met een 2½-½ stand in het voordeel van HWP 2 begon. Het was dus al geen wedstrijd en zou er ook nooit een worden. Er was ook weinig in het Gat om inspiratie aan te ontlenen. Van het eerste kwam de helft gewoon te laat en op de saaie speech van de voorzitter kwam zelfs niet eens het begin van een applausje.
Op het eerste bord speelden Marc Lacrosse en Frederic Verduyn een Konings Indier. Of het allemaal klopte wat ze deden weet ik niet. Frederic deed een pionnetje in de aanbieding dat Marc even later wel weer erg makkelijk teruggaf en daarna er zelfs nog eentje bij deed maar dat zal wel allemaal gepland zijn geweest om met de dubbele torens remise te forceren. Dan slaan we drie borden over en vinden op bord 5 de voorzitter tegen Etienne van Leeuwen. Etienne liet de Parn zomaar een Pirc spelen en dat beviel hem uiteindelijk slecht. Slechts dankzij een uiterste krachtsinspanning en gebrek aan slagvaardigheid van de praeses wist Etienne er nog een remise uit te slepen. Daarnaast zaten John Gommers en Maarten Rademakers. Zoals van alle partijen begreep ik ook van deze partij weinig. Ik zag wel dat John lang bezig was om een opgesloten paard op c4 te redden van het dodelijke d2-d3 en daar uiteindelijk niet in slaagde. Weer een bord verder zaten dan Henk de Ridder en Harry Provoost te schaken. Natuurlijk een Scandinaviër want Henk speelt altijd e4 en Harry dan altijd d5. Over de partij hing lange tijd de doem van remise – hoe kan het ook anders? Dat kwam er ook uit. Op het laatste bord zat ik zelf met de witte stukken tegen Rudi Pauwels. Rudi wilde in het Frans mijn gambietpion niet hebben (verstandig!) waarna een gelijke stand ontstond maar Rudi zich al snel vergreep aan een paard (een slechte gewoonte) met nare gevolgen.

HWP 2   HWP 3   6-2
1 F. Verduyn M. Lacrosse ½-½
2 K. Nieuwelink G. van Rij 1-0
3 F. Hulpia H. vd Wynkele 1-0
4 R. vd Wynkele E. vd Wynkele ½-½
5 M. vd Zalm E. van Leeuwen ½-½
6 M. Rademakers J. Gommers 1-0
7 H. Provoost H. de Ridder ½-½
8 F. Snijders R. Pauwels 1-0

Auteur: Frans Snijders


HWP 2 valt om

Weer vele mooie stellingen maar weinig punten. De wedstrijd tegen het tweede van Rotterdam moest worden gewonnen, doch gaf opnieuw hetzelfde beeld te zien. Op de beslissende momenten gaat het gewoon mis, waardoor we in plaats van gelijk te spelen verliezen en in plaats van te verliezen gelijkpelen. Volgend jaar spelen we samen met het derde in de derde klasse, tenzij we in de laatste ronde een mirakel verrichten tegen de koploper.
Rotterdam 2   HWP 2   5-3
1 M. Taha Yasen 2258 K. Nieuwelink 2152 1-0
2 M. Besseling 2201 A. van Hoeve 2138 ½-½
3 A. Pietrow 2067 H. Provoost 2090 1-0
4 H. Logmans 2151 M. Rademakers 2075 ½-½
5 R. van Arkel 2181 H. Schut 2109 ½-½
6 M. Schroeder 2042 M. van der Zalm 1993 ½-½
7 E. Vreugdenhil 2018 N. Dubbeldam 1965 1-0
8 W. de Paus 1865 F. Snijders 1923 0-1

Auteur: K. Nieuwelink


HWP 2 grijpt opnieuw mis
ronde 5, seizoen 2009-2010

Het zit de laatste tijd niet mee. Behalve in oktober vorig jaar, had er in elke ronde meer ingezeten voor het tweede dan er uitkwam, en nu doemt degradatie op. In de cruciale wedstrijd tegen Spijkenisse kwamen we al snel op achterstand door een blunder van Wouter Gryson aan het eerste bord. Maar aangezien vrijwel alle andere borden goed stonden, was er geen reden voor paniek. Met de eerste tijdcontrole in zicht ging het echter vreselijk mis. Aan de laatste twee borden hadden Frans en Nick plotseling vanuit goede stelling verloren, het voordeel van de voorzitter op bord vijf was verdampt met een kale remisestelling als resultaat, en op het tweede bord had Maarten Rademakers een pion verspeeld. Na de tijdcontrole zetten de overige HWP-ers zetten hun voordeel om in winst, maar dat was helaas niet genoeg voor een matchpunt, omdat Maarten zijn laatste remisekans miste. Zonde, zonde, zonde.
HWP 2   Spijkenisse 1   3,5-4,5
1 W. Gryson 2092 R. Lahaye 2367 0-1
2 M. Rademakers 2075 T. Zhang 2240 0-1
3 F. Verduyn 2156 M. van der Linde 2158 1-0
4 K. Nieuwelink 2152 B. Verstraate 1953 1-0
5 M. van der Zalm 1993 F. van Buuren 2066 ½-½
6 H. Schut 2109 R. v.d. Beek 2016 1-0
7 N. Dubbeldam 1965 M. de Ruijsscher 2055 0-1
8 F. Snijders 1923 J. Lahaye 2091 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 wint net niet
ronde 4, seizoen 2009-2010

De wedstrijd tegen het team van ons sympathieke oud-lid Manfred Kindt was er eigenlijk een die het tweede had moeten winnen. En daar zag het lange tijd ook naar uit, ondanks wanprestaties van met name Kees Nieuwelink en in iets mindere mate Frans Snijders. De schitterende partij van Maarten Rademakers aan het eerste bord deed echter vele HWP-ers opveren en Frederic Verduyn en Harry Provoost volgden zijn voorbeeld. Helaas gold dit niet voor Nick Dubbeldam aan bord 2. Nick had fantastisch gespeeld totdat hij in tijdnood - toch zijn terrein - het ineens niet meer zag en daardoor niet won, zelfs geen remise speelde, maar verloor. Gezien het feit dat onze voorzitter al snel remise had gespeeld tegen Manfred Kindt, rustte de wedstrijd nu op de schouders van Han Schut. En zie, Han bereikte een gewonnen toreneindspel. Maar zoals dat bijna altijd het geval is, bleek ook dit toreneindspel verraderlijk. Lange tijd leek Han de winst binnen bereik te hebben, maar toch werd het remise. Jammer, jammer, jammer. Als Jason Vandenberghe erbij was geweest, hadden we vast gewonnen.
HWP 2   WSC 1   4-4
1 Maarten Rademakers 2032 Menno Pietersma 2213 1-0
2 Nick Dubbeldam 1965 Marnix Hofman 2113 0-1
3 Frederic Verduyn 2129 Johan Valstar 2082 1-0
4 Han Schut 2104 Timon van Dijk 2206 ½-½
5 Kees Nieuwelink 2165 Michiel van Woerden 2000 0-1
6 Frans Snijders 1925 Michael Aagaard 2015 0-1
7 Marnix van der Zalm 1981 Manfred Kindt 2006 ½-½
8 Harry Provoost 2075 Marco Kuijvenhoven 2013 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP krijgt te weinig
ronde 3, seizoen 2009-2010

Evenals in de vorige ronde heeft het tweede heroische dingen laten zien tegen een veel hoger gerateerde tegenstander. Aan het eerste bord trok Jason Vandenberghe onvervaard ten aanval tegen IM Eddy van Beers. Hij offerde eerst wat pionnen, daarna een stuk en als hij er ook nog een toren bij had gedaan, zou hij schitterend hebben gewonnen. Nu bleef het helaas bij eeuwig schaak. Teamleider Nieuwelink zat naast hem en laafde zich aan het aanvallende spel van zijn jonge reisgenoot. Dat resulteerde in een eindspel met een paar pionnen meer, waar de oude rot geen moeite mee had. En aan het vijfde bord toonde Maarten zich van zijn beste kant door het gevreese toptalent Julian van Overdam te vermorzelen.
Intussen hadden invaller Steven Rademakers en topscorer Snijders in het zand moeten bijten, en zag het er bij Harry zorgelijk uit. Marnix en Nick stonden echter goed. Laatstgenoemde liet inderdaad op fraaie wijze zijn eerste volle punt aantekenen, maar toch was kommer en ellende ons deel: Harry moest zijn tegenstander feliciteren en Marnix werd gestraft door zijn oude vijand tijdnood. Hoewel hij in de tweede zitting nog lang en verwoed tegenstand bood, en hij het met meer tijd vast remise had kunnen houden, ging het beslissende punt naar de Rotterdammers.
We hadden meer verdiend.
Charlois I   HWP 2   4,5-3,5
1 Eddy van Beers 2340 Jason Vandenberghe 1902 ½-½
2 Andy Ooms 2279 Kees Nieuwelink 2165 0-1
3 Michel de Wit 2290 Marnix van der Zalm 1981 1-0
4 Dick de Wit 2171 Harry Provoost 2075 1-0
5 Julian van Overdam 2172 Maarten Rademakers 2032 0-1
6 Jan van Overdam 2022 Frans Snijders 1925 1-0
7 Arjen Kouwenhoven 1982 Nick Dubbeldam 1965 0-1
8 Marco Kirana 2149 Steven Rademakers 1714 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 in vorm
ronde 2, seizoen 2009-2010

Na de valse start in de eerste ronde tegen DSC, leverde HWP 2 een fenomenale prestatie door het veel hoger ingeschatte eerste team van Messemaker 1847 volledig weg te spelen.
Invaller Rudi Pauwels zette de toon met een solide remise. Ook Jason Vandenberghe deelde het punt omdat hij de verdedigingslinie van zijn opponent net niet kon slechten. Het bleef echter niet lang gelijk. Daar waar in de vorige wedstrijd goede stellingen overal om zeep werden geholpen, werden ze nu alleen maar beter. Marnix van der Zalm bulldozerde zijn tegenstander van het bord en Harry Provoost liet de man uit Gouda eerst uitrazen op de damevleugel om hem daarna aan de ander kant van het bord mat te zetten. Zeer fraai was ook de zege van vervangend teamcaptain Snijders, die zijn tegenstander in tijdnood tot onverantwoorde dadendrang wist te verleiden. Maarten Rademakers haalde het beslissende halfje binnen met een eeuwig-schaakcombinatie, waarna Nick Dubbeldam met een gerust hart zijn hopeloze pionneneindspel kon opgeven. Tenslotte zorgde Frederic Verduyn voor een klinkend slotakkoord door de sterke Gert-Jan Ludden met lege handen terug naar het noorden te sturen.
Dit was het HWP 2 zoals haar teamleider het zo graag ziet: taai en voor de duvel niet bang.
HWP 2   Messemaker 1847   5,5-2,5
1 F. Verduyn 2121 G.J. Ludden 2259 1-0
2 J. Vandenberghe 1878 E. Roering 2183 ½-½
3 M. van der Zalm 1970 A. van der Leij 2034 1-0
4 H. Provoost 2089 W. Westerveld 2125 1-0
5 M. Rademakers 2056 P. van der Hoeven 2170 ½-½
6 N. Dubbeldam 1971 B. van Geffen 2173 0-1
7 R. Pauwels 1809 E. Karstan 2068 ½-½
8 F. Snijders 1919 F. Bottenberg 2041 1-0

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 2 snakt naar adem
ronde 1, seizoen 2009-2010

Het tweede van HWP speelde in de eerste ronde tegen DSC in een zaal waar het zo benauwd was, dat elke ademtocht tot een marteling werd. Voor de bezoekers, althans. De thuisspelende ploeg had kennelijk weinig last van de zuurstofarme atmosfeer en incasseerde in de tijdnoodfase het ene na het andere cadeau van de roodaangelopen HWP-ers. Alleen Jason Vandenberghe wist wat terug te doen door Marten Wortel mat te zetten. Nieuwelink en Snijders lieten groot voordeel verzanden en eerstgenoemde verloor zelfs nog. Op de andere borden ging het overal gelijk op, tot het in het vierde uur vreselijk mis ging. Dat gold ook voor het eerste bord, waar onze voorzitter zich lange tijd meer dan kranig weerde. Een saillant detail van de verloren middag in Delft was nog dat Harry Provoost werd vergezeld door een dame van de Kunstacademie die de opdracht had gekregen het dagelijks leven van een Harry vast te leggen. Onze Harry werd voortdurend gefotografeerd en zijn pogingen om normaal te doen mislukten schromelijk.
Hoe het ook zij, HWP 2 gaat het heel moeilijk krijgen dit seizoen.
DSC   HWP 2   6½-1½
1 J. Op den Kelder 2332 M. van der Zalm 1970 1-0
2 M. Wortel 2318 J. Vandenberghe 1878 0-1
3 P. van Nies 2129 M. Rademakers 2056 1-0
4 M. Middelveld 2121 K. Nieuwelink 2171 1-0
5 M. Glimmerveen 2084 N. Dubbeldam 1971 1-0
6 T. Munnik 2046 H. Provoost 2089 1-0
7 J.P. Vos 2088 F. Snijders 1919 ½-½
8 L. Hortensius 2006 S. Rademakers 1699 1-0

Auteur: K. Nieuwelink