Het Witte Paard

Sas van Gent



SponsorKliks, sponsor HWP gratis!
Privacy Statement van HWP (25-05-2018).pdf
Vorige pagina
RSS feed
Sterke start HWP 1 in Meesterklasse
ronde 1, seizoen 2018-2019

Het was een mooi cadeau dat HWP deze zomer ontving van de KNSB: de onverwachte promotie naar de Meesterklasse. De eerste wedstrijd was al direct een belangrijke, tegen Charlois. Onze inschatting was dat er kansen zouden zijn. Al vroeg in de middag werden we daarin bevestigd. Johan kreeg een stuk cadeau en een paar zetten later het volle punt. Eén van de helden van de middag was onze debutant Warre die oud-HWP-er Steven Geirnaert volkomen kansloos liet. Wat een heerlijk begin! En er leek nog meer moois op komst, want Thibaut en Rein hadden prachtige stellingen en ook Adrian leek groot voordeel te hebben, al waren daar nog wel wat complicaties. Eerst deed Charlois nog het een en ander terug. Tom ging er vrij kansloos af en ook Helmut moest het onderspit delven. Maar toen waren wij weer. Adrian had het allemaal goed gezien en won overtuigend. Mooie partij! Daarna volgde een remise van Koen tegen de andere oud-HWP-er Bart Michiels. Koen stond een tikje beter in het eindspel, maar Bart had beter opgelet en claimde 3x dezelfde stelling. De remise van Thibaut was een kleine tegenvaller, die van Glen onvermijdelijk. Stand 3½-4½ met twee partijen te gaan. Rein had een zeer voordelig eindspel, Simon leek een soort vesting te hebben. De zege was binnen bereik. Koelbloedig voerde Rein zijn eindspel naar winst, maar Simon beging een onnauwkeurigheidje, waardoor de vesting instortte. De 4½-5½ overwinning betekende de beste start van HWP in de Meesterklasse ooit. Het is zaak hieraan een goed vervolg te geven, te beginnen in de wedstrijd tegen Zuid Limburg in de 2e ronde.
  Charlois 1   HWP 1   4½-5½
1 B. Michiels 2556 K. Leenhouts 2480 ½-½
2 E. van den Doel 2592 H. Cardon 2388 1-0
3 R. Meng 2428 T. Maenhout 2405 ½-½
4 M. de Wit 2166 G. de Schampheleire 2327 ½-½
5 R. Lecomte 2248 R. Verstraeten 2311 0-1
6 Z. Kollen 2339 T. Piceu 2365 1-0
7 S. Geirnaert 2430 W. de Waele 2290 0-1
8 J. van Overdam 2367 A. Roos 2253 0-1
9 K. Sekandar 2209 J. Goormachtigh 2150 0-1
10 D. Dardha 2339 S. Provoost 2202 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 strompelend naar het einde
ronde 9, seizoen 2017-2018

De laatste wedstrijd van het seizoen was er een tegen degradatiekandidaat De Pion uit Roosendaal. Een mooie gelegenheid om de slechte resultaten van de afgelopen maanden te doen vergeten. Dat is helaas niet gelukt. Na een middag met wisselende kansen resteerde gelukkig nog wel een 5½-4½ overwinning. Aan bord 1 vergiste Helmut zich en kwam nooit meer echt terug in de partij: een nul. Koen won en dat gebeurde overtuigend. Een drama speelde zich af bij Paul. Met nauwkeurig spel verkreeg hij beslissend voordeel , maar de klok was onverbiddelijk: verlies op tijd. Glen stond de hele partij beter en won, goede partij. Wat een lastige middag leek te worden eindigde in een triomf. Tom stond moeilijk, maar vocht zich sterk terug. Het werd de beslissende overwinning. Rein lijkt zijn draai gevonden te hebben en produceert tegenwoordig de ene winstpartij na de andere. Ga zo door! Heel wat minder was het bij Renzo: iets met slechte zetten in een slechte stelling. Simon deed het na zijn zeeslang van vorige keer wat rustiger. Veel geruil en een vlotte remise. Bohan raakte in het middenspel de draad kwijt en verloor. En dan bord 10 tenslotte. Hans had een niet al te moeilijke middag. Zijn loperpaar deed al het werk. Zo eindigen we een matchpunt achter De Stukkenjagers, maar dat verbloemt veel. Het verschil in bordpunten (10½) geeft de verhoudingen dit seizoen beter weer. Felicitaties dus aan de Tilburgers, hun promotie naar de Meesterklasse is meer dan verdiend. Hopelijk zijn wij volgend jaar weer aan de beurt.
Dank aan alle spelers voor jullie inzet!
  HWP 1   De Pion 1   5½-4½
1 H. Cardon 2397 A. Tikranian 2259 0-1
2 K. Leenhouts 2475 J. van Mechelen 2244 1-0
3 P. Motwani 2449 S. Colijn 2300 0-1
4 G. de Schampheleire 2349 J. Schouten 2097 1-0
5 T. Piceu 2347 M. Smits 2169 1-0
6 R. Verstraeten 2298 A. Mitran 2102 1-0
7 R. Ducarmon 2165 D. du Pont 2058 0-1
8 S. Provoost 2209 B. de Feijter 2142 ½-½
9 J. Goormachtigh 2162 C. IJzermans 2161 0-1
10 H. Groffen 2109 R. Schuermans 2101 1-0

Auteur: Hans Groffen


Teleurstellend HWP 1 speelt gelijk tegen Venlo
ronde 8, seizoen 2017-2018

Na de 5-5 tegen De Stukkenjagers geloofde niemand meer in een goede afloop van het seizoen. Het teleurstellende resultaat tegen Venlo (opnieuw een gelijk spel) werd dan ook gelaten ontvangen. Het mooie lenteweer en het terras in Blerick maakten veel goed.
We gingen weer flitsend van start. Helmut opende de score met een remise aan bord 1 tegen de sterkste Limburger. Thibaut kreeg de kans zijn excellente voorbereiding te tonen en kon al snel een punt bijschrijven. Verrassend was de vlotte overwinning van Rein; hij wint wel vaker, maar heeft daar doorgaans de volle speeltijd voor nodig. ½-2½, maar geen reden tot vreugde, want Paul, Gunter en Hans stonden bedenkelijk en Koen had een stuk weggegeven. Een meevaller was dat Simon toch nog achter het bord was verschenen (met slechts 40 minuten vertraging). De partijen van Gunter en Koen gingen verloren, maar bij Hans beperkte het verlies zich tot een zwakke pion. Toen die was opgeruimd, kreeg hij plotseling actief spel en de remise werd toch nog vrij gemakkelijk bereikt: 3-3. Bij Paul hoopten we op overleving, Simon had een pluspionnetje in een dame eindspel, bij Adrian stond het gelijk en Glen leek te gaan winnen. Dat laatste gebeurde inderdaad, Paul redde het niet en Adrian speelde remise. Het voordeel van Simon was helaas te klein voor winst, zodat we niet verder kwamen dan 5-5.
Oh ja, de avond ervoor had een select gezelschap in Goes de halve finale van de ZSB-beker gespeeld. Drie remises en een telefoonnul die maar met moeite werd geaccepteerd. Dat avontuur is dus voorbij.

  Venlo 1   HWP 1   5-5
1 A. Orlov 2486 H. Cardon 2397 ½-½
2 S. van Dael 2265 T. Maenhout 2404 0-1
3 M. Strijbos 2322 G. de Schampheleire 2349 0-1
4 J. Nabuurs 2301 K. Leenhouts 2475 1-0
5 R. van Gool 2211 P. Motwani 2449 1-0
6 H. van Gool 2145 A. Roos 2257 ½-½
7 A. Nent 2134 R. Verstraeten 2298 0-1
8 C. Busch 2135 S. Provoost 2209 ½-½
9 T. Neuer 2071 G. Deleyn 2183 1-0
10 C. Fehmer 2089 H. Groffen 2109 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 komt halfje tekort
ronde 7, seizoen 2017-2018

De wedstrijd van het jaar tegen De Stukkenjagers is in een 5-5 gelijk spel geëindigd. Een terechte uitslag, maar we hebben er niets aan. Gezien de hoeveelheid bordpunten in het voordeel van de Tilburgers had er gewonnen moeten worden. De middag begon goed. Een bliksem overwinning van Helmut werd al snel gevolgd door een overtuigende zege van Thibaut. Toen ook Koen, met een studie-achtige slotcombinatie, het volle punt naar zich toetrok, zagen wij een zonnetje verschijnen in de donkere Zeeuws-vlaamse lucht. Renzo moest capituleren, dat was uiteraard jammer, maar de 3-1 voorsprong bood volop kansen. Bij Tom en Glen zag het er somber uit en bij Paul, Adrian (hoewel een pionnetje achter) en Johan leken halfjes het meest waarschijnlijk. De man die het moest gaan doen was Rein. In een scherpe Najdorf leek hij tegen Anne Haast de beste kansen te hebben. Na spannende verwikkelingen ontstond een krankzinnig eindspel met lopers van ongelijke kleur en overal op het bord vrijpionnen. We vreesden even dat Rein zou verliezen, maar dat was niet terecht: remise. Een tegenvaller, maar op dat zelfde moment hadden we een nieuwe troef: Paul kreeg in zijn partij eindelijk de overhand. Hij breidde zijn voordeel uit en de grote tijdnood van zijn tegenstander zou ongetwijfeld de rest doen. Het mocht niet zo zijn; ook hier verzandde de stelling in een remise. Adrian maakte zoals verwacht ook remise. Het lot van HWP 1 lag tenslotte in handen van Johan. Die wist wat hem te doen stond en speelde zijn gelijke stelling zonder morren door, tot hij er genoeg van had. We blijven dus zes bordpunten achter. In de volgende ronde moeten wij naar Venlo en krijgt De Stukkenjagers de nummer vier van de stand, HWP Haarlem, op bezoek. Is dat niet de ploeg die ons wist te verslaan?
  HWP 1   De Stukkenagers 1   5-5
1 G. de Schampheleire 2349 H. Grooten 2378 0-1
2 P. Motwani 2449 M. Nabuurs 2227 ½-½
3 K. Leenhouts 2475 M. van Osch 2332 1-0
4 T. Maenhout 2404 J. Beukema 2256 1-0
5 T. Piceu 2347 S. Beukema 2412 0-1
6 H. Cardon 2397 N. Bijlsma 2286 1-0
7 R. Verstraeten 2298 A. Haast 2334 ½-½
8 A. Roos 2257 T. Kampman 2215 ½-½
9 R. Ducarmon 2165 M. Haast 2329 0-1
10 J. Goormachtigh 2162 M. Clijsen 2118 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 herpakt zich
ronde 6, seizoen 2017-2018

Na de vervelende nederlaag tegen HWP Haarlem was het zaak nieuw puntenverlies te voorkomen. De Toren Arnhem bleek een prettig slachtoffer. Het team heeft een sterke top, maar de staart is vaak kwetsbaar. Dat was ook nu het geval. Kees en Hans vochten een strijd uit wie het eerst een punt zou scoren. Kees verdiende deze te winnen, maar zijn tegenstander kon maar geen genoeg krijgen van de partij, ondanks forse materiele achterstand. Hans werd afgetroefd door Tom, die uit het niets(?) een gewonnen stelling bereikte. Omdat deze drie overwinningen voorafgegaan werden door een remise van Simon (3x dezelfde stelling), stonden we redelijk vroeg in de middag met ½-3½ voor. Attila zorgde voor het volgende punt, waarna de Arnhemmers tegen scoorden: Helmut deed een toren in de aanbieding. Vervolgens slaagden Rein en Paul er in hun zeer voordelige stellingen in winst om te zetten. In de resterende partijen, van Zoltan en Glen, leken halfjes het hoogst haalbare. Beiden vochten als leeuwen en slaagden er inderdaad in de remises binnen te slepen: 2½-7½. Volgende afspraak: op 10 maart tegen medekoploper De Stukkenjagers.
  De Toren Arnhem 1   HWP 1   2½-7½
1 W. Hendriks 2394 A. Czebe 2461 0-1
2 R. Janssen 2495 Z. Varga 2447 ½-½
3 S. Beumer 2146 P. Motwani 2449 0-1
4 E. Goudriaan 2337 G. de Schampheleire 2349 ½-½
5 N. Lentjes 2306 H. Cardon 2397 1-0
6 D. Wedda 2113 R. Verstraeten 2298 0-1
7 B. von Meijenfeldt 2245 T. Piceu 2347 0-1
8 J. van Onzen 2102 S. Provoost 2209 ½-½
9 J. Laan 1875 H. Groffen 2109 0-1
10 G. van Hoorn 2026 K. Nieuwelink 2165 0-1

Auteur: Hans Groffen


Dure misstap HWP 1 tegen naamgenoot uit Haarlem
ronde 5, seizoen 2017-2018

HWP 1 heeft maar kort kunnen genieten van de koppositie in klasse 1B. Een complete offday tegen HWP 1 uit Haarlem werd ons fataal: 4,5-5,5. We lopen de borden even langs:
1) Helmut leek de hele partij goed te staan. Hij kwam echter niet verder dan remise. Na afloop bleek hij verschillende winstkansen gemist te hebben.
2) Bij Koen wil het dit seizoen nog niet zo lukken. Het goede nieuws is dat hij zijn eerste halfje scoorde.
3) Rein stond al snel goed en de overwinning, zijn eerste dit seizoen, kwam nooit in gevaar.
4) Dat goede voorbeeld werd gevolgd door Paul. Ook zijn voordeeltje bleek goed genoeg voor zijn eerste overwinning dit seizoen.
5) Adrian had een lastige middag en de nederlaag was dan ook niet verrassend.
6) Bij Glen waren de verwachtingen hoog gespannen. Een flink ratingoverwicht, wit en een dubieuze openingsvariant van zijn tegenstander. In het middenspel raakte hij echter de draad kwijt en werd vervolgens overspeeld.
7) De teamleider trof een tegenstander waar hij nimmer tegen had weten te scoren. Vandaag ging het beter en een remise leek een logische uitslag. Toen mijn tegenstander remise uit de weg ging en besloot te gokken, kon ik direct winnen, maar koos in plaats daarvan de verliezende: 2 matchpunten de gootsteen in.
8) Johan leek een overweldigende stelling te hebben, maar koos voor een zetherhaling. Zal te maken hebben met een trouwfeest om 18.30 uur in Gent.
9) Simon trof oud-Souburger Collin Boelhouwer en had het erg moeilijk. Leek een regelmatige overwinning voor Collin.
10) Renzo voerde stoicijns zijn zetjes uit. Op het eerste gezicht een normale overwinning.
Al met al een verdiende overwinning voor de Haarlemmers. En wij? Wij worden links en rechts ingehaald en mogen onze wonden likken. In februari moeten we klaar zijn voor een historische eindsprint.

  HWP 1   HWP 1 Haarlem   4½-5½
1 H. Cardon 2396 B. Gijswijt 2308 ½-½
2 K. Leenhouts 2488 B. Tondivar 2285 ½-½
3 R. Verstraeten 2291 A. Kohler 2204 1-0
4 P. Motwani 2446 P. de Jager 2142 1-0
5 A. Roos 2262 J. de Jager 2430 0-1
6 G. de Schampheleire 2347 R. Duchene 2168 0-1
7 H. Groffen 2114 B. Carlier 2369 0-1
8 J. Goormachtigh 2161 J.W. van Prooijen 2170 ½-½
9 S. Provoost 2214 C. Boelhouwer 2134 0-1
10 R. Ducarmon 2141 M. Merbis 2106 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 verslaat Paul Keres
ronde 4, seizoen 2017-2018

De wedstrijden tussen HWP en Paul Keres zijn altijd spannend, maar vaak zitten we toch aan de goede kant van de streep. Dat was ook het geval in de 4e ronde. Na een paar nietszeggende remises van Johan en Glen kwamen we op voorsprong. Thibaut speelde opnieuw een sterke partij. Bij de teamleider was het iets minder overtuigend: zijn tegenstander maakte gelukkig de laatste fout. Zo stonden we halverwege de middag met 3-1 voor en was er geen enkele reden voor pessimisme, zelfs niet toen Koen met een nul de analyseruimte betrad. Hij was ten onder gegaan aan het creatieve spel van zijn tegenstander: 3-2. Wat er overbleef waren veel remise-achtige stellingen, al leek er bij Rein en Simon misschien wel meer in te zitten (de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de meningen over deze laatste partij sterk verdeeld waren). Eerst accepteerde Helmut een remise-aanbod, daarna Tom en Paul : 4½-3½. Bij Rein bleek er toch niet meer in te zitten dan een halfje. Aan Simon de taak om de overwinning veilig te stellen. En zo geschiedde: 6-4, een uitslag waar we dit seizoen patent op hebben. Thuis gekomen wachtte er een aangename verrassing. Onze vrienden van Amstelveen hadden toegeslagen in Tilburg, waardoor we 2 punten uitlopen op De Stukkenjagers. In de volgende ronde krijgen we onze naamgenoot uit Haarlem op bezoek.
  HWP 1   Paul Keres 1   6-4
1 G. de Schampheleire 2347 J. Breukelman 2350 ½-½
2 K. Leenhouts 2488 H. ten Hertog 2460 0-1
3 H. Cardon 2396 J. Kokje 2234 ½-½
4 R. Verstraeten 2291 X. Wemmers 2454 ½-½
5 P. Motwani 2446 P. Hommerson 2210 ½-½
6 T. Piceu 2347 E. Rademakers 2232 ½-½
7 T. Maenhout 2398 J.J. Janse 2210 1-0
8 S. Provoost 2214 R. de Rooij 2155 1-0
9 J. Goormachtigh 2161 W. van de Fliert 2170 ½-½
10 H. Groffen 2114 G. Veltkamp 2168 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 verslaat medekoploper
ronde 3, seizoen 2017-2018

HWP 1 heeft goede zaken gedaan in de uitwedstrijd tegen DSC: een verdiende 4-6 overwinning en daarmee kwamen de Delftenaren nog goed weg. Renzo opende het bal met een overtuigende winstpartij. Zijn tegenstander wist na de opening niet meer hoe hij verder moest. Daarna was het voor Renzo binnen zonder kloppen. Een soortgelijke ervaring had Helmut in het Oud-Zeeuwse onderonsje tegen Matthieu Freeke: veel theorie, daarna verslechterde de Delftse stelling met de zet. Bij Attila deze keer geen hachelijke avonturen. Hij verbruikte zelfs redelijk wat bedenktijd en dat alles leidde tot een 0-3 voorsprong. Die werd geconsolideerd door Simon en Zoltan. De match-zege liet nog even op zich wachten na een nederlaag van Koen vanuit goede stelling. Glen won overtuigend. Althans dat vermoed ik, want ik heb er niet veel van gezien. Een stuk meer tegen veel pionnen, is het enige wat ik er van heb meegekregen. Aan Rein de eer om de 5½ te scoren. Hij was niet tevreden en wij ook niet, want hij had de hele middag een vorstelijke stelling. Zo kwamen we op 2½-5½. De teamleider had veel te laat door dat hij, nadat een betere stelling was verzand, nog moest vechten voor een half punt. Zijn tegenstandster kende geen genade. Ook bij Thibaut had er meer in gezeten, maar hij moest eeuwig schaak toestaan. Zo blijven we in de race, al staan we wel wat bordpunten achter op De Stukkenjagers.
  DSC 1   HWP 1   4-6
1 Ch. van Oosterom 2358 T. Maenhout 2398 ½-½
2 D. Ruijgrok 2265 G. de Schampheleire 2347 0-1
3 J. Michielsen 2409 K. Leenhouts 2488 1-0
4 D. van Kerkhof 2367 Z. Varga 2454 ½-½
5 M. Freeke 2323 H. Cardon 2396 0-1
6 S. Plukkel 2264 A. Czebe 2470 0-1
7 G. Legemaat 2207 R. Ducarmon 2141 0-1
8 S. Padurariu 2144 H. Groffen 2114 1-0
9 L. Hortensius 2162 R. Verstraeten 2291 ½-½
10 B.Voogt 2181 S. Provoost 2214 ½-½

Auteur: Hans Groffen


Benauwde zege HWP 1
ronde 2, seizoen 2017-2018

We hadden gehoopt eens flink aan de bordpunten te kunnen werken, maar kwamen bedrogen uit. De 6-4 overwinning op UVS was misschien wel meer dan waar we recht op hadden.
Onze tegenstanders verschenen met slechts negen man. Daardoor begonnen we met een 1-0 voorsprong en kon Helmut onverrichter zake naar huis. Paul voegde er een halfje aan toe tegen een tegenstander die veel sterker speelde dan zijn rating. Een flinke meevaller verscheen aan het bord van Glen. Die had lange tijd een structureel voordeeltje, maar dat liet hij glippen en hij moest vervolgens zwaar in de verdediging. Een welkome blunder van zijn tegenstander bracht een onverwacht punt. Dat was niet het geval bij Simon. In de opening was er iets mis gegaan en dat bleek niet meer geheel te repareren. Zo stond het 2½-1½.
Tijd voor een nieuwe meevaller. Zowel Johan als zijn tegenstander kwamen er pas na enige tijd achter dat de vlag van de Nijmegenaar gevallen was. Dat was een punt meer voor Johan dan de stelling beloofde. UVS deed weer iets terug. Frederic verloor tamelijk kansloos: 3½-2½.
Vervolgens werd de wedstrijd in ons voordeel beslist. Renzo speelde een moeilijke partij, maar won overtuigend. Daarna kon ik de matchpunten veiligstellen na een partij waar mijn tegenstander weinig vreugde aan beleefd had.
Rein probeerde vervolgens van bijna niets iets te maken, maar slaagde daarin niet en Koen ging onderuit in een moeilijk eindspel met kwaliteit meer, maar flinke compensatie voor zijn tegenstander.

  HWP 1   UVS 1   6-4
1 K. Leenhouts 2481 L. van der Linden 2263 0-1
2 H. Cardon 2398 n.o.g. 1-0
3 P. Motwani 2464 J. Pijkeren 2160 ½-½
4 G. de Schampheleire 2338 L. Kustjens 2101 1-0
5 R. Verstraeten 2294 D. Arts 2120 ½-½
6 J. Goormachtigh 2160 H. Klip 2353 1-0
7 S. Provoost 2204 A. van Rijn 2180 0-1
8 R. Ducarmon 2134 W. Dinjens 1925 1-0
9 F. Verduyn 2133 J. Retera 2244 0-1
10 H. Groffen 2102 I. Heine 1936 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 start met overwinning
ronde 1, seizoen 2017-2018

De eerste punten zijn binnen. In Amstelveen werd thuisploeg Zukertort met 6-4 verslagen. De basis daarvoor werd gelegd door Simon die ons in een vooruit gespeelde partij op voorsprong had gezet en daarna met een gerust hart op vakantie naar Japan vertrok. En nu maar hopen dat Kim Jung-un zich de komende tijd een beetje gedeisd houdt.
Op de wedstrijddag zelf troffen we nog wel de nodige obstakels. Rijkswaterstaat had besloten de A58 geheel af te sluiten, zodat ik me na anderhalf uur reizen nog tussen het langzaam rijdende verkeer in Krabbendijke bevond. Amstelveen is nog ver, hoorde ik Joop Zoetemelk zeggen. Twee zeilbootjes zorgden er vervolgens in de buurt van Rotterdam voor dat er vlak voor onze neus een brug open moest (of juist dicht) met nog eens een kwartier vertraging tot gevolg. Daarna verliep de reis gelukkig naar wens en uiteindelijk bleek de schade mee te vallen: een kwartier bedenktijd verspeeld.
Aan bord 1 speelde Paul zijn bedachtzaam soort schaak: kleine zetjes, steeds betere stelling. Helaas bleek er toch nog wat roest in de uitvoering en gezien de krappe bedenktijd werd er remise overeengekomen. Een groter contrast met bord 2 was niet denkbaar. Attila verbruikte vanaf zet 1 nauwelijks tijd en leek na een zet of 20 totaal verloren te staan, wel met nog heel veel tijd op de klok. Met de van hem bekende handigheid wist hij zijn stelling enigszins op te kalefateren met een remise-achtig eindspel tot gevolg. Een meevaller was dat zijn tegenstander na terugkomst van een sanitaire stop moest constateren dat zijn tijd op was. Een belangrijke overwinning voor ons.
Het debuut van Zoltan was onberispelijk. Toen zijn tegenstander de mogelijkheid om te rokeren niet benutte, zorgde onze man ervoor dat dat ook daarna niet meer zou gebeuren. Een mat in het centrum maakte een einde aan de partij.
Ook Helmut leek een beetje roestig. Al werd het kleine nadeeltje bekwaam weggewerkt: remise. De meest overtuigende partij van de middag was die van Thibaut. Krachtsverschil was overduidelijk. Tom beleefde een lastige middag. Hij kwam erg passief uit de opening en een blunder bezegelde zijn lot.
Zijn we inmiddels aangeland bij bord 8: Kees kreeg een bekende variant van het Open Spaans op het bord: paar pionnen minder, maar wel een zwarte vrijpion op c2. De stuurlui aan de wal noteerden verschillende winstvarianten voor Kees, maar het leek toch uit te draaien op eeuwig schaak. Toen ik hem na afloop vroeg wat hij gedaan had, antwoordde hij: Ik laat me mat zetten. Vintage Nieuwelink.
De strijd tussen de teamleiders eindigde onbeslist. Ik dacht af te wikkelen naar een zeer kansrijk eindspel, maar een sterke tussenzet van mijn tegenstander gooide roet in het eten. Renzo was met een trucje een pion voor gekomen, maar verloor die later ook weer. Daarna werd er solide naar remise toegewerkt.
Een goede start van het seizoen. In oktober wacht ons UVS.

  Zukertort Amstelveen   HWP 1   4-6
1 F. Krudde 2335 P. Motwani 2464 ½-½
2 S. van Gisbergen 2282 A. Czebe 2467 0-1
3 S. Strating 2297 Z. Varga 2448 0-1
4 C. Stolwijk 2240 H. Cardon 2398 ½-½
5 F. Jacobs 2270 T. Maenhout 2381 0-1
6 T. Vos 2196 T. Piceu 2384 1-0
7 S. Los 2203 S. Provoost 2204 0-1
8 C. Brookes 2236 K. Nieuwelink 2177 1-0
9 J. Sminia 2154 H. Groffen 2102 ½-½
10 B. ter Schegget 2175 R. Ducarmon 2134 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP beëindigt seizoen met nederlaag
ronde 9, seizoen 2016-2017

Evenals vorig jaar was SISSA onze opponent in de gezamenlijke slotronde. Toen werd het verrassend 5-5 en ook nu zag het er naar uit dat we het seizoen met een gelijk spel gingen afsluiten. Laten we beginnen met de helden van de dag. Helmut trof Matthias Blübaum, één van Duitsland grote talenten en onlangs nog actief in een zeskamp met o.a. Carlsen en Aronian. In een toreneindspel met eerst één pion en later twee pionnen minder bleef Helmut knokken en slaagde hij er in de partij remise te houden. Invaller Martijn trof grootmeester Ilja Zaragatski en gaf geen krimp. Het duurde een tijdje voor de Duitser akkoord ging met remise, maar dat resultaat bleek toch onvermijdelijk. Onze andere invaller, Nele, verkeerde lang in het ongewisse over de sterkte van haar tegenstander. Langzaam trok ze het initiatief naar zich toe en vervolgens overspeelde ze hem volledig. Tom speelde een rustige partij: veel ruilen en alle pionnen meepakken die ongedekt staan. Het leverde een toreneindspel op met een x aantal pluspionnen. Overwinning waar niets op af te dingen valt.
Ontsporingen waren er ook. Thibaut had een mooie, maar scherpe stelling. Ergens ging het toch mis. Koen had zijn tegenstander volledig overspeeld en kon kiezen uit vele winstvoortzettingen; er was op een gegeven moment zelfs een geforceerd mat voorhanden. Het eindigde in een aanvankelijk gewonnen eindspel dat langzaam verzandde in remise. Ook bij Glen werd het punt al geteld toen het vreselijk misging in de tijdnoodfase. In een flits veranderde de totaal gewonnen stelling in een nul.
Attila speelde een korte remise tegen Lucas van Foreest en Adrian gaf broer Jorden goed partij, maar moest tenslotte capituleren.
De teamleider was blij er weer bij te zijn en dankt alle spelers voor hun inzet en enthousiasme. Het was geen gemakkelijk meesterklasse seizoen, maar ooit komen we weer terug.
Dank aan En Passant voor de gastvrijheid en felicitaties aan landskampioen Kennemer Combinatie!

  HWP 1   SISSA 1  
1 A. Czebe 2475 L. van Foreest 2489 ½-½
2 H. Cardon 2403 M. Bluebaum 2632 ½-½
3 T. Maenhout 2390 Z. Kollen 2315 0-1
4 A. Roos 2249 J. van Foreest 2595 0-1
5 K. Leenhouts 2483 I. Maris 2327 ½-½
6 T. Piceu 2363 N. Maatman 2385 1-0
7 G. de Schampheleire 2353 H.T. Lai 2386 0-1
8 M. Maddens 2210 I. Zaragatski 2505 ½-½
9 N. Vanhuyse 2119 E.J. Pastoor 2119 1-0
10 H. Groffen 2132 P. Zelbel 2135 0-1

Auteur: Hans Groffen


Verzwakt HWP 1 leidt logische nederlaag tegen Pathena Rotterdam.
ronde 8, seizoen 2016-2017

Reeds op voorhand wisten we dat er in Rotterdam een loodzware opdracht op ons zou wachten. Door afzeggingen moest er zwaar in de buidel van het tweede team worden getast en ondanks de extra krachten die HWP 2 voorzag, begonnen we de wedstrijd met 2 forfaits.

Pathena trad bovendien sterk aan met o.a. 3 grootmeesters. Desondanks werd er op elk bord gestreden en pas tegen de eerste tijdscontrole vielen er resultaten te noteren.

Arno werd verrast door een zeldzame variant in de Paulsen variant van het siciliaans. Zijn stukken kwamen in het middenspel wat onhandig te staan en zijn hoger gerankte tegenstande werkte keurig af.
Tom zijn tegenstander gaf in een Engelse stelling optimistisch het loperpaar op in ruil voor structurele verzwakkingen. Wit leek echter enkele tempo's te kort te komen en Tom kon de dynamiek van zijn loperpaar versilveren.
Koen drukte heel de partij maar moest tevreden nemen met remise. Het leek me niet dat er op een bepaald moment meer had ingezeten.
Zelf bleef ik in het zelfde bedje ziek. Een mooi voordeel rond zet 20, vervolgens een paar slechte beslissingen nemen en de beloftevolle stelling nog verliezen.
De drie grootmeesters van Pathena tekenden alle drie voor een punt. Helmut kwam minder uit de opening, verdedigde zich taai maar moest zich na het missen van een duidelijke remisevariant, gewonnen geven. Ook Adrian stond snel niet super. Hij kon afwikkelen naar een verdedigbaar maar tricky toreneindspel en moest uiteindelijk ook buigen onder het elogewicht. Glen had minder kansen. Zijn tegenstander speelde het gecompliceerd dame-indisch uitstekend en zonder echt duidelijke fouten te maken, belandde Glen in een verloren eindspel.
Nele zorgde voor een laatste lichtpuntje met een vechtremise in een interessante modernpartij.

Zo eindigde het op een (te) zware 8-2 en maken we ons op om in schoonheid (tijdelijk) afscheid te nemen van de meesterklasse.
  Pathena Rotterdam 1   HWP 1   8-2
1 Vitaly Kunin 2567 Glen De Schampheleire 2360 1-0
2 Lubomir Ftacnik 2554 Helmut Cardon 2406 1-0
3 Robby Kevlishvili 2414 Koen Leenhouts 2480 ½-½
4 Dimitri Reinderdman 2576 Adrian Roos 2275 1-0
5 Albert Blees 2383 Rein Verstraeten 2315 1-0
6 Frans Cuijpers 2432 N.O. 1-0
7 Martin Martens 2400 Arno Sterck 2221 1-0
8 Johan Quist 2321 Tom Piceu 2357 0-1
9 Kevin Nguyen 2143 Nele Vanhuyse 2099 ½-½
10 Marijn Den Hartog 2227 N.O. 1-0

Auteur: Rein Verstraeten


HWP 1 lijdt kleine nederlaag tegen LSG IntelliMagic
ronde 6, seizoen 2016-2017

In de 6e ronde kregen we LSG IntelliMagic, vanaf nu kortweg LSG genoemd (excuses aan de sponsor), op bezoek. LSG is op papier al jaren een maatje te groot voor ons, maar in de praktijk een tegenstander waartegen we regelmatig punten halen. Het begin was ook nu weer veelbelovend. Twee niemendalletjes aan de borden van Steven en Tom gingen vergezeld van een onverwacht gelukje. Adrian veroverde kort na de opening een volle dame. Niet veel later kwam daar nog een punt bij van Koen, die zijn tegenstander met zwart volledig overspeelde: 3-1. De Leidse teamleider trok het niet meer en sprak over een 6½-3½ of zelfs 7-3 prognose. Om hem enigszins tot rede te brengen nam ik hem mee naar de bar, waar een koel frisdrankje hem tot rust bracht. Wij weten namelijk wat er nog allemaal mis kan gaan in een wedstrijd van HWP 1. Aan de meeste borden waren nog geen duidelijke conclusies te verbinden, al zag het er bij Attila en Glen goed uit en bij Rein en vooral bij Thibaut iets minder mooi. Thibaut redde het inderdaad niet, maar een flinke tegenvaller was dat Glen’s tegenstander met een trucje remise kon forceren. Jammer, maar nog altijd een positieve score: 3½-2½. Bij Attila was intussen iets vreselijk misgegaan. Zijn veelbelovende stelling was plotseling veranderd in een ruïne. Helmut daarentegen leek de zaak volledig onder controle te hebben en het nadeeltje van Rein nog steeds binnen de perken. Johan had een lastige stelling en die verslechterde in rap tempo. De nederlaag was daarna dan ook niet verrassend. Wel verrassend was dat Helmut plotseling ontspoorde. Achteraf bleek dat hij onderweg nog ergens een goede winstkans gemist had. Zo zaten we tegen een 3½-4½ achterstand aan te kijken met een verloren eindspel van Attila en een inmiddels vrijwel gelijk eindspel bij Rein. Rein maakte inderdaad remise en hulde aan Attila die het eindspel nog wist te keepen. Al moet gezegd dat zijn tegenstander een aantal directe winstvarianten miste. Eindstand 4½-5½. Volgende maand komt de enigszins afgeschminkte landskampioen op bezoek. Een mooie gelegenheid om aan onze eindsprint te beginnen.
  HWP 1   LSG IntelliMagic 1   4½-5½
1 S. Geirnaert 2445 E. van Haastert 2444 ½-½
2 T. Maenhout 2400 P. Nikolic 2607 0-1
3 A. Czebe 2484 M. Bosman 2401 ½-½
4 T. Piceu 2368 J.W. de Jong 2450 ½-½
5 H. Cardon 2406 R. van Wessel 2405 0-1
6 R. Verstraeten 2323 C. Schoppen 2405 ½-½
7 K. Leenhouts 2487 E. Wiersma 2347 1-0
8 A. Roos 2282 M. van der Werf 2413 1-0
9 J. Goormachtigh 2162 A. Pijpers 2445 0-1
10 G. de Schampheleire 2354 J. Jens 2387 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 verliest degradatieduel in Apeldoorn met 6½-3½
ronde 5, seizoen 2016-2017

De opdracht voor deze belangrijke wedstrijd tegen MuConsult Apeldoorn was duidelijk: de witspelers moesten winnen. Wat er op de zwartborden nog bij zou komen was bonus. Na afloop konden we vaststellen dat de zwartspelers zich iets beter aan de afspraak hebben gehouden. De eerste tussenstand die ik doorkreeg was 2-0 voor Apeldoorn. Ashote verloor tamelijk kansloos en datzelfde dacht ik van Rein. Achteraf bleek dat hij onderweg de winst gemist had. Maar goed, nog geen man overboord want beiden hadden zwart. We sloegen hard terug met wit. Eerst Steven die weer eens aantoonde dat de Ruilvariant van het Slavisch helemaal niet tot slap spel hoeft te leiden. Daarna Thibaut, die blij was met zijn overwinning, maar niet tevreden over de partij. Wel tevreden, en terecht, was Helmut. Zijn tegenstander zal een vreselijke middag hebben gehad. En zo stond het 2-3 en was het weer tijd voor een paar zwarte nullen. Ik geloof dat Martijn niet veel kans heeft gehad, maar Adrian stond lang heel behoorlijk. 4-3 achter nu en een blik op de resterende borden leerde ons dat we het niet gingen redden. Koen en Tieme stonden slecht met wit, ik met zwart. Out of the blue kreeg Koen een remise aanbod. Hij sloeg het af in het belang van het team, maar al snel bleek dat zijn stelling nog slechter was dan gedacht. Een schrale troost was dat mijn tegenstander in de technische afwikkeling wat steken liet vallen, waardoor ik met remise kon ontsnappen. Tieme’s tegenstander deed het beter. 3 uit 5 met wit en ½ uit 5 met zwart. Door deze nederlaag zakken we naar de plaats die we zo goed kennen, waar we ons thuis voelen en van waaruit we tot grootse daden in staat bleken. Kortom, de situatie is hopeloos, maar er kan nog van alles gebeuren.
  MuConsult Apeldoorn   HWP 1   6½-3½
1 S. Kuipers 2408 K. Leenhouts 2513 1-0
2 R. Pruijssers 2493 A. Roos 2304 1-0
3 M. van Delft 2376 S. Geirnaert 2438 0-1
4 N. Zwirs 2388 A. Draftian 2275 1-0
5 A. van de Oudeweetering 2302 T. Maenhout 2394 0-1
6 M. Warmerdam 2347 R. Verstraeten 2330 1-0
7 S. Rijnaarts 2353 H. Cardon 2402 0-1
8 A. Kabatianski 2396 H. Groffen 2164 ½-½
9 T. Lammens 2275 T. Verlinde 2192 1-0
10 T. Meurs 2248 M. Maddens 2230 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP A moet meerdere erkennen in Goes A
ronde 4, seizoen Selecteer

Het was nogal een verrassing voor de HWP A-ers dat de spelers van Goes A plots in de Speye stonden. De gelegenheidsteamleider had zijn spelers namelijk voorgespiegeld dat we tegen Goes B zouden spelen. Toch een ander kaliber.
Vooral Philip was onder de indruk. Hij speelde tegen Joey Grochal aan bord twee en gaf in een stelling waarin niets aan de hand was zomaar ineens alles weg. De drie andere partijen gaven meer strijd te zien. Met name tegen de klok. Adrie ging rustig denkend door zijn vlag, in de veronderstelling dat hij nog zeeën van tijd had. Dat was dus niet zo. En Martin Stam had met wit een stelling opgebouwd waarin zwart alleen nog maar kon toezien hoe wit hem wilde kwellen. Dat wilde Martin kennelijk niet. Met het slinken van de tijd werd er eensklaps een rode loper uitgelegd voor de zwarte stukken. Tegenstander Louis Nieuwenhuijse kon zijn geluk niet op. Gelukkig voor HWP redde de teamleider aan bord 1 de eer. Sven Stange wilde te graag winnen in een eindspel dat niet zo gunstig was als hij dacht.
HWP A   Goes A   1-3
1 Kees Nieuwelink Sven Stange 1-0
2 Philip de Vroe Joey Grochal 0-1
3 Adrie den Hamer Rinus Burgerhoff 0-1
4 Martin Stam Louis Nieuwenhuijse 0-1

Auteur: Kees Nieuwelink


HWP 1 maatje te klein voor Groninger Combinatie
ronde 4, seizoen 2016-2017

HWP 1 heeft de 4e ronde wedstrijd tegen Groninger Combinatie met 3½-6½ verloren. Een regelmatige nederlaag waar niet veel op af te dingen was. We speelden onze thuiswedstrijd in Bunschoten, waar we zeer gastvrij ontvangen werden. Dank aan de mensen van En Passant!
Glen speelde aan bord 1 tegen Daan Brandenburg. Het was een partij die lang in evenwicht was, maar bij de overgang van middenspel naar eindspel kreeg Glen de beste kansen, nadat die niet benut werden, moest hij een mindere stelling verdedigen. Hij slaagde daar gelukkig wel in. De partij aan bord 2 tussen Koen en Bonno Pel leek binnen een uurtje beslist te worden. Een mislukte opening van de Groninger was daar verantwoordelijk voor. Koen koos niet voor de harde lijn, maar deed het erg rustig. Een beetje te rustig. De overwinning was echter nimmer in gevaar. Op bord 3 trof Helmut Sipke Ernst. Het leek me een partij waarin Ernst steeds een klein plusje had, maar in werkelijkheid heeft Helmut eigenlijk geen kans gehad. Een tamelijk geruisloze nederlaag. Dan komen we bij een partij waar we duidelijk meer hadden kunnen bereiken. Aan bord 4 kreeg Tom in het middenspel de betere kansen tegen Jan Werle. Die verdedigde zich naar behoren en een remise leek dan ook de logische uitslag te worden. Tot Tom in het verre eindspel een flinke bok schoot en de partij onverwachts alsnog verloren ging. Bord 5 wilde ik aanvankelijk overslaan in dit verslag. Een rustige remise tussen Rein en Erik Hoeksema. Het betekende wel het einde aan de reeks nullen van Rein. We maken ons op voor betere tijden. Nog zo’n saaie, ik bedoel rustige partij aan bord 6. Er gebeurde helemaal niets tussen Ashote en Jan Baljé. Ook hier remise dus. Behoorlijk wat geluk hadden we aan bord 7, waar Adrian verschillende keren ontsnapte. Tegenstander David Slagter verzuimde steeds de trekker over te halen en Adrian bereikte ternauwernood een remise eindspel. Vreemde taferelen aan bord 8. Johan kreeg al snel in de opening een pion cadeau van Jasper Geurink. Hij neutraliseerde de aanvalskansen van zwart en 60 zetten lang varieerde het stellingsoordeel van beter via veel beter naar gewonnen en terug. Groot was de verbazing dan ook toen Johan plotseling remise aanbod en nog groter toen zijn tegenstander besloot door te spelen, in een verloren stelling. De partij kreeg een passend slot toen er eeuwig schaak volgde in een nog steeds gewonnen stelling voor Johan. Zelf werd ik aan bord 9 slachtoffer van een voorbereide variant van Maurice Schippers. Zijn nieuwtje bleek achteraf minder gevaarlijk dan de partij liet zien. Ik slaagde er echter niet in het juiste antwoord te vinden en na een paar keer de beste zet gemist te hebben, belandde ik in een verloren eindspel. Aan bord 10 debuteerde Martijn. Tegenstandster Iozefina Paulet snoepte een pionnetje in de opening, maar Martijn had daarvoor meer dan voldoende compensatie. Maar het voordeeltje verwaterde en de compensatie verdween. Helaas werden een paar plotselinge kansen in het eindspel niet gegrepen en ging de partij verloren.

  HWP 1   Groninger Combinatie 1   3½-6½
1 G. de Schampheleire 2340 D. Brandenburg 2497 ½-½
2 K. Leenhouts 2513 B. Pel 2311 1-0
3 H. Cardon 2403 S. Ernst 2538 0-1
4 T. Piceu 2357 J. Werle 2551 0-1
5 R. Verstraeten 2345 E. Hoeksema 2339 ½-½
6 A. Draftian 2283 J. Balje 2239 ½-½
7 A. Roos 2300 D. Slagter 2187 ½-½
8 J. Goormachtigh 2184 J. Geurink 2369 ½-½
9 H. Groffen 2167 M. Schippers 2280 0-1
10 M. Maddens 2225 I. Paulet 2261 0-1

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 laat winst liggen in Rotterdam-Zuid
ronde 3, seizoen 2016-2017

Na twee nederlagen besloot de teamleider van het eerste dat het roer om moest. Hij liet zijn spelers weten dat het aanvangstijdstip van de uitwedstrijd tegen Charlois Europoort 12.00 uur was. Even na twaalven zat het complete team in de speelzaal van de voormalige landskampioen. Alleen zij, want de tegenstanders en de scheidsrechter wisten uiteraard wel dat de wedstrijd pas om 13.00 uur zou beginnen. Zonder momperen werd de tijd nuttig besteed met geanimeerde gesprekken. Een fraai staaltje teambuilding dat zijn uitwerking zeker niet zou missen.
De opstelling van Charlois viel ons mee. Het was nog altijd een sterke tegenstander, maar het had zeker erger gekund. Vooral op de borden 8 en 9 zou het moeten gebeuren. Daar had Charlois invallers en wij debutant Ashote en een zeer scherpe Rein. Zoals zo vaak lopen dingen in het leven anders dan je verwacht. Uitgerekend aan deze borden kwamen we snel in groot nadeel. Wat er bij Ashote misging weet ik niet, maar zijn tegenstander kon overal op het bord materiaal ophalen. Rein blunderde een kwaliteit weg.
De score werd geopend door de teamleider zelf, die met zwart een solide opening op het bord bracht en geen krimp gaf tot in het remise pionneneindspel. De uitbundige felicitaties van zijn teamgenoten geven zijn status aardig weer. Men is blij met elk halfje dat hij scoort. Helmut bracht ons op voorsprong. Op het bord kwam een bekende variant van het Damegambiet, waarin zwart een dubbelpion op de f-lijn overhoudt. Helmut kreeg één van deze pionnen cadeau en bracht handig de coordinatie tussen zijn stukken terug (Ph5!). Mooie overwinning! Steven slaagde er niet in om Erik van den Doel te verslaan. Hij miste wel een geweldige kans op vrijwel beslissend voordeel. Even terug naar de zorgelijke situatie op de borden 8 en 9. Erg veel verbeterd waren de stellingen niet, maar wat een vechtlust van onze mannen! Tom kreeg een remise uitnodiging, die eigenlijk niet geweigerd kon worden. Stand 2-2. Vervolgens gebeurde er een vreselijk ongeluk bij Thibaut. De hele partij stond hij aan het roer en oogstte hij bewondering van zijn teamgenoten. Met één zet vergooide hij echter alles en kon hij direct opgeven. Ook Rein redde het niet en zo werd het 4-2 voor de Rotterdammers. Maar dan is er altijd nog Koen. Inmiddels is hij de 2500 ruim gepasseerd en lijkt hij 2300 spelers als vliegen dood te slaan. Ook vandaag weer: 4-3. De partij van Glen kende een, voor de toeschouwer althans, wisselend verloop. Dat soort partijen eindigen vaak in remise, ook nu. Attila moest zich tegen oud-HWP-er Thibaut Vandenbussche nauwkeurig verdedigen om niet in serieus nadeel te komen. Hij deed dat naar behoren en bracht de stand op 5-4 . Aan Ashote de eer om, net als dat bij een bekende voetbalclub gebruikelijk is, tijdens het debuut te scoren. Vanuit hopeloze stand counterde hij fraai naar een beter eindspel. Dat verzilverde hij professioneel. 5-5 dus en dat was echt te weinig.

  Charlois Europoort 1   HWP 1   5-5
1 M. Hovhanisian 2465 G. de Schampheleire 2325 ½-½
2 T, Vandenbussche 2401 A. Czebe 2458 ½-½
3 E. van den Doel 2577 S. Geirnaert 2428 1-0
4 R. Lahaye 2363 K. Leenhouts 2492 0-1
5 M. de Wit 2205 H. Cardon 2404 0-1
6 R. Lecomte 2252 T. Piceu 2373 ½-½
7 S. Docx 2406 T. Maenhout 2388 1-0
8 P. Borst 1986 A. Draftian 2283 0-1
9 K. van Drunen 2121 R. Verstraeten 2344 1-0
10 C. Rihouay 2187 H. Groffen 2179 ½-½

Auteur: Hans Groffen


Opnieuw kleine nederlaag HWP 1
ronde 2, seizoen 2016-2017

Het is HWP 1 nog niet gelukt om van de nul af te komen. Tegen Kennemer Combinatie werd het 4-6, een uitslag waar niet veel op af te dingen is. Zonder Koen, Thibaut en Ashote, maar met opnieuw uitstekende vervangers begonnen we aan wat een lastige wedstrijd zou worden. Helmut opende de score met een goede zwartremise aan bord 1 tegen Miguoel Admiraal. Daarna kwamen we op voorsprong. Mijn tegenstander Max Kerkvliet verbruikte zeeën van tijd en naarmate de tijdnood verergerde nam de kwaliteit van de zetten uiteraard af. Nadat ik een directe winst gemist had, bleef er een eindspel met pluspion over. Een onaantrekkelijk vooruitzicht voor de Haarlemmer. Gelukkig voor hem werd hij gered door de onverbiddelijke klok. Debutant Arno Sterck besloot in een gelijke stelling een stuk te offeren voor een winnende aanval. Met een paar nauwkeurige zetten pareerde de tegenstander alle dreigingen en incasseerde hij het punt. Johan bracht ons opnieuw op voorsprong. Handig vocht hij zich uit een passieve stelling en een paar tactische zetten waren daarna voldoende voor de winst. Kennemer Combinatie kreeg de kans om weer gelijk te komen. Rein dacht toe te slaan, maar in werkelijkheid trapte hij in een gemene val. Erg jammer, want zijn stelling was dik in orde. Daarna ging het definitief mis. Tom belandde in een nadelig toreneindspel, probeerde nog van alles, maar Quinten Ducarmon maakte het koeltjes af. Het bliksembezoek van Attila leverde een remise op tegen Wouter Spoelman. Daarmee kwam de stand op 3-4. Op de resterende borden stonden we overal een pion achter. Bij Tieme bleek dat beslissend, Steven keepte overtuigend en Adrian eveneens. Zijn tegenstander bleef het proberen tot de 116e zet, maar kreeg daarvoor toch slechts een half punt. Door deze nederlaag zijn we gezakt naar de achtste plaats. Onder ons de twee ploegen uit 010. Eén daarvan, Charlois, is onze volgende tegenstander.
  HWP 1   Kennemer Combinatie 1   4-6
1 H. Cardon 2404 M. Admiraal 2444 ½-½
2 A. Czebe 2458 W. Spoelman 2578 ½-½
3 R. Verstraeten 2344 D. Klein 2511 0-1
4 S. Geirnaert 2428 C. Kleijn 2435 ½-½
5 T. Piceu 2373 Q. Ducarmon 2467 0-1
6 A. Roos 2290 L. Dek 2266 ½-½
7 J. Goormachtigh 2159 I. van der Lende 2347 1-0
8 H. Groffen 2179 M. Kerkvliet 2202 1-0
9 T. Verlinde 2216 D. in t Veld 2200 0-1
10 A. Sterck 2179 J. Lopez 2219 0-1

Auteur: Hans Groffen


Opnieuw kleine nederlaag HWP 1 tegen HMC Calder
ronde 1, seizoen 2016-2017

HWP 1 is het nieuwe seizoen begonnen met een 5½-4½ nederlaag tegen HMC Calder. Dat is hetzelfde resultaat als vorig jaar. Toen lieten we de Brabanders na de tijdnoodfase ontsnappen, terwijl een overwinning binnen handbereik was. Zelfde cijfers dus, maar een geheel andere wedstrijd, want meer dan 5-5 heeft er ditmaal niet in gezeten.
De wedstrijd begon met een vrolijk moment. De voorzitter van HMC overhandigde de newlyweds Twan Burg (HMC 1) en Nargiz Umudova (HMC 2) een cadeau namens de vereniging. De honeymoon van Twan bestond uit een rustige Najdorf tegen Thibaut. Weinig spektakel, veel degelijkheid en een terechte remise. Onze topborden deden van zich spreken. Koen nam het op bord 1 met wit op tegen Martijn Dambacher en vervolgde zijn succesvolle zomer met een puike overwinning. Nog even en de 2500 wordt voor de tweede keer aangetikt. Ook Steven liet zich niet onbetuigd met een sterke zege op Jasper Broekmeulen. De teamleider van HMC had hun topman Daniel Fridman aan bord 3 geposteerd. Daar trof hij Helmut. Na de opening nam de grootmeester het heft in handen en had Helmut het nakijken. Komen we bij ons middenrif. Tom had een lastige partij tegen Jeroen Bosch. Ik heb er niet veel van gezien en had eigenlijk de indruk dat er niet zoveel aan de hand was, maar dat was in de eerste helft van de partij. Daarna ging het blijkbaar mis. Onze debutant, Glen, stelde zeker niet teleur. Met kleine middelen overspeelde hij zijn tegenstander Rob Schoorl. Dat na afloop bleek dat het op een bepaald moment alles behalve duidelijk was, is voor de kniesoor. Dat de staartborden het ook dit seizoen weer lastig gaan krijgen is een understatement. Zaterdag in Rosmalen kweet de een zich beter van zijn taak dan de ander. Terwijl ik al in een scherpe opening tegen Mischa Senders alle zeilen moest bijzetten om de gehoopte compensatie voor een geofferde pion aan te tonen (wat niet lukte, met een nederlaag als resultaat), zette Johan met wit de partij tegen Thomas Mollema rustig op. Hij ruilde er vrolijk op los en hoopte daarmee een klein eindspelvoordeeltje te bereiken. Dat bleek zo klein dat remise het enig mogelijke resultaat was. Zo bereikten we een 4-4 stand. Uit de overgebleven partijen zouden we een half of een heel punt gaan halen. Rein bleek kansloos tegen Geert van der Stricht. Resteerde de partij aan bord 8. Die moest kostte wat kost gewonnen worden, maar de speler in kwestie bleek plotseling te hebben gekozen voor het veilige halve punt.
Na deze kleine nederlaag vinden wij onszelf terug op plaats 6 op de ranglijst. Laten we die positie vasthouden tot mei volgend jaar.

  HMC Calder 1   HWP 1   5½-4½
1 M. Dambacher 2485 K. Leenhouts 2492 0-1
2 J. Broekmeulen 2388 S. Geirnaert 2428 0-1
3 D. Fridman 2618 H. Cardon 2404 1-0
4 T. Burg 2496 T. Maenhout 2388 ½-½
5 J. Bosch 2381 T. Piceu 2373 1-0
6 G. van der Stricht 2374 R. Verstraeten 2344 1-0
7 R. Schoorl 2315 G. de Schampheleire 2325 0-1
8 D. van Dooren 2311 A. Roos 2290 ½-½
9 T. Mollema 2210 J. Goormachtigh 2159 ½-½
10 M. Senders 2319 H. Groffen 2179 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP A niet opgewassen tegen Landau A
ronde 9, seizoen 2015-2016

Op 29 april 2016 werd de laatste ronde gespeeld in de ZSB Avondcompetitie.
In de hoogste klasse in deze competitie komt HWP uit met 1 team onder de naam HWP A. HWP A stond bij het ingaan van de laatste ronde op de 3e plaats en kon geen kampioen meer worden. Diverse HWP spelers hadden andere verplichtingen, maar HWP is een vereniging met een flexibele instelling zodat er een fantasieteam uit de bus kwam. Andre als vertegenwoordiger uit België, Henk als Axelaar tegen de Axelaren, Manuel als bestuurslid en Martin om zijn debuut in het A team te maken. Wie is Martin eigenlijk? Intussen is mij bekend dat Martin 72 jaar is, amper een week lid en kan schaken. Ongeveer 40 jaar geleden was hij zeer actief en speelde in de Hoofdklasse. Zo heette toen de hoogste klasse van de KNSB. Het is dus al 40 jaar geleden dat hij zijn laatste competitiepartij speelde. Vandaag was al goed waar te nemen dat hij niet bang uitgevalllen is en het ritme, vooral het fischertempo de zwaarste tegenstander is.Zijn partij liep remise toen het pionneneindspel net niet te winnen was. Ook Henk speelde remise, die partij was heel interessant, vooral na een pionoffer van Henk, dat waarschijnlijk niet correct was, maar voor tegenstander Arjo een hele kluif. Arjo vond dan toch de juiste verdediging en Henk had niet meer dan eeuwig schaak.
Ons topbord André verslikte zich in de Axelse topper Peter Kalisvaart en Manuel moest enkele onnauwkeurige zetten met een nederlaag bekopen tegen routinier Theo de Putter. 3-1 verlies en dat is niet geflatteerd. Beide teams eindigen na vandaag gelijk in de middenmoot.
Landau A   HWP A   3-1
1 Peter Kalisvaart 2099 André Galle 1972 1-0
2 Arjo Arendse 1873 Henk de Ridder 1724 ½-½
3 Theo de Putter 1753 Manuel Colsen 1569 1-0
4 Dick v.d. Wouw 1600 Martin Stam 0000 ½-½

Auteur: Henk de Ridder


HWP 1 handhaaft zich in Meesterklasse
ronde 9, seizoen 2015-2016

Het was een spannende middag in Bloemendaal. Drie ploegen nog in de race om het al gedegradeerde Utrecht te vergezellen naar de 1e klasse. Voor HWP was het zaak minstens hetzelfde resultaat te behalen als Rotterdam of meer matchpunten te scoren dan BSG. Een lastige opgave, want ook voor onze tegenstander, SISSA, stond er nog het nodige op het spel. Bij een misstap van En Passant konden de Groningers nog kampioen worden.
We begonnen voortvarend aan deze moeilijke klus. Attila verving Steven (die elders de liefde aan het vieren was) en onze Hongaarse vriend deed wat er van hem verwacht werd. Zonder veel tijd te spenderen vergaarde hij wat voordeeltjes tegen Nick Maatman en maakte hij het vervolgens hardhandig af. Ook de teamleider kweet zich uitstekend van zijn taak. Eerst was hij verantwoordelijk voor een kansrijke opstelling en tijdens de wedstrijd toonde hij zich bereid de zwaarste klap op te vangen. Een openingsfout tegen Jorden van Foreest was vrijwel direct fataal. Weinig tijd om te treuren, want al snel kwam de boodschap dat verder bijna iedereen beter stond. Dat was een flinke meevaller. Rein en Thibaut M wonnen zeer overtuigend en het volgende punt leek bij Tom te vallen. Ook hij had zijn tegenstander volledig overspeeld, maar net toen we dachten dat het 4-1 zou worden, ontstond er kortsluiting en werden de bordjes ras verhangen: 3-2.
Tijd om even bij de concurrenten te kijken. Veel remises bij Rotterdam, dat kon nog alle kanten op. BSG leek te gaan verliezen. Dat betekende dat we het schema van 5-5 erbij moesten pakken.
Helmut kwam er naar eigen zeggen niet aan te pas. Dat gebeurt zelden, maar helaas vandaag wel. Lucas van Foreest scoorde zijn eerste grootmeesternorm. Het is hem van harte gegund, maar daardoor werd het wel 3-3.
We hadden nog een mooie stelling. Koen leek te gaan winnen tegen Ilja Zaragatski, die ook nog eens in hevige tijdnood was. Het mocht niet zo zijn. De Duitser was aalglad en zeer creatief. Menig speler zou uit frustratie te ver zijn gegaan, maar Koen beheerste zich en koos professioneel voor eeuwig schaak: 3,5-3,5. Het restant was veelbelovend. Johan had een remise-achtig toreneindspel, Adrian een eindspel met een pluspion, die niet veel waard leek en Thibaut V een op het oog gewonnen stelling. Dat zou moeten lukken, want zo'n dag was het vandaag.
Adrian moest berusten in remise, maar Thibaut V zorgde voor een fraaie finale en won op elegante wijze. Daarmee waren de 5 bordpunten binnen. Voldoende voor handhaving, want BSG had zoals verwacht verloren van de nieuwe kampioen En Passant (proficiat, heren). Helaas slaagde Johan er niet in de remisehaven te bereiken. Eindstand: 5-5.
Dank aan Kennemer Combinatie voor de gastvrijheid. Het was een mooie middag in Bloemendaal. HWP dus nog een jaartje in de Meesterklasse. Dank aan alle spelers voor jullie inzet. Het was weer een genoegen om jullie teamleider te mogen zijn.
  HWP 1   SISSA   5-5
1 J. Goormachtigh 2191 Z. Kollen 2318 0-1
2 T. Vandenbussche 2397 T. Henrichs 2479 1-0
3 H. Groffen 2167 J. van Foreest 2551 0-1
4 A. Czebe 2460 N. Maatman 2289 1-0
5 A. Roos 2246 F. Meissner 2288 ½-½
6 T. Maenhout 2382 F. van Assendelft 2357 1-0
7 H. Cardon 2404 L. van Foreest 2368 0-1
8 K. Leenhouts 2490 I. Zaragatski 2492 ½-½
9 T. Piceu 2372 N. Lubbe 2490 0-1
10 R. Verstraeten 2358 E.J. Hummel 2302 1-0

Auteur: Hans Groffen


Close but no cigar
ronde 8, seizoen 2015-2016

De ronde begon goed voor ons team. Ikzelf kreeg tegen Frans Cuijpers na de opening vanuit een gelijke stelling plots een kwaliteit cadeau. Mijn tegenstander vocht nog wat door, maar ik gaf het niet meer uit handen. Helmut was als volgende klaar. Martin Martens was iets te creatief geweest in de opening en daar wist onze man in vorm wel raad mee. Iets later had Thibaut M remise gespeeld. In een iets mindere stelling stelde hij remise voor op het moment dat hij wat tegenspel kreeg. Hing Ting Lai nam het aanbod aan, wat op dat moment toch nog in ons voordeel leek, maar het tij begon nu wel te keren.
Johan was na een goeie opening de controle aan het verliezen tegen toptalent Kazarian. Gelukkig kon hij nog op tijd aan de noodrem trekken. Minder gelukkig verging het onze andere man in vorm. Koen leek op het eerste zicht tegen Ftacnik nog wel ok uit de opening gekomen te zijn, maar werd vervolgens toch vrij overtuigend aan de kant gezet. Ook in de analyse was de grootmeester indrukwekkend. Tom was dan weer de held van de dag met een mooie aanvalsoverwinning op de sterke GM Reinderman. Die laatste dwong Tom tot een leuk stukoffer, iets wat hij dankbaar aannam en afstrafte.
Thibaut Vdb won vrij overtuigend tegen Kevlishvili, na afloop wist hij met blijdschap te melden dat het zijn eerste overwinning was in 23 partijen! Opluchting bij het team, want daarmee waren de 5 punten binnen. Gelukkig maar, want er kwam ook niets meer bij.
Rein verloor het eindspel tegen Rini Kuijf in een partij waar hij nooit echt in kwam. Tieme verloor tegen Johan Quist ook ver in het eindspel, nadat hij eerder de remise uit de weg gegaan was. En ook Adrian moest uiteindelijk de duimen leggen tegen Alexander Danin, het konijn. Niemand van ons kende de speler, maar hij leek toch een potje te kunnen schaken. Adrian knokte weliswaar hard, en wellicht was het wel ergens te houden, maar het mocht niet zijn…
5-5 lijkt uiteindelijk wel een vrij faire uitslag. Helaas heeft BSG ook niet verloren, waardoor onze uitgangspositie niet ideaal is voor behoud. Alles hangt nu af van de laatste ronde.
  HWP 1   Pathena Rotterdam   5-5
1 Cardon H Martens M 1-0
2 Roos A Danin A 0-1
3 Leenhouts K Ftacnik L 0-1
4 Piceu T Reinderman D 1-0
5 Vandenbussche T Kevlishvili R 1-0
6 Geirnaert S Cuijpers F 1-0
7 Maenhout T Hing Ting L ½-½
8 Verstraeten R Kuijf R 0-1
9 Verlinde T Quist J 0-1
10 Goormachtigh J Kazarian A-M ½-½

Auteur: Steven Geirnaert


Verwachte nederlaag HWP 1
ronde 7, seizoen 2015-2016


Soms word je er bewust van gemaakt dat het maar een spelletje is. Onze gedachten zijn bij onze teamcaptain Hans die al enkel weken een partij met wisselende kansen speelt met zijn gezondheid. Word snel weer beter, Hans!
En ook Paul wensen we veel sterkte.

De match zelf dan. Natuurlijk waren we kansloos, al was het team van En Passant een stuk minder grootmeesterlijk dan we van hen gewoon zijn. Maar ook wij hadden met afzeggingen te kampen en Simon en Frans vielen in. Onze voorzitter legde voor de match de lat heel hoog voor Frans, waarop die riposteerde dat je zo ook gemakkelijker onder de lat door kunt wandelen.
Ik heb niet zo heel veel gezien van de andere partijen doordat ik de tweede helft van mijn partij zelf aan het bord gekluisterd zat. Wat ik wel goed gezien heb, is de openingsfase van elke partij. En dat geeft ook een goed idee van de rest van die partijen. Want goed begonnen is half gewonnen, nietwaar?

Ik begin met wat ik “de bedachtzamen” zal noemen.
Op bord 10 hadden we Frans zitten. Natuurlijk is zo’n partij in meesterklasse een ongelooflijke ervaring en krijg je gegarandeerd nog eens een goede tegenstander ook. Voor Frans het sein om alles zeker minstens 5 keer uit te rekenen en ruim de tijd te nemen voor de opening. Het oogde wel redelijk op het bord en er werd ook met de nodige schwung een aanval opgezet. Ik vermoed dat er vervolgens een acuut gebrek aan tijd opspeelde toen het echt om de knikkers ging.

Op bord 9, net naast mij, was het zo mogelijk nog erger. Na anderhalf uur schaken hadden beide heren 7 zetten op het bord gegooid. Zéven! Ik vraag me dan altijd af waar ze dan eigenlijk over nadenken. Ik leerde dat je de pionnen in het midden zet, de stukken in het spel brengt en de koning veilig zet. Een mat is nog niet in zicht en ook tactisch lijkt er niets aan de hand, dus kan het een beetje vooruitgaan? Maar ongetwijfeld is dat te simplistisch gezien van mij. Simon en zijn tegenstander waren diep in gedachten verzonken. Het was niet meer overpeinzen, ik vermoed dat het woord “contempleren” hier meer op zijn plaats is. Het leek me ook eerder een stijloefening: beiden hadden nog een pijp mogen hebben om aan te lurken en een baardje om bedachtzaam en een tikje verstrooid in te strijken en het plaatje was af geweest. Toen de kaap van 10 zetten bereikt werd, was het meest belangwekkende deel van de partij dan ook achter de rug. De resterende zetten werden sneller afgehaspeld en aan de banale dingen in de schaakpartij zoals combinaties werd minder tijd besteed. Het draaide niet goed uit voor onze man.

Helmut was vandaag ook een starter met een treuzelende tred. En dat is natuurlijk in de kaart spelen van Ikonnikov, want dat is waar de grootmeester bijzonder sterk in is. Met allemaal kleine zetjes weet hij een zwakte te vinden en te bestoken, zo heb ik het hem al vaak zien doen. Helmut stond onder lichte druk maar kraakte niet. Tot het verre eindspel dan, want daar kraakte hij plots wel.

De volgende categorie zal ik de “praktische spelers” noemen. Langzaam je weg zoeken in de opening maar een nadeeltje is aanvaardbaar zolang je maar voldoende tijd over houdt voor komende cruciale fases.
Rein pakte het zo aan. Nijboer speelde een zijvariantje tegen de Siciliaanse Najdorf maar Rein opteerde voor de mindere stelling met een duidelijk plan. Het bleek de goede keuze, want met een pion minder hield hij stand.
Hetzelfde verhaal bij Steven: een beetje een passieve opening leek naar een inferieure maar wel speelbare stelling te leiden Hier was de beloning voor de hardnekkigheid iets groter, want plots overspeelde Bosboom zijn hand en had Steven het volle punt geïncasseerd.

Adrian kreeg iets vreemds tegen en gooide er een paar clichézetten tegen aan. Het was voldoende om een pion te incasseren. Ook in deze partij trok de trend van de opening zich door, want het werd Adrian echt niet lastig gemaakt. Mooie overwinning.

Tieme heeft misschien wel de meest praktische openingskeuze. In veel partijen, met wit of met zwart, komt hetzelfde systeem op het bord. Toen zijn tegenstander het niet echt voortvarend aanpakte, had ik dan ook een snelle aanval verwacht van de witjes. In de plaats daarvan leken de stukken van Tiemen elkaar voor de voeten te lopen en werd het één grote struikelpartij.
Toch een score van 50% voor onze meer praktisch ingestelde ploeggenoten.
En dan nog de roekelozen of de snelheidsduivels.

Laat ik eerst beginnen met mijn eigen partij. Ik kon een voorbereiding van 2 jaar terug op het bord gooien waardoor ik veel voorsprong op de klok nam. Mijn voorbereidingen zijn echter van dusdanige kwaliteit dat ik dankzij die kennis niet 0,70 minder sta volgens de computer, maar dat het beperkt blijft tot een nog steeds ferm nadeel van 0,50. Dat komt er van als je van die half dubieuze openingen speelt. Hoe het ook zij, Alina was voldoende onder de indruk om rond zet 18 al geen voordeel meer te hebben. Vervolgens herhaalde ik nog eens het dubieuze stuntje van mijn voorbereiding en werd ik simpel opgerold.

Thibaut pakte het ook zo aan: een licht dubieuze variant aan hoge snelheid op het bord gebracht, vervolgens allerlei wilde dingen overal op het bord maar evengoed een nul.

Onze derde snelheidsduivel was Koen. Tegen zet 18 had hij voor de vorm en uit gêne wat minuten laten wegtikken op de klok, want eigenlijk was het voor iedereen wel duidelijk dat Koen het nog steeds kende en het ook de komende 10 zetten nog kende. Smeets zwoegde hard, maar werd overspoeld door een vloedgolf aan tijdnood. Zo kant het ook.

Volgende ronde staat onze belangrijkste match van het seizoen op het programma. Afzeggingen kunnen vanaf nu aan Marnix gemeld worden.

  En Passant   HWP   6,5-3,5
1 Smeets 2602 Leenhouts 2473 0-1
2 Nijboer 2545 Verstraeten 2339 ½-½
3 Ikonnikov 2544 Cardon 2406 1-0
4 Bosboom 2399 Geirnaert 2441 0-1
5 Peng 2369 Maenhout 2391 1-0
6 R. Vedder 2272 Roos 2257 0-1
7 H. Vedder 2368 Verlinde 2236 1-0
8 A. l Ami 2342 Piceu 2360 1-0
9 De Graaf 2195 Provoost 2189 1-0
10 Van de Griendt 2342 Snijders 1890 1-0

Auteur: Tom Piceu


HWP 1 verliest van Kennemer Combinatie
ronde 6, seizoen Selecteer

De wedstrijd tegen Kennemer Combinatie was er een waarin we onszelf wel wat kansen toedichtten. Een creatieve opstelling en een tegnstander die niet op zijn sterkst was. Onze kracht bevond zich aan de borden 7 t/m 10, waar Steven, Thibaut M, Rein en Tom hun ratingoverwicht in punten dienden om te zetten. Dat ging minder goed dan verwacht. Steven bijvoorbeeld was al snel in de problemen gekomen, maar kon ontsnappen met een half punt. Helmut kwam tegen Quinten Ducarmon niet in het nadeel en ook hier werd de vrede getekend. De twee andere halfjes vielen aan de borden 4 en 5. Thibaut V had na de opening het een en ander op te lossen, deed dat bekwaam en bereikte een remise eindspel. Bij mij zat er zeker meer in het vat. In een ingewikkelde partij miste ik een aantal zeer kansrijke voortzettingen met als hoogte- of dieptepunt een directe winst op de 63e zet. Adrian leek op weg naar een daverende verrassing. Tegen Loek van Wely kwam hij met zwart zonder averij uit de opening, wat al een prestatie op zich is. Vervolgens strafte hij opportunistisch spel van de grootmeester bekwaam af en kreeg hij groot voordeel. Een blunder maakte helaas aan alle illusies een einde. Ook bij Koen ging het pas mis in het middenspel, nadat hij in de opening een kansrijk stukoffer achterwege had gelaten. Thibaut M liet zich in een middenspel zonder dames overspelen en Rein ging ten onder in het eindspel. Over de verliespartij van Johan kan ik niet veel melden, aangezien de notatie nog niet in mijn bezit is. Het gerucht gaat dat hij in goede stelling een stuk weggaf. Als de lezer het overzicht heeft behouden, dan zal hij tot de conclusie zijn gekomen dat er nog geen winstpartij is langs gekomen. Dat klopt. Toen de meeste bezoekers De Speije al hadden verlaten, kon Tom als enige HWP-er het punt bijschrijven. Tegenstandster Tea Lanchava gaf hem de kans lang, heel lang, van zijn gewonnen stelling te genieten.
Een 7-3 nederlaag dus. Onverwacht groot, maar er is niets op af te dingen. Er resteren ons nu nog drie wedstrijden: tegen de nummers 1 en 2, SISSA en En Passant, en tegen de grote concurrent in de strijd tegen degradatie, Pathena Rotterdam. We houden het spannend.
  HWP 1   Kennemer Combinatie 1   3-7
1 Adrian Roos 2257 Loek van Wely 2645 0-1
2 Koen Leenhouts 2473 Wouter Spoelman 2580 0-1
3 Helmut Cardon 2406 Quinten Ducarmon 2476 ½-½
4 Thibaut Vandenbussche 2404 Miguoel Admiraal 2437 ½-½
5 Hans Groffen 2151 Ali Bitalzadeh 2404 ½-½
6 Johan Goormachtigh 2198 Rob Duijn 2217 0-1
7 Steven Geirnaert 2441 Lennart Dek 2240 ½-½
8 Thibaut Maenhout 2391 Daan in t Veld 2210 0-1
9 Rein Verstraeten 2339 Max Kerkvliet 2191 0-1
10 Tom Piceu 2360 Tea Lanchava 2260 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 stunt in Leiden
ronde 5, seizoen Selecteer

Na de gemiste kans tegen HMC Calder bracht de 5e ronde ons in Leiden tegen het plaatstelijke LSG IntelliMagic. Hoewel de onderlinge wedstrijden in het verleden altijd spannend waren, kon ik me niet herinneren dat we ooit wonnen. Vandaag dan maar?
Koen was als eerste klaar. Na een half uurtje stond er een eindspel op het bord en werd de vrede getekend zonder dat Koen ook maar een zet zelf had hoeven te bedenken. Buurman Helmut had na een ernstige fout van zijn tegenstander een kwaliteit buitgemaakt met behoud van stelling. Dat zou wel goed komen. Niet goed ging het bij Thibaut M die kort na de opening in onoverkomelijke problemen was geraakt. De tweede remise viel aan bord 1: Thibaut V hield zonder al te veel problemen Nikolic in bedwang. Toen naast Thibaut M ook Johan tenonder was gegaan, gaf het scorebord een zorgelijke 3-1 stand te zien. Tijd voor ons om iets terug te doen en dat gebeurde ook. Tom stond de hele partij beter en wikkelde professioneel af naar een punt. Voordat we definitief toesloegen, moesten we nog een tegenvaller incasseren. Tieme slaagde er niet in na een wildwest-partij overeind te blijven: 4-2 voor LSG.
Rein had de plaats van de teamleider ingenomen en maakte een feestelijk debuut in de Meesterklasse. Hij had de hele partij controle en verzilverde het voordeel in een subtiel lopereindspel. Indrukwekkend. Ook Steven stond het grootste deel van de partij goed, had onderweg even een inzinking waarin het voordeel naar zijn tegenstander ging, maar herstelde zich knap en finishte overtuigend.
Aan Helmut de taak om de 4-5 binnen te tikken. Hij had zijn kwaliteit voorsprong ingeruild voor een gewonnen toreneindspel.
Alle ogen waren nu gericht op Adrian. Tegenstander Sprenger probeerde van bijna niets iets te maken, maar naarmate het materiaal verder uitdunde, groeide bij ons de hoop op een goede afloop. Die kwam er. Een verrassende 4,5-5,5 overwinning derhalve, die uitgebreid gevierd werd in een prima Spaans restaurant. Het was nog lang onrustig in Leiden.
  LSG IntelliMagic   HWP 1   4,5-5,5
1 P. Nikolic 2620 T. Vandenbussche 2408 ½-½
2 E. van Haastert 2446 K. Leenhouts 2462 ½-½
3 M. van der Werf 2424 H. Cardon 2397 0-1
4 A. Pijpers 2463 T. Maenhout 2402 1-0
5 M. Bosman 2323 S. Geirnaert 2432 0-1
6 J. Sprenger 2499 A. Roos 2265 ½-½
7 R. van Wessel 2400 R. Verstraeten 2316 0-1
8 J.W. de Jong 2456 T. Verlinde 2254 1-0
9 M. Roobol 2290 T. Piceu 2343 0-1
10 E. Wiersma 2353 J. Goormachtigh 2169 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 vergooit winst
ronde 4, seizoen Selecteer

We willen ons zo graag weer eens handhaven in de Meesterklasse en vandaag hadden we een flinke stap in de goede richting kunnen zetten tegen het sterke HMC Calder. De uiteindelijke 4,5-5,5 nederlaag was eigenlijk niet eens slecht, maar we hebben er niets aan en het had in deze 4e ronde wedstrijd heel anders kunnen lopen. Thibaut M had na een interessant middenspel een vol stuk veroverd, winst leek voor het oprapen, maar na een aantal gemiste kansen, moest hij zich bij remise neerleggen. Zijn buurman, Thibaut V, miste op de 42e zet winst in 1, al moet gezegd dat de partij daarvoor een enigszins wisselend verloop kende. Ook op bord 3 vergaten we onszelf te belonen. Koen kwam na een lange theoretische openingsvariant in het voordeel. Het eindspel moet gewonnen zijn geweest, maar een verkeerde afwikkeling leidde ook hier naar remise. Steven behaalde een correcte remise en Tieme had een moeilijke middag zonder kansen. Helmut veroverde een kwaliteit en hoewel zijn tegenstander lang tegensputterde, kwam de winst nooit in gevaar. Zelf was ik gedurende de partij wellicht iets te pessimistisch over mijn kansen. Toen ik echter in een beter eindspel terecht kwam, ging mijn tegenstander in de fout en kon hij direct opgeven. Adrian leek iets te gemakkelijk een halfje af te hebben gestaan. Resteren nog twee verliespartijen aan de staart, maar van geheel verschillend kaliber. Johan stond de hele partij met de rug tegen de muur, maar bij Simon waren er zeker kansen. Hij sloeg een remise-aanbod af, bereikte ook nog een gewonnen stelling, maar in tijdnood sloeg het noodlot toe.

  HWP 1   HMC Calder 1   4,5-5,5
1 T. Maenhout G. van der Stricht ½-½
2 T. Vandenbussche M. Dambacher ½-½
3 K. Leenhouts N. Ondersteijn ½-½
4 S. Geirnaert R. Swinkels ½-½
5 T. Verlinde T. Burg 0-1
6 H. Cardon R. Schoorl 1-0
7 H. Groffen D. van Kerkhof 1-0
8 A. Roos J. van den Besselaar ½-½
9 J. Goormachtigh J. Bosch 0-1
10 S. Provoost T. Mollema 0-1

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 pakt eerste punten
ronde 3, seizoen Selecteer

Optimistisch waren we. Niet alleen was tegenstander Utrecht op papier nog iets zwakker dan wij, onze moraal had een flinke boost gekregen door een aantal recente individuele successen. Bij de Europacup in Skopje behaalden Thibaut M en Tom de IM titel en hield Steven niemand minder dan Grischuk op remise. Een week later eindigde Koen op een gedeelde eerste plaats in het Franse Le Touquet met een tpr van 2600.
De wedstrijd zelf begon hoopvol toen mijn jonge tegenstander zich vergaloppeerde in de opening: materiaalverlies en kort daarna mat. Bij de meeste andere partijen was op dat moment nog weinig aan de hand en waar dat wel het geval was, zag het er niet heel rooskleurig uit voor de onzen. Utrecht had zich voor de gelegenheid versterkt met de broertjes Dijkhuis; Tycho liep Tieme onder de voet en Sven had al snel groot voordeel tegen Steven. Ook bij Tom liep het (nog) niet naar wens. Nadat Tieme had opgegeven, keerde het tij echter bij Tom. Hij zag kans om allerlei stukken te ruilen en bij elk ruiltje een pion mee te snoepen: 1-2.
Dat was het sein voor een flinke oogst: overwinningen van Thibaut V (beste partij van de middag) en Adrian (overtuigende slotfase) brachten ons op een 1-4 voorsprong. Toen Koen in het middenspel duidelijk dieper inzicht toonde dan zijn tegenstander, was de wedstrijd beslist: 1-5 met nog twee remise eindspelen (Helmut en Thibaut M) en twee verloren stellingen (Steven en Johan). Daar kwam geen verandering meer in, al boekte Helmut zeker vorderingen, zij het niet genoeg.
Op het moment dat de parkeermeters bijgevuld moesten worden, verscheen dan ook de 4-6 op het wedstrijdformulier.
We staan in ieder geval tot 12 december boven de degradatiestreep.
  Utrecht 1   HWP 1   4-6
1 V. Diepeveen K. Leenhouts 0-1
2 J. Jens T. Vandenbussche 0-1
3 T. Dijkhuis T. Verlinde 1-0
4 S. Halfhide H. Cardon ½-½
5 P. Nieuwenhuis T. Maenhout ½-½
6 S. Dijkhuis S. Geirnaert 1-0
7 F. van der Put J. Goormachtigh 1-0
8 R. Beekman T. Piceu 0-1
9 S. van Roon H. Groffen 0-1
10 M. van der Linde A. Roos 0-1

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 verliest van landskampioen Charlois
ronde 2, seizoen Selecteer

Weer terug in De Speye, het gebouw waar lang geleden het 1e ECI-toernooi werd gehouden. De zaal is opgeknapt, er is volop ruimte om te analyseren, we hebben onze eigen bar, kortom aan het veld kon het niet liggen. Wel aan de tegenstander, de regerend landskampioen Charlois. Het eerste wapenfeit deed zich voor aan bord 3. Steven had zich uitstekend voorbereid, dat was duidelijk. De zetten werden bijna a tempo op het bord gekwakt. Tegenstander Erik van den Doel deed ook steeds de juiste zetten, maar had daar wel veel tijd voor nodig. Toen Erik op de 24e zet afweek van de hoofdvariant, vond Steven dat een mooi moment om een schijnoffer te plegen en dat vergezeld te laten gaan door een remise aanbod. Het schijnoffer bleek een blunder te zijn en het remise aanbod werd dan ook vriendelijk geweigerd. Tom voorspelde voor zijn partij een korte remise. De helft van die voorspelling kwam uit. We stonden met 0-2 achter. Na deze vervelende start fleurden we wat op. Thibaut had een klein nadeeltje tegen Bart Michiels, maar bereikte toch bijtijds de remisehaven. Het kleine voordeeltje van Johan bleek ook niet meer waard dan een halfje: 1-3. Helmut had het lastig aan bord 1 tegen de Hongaarse grootmeester Imre Hera. De problemen in het middenspel leken niet onoverkomelijk, maar het voordeel van wit werd allengs groter en tenslotte beslissend: 1-4. Ook Adrian keek lange tijd tegen een iets mindere stelling aan, maar hij slaagde er in om af te wikkelen naar een remise-achtig eindspel, dat niet werd doorgespeeld. Sasse man van de wedstrijd was Koen. In een zeer overtuigend gespeelde partij was hij steeds "in control". De bekroning vond plaats in het toreneindspel. Ik was de hele partij bezig mijn nadeeltje uit de opening weg te werken. Toen ik daar eindelijk in geslaagd was, verpestte ik het in de tijdnoodfase alsnog: 2,5-5,5. Wedstrijd gespeeld. Invaller Frederic toonde zich van zijn meest charmante kant door een helpmat te construeren. En op het moment dat iedereen naar huis wilde zag Mher Hovhanisian in dat Tieme het remise toreneindspel nooit zou verliezen: 3-7.
Een grote nederlaag, maar we doen nog volop mee, in de strijd tegen degradatie.
  HWP 1   Charlois 1  
1 H. Cardon 2398 I. Hera 0-1
2 T. Maenhout 2374 B. Michiels 2529 ½-½
3 S. Geirnaert 2450 E. van den Doel 2565 0-1
4 K. Leenhouts 2426 Ju. van Overdam 2382 1-0
5 T. Piceu 2316 M. de Wit 2238 0-1
6 T. Verlinde 2289 M. Hovhanisian 2499 ½-½
7 H. Groffen 2145 A. Dardha 2339 0-1
8 A. Roos 2260 R. Lecomte 2317 ½-½
9 F. Verduyn 2174 R. Meng 2357 0-1
10 J. Goormachtigh 2200 V. Maes 2109 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 begint met kleine nederlaag
ronde 1, seizoen Selecteer

De start van het zevende Meesterklasse seizoen van HWP bracht ons in Bussum voor een wedstrijd tegen BSG, de nummer twee van vorig jaar. Met een 1-0 achterstand op zak, dat wel. Tieme had in een vooruitgespeelde partij verloren van Frank Erwich. Wij misten Thibaut V, maar BSG had een veel grotere jas uitgedaan. Zij traden aan zonder Robin van Kampen, Li Riemersma en Alexander van Beek. Zou dat kansen bieden? Aan de wijze waarop Steven invaller GM David Smerdon tegemoet trad te oordelen zeker. Een prima stelling voor Steven, zo dachten wij. Het werd een lang gevecht waarin Steven wel steeds iets meer materiaal moest geven om overeind te blijven. Het bleek niet te lukken. David vluggerde tenslotte het eindspel van koning, paard en loper tegen koning vlot naar winst.
Aan bord 2 trof Koen gastheer Robbie Ris. Op het moment dat wij rekening hielden met een remise trok Koen de partij naar zich toe, zij het met enige hulp van Robbie, die met zijn hoofd duidelijk bij andere zaken was. Vermoedelijk de door hem georganiseerde Schaakweek van Amstelveen.
Enigszins sceptisch waren we over de openingsopzet van Helmut tegen Lars Ootes, maar misschien niet terecht; het ontstane middenspel was moeilijk te doorgronden. In de tijdnoodfase leek het alle kanten uit te kunnen gaan, maar het punt kwam tenslotte toch bij Helmut. Op dat punt rekenden we ook bij Thibaut M. Een mooie stelling met pluspion. Helaas zorgde een blunder er voor dat de zege naar tegenstander Ewoud de Groote ging.
De partij tussen Tom en Thomas Willemze was er een uit de serie heen en weer. Na afloop gaven de spelers toe het zelf ook niet steeds goed ingeschat te hebben. Hoe het ook zij, de laatste fout kwam van Thomas en dus ging het punt naar Tom.
Al vroeg in de middag waren er zonnige vooruitzichten bij Johan. Ton van der Heijden offerde een kwaliteit, kreeg er weliswaar twee pionnen voor, maar zijn stukken misten al ras de nodige coordinatie. Een overwinning voor Johan was in de maak. Helaas kwam er gaandeweg wat zand in de machine en we moesten vaststellen dat remise misschien het hoogst haalbare was. Dat ook dat niet lukte, was een tegenvaller. De partij van Adrian en Henk van der Poel was spannend, maar het evenwicht leek nergens beslissend verbroken te zijn geweest. Remise dus. Hetzelfde resultaat was er voor onze invaller Simon. Het remise aanbod van Remmelt Otten kon moeilijk geweigerd worden.
Zelf had ik een tamme opening tegen Jesper de Groote. Niks aan de hand voor beide spelers, maar twee strategische missers van mijn kant zorgden voor problemen. De vlucht in een dubbeltoreneindspel met voor beiden zes pionnen bleek slechts langdurig uitstel van executie.
Als de lezer heeft meegeteld zal hij op een 6-4 nederlaag zijn uitgekomen. Daarmee hebben we een zelfde start als vorig jaar en dat seizoen kende toch een goede afloop. laten we hiopen dat we volgend jaar weer naar Bussum mogen, al was het alleen al voor de uitstekende Italiaan, een gouden tip van onze gastheer Robbie.
  BSG 1   HWP 1   6-4
1 David Smerdon 2516 Steven Geirnaert 2449 1-0
2 Robert Ris 2436 Koen Leenhouts 2420 0-1
3 Lars Ootes 2400 Helmut Cardon 2398 0-1
4 Ewoud de Groote 2315 Thibaut Maenhout 2372 1-0
5 Thomas Willemze 2425 Tom Piceu 2312 0-1
6 Ton van der Heijden 2302 Johan Goormachtigh 2211 1-0
7 Henk van der Poel 2204 Adrian Roos 2250 ½-½
8 Remmelt Otten 2064 Simon Provoost 2213 ½-½
9 Jesper de Groote 2168 Hans Groffen 2152 1-0
10 Frank Erwich 2370 Tieme Verlinde 2294 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1: Kampioen
ronde 9, seizoen 2014-2015

Nog één obstakel restte ons in de strijd om het kampioenschap: DD. In zijn mail aan zijn ploeggenoten had de teamleider aangegeven dat een 8-2 overwinning voldoende zou zijn om de titel te bemachtigen. Het was bijna genant. We hebben in het verleden vaak tegen DD gespeeld en na vele jaren uitslagen rond de 5-5 slaagden we er de afgelopen seizoenen in een paar keer achter elkaar te winnen. Maar 8-2 was niet erg realistisch. Goed, het was de laatste ronde en voor DD stond er niets meer op het spel. Dat was in ons voordeel, want met of zonder Fedorchuk, dat scheelt toch een punt. Wij moesten het doen zonder Paul Motwani en Thibaut Vandenbussche, maar hadden adekwate vervangers in de personen van Attila Czebe en David Roos. De Haagse invallers aan de borden 6 en 8 hadden het lastig. Johan en Adrian brachten ons daar op een 2-0 voorsprong. Steven had als opdracht niet te verliezen van John van der Wiel en kweet zich uitstekend van zijn taak. Een kortsluiting bij David leek de spanning terug te brengen in de wedstrijd: 2½-1½. De meeste andere borden toonden klein tot groot voordeel. Normaal gesproken konden we het vervolg van de wedstrijd met vertrouwen tegemoet zien. Maar vandaag was het niet normaal, want het ging niet alleen om de matchpunten. Thibaut M won overtuigend, Helmut volgde zijn voorbeeld tegen generatiegenoot Peter Gelpke en Koen bracht de stand op 5½-1½. Attila, Tom en ik hadden betere eindspelen, die geduldig uitgespeeld werden met optimaal resultaat: 8½-1½. Kampioen en eindelijk terug naar de Meesterklasse. De beloning was niet misselijk: een heerlijk Chinees buffet en een onemanshow van de voorzitter: een dag om niet snel te vergeten. Dank aan een ieder die zich ingezet heeft. Het was een mooi seizoen.
  HWP 1   DD 1   8½-1½
1 A. Czebe G. Prakken 1-0
2 K. Leenhouts E. Blokhuis 1-0
3 S. Geirnaert J. van der Wiel ½-½
4 H. Cardon P. Gelpke 1-0
5 T. Maenhout M. Otten 1-0
6 J. Goormachtigh L. van der Sluijs 1-0
7 T. Piceu R. Dickhoff 1-0
8 A. Roos P. Zwolsman 1-0
9 D. Roos L. Vistisen 0-1
10 H. Groffen H. Happel 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1: 2-8 winst in Vianen, maar gemengde gevoelens
ronde 8, seizoen 2014-2015

Op de dag dat HWP 2 en HWP 4 kampioen konden worden reisden wij af naar het verre Vianen. Het zijn rare tijden. Over matchpunten hebben we het al lang niet meer, het gaat alleen nog om zoveel mogelijk bordpunten. Het zal bij concurrent Apeldoorn niet anders zijn. In de sfeervolle zaal ’t Akkertje ging het al snel zeer voorspoedig. Her en der verschenen er veelbelovende stellingen op de borden. De eerste die kon oogsten was Tieme, met zwart en overtuigend. Niet lang daarna volgden Steven, Tom en Helmut: 0-4. Allemaal gevalletjes eenrichtingsverkeer. Zelf stond ik al snel op de rand van winst, besloot het ten onrechte rustig aan te doen, waarna er al spoedig zelfs geen remisekansen meer waren: 1-4. Thibaut M zette zijn technisch gewonnen stelling vervolgens om in een punt: 1-5. Adrian had het moeilijk, maar bereikte toch nog verrassend eenvoudig de remisehaven. Daar stond tegenover dat Johan zijn voordelige stelling ook in remise zag verzanden: 2-6. Koen’s punt hadden we al in het begin van de middag geteld, maar de daadwerkelijke executie volgde enkele uren later. Thibaut V trof de sterkste tegenstander. Hij stond goed, maar de winst was nooit direct voorhanden. Toen die eindelijk in zicht kwam, ging zijn tegenstander door zijn vlag: 2-8 na amper 3½ uur spelen. Vooraf hadden we voor deze uitslag getekend, nu overheerste het gevoel dat er een punt meer uit gehaald had moeten worden. Een smsje uit Amsterdam (bedankt Ivo!) leerde ons dat Apeldoorn met 3½-6½ had gewonnen van Caissa. We lopen uit en staan nu 2½ bordpunt voor. Nog niks beslist dus. Wel in 3F: HWP 2 is kampioen en HWP 3 veilig. Proficiat, dame en heren!
  Vianen/DVP 1   HWP 1   2-8
1 R. Odendahl T. Vandenbussche 0-1
2 T. van Lanen S. Geirnaert 0-1
3 T. Dalhuisen H. Cardon 0-1
4 M. Agterberg K. Leenhouts 0-1
5 D. Kerstens T. Maenhout 0-1
6 U. Dresen T. Verlinde 0-1
7 T. Werbeck J. Goormachtigh ½-½
8 M. Volkov A. Roos ½-½
9 O. Stork T. Piceu 0-1
10 J. Selten H. Groffen 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 blijft in de race na winst op Caissa
ronde 7, seizoen 2014-2015

In de strijd om promotie naar de Meesterklasse kregen we Caissa op bezoek. De Amsterdammers hebben het ons in het verleden altijd erg lastig gemaakt. Ik herinner me een aantal gelijke spelen en verscheidene 5½-4½ overwinningen. Vorig seizoen wonnen we ruim (7-3) en die wedstrijd moest dan maar als voorbeeld dienen. Winst noodzakelijk, het liefst met grote cijfers, dat was de op papier eenvoudige opgave. Bij onze tegenstanders ontbrak alleen Hans Ree die van zijn teamcaptain seniorenverlof had gekregen. Diezelfde teamcaptain, oud-HWP-er Ivo Timmermans, gaf Steven de gelegenheid om de score te openen. Veel heb ik van die partij niet gezien, maar ik geloof graag dat het een overtuigende overwinning was. Inmiddels is Steven met 6½ uit 7 topscorer in 1B. Een kleine domper was de remise van Thibaut V. De snelheid waarmee tegenstander Overeem zijn spullen pakte en de zaal verliet, leek mij te duiden op een zege van onze man, maar de teleurgestelde blik van Thibaut sprak boekdelen: “Hij was alleen maar uit op remise”. Dat was ik ook, nadat ik in een lastige partij definitief de draad was kwijtgeraakt en in een verloren stelling was beland. In de verte gloorde nog wel een vage eeuwig schaak combinatie. Een paar onnauwkeurige zetten van mijn tegenstander later bleek ik plotseling een winnende aanval in handen te hebben. Een gestolen overwinning, maar die tellen gelukkig ook mee. Pieter Steen maakte zijn debuut in de eerste ploeg met een verdienstelijke zwartremise en bracht daarmee de stand op 3-1. Aan de overige zes borden varieerde de prognoses van heel slecht (Johan) tot heel goed (Koen, Helmut, Rein). Zoals zo vaak keerden de kansen in het vierde uur. Helmut belandde in een toreneindspel dat maximaal een half punt kon opleveren. Gelukkig logenstrafte hij de pessimisten en haalde het halfje ook daadwerkelijk binnen. Bij Johan verscheen uit de ruïnes van zijn Konings-indische stelling plotseling een eindspel met een stuk meer. Helaas verzekerde het woud aan compenserende pluspionnen wit van remise. Over de partij van Koen valt op dit moment alleen te melden dat de indruk bestond dat hij zijn voordeel was kwijtgeraakt en met een bijzonder onduidelijk eindspel zat opgescheept. Enkele zetten later was de partij klaar en het punt voor Koen. Adrian had aan een lange theoretische openingsvariant een kwaliteit overgehouden, maar het zwarte loperpaar compenseerde dit steeds overtuigender. Remise derhalve. Daarmee was de winst binnen en konden we aan de bordpunten gaan denken. Bij kopman Thibaut M hadden we lang het gevoel dat hij overeind zou blijven. Helaas trof hij in een nadelig eindspelletje juist de persoon die daar wel raad mee weet. Grootmeester Paul van der Sterren verzilverde zijn voordeel op instructieve wijze. Net als in de vorige ronde in Arnhem had Rein een beter eindspel dat heel rustig en met vaste hand tot winst werd gevoerd. Daarmee kwam de eindstand op 6½-3½. Helaas won concurrent Apeldoorn met 7-3 van De Toren, zodat onze voorsprong nu 1 bordpunt bedraagt. Over drie weken mogen we weer. Wij naar Vianen, Apeldoorn op bezoek bij Caissa.
  HWP 1   Caissa 1   6½-3½
1 T. Maenhout 2373 P. van der Sterren 2445 0-1
2 K. Leenhouts 2389 A. Bezemer 2283 1-0
3 S. Geirnaert 2441 I. Timmermans 2174 1-0
4 H. Cardon 2375 J. Lopez 2251 ½-½
5 T. Vandenbussche 2415 M. Overeem 2201 ½-½
6 R. Verstraeten 2329 M. Wunnink 2270 1-0
7 J. Goormachtigh 2146 R. Witt 2223 ½-½
8 H. Groffen 2157 A. Hovenga 2233 1-0
9 P. Steen 2106 E. Vroombout 2169 ½-½
10 A. Roos 2208 R. Kikkert 2234 ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 schakelt 1 concurrent uit
ronde 6, seizoen 2014-2015

Na de meevallers van ronde 5 mochten we vandaag onze status van kanshebber in 1B direct waarmaken tegen medekoploper De Toren VSV. De nederlaag tegen de Arnhemmers van vorig jaar lag nog vers in het geheugen en moest hoe dan ook gewroken worden. Het werd onverwachts een erg gemakkelijke middag. Yours truly zette HWP op voorsprong. Mijn tegenstander dacht in een iets minder eindspel te kunnen vluchten, maar zijn taxatie was veel te optimistisch. Nadat Tom had gecapituleerd, ging het snel. Thibaut V won overtuigend, maar werd daarna allengs bleker en moest later het feestelijke bezoek aan de Gele M aan zich voorbij laten gaan. Hij bofte dat hij op de terugweg niet bij Steven in de auto zat, want dat was hem zeker fataal geworden. Diezelfde Steven won fraai en trakteerde zijn tegenstander en toeschouwers na afloop op een amusante post-mortem. Thibaut M en Tieme hadden allebei duidelijk voordeel en wonnen in stijl. De tussenstand was inmiddels 1-5. Koen en Helmut moesten het opnemen tegen de “ouwetjes” van De Toren, Ruud Janssen en Willy Hendriks. Ze kweten zich uitstekend van hun taak. Koen hield met zwart Ruud in bedwang en Helmut overklaste Willy. De laatste zege kwam op naam van debutant Rein Verstraeten die een beter eindspel op subtiele wijze verzilverde en daarmee de stand op 1½-7½ bracht . Wat resteerde was een hekstelling bij Adrian. Voor ijver en vlijt een 10, maar helaas geen 1 op het scorebord. Toen de zetten een keer herhaald werden, vond de teamleider het een mooi moment om demonstratief zijn jas aan te trekken, waarna Adrian het verlossende remise aanbod deed. 2-8 is een mooi resultaat tegen een tegenstander die veel beter kan en dat in de volgende ronde tegen Apeldoorn ongetwijfeld zal laten zien. We staan 1½ bordpunt voor, maar Parijs is nog ver.
  De Toren VSV   HWP 1   2-8
1 B. von Meijenfeldt T. Vandenbussche 0-1
2 E. Goudriaan T. Piceu 1-0
3 J. Offringa S. Geirnaert 0-1
4 R. Janssen K. Leenhouts ½-½
5 W. Hendriks H. Cardon 0-1
6 N. Lentjes R. Verstraeten 0-1
7 L. Hovestadt T. Maenhout 0-1
8 T. Kampman A. Roos ½-½
9 T. Offringa T. Verlinde 0-1
10 J. van Onzen H. Groffen 0-1

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 via overwinning naar de gedeelde koppositie
ronde 5, seizoen 2014-2015

Over de thuiswedstrijd tegen LSG 2 valt niet veel te melden. De sympathieke Leidenaren hadden hun dag niet. Alleen supersub Sven Bakker mocht lang aan winst denken, maar ook hij sneuvelde, tegen onze invaller Frederic Verduyn. Een historische 10-0 leek binnen bereik. Helaas moest Thibaut V in een zeer kansrijk eindspel tenslotte toch berusten in remise. De andere teams in 1B zorgden ervoor dat de glimlach niet meer van onze gezichten verdween: we staan gedeeld 1e en doen dus weer mee.
  HWP 1   LSG 2   9,5-0,5
1 S. Geirnaert M. Roobol 1-0
2 K. Leenhouts M. van Wissen 1-0
3 T. Vandenbussche R. van Ketel ½-½
4 H. Cardon E. Kuipers 1-0
5 T. Piceu W. Heemskerk 1-0
6 T. Maenhout C. Roosendaal 1-0
7 J. Goormachtigh R. Straver 1-0
8 A. Roos A. Termeulen 1-0
9 F. Verduyn S. Bakker 1-0
10 H. Groffen H. van der Scheer 1-0

Auteur: Hans Groffen


Thriller met happy ending
ronde 4, seizoen 2014-2015

Tussen HWP en Stukkenjagers worden altijd epische duels gestreden. Dat is altijd zo geweest en afgelopen zaterdag vormde hierop geen uitzondering. Teneinde enige hoop op promotie te kunnen blijven koesteren, was het voor onze ploeg een must om de volle 2 matchpunten in de wacht te slepen. We moesten het voor deze belangrijke match stellen zonder Paul en Tom, maar gelukkig waren Tieme en Renzo bereid gevonden in te springen.
Het werd een spannende en dramatische zaterdagnamiddag. Ze begon nochtans vredig: Hans wikkelde met wit tegen Bianca Muhren snel af naar een veilig eindspel, waarin de remise snel werd overeengekomen. Johan was als 2de klaar. Tegen Bram van den Berg had hij in de opening het loperpaar tegen een toren gewonnen, wat hij probleemloos omzette in een punt. Een knappe en vlotte zwartoverwinning. Op bord 10 was het dan weer snel klaar in ons nadeel. Renzo had met zwart tegen Marc Clijsen nochtans een goede opening neergezet, met een sterke aanval tot gevolg. Helaas, kreeg hij plots een mindere fase waarbij hij een reeks fouten produceerde die hem het punt kostten.
Op dit moment begon het er somberder en somberder uit te zien voor ons. Tieme had het met zwart niet onder de markt tegen jeugdtalent Nick Bijlsma. Hij dacht lang na, hij steunde en zwoegde, maar ging toch tenonder. Helmut was even later klaar. Na een korte scherpe opening was hij tegen Stefan Beukema beland in een dubbel toreneindspel. Zijn pionstructuur was iets beter, maar Stefan had een gevaarlijke vrijpion. Ik weet niet of Helmut te lang op winst heeft zitten spelen of dat het toch verraderlijker was dan het eruitzag, maar Stefan wist de stelling uiteindelijk knap naar winst te brengen. Thibaut Vdb tekende iets later de remise tegen Mart Nabuurs. In de opening leek het dat hij een gevaarlijke aanval had, maar na een afwikkeling kwam hij in een eindspel waarin zijn voordeel te klein bleek. Na uren zoeken en proberen moest hij toch in de remise berusten. Tot overmaat van ramp wist Koen zijn riante positie tegen Marc Haast niet te verzilveren. Een prettige drukstelling transformeerde met wat afwikkelingen in een pionneneindspel dat er nog steeds heel leuk uitzag, maar uiteindelijk uitmondde in een D+pi vs D-eindspel dat makkelijk te keepen was.
Op dit moment stonden we dus 4,5-2,5 achter, maar er was licht aan het einde van de tunnel. Thibaut M was met zwart tegen Herman Grooten kort na de opening het slachtoffer geworden van een mooie combinatie. In het verloren eindspel wist hij Herman te beschwindelen. Doordat deze laatste hierna kost wat kost remise uit de weg ging, lachte een gelukkig -en belangrijk- punt hem alsnog toe. Adrian wist in de late uurtjes de felbevochten gelijkmaker in de wacht te slepen. Na winnend voordeel te hebben opgebouwd bleef zijn techniek wat haperen. Zijn harde werk en vasthoudendheid werden uiteindelijk toch beloond met de volle buit.
Ikzelf bleef als laatste over. Met wit tegen Anne Haast schommelde mijn stelling nogal op en neer. In het middenspel reed ik me vast in de verdediging, nam ik vervolgens teveel risico om in tijdsnood het roer volledig kwijt te geraken. Als bij wonder kantelde de stelling volledig de laatste zetten voor de tijdscontrole en werd mijn straalverloren middenspel plots een voordelig eindspel. Het eindspel 2T+pi vs T+L+2pi en iets later na torenruil T+pi vs L+2pi was niet zo remise als op het eerste zicht het geval leek. Na vijf uur en een kwartier spel vond ik de juiste zugzwang en wat later was het punt een feit.
Zo werd de benodigde zege, waar bij momenten niemand nog op gerekend had, alsnog een feit. Een episch duel waarin eigenlijk de beide teams matchpunten verdienden. Leuk om zo te winnen, maar hopelijk gaan onze volgende matchen toch weer wat vlotter...


  De Stukkenjagers 1   HWP 1   4,5-5,5
1 A. Haast 2338 S. Geirnaert 2397 0-1
2 S. Beukema 2294 H. Cardon 2387 1-0
3 M. Nabuurs 2274 T. Vandenbussche 2422 ½-½
4 H. Grooten 2324 T. Maenhout 2362 0-1
5 M. Haast 2352 K. Leenhouts 2379 ½-½
6 N. Bijlsma 2264 T. Verlinde 2229 1-0
7 B. de Jong - Muhren 2305 H. Groffen 2172 ½-½
8 B. van den Berg 2160 J. Goormachtigh 2118 0-1
9 J. Gerlagh 2243 A. Roos 2202 0-1
10 M. Clijsen 2105 R. Ducarmon 2115 1-0

Auteur: Steven Geirnaert


Overtuigende zege van het eerste
ronde 3, seizoen 2014-2015

Hoewel we het tegen Paul Keres vaak lastig hebben, winnen we bijna altijd. Vandaag ging het vlotjes. Al snel stond een duidelijke voorsprong op het scorebord en die marge bleef bestaan tot het einde.

Het was goed om te zien dat Johan de score opende. Nochtans smeet zijn tegenstander snel een hoop theorie op het bord, waardoor Johan het moest doen met een hoop minder tijd. Dat deerde hem deze keer niet. Johan wikkelde af naar een voordelig eindspel waarin de vrijpionnen beslissend waren. Hans had het moeilijk met zwart tegen Bert Both. Toen Hans remise aanbood, stond hij beslist minder, maar misschien was Both nog steeds onder de indruk van de reputatie die Hans ooit had toen hij de interne competitie van Paul Keres onveilig maakte. Dat was in een periode dat de helft van ons team nog niet geboren was, overigens.

Steven speelde naar eigen zeggen een waanzinnige partij, maar het lijkt erop dat onze man elke maand sterker wordt. Op de vraag of de variant was voorbereid, antwoordde Steven dat hij eigenlijk alles had voorbereid. Ja, dat maakt het lastig voor de tegenstanders. In ieder geval leek zijn partij van de zijkant een overtuigende prestatie. Thibaut M. moest vechten in zijn geliefde Benkö, maar ook deze keer bleef hij overeind. Paul noteerde ook een remise tegen Peter Lombaers die een sterke partij speelde met zwart. Zelf heb ik niet veel van de partij gezien, maar er werd verteld dat er voor Paul niet meer in zat dan de puntendeling.

Ik mocht de 4,5-1,5 laten aantekenen. Ik kwam goed uit de opening, maar Jan Jaap Janse beet zich vast in de partij. De stelling rond de tijdnoodfase was complex, maar ik kreeg de beste kansen toen ik een kwaliteit kon offeren. Jan Jaap had met precies spel misschien in de partij kunnen blijven, maar met weinig tijd op de klok ging hij in de fout. Gezien de stand op de overige borden was de winst nu haast binnen.

Helmut ging tegen de verwachting in onderuit met zwart tegen Willem van de Fliert. Volgens Helmut speelde zijn tegenstander een sterke partij en nadat Helmut nog een remisekans miste, beet hij in het zand. Van de partij van Tom heb ik niet veel gezien. Paul Hommerson had een mooie pionnenstructuur en Tom had wat aanval. Die hielden elkaar blijkbaar in evenwicht: remise derhalve.

Adrian zorgde ervoor dat de zege definitief binnen was. Met wit belandde hij in een prettige isolani-stelling waarbij hij de druk beetje bij beetje op kon voeren. Die druk bleek uiteindelijk beslissend. Als laatste was Thibaut V. nog bezig. Tegen Jan Breukelman kwam Thibaut geweldig uit de opening, maar hij verzuimde de genadeklap uit te delen. Uiteindelijk kon Jan nog afwikkelen naar een eindspel dat niet eenvoudig te winnen was voor Thibaut, maar in de praktijk leek het makkelijk te spelen. Thibaut zette zijn voordeel om, waardoor we afgetekend wonnen met 7-3.

Zo schuiven we weer een beetje op. We moeten nog steeds hopen op een misstap van Apeldoorn, maar tot die tijd kunnen we niets anders doen dan blijven winnen. Volgende keer weer een lastige: uit naar Stukkenjagers.
  HWP 1   Paul Keres 1   7-3
1 Thibaut Vandenbussche 2422 Jan Breukelman 2293 1-0
2 Steven Geirnaert 2397 Hugo ten Hertog 2358 1-0
3 Thibaut Maenhout 2362 Xander Wemmers 2389 ½-½
4 Paul Motwani 2474 Peter Lombaers 2263 ½-½
5 Helmut Cardon 2387 Willem van de Fliert 2152 0-1
6 Tom Piceu 2315 Paul Hommerson 2267 ½-½
7 Koen Leenhouts 2379 Jan Jaap Janse 2208 1-0
8 Adrian Roos 2202 Gerben Veltkamp 2142 1-0
9 Hans Groffen 2172 Bert Both 2156 ½-½
10 Johan Goormachtigh 2142 Raymond de Rooij 2208 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


AVS1-HWP1: eerste matchpunten
ronde 2, seizoen 2014-2015

Arnhem, deel 1 van 2 episodes. Dit keer was het zonovergoten ondernemingscentrum van gastclub AVS het decor. Omdat het toch een eindje rijden was, had iedereen een gezonde marge ingebouwd. Paul zelfs 24 uur. Na de gebruikelijke vragenronde over wie wat's middags had gegeten, begonnen we er om 13u met volle moed aan. AVS moest immers verzwakt optreden en zelf waren we op oorlogssterkte, wat leidde tot een elogemiddelde van precies 200 punten meer.

Het duurde dan ook niet lang vooraleer dit zich op het bord vertaalde. Ikzelf had na 2,5 uur de score geopend. Toen mijn sympathieke tegenstander de druk probeerde te verlichten in een misspeelde isolanistelling liep hij pardoes in een verborgen combinatie. Ook Tieme had een relatief eenvoudige partij. Hij slaagde erin om op tien zetten drie witte pionnen te verdonkeremanen zonder dat zijn opponent daar compensatie voor had.
Nu kwamen de punten snel binnenrollen. Helmuts loperpaar zal Remco De Leeuw wellicht nog enkele nachten achtervolgen in zijn dromen. Vooral de zwartveldige loper terroriseerde de zwarte stelling. Sterke partij van onze man. Tom kwam snel goed te staan nadat zijn tegenstander in een kalme stelling plots de eigen koningsstelling opengooide. Stockfist zal niet 100% tevreden geweest zijn over de afwerking maar hij haalde toch de vis op het droge. Steven zijn stelling had wel een zekere 'je ne sais quoi'. Het resulteerde in een eindspel met een pionnetje meer dat met de nodige moeilijkheden werd uitgetikt. Even later kon Hans zich tot matchwinnaar kronen. In een partij met wisselende kansen werd remise overeengekomen in een stelling waar enkel zijn tegenstander beter kon staan. We weten echter al langer dan vandaag dat Hansie Hansie een uitmuntend onderhandelaar is. 0,5-5,5.

Onderhandelen was bij Koen niet van doen. Ze zeggen wel eens dat echte schakers Spaans spelen. Met een zeker 'je m'en foutisme' volgde hij het bekende recept: stukjes goed zetten, zonnebrilletje aan, verzwakkinkje uitlokken, wurg, wurg, mat. Een complete partij van Daddy Cool. Dat de score niet verder opliep, kwam doordat Paul zijn overweldigende positionele voordeel omzette in een eindspel met een stuk meer dat schijnbaar gewonnen leek maar het blijkbaar niet was; doordat Adrian een pion wou winnen in plaats van mat te zetten en daardoor een stuk verloor en doordat Thibaut V. blunderde in een stelling die hij niet kon verliezen tegen een tegenstander van wie je het niemand gunt tegen te verliezen. Het geblèr van die laatste na de partij zal het verwerken van het verlies er niet gemakkelijker op hebben gemaakt.

3-7. De eerste matchpunten zijn binnen. Het is hopen op een misstap van Apeldoorn maar vooral op een spelniveau zoals dat van vandaag in de volgende rondes. Als we dan zware blunders vermijden, zullen we zeker nog een schare punten pakken. Op 7 maart trekken we naar Arnhem voor episode 2.
  AVS1   HWP1   3-7
1 Bob Beeke Koen Leenhouts 0-1
2 Otto Wilgenhof Thibaut Vandenbussche 1-0
3 Eelco de Vries Paul Motwani ½-½
4 Wouter van Rijn Tom Piceu 0-1
5 Remco De Leeuw Helmut Cardon 0-1
6 Dirk Hoogland Steven Geirnaert 0-1
7 A.P. Taal Thibaut Maenhout 0-1
8 Michiel Blok Tieme Verlinde 0-1
9 Daan Holtackers Hans Groffen ½-½
10 Frank Schleiphenbauer Adrian Roos 0-1

Auteur: Thibaut Maenhout


HWP 1 onderuit tegen favoriet Apeldoorn
ronde 1, seizoen 2014-2015

HWP 1 is de competitie begonnen zoals het de vorige beëindigde: met een nederlaag tegen de favoriet, dit keer Schaakstad Apeldoorn, net gedegradeerd uit de Meesterklasse. De uitslag, 4-6, was gezien het wedstrijdverloop enigszins verrassend te noemen. We begonnen vandaag met een half punt, door Koen met zwart veroverd in een vooruitgespeelde partij tegen Merijn van Delft. Ook gedurende het verdere verloop van de wedstrijd zouden beide ploegen elkaar niet veel toegeven. Na een paar uur spelen konden we tevreden constateren dat de beide Thibauts aan de goede kant van de streep zaten. Thibaut V leek zelfs al dicht bij een vol punt te zijn. Zorgen waren er wel over Tom, die met wit niets had bereikt, zelfs geen gelijke stelling.
Paul slaagde daar wel in en zijn remise-aanbod werd direct aanvaard. Vervolgens kwamen we op voorsprong. Niet Thibaut V, maar M, was de gelukkige. Bijna elke zet was raak en toen zijn tegenstander een paar mindere zetten produceerde, werd er onmiddellijk geoogst, bravo! Puntje voor dus en dat met een gewonnen stelling bij Thibaut V en een aantrekkelijk plusje bij Steven. Maar ook nog steeds zorgen over Tom en eigenlijk ook al een beetje over Adrian.
De zorgen werden serieuzer toen Thibaut V uit een boeket aan winstwegen net de manier koos die iets minder overtuigend was. Oke, wel een kwaliteit voor, maar toch ook tegenkansen voor Maarten Solleveld, die vervolgens een schwindel uit de kast haalde en afwikkelde naar een eindspel met pluspion. Gelukkig wel direct remise, maar toch een fikse tegenvaller.
De gelijkmaker voor Apeldoorn kwam op naam van Thomas Beerdsen die Tom kansloos liet: 2½-2½. Aan de resterende borden stonden Helmut en Johan op remise, Adrian iets minder en Steven iets beter. Inderdaad, dan missen we nog een bord. Onze debutant Attila Czebe speelde een moeilijke partij tegen Tim Lammens. De ene keer vonden we dat wit beter stond, het andere moment kreeg zwart de voorkeur. Feit is dat Attila op een zeker ogenblik remise kon forceren. Hij had de overige partijen echter scherp in de gaten gehouden en getaxeerd dat hij voor meer dan een halfje zou moeten zorgen. Hij probeerde het nog lang en manoeuvreerde ogenschijnlijk dicht langs de afgrond, maar tenslotte werd de vrede toch getekend.
Inmiddels had zich aan het bord van Adrian een drama voltrokken. In een duidelijk slechtere stelling kreeg hij een plotselinge prachtige kans van zijn tegenstander. Die werd helaas niet benut. Hij won weliswaar een kwaliteit (om optimaal te profiteren had hij die volgens de stuurlui aan de wal juist niet moeten nemen), maar het resterende eindspel was verloren.
Toen ging ook bij Johan het licht uit. Over het grootste deel van de partij kon hij bijzonder tevreden zijn, maar tegenstander Arthur van de Oudeweetering speelde het remise toreneindspel in de tijdnoodfase aanmerkelijk handiger en toverde er nog een vol punt uit. Dit tot opluchting van Steven die het forceren van zijn prettige stelling zo lang mogelijk had weten uit te stellen en nu akkoord mocht gaan met remise.
Het laatste halfje kwam voor rekening van Helmut. Een uur voor de wedstrijd zat hij nog vast in de Randstad en menigeen zou in zijn plaats overwogen hebben huiswaarts te keren. Zo niet bikkel Helmut. Met een flinke achterstand op de klok knokte hij zich door de partij. Het evenwicht leek evenwel nooit echt verbroken.
Daar staan we dan, op plaats 10 in 1B.

  HWP 1   Schaakstad Apeldoorn   4-6
1 P. Motwani N. Zwirs ½-½
2 A. Czebe T. Lammens ½-½
3 K. Leenhouts M. van Delft ½-½
4 T. Vandenbussche M. Solleveld ½-½
5 S. Geirnaert A. Kabatianski ½-½
6 H. Cardon S. Kuipers ½-½
7 T. Maenhout A. Hachijan 1-0
8 T. Piceu T. Beerdsen 0-1
9 A. Roos S. Rijnaarts 0-1
10 J. Goormachtigh A. van de Oudeweetering 0-1

Auteur: Hans Groffen


HWP 1: Net Niet
ronde 9, seizoen 2013-2014

De eerste doelstelling van het seizoen was gehaald: bij het ingaan van de laatste ronde hadden we de kans op promotie nog in eigen hand. Er moest gewonnen worden van favoriet Charlois Europoort.
Na anderhalf uur spelen kwam er enige tekening in de strijd. Duidelijk was dat Steven en Koen een zware middag gingen krijgen, maar daar stond tegenover dat de stellingen van Thibaut V, Helmut en Adrian veelbelovend oogden.
De score werd echter geopend op een ander bord en wel door mijn tegenstander, die in een niets-aan-de-hand-stelling een enorme blunder produceerde en na mijn antwoord opgaf. Een flinke meevaller dus. Stefan Docx maakte gelijk voor Charlois. Met vaste hand voerde hij zijn gunstige stelling tegen Koen naar winst.
Johan kreeg een stukoffer over zich heen en ik zag zijn witte koning het open veld in gaan. Het zal wel eeuwig schaak geweest zijn, want de partij was plotseling in remise geeindigd: 1,5-1,5.
De verwachting was dat we snel weer op voorsprong zouden komen, want Helmut had inmiddels beslissend voordeel. Dat gebeurde niet. Eerst moest Tom de handdoek gooien. Het was lastig verdedigen tegen Erik van den Doel die zich vanuit een Maroczy een weg in Tom’s damevleugel vocht. Daarna was Helmut wel aan de beurt en stond het weer gelijk: 2,5-2,5.
De ploegen gaven elkaar weinig toe. Direct nadat Paul de teamleider van Charlois, Michel de Wit, had verslagen, moest Steven capituleren tegen Julian van Overdam. De jonge Rotterdammer had met zijn overwinning een cruciale bijdrage aan het resultaat van de wedstrijd.
Thibaut V en Adrian moesten berusten in remise. Hun tegenstanders, Mher Hovhanisian en Roger Meng, wilden van geen wijken weten en de stellingen waren er niet naar om risico’s te nemen. Zo gingen we de finale in met een stand van 4,5-4,5. Aan de ongelukkige overblijver Thibaut M de taak om het winnende punt binnen te halen. In belang van het team had hij een remise-aanbod van Dgebuadze afgeslagen en ging hij in een zeer onduidelijke stelling met een flinke voorsprong op de klok op zoek naar eeuwige roem. En zo waar, de stuurlui aan de wal zagen kansen en op een bepaald moment sprak men zelfs van een gewonnen stelling. Het mocht niet zo zijn. Dgebuadze speelde de laatste fase overtuigend en won: 4,5-5,5. Na afloop toonde hij bovendien op indrukwekkende wijze aan dat zijn stelling steeds in orde was geweest.
Felicitaties aan de Rotterdammers; ze zijn de terechte kampioenen. We wensen hen veel succes in de Meesterklasse.

  HWP 1   Charlois 1   4½-5½
1 Paul Motwani Michel de Wit 1-0
2 Steven Geirnaert Julian van Overdam 0-1
3 Koen Leenhouts Stefan Docx 0-1
4 Thibaut Vandenbussche Mher Hovhanisian ½-½
5 Tom Piceu Erik van den Doel 0-1
6 Helmut Cardon Ludovic Carmeille 1-0
7 Thibaut Maenhout Alexandre Dgebuadze 0-1
8 Adrian Roos Roger Meng ½-½
9 Hans Groffen Clement Rihouay 1-0
10 Johan Goormachtigh Arben Dardha ½-½

Auteur: Hans Groffen


Venlo -HWP 1 door de bril van Steven Geirnaert
ronde 8, seizoen 2013-2014

Hans was als eerste klaar. Hij kende de openingstheorie beter dan zijn tegenstander, en na een blunder won hij een stuk en de partij. Zo kwamen we binnen het uur op voorsprong en was de trend gezet.
Niet veel later behaalde ook Thibaut M het punt. Met wit kwam hij al vroeg op voordeel, en toen zijn tegenstander op de verkeerde manier tegenspel zocht, rolde hij hem snel op.
Het eerste halfje voor Venlo werd afgedwongen door Joep. Paul stond beter, maar Joep verdedigde sterk, en het voordeel bleek vooral optisch. In tijdnood nam Paul dan maar het zeker voor het onzekere, en zijn remisevoorstel werd aanvaard.
Ikzelf behaalde zowel op stelling als op de klok voordeel in de opening. In het middenspel was het nog spannend maar toen Maarten dameruil forceerde belandde ik in een zeer voordelig eindspel. Een blunder onder tijdsdruk bracht een voortijdig einde aan de partij.
Thibaut V nam met zwart eerst een pion, en wat later een dame. Zijn tegenstander wou het wel nog zien en kreeg het dan ook getoond.
Koen won mooi in zijn kenmerkende stijl: de opening niet helemaal 'volgens de boekjes', even verloren gestaan ook, maar uiteindelijk toch een knappe aanvalsoverwinning.
Helmut meende na 10 zetten heel slecht tot verloren gestaan te hebben. Hij had 'zin om op te geven', maar wist zich terug te knokken en won alsnog, waardoor de score nog verder werd uitgediept.
Er werden nog 3 halfjes gescoord, waarbij de remise van Johan eigenlijk ook als een overwinning kan beschouwd worden. Venlo had namelijk tactisch zijn nummer 2 wit gegeven op het laatste bord. Johan bleef keurig rechtstaan onder de witte druk.
Adriaans remise kan dan weer een beetje als een nederlaag beschouwd worden. In de opening leek hij op heel groot voordeel te staan, maar ergens moet hij zijn tegenstander hebben laten ontglippen. Hij wist alsnog een eindspel met een pluspion te bereiken, maar een spijtige rekenfout vergooide finaal de winstkansen.
Tom was nog als laatste bezig. In een rommelpot leek hij in serieuze moeilijkheden beland te zijn, maar hij kwam er vanaf met een deugddoende eindspelmassage en een halfje.

Gezien het wedstrijdverloop was onze 2-8 monsterzege dus niet eens geflatteerd. Na de verpletterende overwinningen die we de voorbije rondes geboekt hebben, zal het deugd doen om volgende ronde eens tegen een wat sterkere ploeg uit te komen.
Een mooie opwarmer voor de meesterklasse volgend jaar.

  Venlo   HWP 1   2-8
1 M. Strijbos S. Geirnaert 0-1
2 R, van Gool T. Vandenbussche 0-1
3 J. Nabuurs P. Motwani ½-½
4 C. Fehmer H. Cardon 0-1
5 T. Smith K. Leenhouts 0-1
6 J. Rievers T. Piceu ½-½
7 P. Schoeber T. Maenhout 0-1
8 B. van der Grinten H. Groffen 0-1
9 F. Mertens A. Roos ½-½
10 R. Montignies J. Goormachtigh ½-½

Auteur: Steven Geirnaert


HWP 1 wint weer met 7-3, maar staat nog steeds 2e
ronde 7, seizoen 2013-2014

We beginnen op stoom te raken. Tegen het Arnhemse ASV werd het weer 7-3. Het was geen gemakkelijke wedstrijd, maar geflatteerd was de uitslag zeker niet.
Terwijl de meeste partijen de openingsfase nog niet achter de rug hadden, besloten Wouter en zijn tegenstander dat het genoeg was: remise. Aan drie borden was het materiele evenwicht al snel verbroken. De spelers met een pion meer wonnen redelijk overtuigend. Gelukkig voor ons waren daar twee HWP-ers bij. Steven en ik wonnen in het eindspel, Thibaut M moest helaas het onderspit delven. Aanvankelijk had Johan ook een pion meer, maar die gaf hij wijselijk terug en won soepel: 3,5-1,5.
Koen’s tegenstander offerde een kwaliteit, kreeg die later weer terug, maar raakte vervolgens verzeild in een eindspel met een pion minder, dat door Koen vakkundig werd uitgetikt. Thibaut V maakte kennis met good old Jaap Vogel. Een remise-aanbod afslaan in mindere stelling getuigt soms van moed, maar is niet altijd verstandig en vandaag was het dat zeker niet. Een nederlaag dus.
Aan bord 1 had Paul het niet gemakkelijk tegen Bob Beeke. Pas diep in het eindspel wist Paul zijn voordeel te verzilveren. Daarmee was de match gewonnen en konden we aan de bordpunten gaan werken.
Adrian had in het middenspel een pion buit gemaakt, maar slaagde er helaas niet in het dame-eindspel met pluspion te winnen.
Helmut tenslotte had het loperpaar tegen twee paarden. Het leek een kwestie van lange adem. Toen ik na enige tijd weer eens een kijkje ging nemen, bleek een van de paarden het bord verlaten te hebben. De uitslag laat zich raden.
Een mooie 7-3 overwinning dus en een paar uur hopen dat Charlois misschien gestruikeld zou zijn over Caissa. Helaas, de Rotterdammers hebben weer gewonnen. We lopen weliswaar wat bordpunten in, maar het zet allemaal weinig zoden aan de dijk. Nog twee keer winnen dus.

  HWP 1   ASV 1   7-3
1 P. Motwani B. Beeke 1-0
2 H. Cardon E. de Vries 1-0
3 T. Maenhout O. Wilgenhof 0-1
4 T. Vandenbussche J. Vogel 0-1
5 A. Roos L. van Tol ½-½
6 S. Geirnaert W. van Rijn 1-0
7 K. Leenhouts R. de Leeuw 1-0
8 J. Goormachtigh M. Blok 1-0
9 W. Gryson D. Hoogland ½-½
10 H. Groffen F. Schleipfenbauer 1-0

Auteur: Hans Groffen


De Stukkenjagers 1 – HWP 1 3-7: Het is lente!
ronde 6, seizoen 2013-2014

De wedstrijd kende een vermoeiende voorgeschiedenis. Maar liefst drie spelers wilden hun geluk in Cappelle la Grande beproeven: Adrian, Koen en Tom. Voor Adrian was een vervanger gevonden in de persoon van Wouter Gryson, voor de andere twee lukte dat niet zo snel. Gelukkig bood De Stukkenjagers uitkomst. Anne Haast en Stefan Beukema hadden hun voorkeur qua tegenstander. Dit vanwege eventueel te behalen normen. Zo wilde Anne tegen Paul en wenste Stefan een IM. Als tegenprestatie konden Koen en Tom vooruitspelen. Vorige week woensdag kwamen zij tot 1,5 punt: Tom remise tegen Mark Haast en Koen won naar verluid vanuit verloren stelling van Bram van den Berg. Met deze prettige voorsprong op zak gingen wij naar Tilburg.
De Stukkenjagers begint zijn thuiswedstrijden om 12.00 uur, althans volgens de competitiegids. In werkelijkheid begint de Tilburgse competitieleider Cesar Becx om 12.00 uur met zijn welkomswoord. Hij heeft zich grondig voorbereid en sinds vandaag weten wij alles over de verenigingen Rokado en WLC/Triple-pion en hun clubkampioenen van 20 jaar geleden. Uiteraard kwamen ook de confrontaties tussen De Stukkenjagers en HWP uitgebreid aan bod. Tegen enen kon de wedstrijd dan eindelijk beginnen. We waren inmiddels bijna volledig.
Thibaut M had van zijn teamleider de opdracht gekregen snel te winnen. Tegenstandster Bianca Muhren kwam in een lastige stelling terecht en Thibaut wist daar wel raad mee. Bij Steven leek het allemaal wat minder duidelijk, maar vlot ging het wel. Al was hij wel veel tijd kwijt aan zijn rookpauzes. De voorsprong was dus uitgebouwd naar 0,5-3,5.
Ook Wouter ging voortvarend te werk, maar overzag iets, waardoor Mark Clijsen remise kon maken.
Bij Paul leek er aanvankelijk niet veel aan de hand tot de stelling van Anne Haast ontplofte. Overal kwamen Paul’s stukken binnen. 1-5 voor, wat een weelde!
Mijn tegenstander, Tijmen Kampman, slaagde er in het eindspel in de enige zet te vinden die niet won. Gelukkig voor hem handelde ik het vervolg slordig af, waardoor de partij toch nog remise werd.
Genieten was het bij Johan die Herman Grooten positioneel overspeelde. Toch haperde de machine en keerden de kansen. Als ik het goed heb verloor Johan op tijd in een mindere stelling. Tijdnood was er ook bij Helmut die zijn gewonnen stelling tegen teamleider Cor van Dongen in rook op zag gaan. Het eindspel met een kwaliteit minder leek nog steeds voordelig, maar zijn remiseaanbod was, met het oog op de klok, zeer verstandig.
Het mooiste werd bewaard voor het laatst. Thibaut V had lange tijd een beter eindspel met beiden een dame en een loper en wat pionnen. Juist toen Mart Nabuurs dacht dat hij het ergste had overleefd, offerde Thibaut zijn loper en beeindigde de partij met h5-h4 mat.
Zo werd het dus 3-7. Ik kan me niet herinneren wanneer we voor het laatst van De Stukkenjagers gewonnen hebben, laat staan met zo’n uitslag. In het verleden hebben we wel eens geklaagd over de speelomstandigheden in Tilburg. Tegenwoordig hebben ze het prima voor elkaar. Het was een bijzonder aangename middag in De Harmonie. En het is lente.

  De Stukkenjagers 1   HWP 1   3-7
1 C. van Dongen H. Cardon ½-½
2 A. Haast P. Motwani 0-1
3 M. Haast T. Piceu ½-½
4 S. Beukema S. Geirnaert 0-1
5 B. van den Berg K. Leenhouts 0-1
6 H. Grooten J. Goormachtigh 1-0
7 B. Muhren T. Maenhout 0-1
8 M. Nabuurs T. Vandembussche 0-1
9 T. Kampman H. Groffen ½-½
10 M. Clijsen W. Gryson ½-½

Auteur: Hans Groffen


Slagvaardig HWP 1 verslaat DD
ronde 5, seizoen 2013-2014

Om de theoretische promotiekansen in tact te houden moest er gewonnen worden van DD. Al spoedig werd de score geopend. Helmut accepteerde het remise aanbod van John van der Wiel. De heren waren keurig op tijd om de 5000 meter van Sven Kramer te aanschouwen. John vertelde dat hij al eens deelnemer was in Sochi, zij het niet bij de Olympische Spelen. En zeker niet bij het schaatsen, zou ik er aan toe willen voegen.
De volgende puntendeling kwam op naam van Tom. Hij had de overige stellingen getaxeerd en geconcludeerd dat het kon. Ik wou dat ik zijn inzicht had, want het leek me op dat moment allemaal niet zo florissant. Toch kwamen we op voorsprong. Tieme, net als vele anderen nog aan het herstellen van gezondheidsklachten, won redelijk overtuigend. De euforie was van korte duur, want Thibaut V had in de opening geblunderd, deed daarna alleen maar goede zetten, maar dat bleek toch niet voldoende: 2-2.
Een meevaller aan bord 10. Johan leek een hele lastige stelling te hebben, maar weerde zich kranig en kon vluchten in een remise eindspel. Kort daarna hield mijn tegenstander het voor gezien. In het middenspel had hij even de beste kansen, maar het eindspel met een pion meer voor hem was al lastig. Een paar onnauwkeurigheden van zijn kant gaven me een gewonnen stelling: 3,5-2,5.
Vervolgens kreeg Thibaut M een remise aanbod. Aan zijn reactie te zien had hij hier niet op gerekend en hij acceptterde het gretig. Adrian Roos probeerde het lang met een kwaliteit meer, maar moest tenslotte toch berusten in remise: 4-3.
Met nog twee voordelige stellingen kon het niet meer mis gaan. Paul toverde een paar listige zetjes op het bord, won materiaal en de partij. De hekstelling bij Koen kwam plotseling tot leven en ook hier kon het punt genoteerd worden. 6,5-3,5 derhalve. We blijven in de achtervolging.

  HWP 1   DD 1   6,5-3,5
1 K. Leenhouts A. Werksma 1-0
2 T. Vandenbussche E. Blokhuis 0-1
3 H. Cardon J. van der Wiel ½-½
4 P. Motwani G. Prakken 1-0
5 T. Maenhout R. Dickhoff ½-½
6 A. Roos L. Vistisen ½-½
7 T. Verlinde M. Otten 1-0
8 T. Piceu R. van Egmond ½-½
9 H. Groffen T. van Orsouw 1-0
10 J. Goormachtigh M. van Zetten ½-½

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 met de hakken over de sloot
ronde 4, seizoen 2013-2014

Elf spelers die beschikbaar waren, wat een luxe. Het leek een zorgeloze middag te worden als non-playing captain. Een telefoontje van de voorzitter gooide een paar uur voor de wedstrijd echter roet in het eten. Eerstebordspeler Steven voelde wat pijntjes en achtte het onverantwoord om te spelen. Er restte mij niets anders dan zijn plaats in te nemen.
Al vroeg in de middag kwamen we op voorsprong. Koen had zijn goede vorm uit Bethune meegenomen en behaalde een mooie overwinning op Xander Wemmers. Helaas bleek mijn tegenstander een maatje te groot, al versnelde een blunder van mijn kant de zaak behoorlijk. Daarna ging het vlot. Thibaut V zorgde opnieuw voor een onberispelijke zege en ook Tieme en Helmut wonnen. Na afloop klaagde Helmut dat ie al veel eerder had kunnen winnen, het zij zo. Het eerste matchpunt werd veiliggesteld door Thibaut M, overtuigend als vanouds. 5-1 met zeker nog een punt in het vizier.
Helaas, het werd nog erg spannend. Tom overleefde de aanvalsgolven van Mark Smits niet en van Johan’s mooie stelling bleef niets meer over. Ook hij moest capituleren. 5-3.
Nog twee partijen te gaan. Bij Adrian stond het ongeveer gelijk en Paul probeerde een verloren eindspel te keepen. Dat ging hem goed af. Een eerste truc leverde een weliswaar moeilijke, maar houdbare stelling op. De tweede was voldoende om de remise te forceren. De match was gewonnen.
Jammer dat Adrian het niet redde, maar hij gaat in de komende wedstrijden ongetwijfeld beslissende punten binnenhalen.
We stijgen weer een plaatsje en staan nu tweede, maar Charlois is voorlopig nog uit het zicht van de achtervolgers.

  HWP 1   Paul Keres 1   5,5-4,5
1 H. Groffen H. ten Hertog 0-1
2 K. Leenhouts X. Wemmers 1-0
3 T. Maenhout P. Lombaers 1-0
4 H. Cardon P. Hommerson 1-0
5 P. Motwani J. Breukelman ½-½
6 T. Vandenbussche G. Veltkamp 1-0
7 J. Goormachtigh J. Cornelisse 0-1
8 T. Verlinde B. Both 1-0
9 T. Piceu M. Smits 0-1
10 A. Roos Y.J. Jellema 0-1

Auteur: Hans Groffen


Pijnlijke nederlaag HWP 1
ronde 3, seizoen 2013-2014

Ruim twee weken voor Kerstmis en het seizoen voor HWP 1 lijkt alweer voorbij. De Toren Arnhem, een mengeling van titelhouders en sterke jeugd, ging efficiënt met de kansen om en won zeer verdiend met 6-4. Bij aanvang van de wedstrijd zag het er goed uit. De Arnhemmers hadden een tactische opstelling bedacht , waarbij de sterkste spelers aan de borden 4, 5 en 6 zaten. Wij hadden daar Koen, Steven en Helmut. Dat zou wel goed komen. Aan de overige borden was sprake van een flink HWP overwicht. Tot zover de theorie.
Renzo won in een Najdorf een pion op d6, maar zijn koningsstelling leek niet helemaal bulletproof. Dat bleek ook; zwart offerde zich er soepel doorheen, won de witte dame en kon het punt noteren. Hoewel veel later begonnen (tegenstander slachtoffer van de NS, op haar beurt slachtoffer van koperdieven), maakte Thibaut V vlot gelijk. Sterke overwinning. Een nieuwe tegenslag volgde. Helmut leek goed te staan, maar misschien was dat optisch bedrog. Hoe dan ook, het werd een nederlaag en we stonden weer achter.
Nog één keer kwamen we langszij. Mijn tegenstander speelde de opening een beetje ongelukkig, waardoor ik een kwaliteit veroverde. Dat bleek voldoende voor winst: 2-2. Kopman Thibaut M verloor zeer verrassend . Na afloop beklaagde hij zich over zijn openingsspel. Terecht, we zien hem veel liever 1.e4 spelen. Volgende keer beter. Inmiddels had zich een groot drama voltrokken bij Herman. Superieure openingsbehandeling ontlokte bij zijn teamgenoten bewonderende blikken. Het bleek allemaal voor niets toen hij damewinst in 1 over het hoofd zag en vervolgens een stuk weggaf. We gunnen Herman een spoedige revanche.
Paul deed wat van hem verwacht werd en won, maar volgens hem was het een ‘’absolutely crazy game” geweest. Geeft niks, een punt is een punt, Paul. Steven had een spannende partij. Wellicht stond hij ergens beter, maar aan het einde stond hij met lege handen. Tijdens de terugreis bleek hij echter ongebroken en konden we genieten van zijn interessante verhalen over het leven in het algemeen en het zijne in het bijzonder.
Wouter onderstreepte zijn goede vorm en won na een ingewikkelde partij. De 6-4 kwam op het scorebord toen Koen in verloren stelling de tijd overschreed.
We gaan maar weer in de achtervolging.

  De Toren Arnhem 1   HWP 1   6-4
1 M. van Osch T. Maenhout 1-0
2 B. von Meijenfeldt T. Vandenbussche 0-1
3 J. Offringa P. Motwani 0-1
4 W. Hendriks K. Leenhouts 1-0
5 R. Janssen S. Geirnaert 1-0
6 E. Goudriaan H. Cardon 1-0
7 N. Lentjes W. Gryson 0-1
8 J. Gunther H. van Riemsdijk 1-0
9 T. Offringa R. Ducarmon 1-0
10 F. Bravo H. Groffen 0-1

Auteur: Hans Groffen


Caissa ligt het eerste wel
ronde Se, seizoen Selecteer

Sluiskil was aardig, maar Sas van Gent is toch beter. Toen ik uit de auto stapte, rook het zoals het altijd ruikt in Sas van Gent. Kruiningen heeft dezelfde geuren. Men zei altijd dat er friet werd gemaakt. We speelden voor het eerst in onze nieuwe speelzaal. Op school hadden leerlingen me verteld dat het gebouw lelijk was, maar dat vond ik meevallen. De zaal zelf was mooi, maar wat aan de krappe kant. Een oplossing voor de volgende thuiswedstrijd is al voorhanden. Over naar de wedstrijd.

Tom verpletterde zijn tegenstander op indrukwekkende wijze na een fraai staaltje huisvlijt. De stille zet Kh8! mocht er wezen, net als de daaropvolgende aanval. Zonder twijfel was het de mooiste partij van de middag. Johan had vanuit de opening ruimtevoordeel en breidde dat steeds verder uit. Ook hier een sterke partij van de onzen. Herman maakte zijn debuut en leek het te bekronen met een fraaie aanvalspartij, maar een jammerlijke blunder zorgde ervoor dat zijn Kikkert kon ontsnappen met eeuwig schaak.

Thibaut M. gaf opeens mat op g7. Mijn tegenstander liet mij hetzelfde doen en dat was jammer voor hem, want hij minstens een half punt verdiend. Helmut, Adrian en Paul speelden remise en de deskundigen waren het erover eens dat ze alledrie niet ver verwijderd waren van meer. Van de drie was Paul er waarschijnlijk het dichtst bij, terwijl het voordeel van Helmut misschien nooit buiten de remisemarge kwam.

van Hengel-Piceu:
Thibaut V. leek me steeds iets minder te staan, maar in ruil voor een kwaliteit kreeg hij behoorlijke activiteit. Toen Van der Sterren zijn kwaliteit extra verloor, was Thibaut zelfs aan het drukken. Van der Sterren gaf echter geen krimp. Toen was enkel ons werkpaard nog aan het zwoegen. En het was echt zwoegen, want Wunnink had met sterk spel materiaal veroverd. Ergens moet het makkelijk gewonnen geweest zijn, maar de witspeler wikkelde af naar een eindspel van toren+randpion tegen een loper van de goede kleur. Dit eindspel wist Steven bekwaam te houden.

Twee gespeeld, twee gewonnen. In december vatten we de verre uitreis naar Arnhem aan.
  HWP   Caissa   7-3
1 Vandenbussche Van der Sterren ½-½
2 Maenhout Van Arkel 1-0
3 Motwani Bezemer ½-½
4 Cardon Witt ½-½
5 Geirnaert Wunnink ½-½
6 Van Riemsdijk Kikkert ½-½
7 Piceu Van Hengel 1-0
8 Leenhouts RIemens 1-0
9 Roos Overeem ½-½
10 Goormachtigh Van der Weide 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


HWP 1 vlot uit de startblokken
ronde 1, seizoen 2013-2014

We zijn weer begonnen. Voor HWP 1 betekende dat een uitwedstrijd tegen RSR Ivoren Toren, een ploeg waar we de laatste jaren meestal van winnen. Zo ook deze keer en dat zonder Thibaut M. en Steven G. Het zag er al snel veelbelovend uit. Aan de borden 3 en 5 hadden de Rotterdammers invallers gezet en Thibaut V. en Tom wisten daar wel raad mee: 0-2. Onze invallers kweten zich beter van hun taak. Wouter Gryson won in een trage partij een paar pionnetjes en dat bleek uiteraard voldoende. Debutant Renzo Ducarmon won met zwart in een knappe partij van de ervaren Nathanael Spaan en kon daarna zijn tijd verdelen tussen vette hiphop en minder vet huiswerk. Het vijfde punt kwam op naam van mijn buurman Johan Goormachtigh die zijn tegenstander plotseling mat zette. Ik was blij dat hij klaar was en vooral dat zijn bord verliet. Mijn tegenstander was in flinke tijdnood en had slechts een kleine 4 minuten voor een zet of zeventien (de increment niet meegerekend). Daarvan had hij maar liefst 3 minuten gekregen van Johan, die voortdurend de verkeerde klok indrukte. Met zo’n teamgenoot heb je geen tegenstander nodig. Toen Johan weg was, moest mijn tegenstander het op eigen kracht zien te redden. Zijn toreneindspel met pluspion veranderde in een toreneindspel met pion minder, maar remise werd het toch: ½-5½. Adrian Roos had zijn grote voordeel zien verwateren, maar hij herpakte zich op tijd en won alsnog. Wat er bij Koen precies misging is op het moment dat ik dit schrijf nog niet duidelijk. De omstanders zochten naar een mat in 3 of 4, maar tegenstander Richard Ammerlaan greep zijn kansen wel: een verrassende nederlaag dus voor Koen. Helmut klaagde dat hij in de opening had geblunderd. Zijn stelling zag er inderdaad niet fris uit, maar die van zijn tegenstander ook niet. Laat in de middag ging de partij voor Helmut verloren. Op dat moment waren Paul Motwani en Oscar van Veen nog niet halverwege. Paul had er zin in en besloot het pionnenloze eindspel met 2 torens tegen toren en loper nog een tijdje door te spelen. Buiten was het al bijna donker, toen Oscar met behulp van de 50 zetten regel zijn verdiende halfje incasseerde. Sommigen onder ons verlangden terug naar de tijd zonder increments, zodat je zeker wist dat je om 19 uur op huis aan kon.
  RSR Ivoren Toren   HWP 1   3-7
1 O. van Veen P. Motwani ½-½
2 L. Kranenburg H. Cardon 1-0
3 J. Klijn T. Vandenbussche 0-1
4 R. Ammerlaan K. Leenhouts 1-0
5 M. Fung T. Piceu 0-1
6 H. van Buitenen A. Roos 0-1
7 H. van de Werken W. Gryson 0-1
8 S. Gieben J. Goormachtigh 0-1
9 J. van Rosmalen H. Groffen ½-½
10 N. Spaan R. Ducarmon 0-1

Auteur: Hans Groffen


Geen woorden maar daden in Rotterdam
ronde 8, seizoen 2012-2013

Sinds ik lid ben van HWP ontwikkelt zich langzaam een nieuwe traditie. De voorlaatste ronde wordt in een uitwedstrijd van een Rotterdams team gewonnen en ik ontkom diezelfde ronde niet aan het schrijven van het wedstrijdverslag. Vorig jaar was het te doen in de buitenwijken van de havenstad, met als tegenstander Charlois Europoort. Dit jaar stond een tripje naar het hart van Rotterdam op het programma, alwaar RSR Ivoren Toren zou proberen om onze delegatie punten afhandig te maken.

RSR Ivoren Toren, op rating één van de zwakkere teams in klasse 1B, draait een relatief goed seizoen en bungelt ergens aan de onderkant van de middenmoot. Rechter rijtje dus, maar veilig voor het degradatiespook. Voorafgaand aan de wedstrijd hebben we zelf nog een theoretische kans op promotie, zij het dat de uit de kluiten gewassen schaakmeesters van LSG dan een zeperd moeten oplopen tegen het, met alle respect, beduidend minder sterke Vianen DVP. Onze wedstrijd is dus als een examen dat er naar alle waarschijnlijkheid niet meer toe doet. Een examen waarvoor de HWP’ers met een 8.5 slagen, want 8.5-1.5 wordt de einduitslag op deze zonnige zaterdag. Nee, erg spannend werd het niet.

Gemiddeld hadden we 151 ratingpunten meer achter de stukken zitten en dit vertaalde zich in zes klinkende overwinningen op naam van Paul, Steven, Thibaut, Tieme, mijzelf en Helmut. Het meest opvallende in deze partijen was dat Steven zijn klasse moest laten bovendrijven alvorens hij een materieel voordeel in het eindspel kon omzetten in een punt. Voor de mannen van de Ivoren Toren waren er twee halfjes tegen de solide spelende Tom en Johan, en nog een halfje tegen de met zijn gezondheid kwakkelende Hans. Zat er echt niet meer in voor de Rotterdammers?

Vermoedelijk dachten zij zelf van wel, namelijk op het eerste bord. Daar speelde onze kapitein een partij tegen Leo Kranenburg waarin de evaluatie als een achtbaan op en neer leek te gaan, maar zich tot het slot van de partij nooit in Koen zijn voordeel bewoog. Zoals een kapitein betaamt gaat hij dit seizoen echter enkel ten onder wanneer zijn schip hetzelfde doet. Met een tussenstand van 7.5-1.5 maakte de bemanning van ons vlaggenschip zich dus geen zorgen. Terecht zo bleek. De partij duurde en duurde, de paardvorkjes vlogen de kopman van RSR om de oren, en even voor zeven was de strijd beslecht.

LSG won zoals verwacht van Vianen DVP en kan zich over twee weken tot kampioen kronen door Wageningen te verslaan. Eenzelfde scenario als vorig jaar, want opnieuw bezet Wageningen de tweede plek en wij de derde. Vorig jaar voorspelde ik een nederlaag van Wageningen, hetgeen ons de tweede plek had moeten opleveren. Wageningen haalde vervolgens alles uit de kast en bleef ons toch nog voor. Van mijn kant dus geen prognoses meer. De laatste ronde spelen we tegen het Haagse DD dat de vierde plaats bezet. Geen enkel team in de top van klasse 1B is zeker van zijn plaats, het zal dus spannend worden!

  RSR Ivoren Toren   HWP Sas van Gent   1.5-8.5
1 Leo Kranenburg 2206 IM Koen Leenhouts 2376 0-1
2 Dolf Meijer 2247 FM Tom Piceu 2327 ½-½
3 Nathanael Spaan 2199 GM Paul Motwani 2495 0-1
4 FM Oscar van Veen 2289 IM Steven Geirnaert 2394 0-1
5 Joost van Rosmalen 2108 FM Thibaut Maenhout 2368 0-1
6 Jos van der Kaap 2198 Tieme Verlinde 2204 0-1
7 Stijn Gieben 2035 Simon Provoost 2251 0-1
8 Wim Koster 2209 FM Johan Goormachtigh 2120 ½-½
9 Herbert van Buitenen 2165 IM Helmut Cardon 2375 0-1
10 Victor Berg 1909 Hans Groffen 2160 ½-½

Auteur: Simon Provoost


Overtuigende winst van het eerste
ronde 7, seizoen 2012-2013

Tegen Caissa hebben we onze beste wedstrijd van het seizoen gespeeld. De ploeg uit Amsterdam is voor ons altijd een lastige ploeg die op papier ongeveer gelijkwaardig of misschien net iets minder is. De rentree van Paul leek de andere spelers vleugels te geven en al snel hadden we op veel borden mooie stellingen bijeen gespeeld.

Zelf gaf ik het goede voorbeeld door Piet van der Weide in een miniatuurtje te verslaan. Van der Weide rokeerde te vroeg, waardoor mijn koningsaanval snel aan kracht won, tot ik het met een mooie combinatie kon uitmaken. Steven won ook snel van Rob Witt. Vanuit een ogenschijnlijk onschuldige opening kreeg Steven opeens een verwoestende aanval die leidde tot een makkelijk gewonnen eindspel. De 3-0 kwam op het scorebord toen Thibaut V. in een Pirc sneller zijn plan kon uitvoeren dan zijn tegenstander. Met deze mooie start leken we goed op weg naar een overwinning, ook omdat de overige borden er ook goed voor stonden.

De kopmannen van het vlaggenschip aan het werk: v.l.n.r. Helmut Cardon, Thibaut Maenhout, Paul Motwani en Thibaut Vandenbussche. Op de achtergrond staat Johan Goormachtigh. Tegenstander van Thibaut Maenhout was grootmeester Paul van der Sterren. Fotograaf: René Olthof


Thibaut M. stelde vervolgens remise voor in een gelijke stelling tegen Paul van der Sterren. Een keurige prestatie als we terugdenken aan al die mooie partijen die Van der Sterren gespeeld heeft. Neem het Nederlands Kampioenschap van 1993, het was het eerste grote toernooi waar ik als prille jeugdschaker eens ging kijken. Hoe Van der Sterren daar huishield was toch wel heel indrukwekkend. En zijn winstpartij uit de vorige ronde tegen Timman was toch ook nog steeds heel sterk.

Hans speelde de opening niet goed en stond minder. Eerst leek het verloren te zijn, maar de analyse bracht, geloof ik, niet een duidelijke winstweg. Het halfje dat hij pakte was een meevaller en het bracht ons ondertussen op 4-1. De garantie van in ieder geval 1 matchpunt gaf Helmut ons die met zwart van Arno Bezemer won. Helmut smeet eventjes 20 zetten theorie op het bord om na afloop te vertellen dat hij 1 minuut had voorbereid. Zo kennen we hem weer. Bezemer - toch een speler met een goed openinsrepertoire - leek niet helemaal goed te reageren en onze routinier haalde een mooi punt binnen. Dat Paul er weer bij was, was natuurlijk geweldig nieuws. Dat hij een punt binnenhaalde, was nog mooier. Tegen onze oude teammaat Ivo offerde Paul ergens een kwaliteit en dat leek heel gevaarlijk. Ivo kon, onder tijdsdruk, in ieder geval niet het juiste antwoord vinden.

Wouter kwam er niet echt aan te pas. In een Engelse opening verloor hij snel een randpion en dat is vaak niet zo heel erg, maar hier wel. Tegenstander Van Hengel speelde volgens mij een prima partij, dat moet gezegd. Simon leek ook op weg naar een prima partij met zwart, maar blunderde vreselijk op het einde. Een pijnlijke 0, helaas. Johan speelde een vrij correcte remise tegen Albert Riemens. Het evenwicht is daar nooit echt verbroken geweest.

Goed, 6,5-3,5 en een podiumplek komt weer dichterbij.
  HWP   Caissa   6,5-3,5
1 Cardon Bezemer 1-0
2 Maenhout Van der Sterren ½-½
3 Motwani Timmermans 1-0
4 Vandenbussche Van de Hoeven 1-0
5 Geirnaert Witt 1-0
6 Gryson Van Hengel 0-1
7 Provoost Kikkert 0-1
8 Groffen Vroombout ½-½
9 Leenhouts Van der Weide 1-0
10 Goormachtigh Riemens ½-½

Auteur: Koen Leenhouts


Averij tegen hekkensluiter
ronde 6, seizoen 2012-2013

In een ronde waarin HWP de teams slechts met de grootst mogelijke moeite gevuld wist te krijgen, heeft het vlaggenschip een lelijke steek laten vallen. Een moeizame wedstrijd tegen Amersfoort eindigde in 5-5 en daar mochten we niet eens over klagen. De wedstrijd en de uitslag waren tegelijkertijd van ondergeschikt belang. Begin deze week kregen we een bericht van onze kopman Paul Motwani dat hij plots ernstig ziek was geworden en dat zijn leven aan een zijden draadje had gehangen. Uit het feit dat hij zich verexcuseerde voor zijn afwezigheid, konden we opmaken dat hij inmiddels wat aan de beterende hand was, maar geschrokken waren we. Ook vanaf deze plek wensen we hem een voorspoedig herstel toe.
De wedstrijd zelf liet al snel een zorgelijk beeld zien. Steven Geirnaert mocht het opnemen tegen grootmeester Matthew Sadler en die bleek nog beter te kunnen schaken dan onze nieuwbakken IM. Wouter Gryson, op het laatste moment opgeroepen om de zieke Johan Goormachtig te vervangen, was een pion kwijtgeraakt en moest later nog een kwaliteit inboeten. De tegenstander van Thibaut Vandenbussche was op remise uit en ruilde al na vier zetten de dames. Tom Piceu had optisch het betere spel, maar veel was het niet en hetzelfde gold voor Gunter. Koen had zich voorbereid op de Fajarowicz van Bram van den Berg, maar wist zich gaandeweg steeds minder raad met de activiteit van de zwarte stukken en ging roemloos ten onder in het eindspel. Hans Groffen offerde in zijn geliefde Frans een stuk voor twee pionnen, maar zijn tegenstander vond de enige verdediging. Onze man dacht na de geforceerde dameruil nog enige kansen te krijgen, maar liet zich vervolgens mat zetten. En Helmut zag zich geconfronteerd met een Budapester gambiet waarin zijn tegenstander vrijwel al zijn stukken op de onderste rij terug moest trekken, maar daar bleken ze verbluffend goed te staan. Thibaut Maenhout daarentegen kon wellicht zijn extra pion ondanks zijn wat gedrongen stelling te gelde brengen.
De kentering in de wedstrijd leek te worden ingeluid door mijn overwinning op FM Dimitri van Leent, die zich lelijk vergaloppeerde in een complexe stelling en een stuk kwijtraakte. Kort daarna bleek Wouter als een ware duivelskunstenaar een vol punt te hebben weggekaapt en had ook Tom plots gewonnen. Thibaut V. overklaste zijn opponent in het eindspel en daarmee leken we toch aan het langste eind te trekken. Maar we kwamen bedrogen uit. Thibaut Maenhout verloor ondanks het feit dat hij het idee had dat hij best goede zetten had gedaan en Gunter werd op een indrukwekkende manier te grazen genomen in het verre eindspel. Daarmee moesten we hopen op Helmut en gelukkig voerde hij zijn partij uiteindelijk bekwaam naar winst.
Op 9 maart mag HWP I zijn ware kracht weer eens tonen in de kraker tegen Caissa uit Amsterdam, de ploeg van de Pief.


  Amersfoort I   HWP I   5-5
1 Matthew Sadler 2639 Steven Geirnaert 2394 1-0
2 Lukas Boutens 2156 Thibaut Vandenbussche 2386 0-1
3 Peter Reedijk 2060 Helmut Cardon 2375 0-1
4 Joeri Piet 1984 Wouter Gryson 2213 0-1
5 Bram van den Berg 2238 Koen Leenhouts 2376 1-0
6 Jochem Aubel 2222 Thibaut Maenhout 2368 1-0
7 Rene Tonnon 2119 Tom Piceu 2327 0-1
8 Jeroen Bugel 2142 Hans Groffen 2160 1-0
9 Peter Sonder 1972 Gunter Deleyn 2243 1-0
10 Dimitri van Leent 2202 Marnix van der Zalm 2049 0-1

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 1 behoudt aansluiting met de top
ronde 4, seizoen 2012-2013

Het eerste heeft een kleine, maar belangrijke overwinning geboekt op Paul Keres in Utrecht. We stonden al snel op een ruime voorsprong, maar het werd nog erg spannend.

Het begin was dus veelbelovend, behalve dat Simon door allerlei perikelen met het openbaar vervoer een half uur te laat was. Hans remiseerde rap en kon de resterende tijd benutten om bij te praten met oude bekenden, uit de tijd dat de helft van het team nog niet geboren was. De tegenstander Helmut gaf een stuk cadeau, na een toch al niet zo goed verlopen opening. Koen won op het eerste bord overtuigend na een paar onnauwkeurigheidjes van de tegenstander. Steven vervolmaakte het feestje van de eerste uren door in een Nimzo Mark Smits lelijk beet te nemen.

Daarna raakte de boel nogal in het slop. Simon kwam de tijd die hij in het begin verloor, misschien wel tekort. Bij Paul zag het er ook niet best uit, maar onze grootmeester kon net ontsnappen met remise. Johan had echter weinig kans, zodat we nog maar een puntje voor stonden.

4-3 voor met nog drie partijen te spelen. Thibaut kwam er echter niet echt aan te pas in een partij waarin zijn tegenstander een fraaie prestatie leverde. Gelukkig haalde Tieme ons vijfde punt binnen in een ingewikkelde partij. Tom had de hele partij wat druk, maar besloot geen risico's te nemen om zodoende de matchwinst veilig te stellen. Chapeau.

Een winst van 5,5-4,5. Onze komende tegenstanders kunnen hun borst nat maken.
  Paul Keres   HWP   4,5-5,5
1 Vermeulen Leenhouts 0-1
2 Lombaers Maenhout 1-0
3 Veltkamp Cardon 0-1
4 Ten Hertog Motwani ½-½
5 Wemmers Piceu ½-½
6 Breukelman Verlinde 0-1
7 Smits Geirnaert 0-1
8 Janse Groffen ½-½
9 Hommerson Provoost 1-0
10 Cornelisse Goormachtigh 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


Eerste winst voor HWP 1
ronde 3, seizoen 2012-2013

Na de vorige ronde in barre omstandigheden gespeeld te hebben, konden we voor deze ronde terecht in het mooie gebouw van de KGSRL in Gent. De tegenstanders van het tweede en derde waren er blijkbaar minder blij mee, maar dat verbaast me nogal. Een klassiek gebouw in het centrum van Gent, een sfeervolle bar, vriendelijke mensen: een prachtige entourage. Natuurlijk kraakt er wel eens een deur, en zeer ruim was het inderdaad niet, maar laten we niet te kinderachtig zijn. Anders spelen we straks enkel nog in sporthallen.

Michel de Wit had een tactische opstelling uit zijn hoge hoed getoverd. Charlois zette in op de witborden. Een mooi concept, maar wij sloegen direct toe op onze witborden. Wouter had zijn scherpste mes bovengehaald om mee door de boter te gaan. Hans had een talentvolle tegenstander, maar talenten moeten natuurlijk geen Boedapester gambiet spelen. Ik heb al heel wat openingen gespeeld, en veel slechte ook, maar het Boedapester gambiet ging me toch nog te ver. Hans pakte het beheerst aan en won soepel.

Toen begon Michels plan te werken. Dgebuadze pakte Thibaut V. stevig aan en in. Die Philidor-verdediging is een mooi systeem voor zwart, maar als wit op e5 pakt en de dames ruilt, is het voor zwart geen pretje. Ook daar kan ik over meepraten. Enfin, Dgebuadze won overtuigend. Johan speelt goed dit jaar, ook gisteren. Tegen de jeugdkampioen, Julian van Overdam, leek hij fier overeind te blijven, maar misschien leek dit maar zo. Een tijdje later moest onze man nog heel veel zetten in heel weinig tijd doen en dat loopt meestal slecht af. 2-2, maar de vooruitzichten waren zonnig.

Michel had dan wel een ingenieuze opstelling, zijn partij was minder ingenieus. Eigenlijk had Simon vanuit de opening al een mooie stelling die steeds maar beter werd. Mooie winst. Ikzelf won voor de eerste keer dit seizoen, in een goede partij nog wel. Roger Meng kwam ik een moeilijk variantje terecht dat ik een jaar of tien geleden tegen Ikonnikov al eens had gehad. Mijn paarden sprongen naar mooie velden en ik maakte het - eerlijk is eerlijk - mooi af: 4-2. Dat was een tussenstand die wel wat beloofde. Zeker omdat de resterende partijen minstens twee punten leken op te leveren.

Paul won ook, maar het was 'not so clear'. Ok, maar een punt is een punt. En Gunter, terug uit Peru, haalde het beslissende halfje binnen. Het was een gekke partij. Gunter leek me slecht te staan, maar even later had Dardha geen dame meer. Hij had wel wat andere stukken in de plaats, maar Gunter haalde soepel het halfje op het droge. Zo, 5,5-2,5. De buit is binnen. Thibaut M. wist Valery Maes, taai als altijd, uiteindelijk in het eindspel te verschalken. Helmut leek lange tijd uitzicht te hebben op een halfje, maar in tijdnood ging het mis.

6,5-3,5, we doen nog mee.


  HWP   Charlois Europoort   6,5-3,5
1 T. Vandenbussche A. Dgebuadze 0-1
2 T. Maenhout V. Maes 1-0
3 H. Cardon E. van den Doel 0-1
4 P. Motwani Jan van Overdam 1-0
5 K. Leenhouts R. Meng 1-0
6 G. Deleyn A. Dardha ½-½
7 J. Goormachtigh Julian van Overdam 0-1
8 W. Gryson M. Manoch 1-0
9 S. Provoost M. de Wit 1-0
10 H. Groffen J. Geene 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


Gelijkspel na zinderend slot
ronde 1, seizoen 2012-2013

We openden het seizoen tegen Wageningen, een tegenstander die we ondertussen goed kennen. In het wat verdere verleden wonnen we vaak met ruime cijfers, maar die tijden liggen ondertussen achter ons. Het harde pak op de broek van vorig jaar waren we nog lang niet vergeten. De aanloop naar de wedstrijd verliep niet vlekkeloos. Onze sterke mannen Thibaut, Thibaut en Steven waren uitgenodigd voor Inventi in Antwerpen en tot overmaat van ramp werd Simon de dag voor de wedstrijd ziek.

Het begin was uiterst beroerd. Helmut bereikte niets uit de opening en moest al snel in zetherhaling berusten. Dat ging nog wel, maar wat volgde was erger. De teamleider bereikte een prachtige stelling met een pion meer. Oeps! Truc overzien en opeens stond ik mat. Pijnlijk. Pijnlijk was ook de nederlaag van Tieme die eigenlijk geen schijn van kans had tegen Afek. Tieme kon nooit echt zijn ontwikkeling voltooien en daar wist Afek wel raad mee. Dat waren twee vervelende nederlagen en het probleem was dat het op de andere borden er ook niet erg spetterend uitzag. Goed, Tom had mooi voordeel en van Paul verwachtten we ook een punt, maar de stellingen van Maarten, Wouter en Johan baarden zorgen.

Johan kon het niet bolwerken tegen Timman, maar eenrichtingsverkeer was het zeker niet. Timman speelde een zware Nimzo op een manier die past bij zijn klasse, maar in het middenspel tastte hij ergens toch een beetje mis. Johan kwam terug in de partij, maar ondertussen begon de klok ook een woordje mee te spelen. In tijdnood ging onze man ten onder. Tot zover het slechte nieuws.

Wouter behandelde de opening matig tegen de Wageningse teamleider. Even spookte het woord ´hopeloos´ door mijn hoofd, maar Wouter is (in de beste Brugse traditie) een goede rommelaar. Rommel, rommel, rommel en opeens was daar toch een punt. Oef! Tom won mooi, echt waar. Het was waarschijnlijk de beste partij van de dag. In een Najdorf leek hij heel goed te weten hoe hij de zaken moest aanpakken, terwijl Van Eijk enkele mindere zetten speelde. Het omzetten van het voordeel verliep vlekkeloos. Toen won ook Hans nog. Aanvankelijk leek het een makkelijke overwinning te worden, maar tegenstander Franssen verdedigde meerdere keren nauwkeurig. Dat leidde ertoe dat zwart in het eindspel kon kiezen tussen zetherhaling of nog gaan voor de winst. Het eerste was het verstandigste, het tweede kon wel, maar niet zoals in de partij. Hans counterde bekwaam en won.

Toen de slotfase, met nog drie partijen onderweg. Paul ging winnen, dat kwam wel goed. Marnix leek op remise af te stevenen, maar zijn stelling was minder fraai dan voorheen. Maarten knokte al urenlang in een verloren stelling. Die stelling was ook nog steeds verloren, maar het was duidelijk dat de Wageninger grote moeite had met het afmaken. De slotfase was krankzinnig. Paul won en Maarten haalde miraculeus remise en toen was Marnix nog over. Ach, Marnix. Hij speelde het eindspel zo goed, maar de klok tikte. En tikte. Marnix won een toren en de pionnen van tegenstander. Er ontstond een eindspel van toren, loper en pion voor Marnix tegen alleen een toren voor Jonker. Maar die tijd, allebei nog twintig seconden. Natuurlijk had Marnix kunnen claimen of remise aanbieden, maar hij vergat het of hij blokkeerde of hij kende de reglementen niet goed. In ieder geval kwam er geen remiseclaim of remiseaanbod en de vlag viel wel. Gelukje voor de tegenstander, maar hem viel niets te verwijten.

Een overwinning hadden we niet verdiend, maar deze afloop was hartverscheurend. Nu, een gelijkspel lijkt een rechtvaardige uitslag, waar we niet over moeten klagen. Voor de volgende ronde tegen LSG moeten enkele spelers in trainingskamp, dat bleek wel uit de match van vandaag.
  Wageningen   HWP   5 5
1 Timman Goormachtigh 1-0
2 Van Eijk Piceu 0-1
3 Oorebeek Motwani 0-1
4 Afek Verlinde 1-0
5 Rademakers Cardon ½-½
6 Van Eekhout Leenhouts 1-0
7 Torn Gryson 0-1
8 Jonker Van der Zalm 1-0
9 Franssen Groffen 0-1
10 Stap Rademakers ½-½

Auteur: Koen Leenhouts


Mooie afsluiting voor het eerste
ronde 9, seizoen 2011-2012

Heel veel stond er niet meer op het spel. We hadden nog een kans op de tweede plaats, RSR kon theoretisch nog degraderen, maar de echte prijzen waren al uitgedeeld. Natuurlijk zou de tweede plaats nog een mooie afsluiting zijn na een mager seizoen. Pas in de laatste ronden kregen we weer iets van onze vroegere glans terug, na de eerste zes ronden compleet achter de feiten aan te lopen.

Op papier waren we vandaag duidelijk de te kloppen ploeg: gemiddeld ongeveer 150 punten per bord meer. Groot lichtpunt was dat we weer kunnen beschikken over Paul. Die maakte rap duidelijk het schaken nog niet verleerd te zijn: een geruisloze overwinning. Even geruisloos leek de partij van Thibaut V. Pionnetje pakken, afwikkelen, winst en over de ratinggrens van 2400. Wat mij betreft volkomen terecht, overigens. Mijn eigen tegenstander, Oscar van Veen, moest winnen om een meesternorm te scoren. Dat zat er nooit in. Ik kwam comfortabel uit de opening en na nog wat onnauwkeurigheden van mijn tegenstander was het punt snel geteld.

Tot zover het goede nieuws. Tegen de tijdnoodfase zag het er even griezelig uit. Thibaut M. sloot een goed seizoen beroerd af met een non-partij. Simon tastte mis in een ogenschijnlijk onschuldige stelling en daar wist de ervaren Sparreboom wel raad mee. Hans speede een correcte remise, maar de stellingen van Steven, Wouter en Johan boden weinig reden tot juichen. En dan vooral die van onze nieuwbakken IM. Van de partij begreep ik weinig, maar het eindspel leek me toch zeer eenvoudig te winnen voor Van der Kaap. Steven sputterde met veel lawaai nog iets tegen over 'enige zetten' en 'Dvoretsky's Endgame Manual', maar de inhoud van zijn argumenten maakte minder indruk dan de presentatie ervan. Dat het remise werd, is een wonder. Wouter speelde een Wouterpartij. Complete chaos. Die chaos moet objectief gezien zeer goed zijn geweest voor Van Buitenen, maar die voelde zich minder op zijn gemak dan onze man. Wouter overwon en sloot daarmee een sterk seizoen even sterk af. Ook dat viel mee. Johan haalde een remise binnen en inmmiddels was de overwinning wel zeker.

Als laatste was Tom bezig. Steeds voordeel, maar het verzilveren duurde tot ver in het laatste speeluur. Zo werd het 6,5 - 3,5. Genoeg voor plaats twee was dat niet, want Wageningen verraste tegen kampioen Kennemer Combinatie. Een derde plaats is niet slecht, maar volgend jaar moet het weer wat beter.
  HWP 1   RSR/Ivoren Toren   6,5-3,5
1 Koen Leenhouts 2367 Oscar van Veen 2271 1-0
2 Thibaut Maenhout 2390 Joost van Ruitenburg 2294 0-1
3 Steven Geirnaert 2407 Jos van der Kaap 2189 ½-½
4 Paul Motwani 2495 Joost van Rosmalen 2073 1-0
5 Tom Piceu 2345 Leo Kranenburg 2132 1-0
6 Thibaut Vandenbussche 2357 Nathanael Spaan 2202 1-0
7 Wouter Gryson 2199 Herbert van Buitenen 2188 1-0
8 Hans Groffen 2204 Richard Ammerlaan 2151 ½-½
9 Simon Provoost 2273 Wil Sparreboom 1944 0-1
10 Johan Goormachtigh 2142 Paul Tromp 2000 ½-½

Auteur: Koen Leenhouts


Eerste rekent af met directe concurrent
ronde 8, seizoen 2011-2012

Charlois - Voorafgaand aan deze wedstrijd is de strijd om promotie naar de Meesterklasse in de ijzersterke klasse 1B al zo goed als beslist. De Kennemer Combinatie heeft slechts één gelijkspel moeten afstaan aan onze tegenstander van vandaag en boekte zelfs op ons eigen HWP een ruime zege. Op de tweede plaats vinden we met een voorsprong van drie punten op het eerste team Wageningen VLG Advocaten terug, de club van Jan Timman. De nummer drie van de competitie en tevens de tegenstander van vandaag is Charlois Europoort. Ons vlaggenschip staat op een vierde plaats en moet vandaag een verschil van één punt op deze tegenstander zien goed te maken. Met nog twee ronden te gaan kan ook 's lands grootste schaakvereniging, Caissa uit Amsterdam, het seizoen als runner-up afsluiten. De hoofdstedelingen komen deze ronde thuis in actie tegen het team van de man die in '96 zijn negende nationale titel in de wacht sleepte (deze wedstrijd zou eindigen in een gelijkspel; 5-5), een vierpuntswedstrijd dus wat betreft de tweede plaats. Bovendien speelt onze grootste concurrent voor de zilveren bokaal in de laatste ronde nog tegen de nietsontziende koploper, wat betekent dat we vandaag goede zaken kunnen doen in de strijd om de tweede plek.

Na een tactisch vroeg vertrek in verband met de tolvrije Westerscheldetunnel arriveren de teamcaptain en zijn gevolg ruim op tijd in De Passage. Dit gebouw blijkt in een wijk te liggen waar de straten naar Zeeuwse plaatsen zijn vernoemd. Zo spelen we aan het Vlissingenplein, waar Hans zich kennelijk meteen thuisvoelt en een dame zonder enige aarzeling de weg naar een straat verderop weet te wijzen. Als ook Helmut en onze Belgische vrienden gearriveerd zijn vangt omstreeks 13:00 de wedstrijd tegen Charlois Europoort aan. Deze tegenstander, aangevoerd door grootmeester Erik van den Doel, is een mengeling van sterke ervaren spelers en gevaarlijke jonge talenten. Op de eerste borden zijn ze gemiddeld iets sterker dan wij, althans wat betreft hun rating. Hetzelfde geldt echter voor onze laatste borden en met een elogemiddelde van 2281 versus 2280 belooft het een gewaagde match te worden.

Al snel vliegen de vonken er vanaf bij onze rodelantaarndrager. Hans komt in een voor hem bekend Frans eindspel terecht, wat ongeveer gelijke kansen zou moeten bieden. Met twee stukken tegen een toren en twee geïsoleerde pionnen speelt de zwarte stelling echter wat makkelijker, wat er toe leidt dat Hans zijn tegenstander vrij eenvoudig aan de kant zet en voor het eerste punt tekent. De beste prestatie van de dag komt op naam van onze aanvoerder. In een eindspel met gelijke lopers laat Koen internationaal meester Mher Hovhanisian in een dodelijke val lopen die op een gemiddelde eindspel DVD van Karsten Müller niet zou hebben misstaan. Door een officieuze commissie wordt hij uitgeroepen tot Man of the Match.

Thibaut en Thibaut spelen allebei een sterke partij en beiden boeken ze een regelmatige overwinning. Vandenbussche komt in een stelling terecht die hij al kent uit een eerdere partij in het Batavia toernooi en weet zijn tegenstander zonder dame mat te zetten, wat er naar eigen zeggen op duidt dat zijn stukken goed stonden. Maenhout schuift in een partij waar strategie de boventoon voert eerst de damevleugel dicht en slaat dan toe aan de andere kant van het bord. Tom Piceu speelt tegen voormalig supertalent Julian van Overdam een degelijke partij. Ogenschijnlijk biedt zijn grote centrum in combinatie met het loperpaar goede kansen, maar de zwarte stelling blijkt solide en Tom moet in een remise berusten. Op bord zeven speelt Tieme naar het lijkt zonder al te veel moeite remise tegen de topscorer van onze tegenstander, Arben Dardha. Hierna zijn we op zijn minst verzekerd van een gelijkspel.

De tandem Goormachtigh - Provoost wil dit seizoen maar niet op gang komen en ook vandaag eindigt voor beiden hun partij in een deceptie. De partij van Johan lijkt lang gelijk op te gaan, maar een kwaliteitsoffer gevolgd door een fatale blunder leidt tot het eerste puntverlies. Ook op het bord van ondergetekende is het kommer en kwel, waar een eindspel met een onduidelijke evaluatie na een moment van schaakblindheid of totale verstandsverbijstering geforceerd wordt verloren. Tegenstander Valery Maes blijft koelbloedig in tijdnood en vindt een meedogenloze matcombinatie. Inclusief deze twee enigszins onnodige nederlagen is de stand nu 5-3. Willen we zicht houden op de tweede plaats, dan mogen de twee overgebleven partijen dus niet verloren gaan.

Op de twee borden waar nog gespeeld wordt lijkt het nog alle kanten op te kunnen en er breekt een zenuwslopende periode aan. Terwijl Tom hoopt dat Wouter voor 18:00 uur klaar is om zijn bestelling voor de dag daarop door te geven (onze Bruggelingen spelen morgen voor lijfsbehoud in de Belgische competitie tegen het team van Hans, Jean Jaurès, hetgeen gevierd wordt met een etentje) komt deze als matchwinner de analysezaal binnengelopen met het beslissende halve punt op zak. Op bord één speelt onze sterkhouder Helmut Cardon dan nog steeds een lange en zeer lastige partij tegen Erik van den Doel. Deze titanenstrijd loopt uit op een toreneindspel waarin Helmut zich knap naar remise manoeuvreert.

Het resultaat is een 6-4 overwinning die vooral is te danken aan het sterke spel van onze bovenste borden. Charlois Europoort zijn we op de ranglijst voorbijgestreefd en wanneer we volgende week winnen van de nummer acht RSR Ivoren Toren, maken we een hele goede kans om het seizoen toch nog eervol als tweede af te sluiten. Inmiddels kunnen we de Kennemer Combinatie met een welverdiend kampioenschap feliciteren, gezien zij ook in de achtste ronde zonder enige moeite wisten te winnen en nu niet meer in te halen zijn. Door de loting van onze tegenstanders en de (aldus de geruchten) come-back van Paul Motwani lijkt het er in ieder geval op dat we de laatste ronde met vertrouwen tegemoet kunnen zien.
  Charlois Europoort   HWP Sas van Gent   4-6
1 GM Erik van den Doel 2569 IM Helmut Cardon 2368 ½-½
2 IM Mher Hovhanisian 2489 IM Koen Leenhouts 2367 0-1
3 FM Michel de Wit 2303 FM Thibaut Vandenbussche 2357 0-1
4 Roger Meng 2333 FM Thibaut Maenhout 2390 0-1
5 Julian van Overdam 2310 Tom Piceu 2345 ½-½
6 Marco Kirana 2258 Wouter Gryson 2199 ½-½
7 FM Arben Dardha 2306 Tieme Verlinde 2155 ½-½
8 Jan van Overdam 2041 FM Johan Goormachtigh 2142 1-0
9 Valery Maes 2152 Simon Provoost 2273 1-0
10 Maurice Manoch 2050 Hans Groffen 2204 0-1

Auteur: Simon Provoost


Ook Stukkenjagers 2 moest er aan geloven
ronde 1, seizoen 2010-2011

De fiere leider zal zich zijn match met HWP 3 wel anders voorgesteld hebben. Zoals reeds gezegd, het zit mee dit seizoen voor HWP 3, het dubbeltje op zijn kant kantelde in extremis in ons voordeel.
Marc kreeg een vroeg remisevoorstel dat wijselijk afgewimpeld werd. Want al had zijn tegenstander tot hiertoe 4,5 uit 5 gescoord, voor onze Marc in vorm was hij geen partij en vrij spoedig stonden we 1-0 voor. Wat de score van Marc op 5 uit 5 brengt. Etienne speelde een koffiehuispartij uit een Fromm gambiet van lang vervlogen tijden. Toen zijn tegenstander op zet 11 een pion te veel nam dacht hij 1 u 40 min na om tot de vaststelling te komen dat er geen goede zet meer was, het was dan niet moeilijk meer om de stand op 0-2 te brengen. Volgde dan een remise van Herman. Onze HWP 4 assistentie, Adri en Henk, brachten de ploeg wel geluk maar verloor zelf. Adri had goed tot gewonnen gestaan maar maakte dan toch de fatale fout, Henk had gans de partij in het verweer gemoeten. Kort na de tijdnood won Andre zijn partij waarin hij van goed tot beter stond en zijn voordeel tot een vlotte winst bracht. Rudy stond toen al enige tijd hopeloos, hij had twee pionnen geofferd maar de tegenstander had de controle en bracht zijn pluspionnen naar promotie. Stand gelijk dus maar in de overblijvende partij had Eric een stuk meer en een overweldigende stelling, match op zak dus. Althans dat dacht iedereen maar toen hij enkele zetten van de gemakkelijke winst was verkeek hij zich en liet zijn geweldige vrijpion zomaar nemen. Blije gezichten bij Stukkenjagers, sip kijkende HWP ers. Na nog enkele foutjes kwam er T + P tegen T en 2 pionnen op het bord en stelde de tegenstander remise voor. Eric weigerde kordaat. O wee, we gaan toch zeker niet nog verliezen, enkel de tegenstander kon nog winnen en er was geen tijdnood. Maar toen viel een bom op het dak van Stukkenjagers, hun speler liet zomaar zijn toren in staan via een aftrekschaak en kon opgeven.
Deze mirakuleuze winst was gezien het voorafgaande eigenlijk gerechtigheid en brengt ons op 2 bordpuntjes van de leidersplaats.
Etienne

Stukkenjagers 2   HWP 3   3,5-4,5
1 Blom M 2052 Lacrosse M 2232 0-1
2 Becx C 2151 Van Leeuwen E 2053 0-1
3 Huibers P 2106 Van de Wynkele R 2035 1-0
4 Nicolai E 2153 Galle A 1897 0-1
5 Obels J 2027 den Hamer A 1892 1-0
6 Hoogendoorn F 2066 de Ridder H 1829 1-0
7 Dignum E 1986 Van de Wynkele H 1945 ½-½
8 Jaquet R 1901 Van de Wynkele E 2050 0-1

Auteur: Etienne Van Leeuwen


Opnieuw nederlaag voor HWP 1
ronde 6, seizoen 2011-2012

Nog drie ronden, dan zijn we er van af. Van dit vreselijke seizoen. Zonder Steven, Thibaut V. en Tom moesten we naar DD in Den Haag. Een paar uur voor de wedstrijd bereikte ons het bericht dat ook kapitein Koen, wegens familieomstandigheden, verstek moest laten gaan. Gedurende twee uur hadden we de voorzitter als geplande invaller. Een nieuwe afmelding, nu voor de tweede ploeg, deed Marnix besluiten toch maar in het tweede te blijven. Dat betekende een 1-0 achterstand bij aanvang.
Na een uur spelen was al duidelijk dat het niet onze middag ging worden. Gunter en Wouter kwamen zeer gehavend uit de opening en zouden hun partij ook verliezen. Bij Tieme zag het er ook niet fris uit, maar dan is hij meestal op zijn best. Hoe het hem lukte de partij toch te winnen is mij een raadsel, maar het punt werd dankbaar in ontvangst genomen. Helmut en Johan bereikten niets met wit en bij beiden werd dus het punt gedeeld. 4-2 voor DD.
Zelf besloot ik met het oog op de stand maar weer eens te forceren. Meer dan een totaal verloren stelling leverde dat echter niet op. Mijn laatste troef, een stukoffer om eeuwig schaak te bereiken, bleek een schot in de roos toen mijn tegenstander de enige variant koos die niet won. Invaller Maarten weerde zich kranig in een partij met wisselende kansen. Toen een beter eindspel plotseling veranderde in een verloren stelling, was de wedstrijd beslist: 5,5-2,5.
Blijven over de helden van de dag. Het was een genot om mijn buurman Simon met kleine middelen een steeds groter voordeel te zien krijgen. Helaas haperde de techniek en moest hij tenslotte berusten in remise. Eenzelfde lot trof onze sterke kopman Thibaut M. Het moet een moeilijke middag voor hem zijn geweest. Terwijl hij zelf grootmeester John van der Wiel overspeelde, zag hij zijn teamgenoten stuntelen. Om zich niet geheel aan de malaise te onttrekken, liet ook hij zijn tegenstander met remise glippen.
Nog drie ronden, dan zijn we er van af. Ik neem aan dat we de degradatie zullen ontlopen.
  DD 1   HWP 1   6,5-3,5
1 J. van der Wiel T. Maenhout ½-½
2 A. Werksma n.o. 1-0
3 E. Blokhuis H. Cardon ½-½
4 J. Blokhuis W. Gryson 1-0
5 G. Prakken T. Verlinde 0-1
6 R. van Egmond G. Deleyn 1-0
7 R. Dickhoff J. Goormachtigh ½-½
8 M. Otten H. Groffen ½-½
9 L. Vistisen S. Provoost ½-½
10 L. Korecki M. Rademakers 1-0

Auteur: H. Groffen


Eenvoudige overwinning voor het eerste
ronde 5, seizoen 2011-2012

We hebben als vanouds uitgehaald: 7,5-2,5. Nu hadden we op de meeste borden wel een groot ratingoverwicht, maar toch. Het duurde niet lang of we stonden met 3-0 voor door regelmatige overwinningen van Helmut, Wouter en Johan. Simon wist voor het eerst te winnen met een vlammende aanval. Bij Hans ging het minder. Het leek me remiseachtig, maar Hans was te optimistisch. Thibaut won mooi met zwart. Tom breidde zijn voordeel langzaam maar zeker uit en won ook. Tieme had een ingewikkelde stelling die misschien niet zo goed was, maar zijn tegenstander had weinig tijd. Daar wist Tieme wel raad mee. Zo stond het 7-1 en er leek een monsterscore in de lucht te hangen. Dat werd het niet, want op de eerste twee borden werd er maar een halfje gehaald. Ik kwam een onnauwkeurigheidje in de opening eigenlijk nooit meer te boven, mijn tegenstander speelde sterk. Steven mocht blij zijn met remise. In het eindspel werd zijn vechtlust beloond.
  HWP   Eindhoven   7,5-2,5
1 K. Leenhouts 2373 B. van de Plassche 2406 0-1
2 S. Geirnaert 2352 F. Kuijpers 2224 ½-½
3 T. Vandenbussche 2364 J. Sutmuller 2135 1-0
4 T. Piceu 2334 R. Klomp 2054 1-0
5 H. Cardon 2377 J. Vosselman 2028 1-0
6 W. Gryson 2185 J. Cox 1945 1-0
7 T. Verlinde 2160 A. di Bucchianico 2048 1-0
8 H. Groffen 2215 F. Hallebeek 2193 0-1
9 J. Goormachtigh 2145 A. Coenen 1923 1-0
10 S. Provoost 2280 H. van der Hurk 2015 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


Kampioensaspiraties ver weg
ronde 4, seizoen 2011-2012

Vorig seizoen hadden we al snel vier verliespunten aan onze broek. Daarna wonnen we alles. We waanden ons bijna kampioen, maar De Stukkenjagers bleven ons net voor, nog niet eens een haarlengte, maar toch genoeg om te promoveren. Diezelfde Stukkenjagers staan inmiddels fier bovenaan in de Meesterklasse, terwijl wij weer vier verliespunten hebben. Net zo'n inhaalrace als vorig jaar lijkt haast onmogelijk, maar laten we niet te snel de handdoek gooien.

Op papier ontliepen HWP en Kennemer Combinatie elkaar weinig. De kapitein had een opstelling bedacht, waarbij bovenin de boel droog gehouden moest worden en onderin moest worden gescoord. Bord 1 was als eerste klaar. Hans' Frans zag er wat tochtig uit. Kleijn wist er wel raad mee. Vanuit mijn ooghoeken zag ik vervolgens op het bord van Helmut de stukken ook in de beginstand gezet werden. Helmut met wit, gegarandeerd punt, dacht ik nog. Helaas dacht ik verkeerd. Ergens in een scherpe Benoni ging het mis en dat bleek direct einde partij. 0-2 en die tweede 0 was niet ingecalculeerd, pijnlijk. Het werd lastig.

Thibaut Maenhout is bijna altijd een gegarandeerd punt. Van de partij zag ik niet veel, maar het punt stond er inderdaad. Steven was in tijdnood handiger dan Ducarmon en dat was belangrijk. Voor de ploeg natuurlijk ook, maar vooral omdat Steven door deze overwinning over de ratinggrens van 2400 gaat. De normen had hij al, dus de IM-titel kan worden aangevraagd! Er werd een pintje op gedronken.

Dat waren twee mooie overwinningen, maar ondertussen pakten de donkere wolken zich samen boven de hoofden van de dappere HWP-strijders. Simon verloor. Onze nieuwe man moet er nog een beetje inkomen. Thibaut Vandenbussche verloor ook en, net als bij Helmut, was daar niet op gerekend. De partij was rommelig: dubbelpionnen, versplinterde pionstructuren, koningsmarsen. Teamleider van de tegenstander Canoy speelde het goed uit. Zelf leek ik voor een verrassing te gaan zorgen door Spoelman op te knopen, maar zijn verdediging was zo taai, dat ik er kon doorkomen. Invaller Adrian had een moeilijke partij. Die Slavische structuren lijken me altijd makkelijker te spelen voor zwart. Niks doen, structuur bij elkaar houden en wachten tot de witte zaak instort. Zo ging het ook in deze partij. 2,5 -5,5: wedstrijd beslist.

Tom toonde nog zijn zitvleeskwaliteiten door, na een gelijke opening, zijn stelling geleidelijk te versterken. Tegen half zeven was de stelling sterk genoeg voor een punt. Tieme verloor. We zagen niet de Tieme zoals we hem kennen.

We beginnen aan onze inhaalrace.
  HWP   Kennemer Combinatie   3,5 - 6,5
1 Hans Groffen 2215 Christov Kleijn 2441 0-1
2 Koen Leenhouts 2373 Wouter Spoelman 2556 ½-½
3 Simon Provoost 2280 David Klein 2372 0-1
4 Helmut Cardon 2377 Lennart Dek 2263 0-1
5 Steven Geirnaert 2352 Quinten Ducarmon 2346 1-0
6 Thibaut Vandenbussche 2364 Marcel Canoy 2176 0-1
7 Thibaut Maenhout 2383 Daan in t Veld 2244 1-0
8 Adrian Roos 2107 Rob Duijn 2267 0-1
9 Tom Piceu 2334 Peter Pijpers 2092 1-0
10 Tieme Verlinde 2160 Hicham Boulahfa 2157 0-1

Auteur: Koen Leenhouts


Het eerste herstelt zich
ronde 1, seizoen 2010-2011

Wilden we nog aanspraak maken op het kampioenschap, moesten we winnen, en dik ook. Ondanks een vroege 2-0 achterstand, lukte dat ook. Invaller Jim en Johan gingen vroeg onderuit. Beiden door matig openingsspel.

Hans haalde zijn oude trucendoos van stal. Daartegen was Broekmeulen niet bestand. Wouters jonge tegenstander probeerde hem in de opening te overrompelen, maar Wouter is niet zo makkelijk omver te duwen. Hij bleef makkelijk staan, sloeg terug en dat was hard. Thibaut M. behandelde een drierijensysteem met wit als een volleerd masseur. Sterk spel weer van onze sterkhouder.

Steven is terug! Het zag er weer gevaarlijk uit en het paste net wel of net niet, maar uiteindelijk toch net wel. Ook een punt. Hetzelfde is van toepassing op mijn eigen partij. Ik won, maar mijn tegenstander miste wat kansjes. Helmut pakte ruimte op de damevleugel en won, volgens mij, vrij eenvoudig.

Als laatsten waren Tom en Thibaut V. bezig. Tom leek me al snel groot voordeel te hebben, maar gaandeweg verwaterde het. De eindspeltechniek was echter beter dan dat van de opponent. Thibaut V. ten slotte had een complexe stelling, waarin hij beter rekende.

2-8. Fraai. Volgende ronde weten we meer.


  HMC 2   HWP  
1 Obers 2081 Maenhout 2383 0-1
2 Verhoeven 2188 Cardon 2377 0-1
3 De Rooy 2205 Geirnaert 2352 0-1
4 Van de Bersselaar 2232 Vandenbussche 2364 0-1
5 Van de Put 2166 Piceu 2334 0-1
6 Schenkeveld 2241 Leenhouts 2373 0-1
7 Vereggen 2090 Gryson 2185 0-1
8 Burg 2196 Goormachtigh 2145 1-0
9 Broekmeulen 2069 Groffen 2215 0-1
10 Von Meijenfeldt 2133 Van de Vreede 2005 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


Oei!
ronde 2, seizoen 2011-2012

De Wageningers hebben natuurlijk geen slecht team, maar wat wij lieten zien, leek nergens op. De uitslag was geenszins geflatteerd, integendeel. We leken lange tijd hoogstens drie punten te kunnen halen. Hoe anders dan de wedstrijd van vorig seizoen!

De rampspoed begon al in de aanloop naar de wedstrijd. We hadden wat afzeggingen, maar ook goede vervangers. Nieuwe aanwinst Levon Galoyan liep zijn vervoer mis, waardoor Manuel Colsen nog achter de borden verschijnen moest. Hij zorgde ongetwijfeld voor onze beste prestatie. Remise tegen een tegenstander met 500 ratingpunten meer met een uur minder op de klok. Chapeau!

Voor de rest waren er weinig lichtpunten. Timman won met een fraaie techniek van Thibaut. Helmut had zijn dag niet, maar hij had de afgelopen week ook meer dan 100 uur gewerkt. Dat is wat veel en dat bleek in de partij. Stuk kwijt. Ik mishandelde een stelling die er erg gelijk uitzag. Ook een nul. Drie verliespartijen op de eerste drie borden. Gebeurt ons niet veel.

Kees kwam als een reus uit de opening, maar toen ging het niet goed. Nog net remise. Hetzelfde resultaat voor Hans, maar dat leek me een wonder. Tegenstander Oorebeek had niet in de gaten hoe geweldig hij stond. Johan leek me een klein voordeeltje te hebben, maar het werd nooit veel. Ook remise. Bij Wouter ook al een puntendeling. Ik denk dat eerst Jonker goed stond en daarna Wouter. Misschien zat er meer in. Tieme haalde als laatste een halfje binnen. Daar is ook alles mee gezegd. Simon kan beter dan hij liet zien.

Er is beterschap beloofd voor de volgende match.
  HWP   Wageningen   3,5 - 6,5
1 Maenhout 2368 Timman 2570 0-1
2 Cardon 2373 Van Eijk 2383 0-1
3 Leenhouts 2379 Afek 2256 0-1
4 Nieuwelink 2175 Van Eekhout 2134 ½-½
5 Groffen 2219 Oorebeek 2111 ½-½
6 Goormachtigh 2189 Marks 2255 ½-½
7 Gryson 2169 Jonker 2128 ½-½
8 Colsen 1529 Stap 2072 ½-½
9 Verlinde 2158 Torn 2141 ½-½
10 Provoost 2283 Franssen 2081 ½-½

Auteur: Koen Leenhouts


Nipte winst in Amsterdam
ronde 1, seizoen 2011-2012

We zijn het nieuwe seizoen begonnen met een overwinning. Zonder slag of stoot ging dat niet, integendeel. Tegen het sterke Caissa, degradant uit de Meesterklasse, schommelde de wedstrijd steeds rond de 5-5. Dat we uiteindelijk met 6-4 de hoofdstad verlieten, kwam doordat onze tegenstanders net wat minder scherp waren.

Het begon veelbelovend. Op veel borden bouwden we een aanzienlijke voorsprong op de klok op, en ook de stellingen leken net wat voordeliger voor de onzen. Thibaut M. overklaste zijn tegenstander in grootse stijl. Bravo! Ook Hans leek af te koersen op een overwinning: een voordelig toreneindspel met actievere stukken en een loper tegen een paard. Helaas, het bleek niet genoeg. Remise derhalve.

Ondertussen kwam er wat zand in de raderen. Tom leek overrompeld te worden, Thibaut V. had een minder eindspel, Tieme moest een kwaliteit inleveren en Johan zag zijn voordelige stelling steeds wat minder worden. Aan de andere kant waren er voordelige stellingen van Helmut en de nieuwe kapitein.

In de tijdnoodfase wist Tom toch stand te houden tegen de sterke Bezemer en ander goed nieuws kwam van Helmut en de teamleider die redelijk gelijkmatig hun tegenstanders overmeesterden. Het dubbeltje viel de verkeerde kant op bij Johan en nieuwkomer Simon, die betere stellingen verspeelden en uiteindelijk het onderspit moesten delven.

Zo stond het 4-3 voor ons, maar een blik op de overige stellingen leerde dat het bijzonder lastig zou worden. Thibaut V. en Tieme leken kansloos, terwijl Wouter het grootste deel van zijn voordeel verspeeld had. Wat toen nog volgde, was in weinig handboeken van de logica terug te vinden. Thibaut V. wist met een duivelse truc een patcombinatie op het bord te toveren, Wouter won na veel avonturen en Tieme werd beloond met een halfje voor zijn voorbeeldige strijdlust. 4-6.






  Caissa   HWP 1   4-6
1 P. van der Sterren 2513 T. Vandenbussche 2352 ½-½
2 A. Bezemer 2368 T. Piceu 2314 ½-½
3 G.J. van der Hoeven 2251 K. Leenhouts 2379 0-1
4 J. de Roda Husman 2232 H. Cardon 2373 0-1
5 R. Witt 2241 W. Gryson 2169 0-1
6 R. Kikkert 2265 T. Maenhout 2368 0-1
7 A. Hovenga 2221 T. Verlinde 2158 ½-½
8 M. Wunnink 2230 S. Provoost 2283 1-0
9 M. Overeem 2081 H. Groffen 2219 ½-½
10 P. van der Weide 2160 J. Goormachtigh 2189 1-0

Auteur: Koen Leenhouts


HWP grijpt naast titel na zinderende apotheose
ronde 9, seizoen 2010-2011

Het vlaggeschip van HWP is er net niet in geslaagd om het kampioenschap in de eerste klasse van de landelijke competitie binnen te halen. Een prachtige 7,5-2,5 overwinning op het toch niet kinderachtige LSG II bleek niet voldoende. Concurrent De Stukkenjagers won in een huzarenstukje met dezelfde cijfers van Paul Keres, waardoor beide ploegen op exact hetzelfde aantal match- en bordpunten eindigden. Ook de onderlinge wedstrijd was in een gelijkspel geëindigd. Het reglement bepaalt dan dat uit die onderlinge wedstrijd het onderste bord niet meetelt voor de uitslag. Op dat bord had Tieme Verlinden voor HWP gewonnen, waardoor Stukkenjagers deze wedstrijd met 5-4 heeft gewonnen en het kampioenschap mag opeisen. Een bizar einde van een bewogen seizoen, waarin de Sassenaren hun favorietenrol pas in de laatste twee ronden waar konden maken. Hoewel de domper groot was, bleek de spirit ongebroken en overheerste de overtuiging dat komend seizoen alsnog de promotie naar de Meesterklasse zal worden bereikt. En de sympathieke Tilburgers werd de titel van harte gegund.
De door de kersverse teamcaptain Koen Leenhouts uitgedokterde opstelling, pakte goed uit. Het eerste wapenfeit was een plusremise van Helmut Cardon tegen Stefan van Blitterswijk, de onbetwiste kopman van de Leidenaren. Daarna kwam Wouter Gryson melden dat hij ging winnen, maar die bleek zich vreselijk verrekend te hebben en stond eerder slecht tot verloren. "Het is wel Wouter, hè." zei een van de andere Bruggelingen echter en dat bleek. Hij kromde de rug en wist na lang werken alsnog een punt te scoren. Daarna rondde Thibaut Vandenbussche een meesterlijke partij met veel machtsvertoon af, waarmee hij de herinnering aan zijn moeizame seizoensstart definitief uitwiste. Steven Geirnaert kwam goed uit de opening, deed toen iets niet goed en stond slecht, maar wist vervolgens het kwaliteitsverschil toch makkelijk om te zetten in een vol punt. Op het eerste bord tikte Thibaut Maenhout de krasse knar Leon Konings vakkundig van het bord. Hetzelfde deed Paul Motwani tegen mastodont Henk van Putten, die onze Schotse grootmeester tevergeefs van zijn stuk trachtte te brengen met een paardoffer. Gunter Deleijn wist uit een iets mindere stelling een verwoestende aanval op te zetten en werd geholpen door een flinke tactische fout van zijn tegenstander. Zuur was de nederlaag van topscorer Hans Groffen tegen invaller Termeulen. Na een goed verlopen opening raakte Hans het spoor bijster en werd kundig opgebracht. Nog dramatischer verging het Tieme Verlinden, die zich de hele partij evenwaardig toonde aan zijn sterke opponent, maar in tijdnood zijn mooie stelling jammerlijk vergooide. Koen Leenhouts was als laatste klaar. De nieuwbakken docent Nederlands aan het Reynaert college in Hulst, kwam matig uit de opening. Daarna wist hij de passiviteit van zijn tegenstander echter goed af te straffen en een moeilijk toreneindspel alsnog tot een goed einde te brengen. Zijn inspanningen waren tevergeefs, want nog tijdens zijn partij wist de spion uit Tilburg de uitslag aldaar te melden.
  HWP I   LSG II   7,5-2,5
1 Thibaut Maenhout 2355 Leon Konings 2148 1-0
2 Paul Motwani 2495 Henk van Putten 2116 1-0
3 Gunter Deleijn 2265 Igor Coene 2258 1-0
4 Tieme Verlinden 2167 Eelco Kuipers 2292 0-1
5 Helmut Cardon 2378 Stefan van Blitterswijk 2342 ½-½
6 Thibaut Vandenbussche 2301 Sven Bakker 2204 1-0
7 Koen Leenhouts 2373 Wim Heemskerk 2278 1-0
8 Steven Geirnaert 2369 Michiel van Wissen 2258 1-0
9 Hans Groffen 2186 A Termeulen 2182 0-1
10 Wouter Gryson 2130 Robert Straver 2147 1-0

Auteur: Marnix van der Zalm


Wageningen - HWP: weinig - veel
ronde 8, seizoen 2010-2011

Na de laatste mail van Marnix was er nog slechts één vraag onbeantwoord. Wie was nu toch de ploegkapitein tegen Wageningen? In de auto naar het slagveld ontspon zich zo een eerste gevecht; een machtsstrijd voor het leiderschap waarin het recht van de sterkste zegevierde. Niemand minder dan STEVEN GEIRNAERT werd verkozen tot de grote leider; voor deze cruciale match voor promotie was de keuze voor een geboren leider, boven een oproerkraaier die de wedstrijdformulieren reeds had trachten te verdonkeremanen, inderdaad aangewezen. Voor aanvang veroorzaakte de grote leider reeds enige verwarring door de namen van borden 7 en 8 op het formulier om te draaien, maar met het koelbloedig aanbrengen van twee pijltjes wist hij dit euvel stijlvol en met klasse te verhelpen. In de wandelgangen werd gefluisterd dat dit niet slechts een eerste manoeuvre was om de concurrentie een rad voor de ogen te draaien, maar veeleer een nieuwe manier betrof om het wedstrijdformulier op te dirken.
De match zelf leverde de leider al na amper een uur het recht op 2 pinten van Koen. De éérste pint omdat Koen zonder toestemming van The One remise had genomen. Een tweede pint omdat Koen niet wist wie The One was. Een snelle remise tegen Timman... we verwachten meer van onze SCIM!
Het eerste eendje rolde uit de band van Helmut. De manier waarop hij zijn centrum liet rollen deed denken aan het pletten van een vlieg. Impressive stuff!
Niet lang hierna vulden Hans en onze gniffelende gnoerijdende gnoom de eendenvijver verder aan. Afek schoot een bok, het verkeerde dier, tegen onze gnoom, terwijl Hans gewoon weer zijn bezem had bovengehaald. Prompt won Tieme een tijdnoodsduel waarin hij weer verloren had gestaan, maar zich desalniettemin nooit veel besognes gemaakt had. Ook Wouter zette de puntjes op de i door er met de dame van David vandoor te gaan, na een hele partij druk uitgeoefend te hebben. Wageningen wist vervolgens zijn score wat op te kalefateren toen Johan het onderspit moest delven na een complexe strijd. Onder luid tromgeroffel van Koen vochten de overige strijders ondertussen een steeds bitterder wordende oorlog uit. Thibaut, die gevraagd had iets hoger te zitten dan de ronde ervoor en prompt van bord 9 naar bord 2 gekatapulteerd werd, had in een sterke partij enkele kansen laten liggen om een remise-eindspel te laten eindigen in remise. De kapitein heeft echter geen vraag gehoord? Terwijl Thibaut nochtans aanwezig was geweest bij de voorafgaande machtsstrijd die had uitgemaakt dat niemand minder dan STEVEN GEIRNAERT de ploegkapitein zou zijn? Dos cervesas por favor!
The One mocht na een episch duel tegen een tegenstander die op voorbaat al gedoemd was te moeten vechten tegen de Bierkaai de score aandikken. De laatste gladiator onzer strijdkrachten moest de score helaas weer wat aanlengen, na een spannende partij met wisselende kansen.
Na deze verpulvering staan we terug waar we horen te staan: numero uno, number one, numéro un, Nummer Eins...
Volgende ronde dit verpulveringsproces verderzetten, de eendenvijver uitbreiden zeg maar, met ijzeren determinatie en one big fist; onder luid tromgeroffel, dat is het enige wat ons nog scheidt van meesterklasse. En met zo'n schitterende kapitein kan dat moeilijk nog mislopen.
Tot volgende keer, en zet de flessen maar gereed!

de lakei van STEVEN GEIRNAERT

  Wageningen 1 VLG Advocaten   HWP Sas van Gent   3-7
1 GM Jan Timman 2566 IM Koen Leenhouts 2373 ½-½
2 FM Sander van Eijk 2365 FM Thibaut Vandenbussche 2301 ½-½
3 Bert Torn 2140 IM Helmut Cardon 2378 0-1
4 Hendrik Marks 2254 FM Steven Geirnaert 2369 0-1
5 IM Yochanan Afek 2242 FM Thibaut Maenhout 2355 0-1
6 David van Eekhout 2140 Wouter Gryson 2130 0-1
7 Erwin Oorebeek 2103 Hans Groffen 2186 0-1
8 Kees Stap 2040 FM Gunter Deleyn 2263 1-0
9 Jeroen Franssen 2093 FM Johan Goormachtigh 2211 1-0
10 Fred Jonker 2159 Tieme Verlinde 2167 0-1

Auteur: de lakei van STEVEN GEIRNAERT


Zwaarbevochten zege HWP I op DD
ronde 7, seizoen 2010-2011

Kreunend, zuchtend en steunend heeft het vlaggeschip van HWP gewonnen van de krasse knarren van DD. Als eerste waren Paul Motwani en John van der Wiel klaar. De grootmeesters wilden elkaar geen kwaad doen, na een toch zeer interessante openingsfase. Daarna bracht Steven Geirnaert - die een fantastisch seizoen doormaakt - het eerste volle punt binnen. Hij maakte gehakt van good old Jan Joost Lindner. Tom Piceu moest tegen d'aloude van Egmond in remise berusten, ondanks een origineel uitstapje van zijn witvelderige loper. Ook Fabian Hulpia liet een remise aantekenen tegen de oude bekende Dickhoff, na een partij waarin het evenwicht nooit verbroken werd. Dat gebeurde wel bij Helmut Cardon, die een zeldzame nederlaag leed tegen Gerrit Prakken. In het verleden won Helmut meermalen van deze tegenstander, nu had hij een off day. Thibaut Vandenbussche wist voor het eerst te winnen voor HWP, in een fraaie partij tegen invaller Koelmans. Wouter Gryson moest hard werken voor een half puntje tegen de legendarische Henk Happel. Wouter zal ergens verloren hebben gestaan, maar liet zich niet kennen. Aan het achtste bord leek Johan Goormachtigh vanuit overwegende stelling het gevecht met de klok te verliezen, tot hij plots remise aangeboden kreeg. Achteraf bleek de slotstelling voor hem gewonnen te zijn. Bij een 4,5-3,5 stand waren Koen Leenhouts en Gunter Deleijn nog bezig om hun betere respectievelijk gewonnen stelling te verzilveren. Gunter verloor uiteindelijk net niet en was heel boos op zichzelf, waarna Koen afwikkelde naar een remisestand om zo de matchpunten veilig te stellen.
Door de nederlaag van koploper Stukkenjagers en het gelijkspel van Wageningen, heeft HWP plots de kampioenskansen weer grotendeels in eigen hand.

  HWP I   DD I   5,5-4,5
1 P. Motwani J. van der Wiel ½-½
2 K. Leenhouts E. Blokhuis ½-½
3 H. Cardon G. Prakken 0-1
4 G. Deleijn A. Werksma ½-½
5 F. Hulpia R. Dickhoff ½-½
6 S. Geirnaert J.J. Lindner 1-0
7 T. Piceu R. van Egmond ½-½
8 J. Goormachtigh L. Vistisen ½-½
9 T. Vandenbussche J.W. Koelmans 1-0
10 W. Gryson H.A. Happel ½-½

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 1 klampt aan
ronde 6, seizoen 2010-2011

Het was geen fantastische prestatie in Eindhoven, daarvoor was de match iets te spannend, maar we behouden wel een waterkans op promotie...
Voor de eerste tijdscontrole zag het er immers niet rooskleurig uit gezien het elo-overwicht. Lisa was als eerste klaar en moest zich tevreden stellen met een weinig spectaculaire remise en vlak voor 17u werd het duidelijk dat de nul bij Tieme en Johan niet lang meer op zich zou laten wachten. Zij waren er immers beide niet in geslaagd om een constructief plan te vinden in het middenspel, en kregen van dat moment aan maar weinig kansen. Gelukkig konden Gunther en Wouter twee punten voor ons bijschrijven nadat ze hun tegenstanders in de complicaties hadden overmeesterd in mijns inziens behoorlijk goede partijen. Wie al het hele jaar behoorlijk goed speelt is Helmut. Hij kon in een Wolga zijn pluspion behouden ten koste van een verzwakte koning, doch vond geen manier om te winnen waardoor een remise het gevolg was. Thibaut V is er eindelijk in geslaagd om de nul weg te werken, het halve punt zal hem echter bitterzoet smaken nadat hij met groot voordeel uit de opening kwam, maar ergens in het middenspel de pedalen kwijt raakte. 3,5-3,5 stond het dus met nog 3 partijen te gaan. Gelukkigerwijs stonden Tom, Hans en ikzelf gewonnen, de grote tot winnende voordelen vanuit het middenspel werden, met bij momenten beschamende techniek, echter pas laat op de dag in volle punten omgezet. Geen slecht resultaat gezien het matchverloop, doch ht blijft duidelijk dat enkelen onder ons niet hun beste seizoen doormaken.

  Eindhoven 1   HWP 1   3,5-6,5
1 Bas van de Plassche 2367 Helmut Cardon 2378 ½-½
2 Frans Kuijpers 2208 Johan Goormachtigh 2211 1-0
3 Erika Sziva 2262 Thibaut Maenhout 2355 0-1
4 Jos Sotmuller 2169 Hans Groffen 2186 0-1
5 Fred Hallebeek 2183 Tieme Verlinde 2167 1-0
6 Robert Klomp 2120 Gunther Deleyn 2263 0-1
7 Alessandro di Bucchianico 2079 Tom Piceu 2315 0-1
8 Jan Vosselman 2073 Lisa Schut 2265 ½-½
9 Jan Cox 1921 Thibaut Vandenbussche 2301 ½-½
10 Boris Friesen 2098 Wouter Gryson 2130 0-1

Auteur: Thibaut Maenhout


HWP I kan de vorm niet vinden
ronde 5, seizoen 2010-2011

Het eerste team van HWP heeft ook de wedstrijd tegen Paul Keres niet weten te winnen. Het werd een 5-5 gelijkspel en daar mochten de Sassenaren niet eens ontevreden mee zijn. Omdat de tegenstander van Steven Geirnaert niet kwam opdagen, kwam HWP al snel op voorsprong. Maar het was ook al snel duidelijk dat Gunter Deleyn zijn bizarre openingsopzet met een nederlaag zou gaan bekopen tegen voormalig Terneuzenaar Jan Breukelman. Daar stond tegenover dat invaller Fabian Hulpia vanuit de opening winnend voordeel had gekregen. Hoewel hij er nog lang voor moest werken, kwam de overwinning niet meer in gevaar. Een prima debuut in het eerste team voor de jonge Gentenaar. Ook Han Schut had vanuit een scherpe opening een veelbelovende stelling weten op te bouwen. Hij was echter vandaag pas teruggekomen uit Atlanta en zijn jetlag noopte hem te berusten in een plusremise. Dat gold ook voor Helmut Cardon, die het lang probeerde in een dubbel toreneindspel en wellicht ergens nog een goede kans heeft gemist. Tom Piceu en Johan Goormachtigh zullen blij geweest zijn met hun halfje, want zij stonden lange tijd minder. Gelukkig wist Hans Groffen zijn tegenstander in het eindspel bij de neus te nemen. Lisa Schut bleek uiteindelijk niet opgewassen tegen de sterkste speler van Paul Keres, Xander Wemmers, na een partij die lange tijd onduidelijk was. Paul Motwani was niet fit aan de start verschenen en werd door zijn jeugdige opponent vakkundig overmeesterd.
De Stukkenjagers uit Tilburg hebben deze ronde de leiding overgenomen van Wageningen. HWP moet hopen op een misstap van de Tilburgers om nog voor het kampioenschap in aanmerking te komen.
  HWP   Paul Keres   5-5
1 Paul Motwani Hugo ten Hertog 0-1
2 Steven Geirnaert NO 1-0
3 Gunter Delyn Jan Breukelman 0-1
4 Lisa Schut Xander Wemmers 0-1
5 Helmut Cardon Willem van de Fliert ½-½
6 Tom Piceu Paul Hommerson ½-½
7 Hans Groffen Mark Smits 1-0
8 Johan Goormachtigh Gerben Veltkamp ½-½
9 Fabian Hulpia Bert Both 1-0
10 Han Schut Colijn Wakkee ½-½

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP I grijpt naast de winst op concurrent
ronde 4, seizoen 2010-2011

Het eerste team is er niet in geslaagd de titanenstrijd tegen naaste concurrent De Stukkenjagers te winnen. In een schitterende sociëteit in Tilburg eindigde de match in een gelijkspel. De Sasse ploeg deed zichzelf daarmee wederom tekort, maar mocht uiteindelijk nog blij zijn met het punt. De wedstrijd begon met een valse start, want Marnix van der Zalm moest te elfder ure de zieke Hans Groffen vervangen en Helmut Cardon kwam te laat tot de ontdekking dat de wedstrijd om 12.00 uur begon ipv 13.00 uur. Hij was echter nog wel op tijd en gaf daarna in vlot tempo het jeugdige damestalent Anne Haast een pak slaag met een agressieve aanval. Voormalig HWP-ster Donna Schut had minder clementie met Marnix van der Zalm en zette hem vlot van het bord. Op dat moment zag het er echter rooskleurig uit voor de Sassenaren. Koen Leenhouts overmeesterde zijn tegenstander vanuit de opening en Steven Geirnaert speelde Herman Grooten ondanks een mislukte opening - die hem ook nog eens veel te veel tijd had gekost - het snot voor de ogen. Paul Motwani hield met de zwarte stukken bekwaam remise tegen zijn sterkere Duitse opponent. In het laatste uur voor de tijdcontrole kantelde de wedstrijd echter. Gunter Deleijn wist een eindspel met een pion meer in de verste verten niet te winnen, Wouter Gryson speelde in overwegende positie ineens een op slag verliezende voortzetting en de beide Thibauts lieten hun voordeel eerst verzanden om vervolgens ook het halve punt nog te verspelen. Gelukkig was daar nog Tieme Verlinden, die ergens verloren moet hebben gestaan maar uiteindelijk zijn tegenstander op prachtige wijze wist te overmeesteren.
HWP heeft de kansen op het kampioenschap nu niet meer in eigen hand en is in de rest van het nog pittige seizoen afhankelijk van een misstap van de Tilburgers.
  De Stukkenjagers I   HWP I   5-5
1 Anne Haast Helmut Cardon 0-1
2 Jan Sprenger Paul Motwani ½-½
3 Herman Grooten Steven Geirnaert 0-1
4 Frans Konings Thibaut Maenhout 1-0
5 Bianca Muhren Gunter Deleijn ½-½
6 Mart Nabuurs Koen Leenhouts 0-1
7 Stefan Beukema Thibaut Vandenbussche 1-0
8 Mark Haast Wouter Gryson 1-0
9 Donna Schut Marnix van der Zalm 1-0
10 Marc Clijsen Tieme Verlinden 0-1

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP I leidt onwaarschijnlijke nederlaag tegen Amsteelveen: 4,5-5,5
ronde 3, seizoen 2010-2011

Het eerste team heeft een onwaarschijnlijke en onnodige nederlaag geleden tegen Zukertort Amstelveen. HWP speelde met drie invallers. Die leken zich goed van hun taak te kwijten. Han Schut schudde zijn jetlag in een verwoestende aanval van zich af en haalde het punt gedecideerd binnen. Marnix van der Zalm besloot na een vergissing geen tweede fout te maken en hield de partij bekwaam remise. Daarin had Thibaut Vandenbussche ook beter kunnen berusten door het remiseaanbod van zijn tegenstander te accepteren. Helaas besloot hij door te spelen om vervolgens een stuk weg te geven, waardoor zijn eerder winnende voordeel zelfs geen halfje meer opleverde. Hetzelfde overkwam Tieme Verlinde, die op de 40e zet een toren wegblunderde. Steven Geirnaert overspeelde zijn tegenstander twee keer en dat was genoeg voor de overwinning. Lisa Schut werd gedwongen tot een taaie verdediging, die ze met succes en een halfje wist af te ronden. Dat gold niet voor Johan Goormachtigh, die op fraaie wijze gevloerd werd door ex-Vlissingen coryfee Dennis Brouwer. En omdat ook Koen Leenhouts zijn bizarre openingsopzet met een nederlaag moest bekopen, kon de degelijke overwinning van kopman Helmut Cardon (3 uit 3) het team niet meer redden. Doordat De Stukkenjagers koploper Wageningen hebben gevloerd, kan HWP in de volgende ronde tegen deze Tilburgse tegenstander orde op zaken stellen.
  HWP I   Zukertort Amstelveen I   4,5-5,5
1 Helmut Cardon 2373 Sybolt Strating 2322 1-0
2 Koen Leenhouts 2376 Mathew Tan 2366 0-1
3 Lisa Schut 2300 Lody Kuling 2213 ½-½
4 Thibaut Vandenbussche 2325 Sander Los 2275 0-1
5 Steven Geirnaert 2348 Bram ter Schegget 2174 1-0
6 Hans Groffen 2194 Tobias Kabos 2226 ½-½
7 Tieme Verlinden 2167 Kevin Tan 2185 0-1
8 Han Schut 2103 P.P. Theulings 2120 1-0
9 Johan Goormachtigh 2223 Dennis Brouwer 2192 0-1
10 Marnix van der Zalm 2009 Jelmer Sminia 2159 ½-½

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP maatje te groot voor Venlo
ronde 2, seizoen 2010-2011

Cafe de Kromme Schuuver te Venlo heeft HWP I niet weten te verleiden tot een uitglijder. Gastheer Venlo kreeg een stevige nederlaag te incasseren, die nog zwaarder had kunnen zijn.
Debutant Thibaut Vandenbussche liet op jammerlijke wijze een nagenoeg gewonnen stelling glippen, maar Hans Groffen stelde daar een vlotte overwinning tegenover. Koen Leenhouts had een off-day, maar dat werd opgevangen door hele goede overwinningen van Thibaut Maenhout, Johan Goormachtigh en Tieme Verlinden, die allen in het eindspel het punt binnen sleepten. Steven Geirnaert was niet erg onder de indruk van de exotische verschijning tegenover hem en speelde haar met genoegen aan flarden. Helmut Cardon walste in een middenspel zonder dames over zijn tegenstander heen, slaagde er net niet in om hem door zijn vlag te jagen, maar op de 41e zet was het wel mat. Helaas moest Gunter Deleijn een te optimistisch stukoffer met een nederlaag bekopen. Het verhaal van de dag was echter dat van Paul Motwani. Eerst verdwaalde zijn zes jaar oude navigatie omdat hij de nieuwe A73 niet kende. Vervolgens arriveerde Paul kort voor de aanvangstijd aan de Kaldenkerkerweg 35 in Tegelen, alwaar niet geschaakt werd. Dat gebeurde wel aan de Kaldenkerkerweg 35 in Venlo. Gelukkig bleek de buurvrouw van goede wil en bracht Paul met haar eigen auto naar de speelzaal. Dat Paul desondanks vanuit onduidelijke stelling zijn tegenstander vlot wist te verschalken, was mooi meegenomen. En dat hij de buurvrouw na afloop van de wedstrijd een prachtige bos rozen heeft gebracht, behoeft natuurlijk geen betoog.
In de volgende twee ronden wachten de op papier zwaarste tegenstanders, Amstelveen en Stukkenjagers uit Tilburg.
  Venlo   HWP I   3-7
1 Maarten Strijbos Paul Motwani 0-1
2 Henk van Gool Koen Leenhouts 1-0
3 Rudi van Gool Helmut Cardon 0-1
4 Rainer Montignies Thibaut Vandenbussche 1-0
5 Joep Nabuurs Thibaut Maenhout 0-1
6 Thijmen Smit Gunter Deleijn 1-0
7 Ololi Alkhazashvili Steven Geirnaert 0-1
8 Peter Schoeber Johan Goormachtigh 0-1
9 Stephan Tijssen Tieme Verlinden 0-1
10 Joachim Guddat Hans Groffen 0-1

Auteur: Marnix van der Zalm


Landau geen partij voor HWP 2
ronde 2, seizoen 2010-2011

In de tweede ronde kostte het een verzwakt HWP II weinig moeite om van een eveneens verzwakt Landau te winnen. Het was overigens geen saaie middag in het grauwe Gregoriuscentrum in Axel. Er kon van een aantal fraaie aanvalspartijen worden genoten. Maarten Rademakers denderde zonder pardon door de verdediging van Wim Sinke en Frans Snijders had een oude variant van het Hollands van stal gehaald om zijn tegenstander op schitterende wijze aan gort te spelen. Een ouderwets verwoestende Snijders-partij. Ook ondergetekende schuwde aan het eerste bord geen offers om een ex-HWP-er tot de orde te roepen.
Fabian Hulpia scoorde een vol punt door juist goed te verdedigen en in de counter toe te slaan.
Harry Provoost leed als enige en nederlaag, nadat hij in tijdnood niet hoorde dat zijn tegenstander remise aanbood en vervolgens blunderde. Aan de remise van Henk de Ridder kunnen we beter maar geen woorden vuil maken, aan die van Adrie echter wel. Eerst sloeg hij een remiseaanbod van zijn tegenstander af, om het een paar zetten later zelf in een moment van verstandsverbijstering toch weer aan te bieden in inmiddels compleet gewonnen stelling. Frederic Verduyn ging de volle zes uur door, en het feit dat hij niet won, moeten we toeschrijven aan een speling van het lot.
Kortom, Landau is goed weggekomen deze dag.
Landau 1   HWP 2   2,5-5,5
1 A. Hugaert 2095 K. Nieuwelink 2142 0-1
2 B. Audenaert 1785 F. Verduyn 2163 ½-½
3 W. Sinke 1867 M. Rademakers 2035 0-1
4 M. de Clerck 1870 F. Hulpia 2119 0-1
5 W. Versporten 2023 H. Provoost 2072 1-0
6 G. Verhaeren 1958 F. Snijders 1936 0-1
7 J. Dees 1952 H. de Ridder 1833 ½-½
8 J. Maas 1877 A. den Hamer 1859 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Vlaggeschip start met degelijke overwinning
ronde 1, seizoen 2010-2011

HWP I heeft de eerste horde op weg naar een nieuw Meesterklasseschap met succes genomen. Het altijd lastige RSR Ivoren Toren uit Rotterdam werd met 6-4 verslagen en dat had meer kunnen zijn. Lisa Schut, Tieme Verlinden en Koen Leenhouts ontbraken. Van hun vervangers deed Wouter Gryson al snel goede zaken. Tom Piceu verloor helaas vanuit een gewonnen stelling en Ab van Hoeve rondde een knap gespeelde partij af met een vreselijke blunder. Een schijnbaar regelmatige nederlaag was er voor Steven Geirnaert aan het eerste bord. Johan Goormachtigh en Tibaut Maenhout (pion minder in een ongelijk lopereindspel) lieten degelijke remises bijschrijven. Mooie overwinningen waren er verder voor Paul Motwani en Helmut Cardon. Gunter Deleijn vloerde zijn tegenstander in het verre eindspel (toren tegen paard). En als laatste liet ook Hans Groffen een vol punt aantekenen, na een goed opgezette partij die hem bijna uit de vingers was geglipt, maar wederom in het eindspel toch het gewenste resultaat bracht.
In de volgende ronde (reeds over twee weken) wacht de uitwedstrijd tegen Venlo.
  HWP I   RSR Ivoren Toren I   6-4
1 S. Geirnaert J. van Ruitenburg 0-1
2 P. Motwani D. Meijer 1-0
3 H. Cardon W. Koster 1-0
4 G. Deleijn O. van Veen 1-0
5 T. Maenhout N. Spaan ½-½
6 J. Goormachtigh J. van Rosmalen ½-½
7 T. Piceu R. Ammerlaan 0-1
8 H. Groffen H. van der Plas 1-0
9 A. van Hoeve P. Tromp 0-1
10 W. Gryson V. Berg 1-0

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 1 degradeert na gelijk spel tegen verzwakt Groningen

HWP 1 heeft afscheid genomen van de Meesterklasse met een 5-5 gelijk spel tegen Groningen. Daardoor eindigde het team op een negende plaats en zal het volgend jaar uitkomen in de 1e klasse.
Voor Groningen stond er na de nederlaag tegen HSG niets meer op het spel. Met slechts negen spelers, waaronder vier invallers, waren de noorderlingen naar de gezamenlijke slotronde in Hilversum gekomen. Er bleek toch nog voldoende klasse over om HWP van een zege af te houden.
Overwinningen waren er voor Helmut Cardon (reglementair), Lisa Schut (fraai dame-offer), Steven Geirnaert (zeer overtuigend) en Hans Groffen (die de voorlaatste fout maakte).
Gunter Deleyn had lange tijd de beste kansen, maar moest tenslotte berusten in remise. Daar stond tegenover dat Ivo Timmermans met remise goed wegkwam.
Op de nederlagen van Paul Motwani, Koen Leenhouts en Tieme Verlinde viel niet veel af te dingen. Thibaut Maenhout sloeg een remise-aanbod af, maar moest tenslotte ook capituleren.
HWP 1 mag het weer een jaartje (?) in de 1e klasse proberen.

  HWP 1   Groningen 1  
1 P. Motwani S. Ernst 0-1
2 T. Maenhout R. Ris 0-1
3 K. Leenhouts J. Werle 0-1
4 H. Cardon A. van Pelt (no) 1-0
5 T. Verlinde D. Brandenburg 0-1
6 L. Schut B. Beijer 1-0
7 I. Timmermans E. Hoeksema ½-½
8 G. Deleyn N. Westermann ½-½
9 S. Geirnaert F. Rietman 1-0
10 H. Groffen J. Hupkes 1-0

Auteur: H. Groffen


EI ZO NA: HWP II degradeert na onwaarschijnlijk slot

Het tweede team van HWP heeft het niet gered en degradeert naar de landelijke derde klasse. In het slotduel met het sterke Kennemer Combinatie I trok de ploeg uiteindelijk aam het kortste eind, maar hoe anders had het kunnen zijn. Welgeteld een half puntje scheidde de Sasse ploeg van behoud.
De wedstrijd begon goed voor HWP, want de tegenstander bleek met drie invallers aan te treden. Dat nam niet weg dat de Haarlemmers nog steeds op zes van de acht borden een flink rating overwicht hadden. Er ontspon zich echter een spannende wedstrijd, waarin Ab van Hoeve, Frederic Verduijn en Harry Provoost het al gauw moeilijk leken te krijgen. Wouter Gryson, Maarten Rademakers en Marc Lacrosse konden echter bogen op een solide overwicht. Ab van Hoeve werd op een knappe manier overmeesterd, waarna Marc Lacrosse direct gelijk maakte met een grappig matje in het eindspel: 1-1. Daarna naderde de eerste tijdnoodfase met rasse schreden. Harry Provoost wist vanuit een stelling die pijn deed aan de ogen een overmoedig stukoffer van zijn jonge tegenstander goed op te vangen en trok tenslotte aan het langste eind. Wouter Gryson liet zich echter vanuit een prachtige stelling plots overmeesteren: 2-2. Frederic Verduijn, die zich eerder knap had verweerd, was in onoverkomelijke moeilijkheden geraakt en moest capituleren. Inmiddels had Marnix van der Zalm na een wat moeizame opening, toch makkelijk een gewonnen stelling bereikt, die hij na de tijdcontrole ook wist te verzilveren: 3-3 en nog twee te gaan. Maarten Rademakers had zijn voordeel grotendeels zien verdampen en bij Fabian Hulpia leek remise het onvermijdelijke resultaat te worden. Tijd om te telefoneren naar de concurrentie. Die leek in eerste instantie goede zaken te doen, maar vervolgens bleek dat we toch genoeg zouden hebben aan een gelijk spel. En toen trapte Maarten Rademakers in een verdekte paardvork en was alles ineens voorbij. De remise van Fabian Hulpia kon niets meer afdoen aan deze buitengewoon zure afloop van een seizoen waarin de Sassenaren verschillende mooie kansen onbenut lieten, ook tegen de sterkste teams. Daaraan ontlenen we echter ook weer de hoop en verwachting snel weer op dit niveau terug te keren.
HWP II   Kennemer Combinatie I   3,5-4,5
1 Ab van Hoeve 2138 Richard Duijn 2241 0-1
2 Wouter Gryson 2092 Yorick ten Hagen 2231 0-1
3 Frederic Verduijn 2156 Pieter Roggeveen 2203 0-1
4 Maarten Rademakers 2075 Rob Duijn 2217 0-1
5 Fabian Hulpia 2078 Lennart Dek 2234 ½-½
6 Harry Provoost 2090 Wouter Roggeveen 1997 1-0
7 Marc Lacrosse 2163 Peter Pijpers 2007 1-0
8 Marnix van der Zalm 1993 Pieter Kroon 2022 1-0

Auteur: Marnix van der Zalm


Ook Rotterdam te sterk voor HWP I: 6,5 - 3,5

HWP I heeft de voorlaatste wedstrijd van dit seizoen met 6,5 - 3,5 verloren van Schrijvers Rotterdam I. Op deze uitslag valt weinig af te dingen. De homogene Rotterdamse ploeg drukte het rating overwicht op overtuigende wijze uit. Thibaut Maenhout was al snel klaar. Verschillende misrekeningen kort na de opening leidden tot een catastrofe. Wouter Gryson leek echter vlot wat terug te doen door zijn tegenstander vanuit de opening te overspelen. Maar hoewel meerdere wegen naar de winst hadden kunnen leiden, koos hij het enige pad naar remise. Daarna volgden de ontwikkelingen elkaar snel op. Koen Leenhouts speelde een solide remise tegen grootmeester Winants. Helmut Cardon won tegen de andere Rotterdamse grootmeester Reinderman een kwaliteit, maar kwam daarna in de verdrukking en verloor toch. Tieme Verlinde had weinig in te brengen tegen Frans Cuijpers en een zelfde lot leek Steven Geirnaert en Lisa Schut beschoren. Beiden wisten zich echter via een schwindle weer in de partij te knokken met een remise van Steven en een knappe overwinning voor Lisa tot gevolg. Ivo Timmermans werd in een ouderwetse duw-entrek-partij door Martin Martens langzaam maar zeker van het bord gedrukt. De laatste Sasse meevaller was er bij Johan Goormachtigh, die er in tijdnood vanuit verloren stelling in slaagde zijn tegenstander mat te zetten. Gunter Deleyn vocht lang voor wat hij waard was ("Mijn tegenstander krijgt betaald dus ik zal hem er voor laten werken"), maar kon zijn lot uiteindelijk niet ontlopen.
Op zondag 18 april wacht in de gezamenlijke slotronde Groningen.
  Schrijvers Rotterdam I   HWP I  
1 Luc Winants 2522 Koen Leenhouts 2406 ½-½
2 Dimitri Reinderman 2576 Helmut Cardon 2375 1-0
3 Frans Cuijpers 2475 Tieme Verlinde 2199 1-0
4 Maarten Solleveld 2492 Thibaut Maenhout 2349 1-0
5 Jeroen Bosch 2428 Gunter Deleyn 2280 1-0
6 Zaoquin Peng 2363 Steven Geirnaert 2337 ½-½
7 Martin Martens 2427 Ivo Timmermans 2216 1-0
8 Roi Miedema 2391 Lisa Schut 2224 0-1
9 Pascal Vandevoort 2346 Wouter Gryson 2172 ½-½
10 Jan Willem van de Griendt 2352 Johan Goormachtigh 2244 0-1

Auteur: Marnix van der Zalm


HWP 1 verspeelt zeker lijkende winst in tijdnoodfase

HWP 1 heeft in Breda met 4,5-5,5 verloren van Braceland ESGOO. Daarmee lijkt degradatie een feit, want in de resterende wedstrijden, tegen Rotterdam en Groningen, vallen waarschijnlijk slechts bordpunten te halen.
Het zag er vanmiddag buitengewoon rooskleurig uit. Na een paar uur spelen controleerde HWP de wedstrijd. Acht borden min of meer in evenwicht en duidelijk voordeel bij Paul en Johan. De remises vielen als rijpe appels van de boom; eerst bij Steven en Koen, vervolgens bij Hans, Thibaut, Ivo en Helmut: 3-3 dus. Paul voldeed aan de verwachtingen en zette HWP op voorsprong. Toen kwamen de tegenvallers. Tom raakte het spoor bijster en stond verloren en Johan miste de directe winst, maar bleef een voordelig eindspel houden. Ook bij Tieme kwam de klad erin. Een licht voordelige stelling, veranderde in een gelijke, totdat hij in tijdnood een pion verloor. De 5-5 bleef buiten bereik, doordat Johan moest berusten in remise en Tieme na dappere strijd verloor.
  HWP 1   Braceland ESGOO 1   4,5 - 5,5
1 T. Maenhout R. Fridman ½-½
2 H. Cardon F. Kroeze ½-½
3 P. Motwani J. de Jager 1-0
4 T. Verlinde Ch. Richter 0-1
5 T. Piceu O. Lemmers 0-1
6 K. Leenhouts M. Feygin ½-½
7 S. Geirnaert J. Vogel ½-½
8 J. Goormachtigh R. Wagenaar ½-½
9 I. Timmermans P. Bolwerk ½-½
10 H. Groffen P. Bierenbroodspot ½-½

Auteur: H. Groffen


HWP weer onverdiend ten onder
ronde 7, seizoen 2009-2010

Het houdt maar niet op. Ook in de uitwedstrijd tegen het sterke DD liet het vooraf kansloos geachte HWP 2 de winst liggen. Schitterende overwinningen van Wouter Gryson, die zijn tegenstander volmaakte kansloos liet, en Nick Dubbeldam,en solide remises van Nieuwelink en Snijders, werden teniet gedaan door vier nederlagen, waarvan er twee overwinningen hadden moeten zijn. Dat Harry Provoost aan bord drie verloor van John van der Wiel was niet echt een verrassing, evenmin als het feit dat John Gommers het uiteindelijk niet kon bolwerken tegen Prakken. Maar dat de prachtige stellingen van Maarten en Marnix twee nullen opleverden, was werkelijk tenhemelschreiend. Maarten was heel goed bezig om met zwart Blokhuis op te knappen, toen hij plots een fraai en dwingend torenoffer zag, dat wel fraai maar niet dwingend bleek te zijn. Zelfs eeuwig schaak zat er niet meer in. En Marnix, ach Marnix... Mat of damewinst en dan geen tijd meer hebben...
DD   HWP 2   5-3
1 L. Vistisen 2152 W. Gryson 2092 0-1
2 R. Dickhoff 2099 K. Nieuwelink 2152 ½-½
3 J. van der Wiel 2461 H. Provoost 2090 1-0
4 E. Blokhuis 2319 M. Rademakers 2075 1-0
5 A. Werksma 2220 M. van der Zalm 1993 1-0
6 G. Prakken 2175 J. Gommers 1927 1-0
7 R. van Egmond 2203 N. Dubbeldam 1965 0-1
8 J.J. Lindner 2148 F. Snijders 1923 ½-½

Auteur: Kees Nieuwelink


Slechts kruimels voor HWP 1 in Hilversum
ronde 6, seizoen 2009-2010

HWP 1 heeft vandaag in Hilversum met 8,5-1,5 verloren van landskampioen HSG.
In een vooruitgespeelde partij had HSG al de leiding genomen: Ivo kon het niet bolwerken tegen Ljubojevic.
Hoewel HSG geen beroep kon doen op Van Wely, Smeets, Stellwagen en L'Ami, bleek er nog voldoende kwaliteit over te zijn. Met 7 GMs en 2 IMs werd HWP soepel aan de kant geschoven.
De kruimels die er voor HWP over bleven, waren een overwinning van Tieme op Dennis de Vreugt. Naar het schijnt ging De Vreugt door zijn vlag. Koen veroverde na een langdurige verdediging een halfje. Ook Thibaut had goede kansen (tegen Robin van kampen), maar kortsluiting in tijdnood leidde tot een verloren eindspel.

De anderhalve bordpunt is net genoeg om ESGOO, de tegenstander in de 7e ronde, op de ranglijst te passeren.
  HSG 1   HWP 1   8,5-1,5
1 Y. Seirawan T. Piceu 1-0
2 V. Chuchelov S. Geirnaert 1-0
3 P. Nikolic L. Schut 1-0
4 L. Ljubojevic I. Timmermans 1-0
5 R. Janssen H. Cardon 1-0
6 F. Nijboer H. Groffen 1-0
7 R. van Kampen T. Maenhout 1-0
8 W. Spoelman J. Goormachtigh 1-0
9 D. de Vreugt T. Verlinde 0-1
10 H. Vedder K. Leenhouts ½-½

Auteur: H. Groffen


HWP 1 grijpt laatste strohalm
ronde 5, seizoen 2009-2010

De wedstrijd tegen mededegradatiekandidaat SMB betekende voor HWP de laatste kans om directe degradatie te ontlopen. Koen had in een vooruitgespeelde partij het goede voorbeeld gegeven.
Al snel kwam er op een paar borden duidelijkheid. Ivo had een pion gewonnen met behoud van een goede stelling en Thibaut leek weinig tegenwerking van zijn tegenstander te krijgen. Er vielen ook wat minpuntjes te noteren. Bij Steven leek het snel mis te gaan en ook Helmut was in een griezelige stelling terechtgekomen (weliswaar met een pion meer). aan de overige borden hadden we geen problemen.
Thibaut won als eerste: 2-0. Daarna viel de beslissing bij Paul, die een modelpartij afleverde: 3-0.
Een tegenvaller was de nederlaag van Tom. Hij leek op een fraaie overwinning af te stevenen, maar in tijdnood ging het mis: 3-1.
Held van de dag was Helmut. Een hele middag tegen een verloren stelling aankijken, maar blijven vechten. Wat een mentaliteit! Gelukkig kreeg hij daarvoor een passende beloning. Toen de dreigingen verdwenen waren, bleek hij een berg materiaal voor te staan: 4-1.
Tieme sloeg een remise-aanbod af, snoepte een pionnetje mee en won overtuigend: 5-1. Daarmee was de wedstrijd beslist, want het was duidelijk dat de resterende borden ook nog het een en ander gingen opleveren.
We besloten de zekerheid van een gemakkelijk halfje te negeren en aan de bordpunten te gaan werken.
Eerst volgde er echter nog een nederlaag. Steven had lange tijd dezelfde ervaring als Helmut, maar bij hem bleef de beloning uit: 5-2.
Lisa toonde ook weer eens aan uit het juiste hout gesneden te zijn. Hoewel de remise voor het oprapen was, bleef ze lange tijd knokken om er meer van te maken. Het bleek er niet in te zitten. De 7-3 eindstand werd bereikt door een overwinning van Johan, die vanuit een lastige stelling goed counterde en vervolgens met uitstekende techniek de winst pakte. Bij Ivo ging er in de technische fase iets mis. Ook hij probeerde lang zijn voordeel te verzilveren, maar slaagde niet.
Door de resultaten van vandaag staan Braceland ESGOO (1 wedstrijd meer gespeeld), HMC Calder, HWP en SMB allen op 2 punten. We zijn nog lang niet veilig, maar doen nog wel mee.


  HWP 1   SMB 1   7-3
1 T. Piceu H. Klip 0-1
2 P. Motwani F. Krudde 1-0
3 H. Cardon S. van Gisbergen 1-0
4 T. Maenhout E. van Heeswijk 1-0
5 K. Leenhouts C. Wustefeld 1-0
6 S. Geirnaert J. Retera 0-1
7 L. Schut J. Aubel ½-½
8 I. Timmermans J. Houben ½-½
9 T. Verlinde C. Koopmans 1-0
10 J. Goormachtigh W. Knoop 1-0

Auteur: Hans Groffen


HWP 1 verliest kansloos van Utrecht 1
ronde 4, seizoen 2009-2010

In de vierde ronde van de Meesterklasse heeft HWP 1 opnieuw een grote nederlaag geleden. Het werd in Sluiskil tegen Utrecht 1 2½-7½, een uitslag waar wel iets (zie later in dit verslag), maar niet veel op af te dingen is. Hier en daar had er iets meer in gezeten, maar nooit voldoende voor een matchpunt.
Via twee vooruitgespeelde partijen had Utrecht al een voorsprong genomen. Ivo Timmermans verloor van Robin Swinkels en Gunter Deleyn had aan een naar eigen zeggen erg slechte partij tegen Jelmer Jens een halfje overgehouden.
Helmut Cardon stond al snel moeilijk tegen Christov Kleijn en kwam dit nadeel niet meer te boven. Voor het eerst dit seizoen konden we beschikken over Tom Piceu. Wat hebben we zijn oogstrelende spel gemist in de vorige wedstrijden. Met kleine middelen bereikte hij een gewonnen eindspel tegen Benjamin Bok. Helaas werd het niet verzilverd. Een plusremise derhalve.
In de partij tussen Hans Groffen en Jeroen Willemze misten beide spelers een paar keer de beste voortzetting. Toen Jeroen een opgelegde winstkans onbenut liet werd het nog onduidelijk, maar tenslotte kwam het punt toch bij de Utrecht-speler. Zijn jongere broer Thomas ontdeed zich van Johan Goormachtigh, waardoor de stand op 1-5 kwam.
Eindelijk konden we iets terug doen via een uitstekende overwinning van Koen Leenhouts op Menno Okkes, maar toen Wouter Gryson het niet kon bolwerken tegen Dharma Tjiam, gingen de matchpunten naar Utrecht.
Aan bord drie had Thibaut Maenhout de hele partij voordeel tegen Martijn Dambacher en hij haalde in het eindspel het punt binnen, waardoor de stand op 3-6 kwam. Lisa Schut had de remise lange tijd binnen bereik, maar verspeelde het verdiende halfje in het verre eindspel tegen Joost Michielsen.

U begrijpt het al: ik zie nu pas dat het niet 2½-7½, maar 3-7 geworden is. Een aangename verrassing.

Minder prettig was het vernemen van de uitslag HSG - SMB 4½-5½. Maar elk nadeel hep z'n voordeel: alles blijkt dus mogelijk. Daar houden we ons aan vast.

  HWP 1   Utrecht 1   3-7
1 H. Cardon C. Kleijn 0-1
2 T. Piceu B. Bok ½-½
3 T. Maenhout M. Dambacher 1-0
4 H. Groffen J. Willemze 0-1
5 L. Schut J. Michielsen 0-1
6 W. Gryson D. Tjiam 0-1
7 G. Deleyn J. Jens ½-½
8 I. Timmermans R. Swinkels 0-1
9 J. Goormachtigh T. Willemze 0-1
10 K. Leenhouts M. Okkes 1-0

Auteur: H. Groffen


Anticlimax in Leiden: LSG 1 - HWP 1 5.5 - 4.5
ronde 3, seizoen 2009-2010

Leek er lange tijd voor LSG geen vuiltje aan de lucht, in de tijdnoodfase was HWP heer en meester. Minimaal één punt zou er mee terug gaan, misschien zelfs twee. Het mocht niet zo zijn. Tieme verloor tenslotte een duivels eindspel tegen Martin Roobol, waardoor LSG er alnog met de punten vandoor ging en de barman in het Leids Denksportencentrum de grote winnaar werd.
Zoals gezegd was het begin van de wedstrijd voor de Leidenaren. Remises van Ivo (pion minder maar compensatie tegen Rudy van Wessel) en Paul (onbeduidend beetje beter tegen Edwin van Haastert) op het scorebord, maar stellingen die varieerden van duidelijk minder (Hans tegen Eelke Wiersma, Steven tegen Chiel van Oosterom) tot zeer treurig (Koen tegen Mark van der Werf). Ook debutant Wouter Gryson leek in de problemen tegen Raoul van Ketel.
De enige die zich echt aan de misère onttrok was Thibaut die een overweldigende stelling had tegen Ivo Wantola.
Voordat de tijdnoodfase aanbrak staakte Koen de strijd en noteerde Helmut een remise. Hij stond steeds een tikje beter tegen Michiel Bosman, maar het was te weinig om er iets mee te doen.
In het vierde uur veranderde de situatie aanmerkelijk. Johan Goormachtigh stond plotseling een toren voor en had slechts een overtuigende reconstructie nodig om aan te tonen dat hij de 40 zetten gehaald had. Dat bleek het geval: punt binnen. Wouter had zich heel handig naar een stelling gespeeld, waarin hij de remise binnen bereik had. Tieme had volop kansen tegen Martin Roobol en ondanks zijn vreselijke tijdnood raakte niet Hans, maar zijn tegenstander het spoor bijster.
Steven moest helaas capituleren, maar Wouter en Hans haalden de remises binnen. Daarna restte de partij van Tieme. Hij vocht als een leeuw, maar het succes bleef uit.
Mochten we degraderen dan zullen we nog wel eens aan deze middag in Leiden terugdenken.

  LSG 1   HWP 1  
1 M. Bosman H. Cardon ½-½
2 M. van der Werf K. Leenhouts 1-0
3 E. van Haastert P. Motwani ½-½
4 Ch. van Oosterom S. Geirnaert 1-0
5 I. Wantola T. Maenhout 0-1
6 M. Roobol T. Verlinde 1-0
7 J.W. de Jong J. Goormachtigh 0-1
8 R. van Ketel W. Gryson ½-½
9 R. van Wessel I. Timmermans ½-½
10 E. Wiersma H. Groffen ½-½

Auteur: Hans Groffen


Terug in Sas: HWP 1 - Homburg Apeldoorn 1 2-8
ronde 2, seizoen 2009-2010

Na vele jaren keerden de teams van HWP weer eens terug naar Sas van Gent. De Speije, het decor van de eerste ECI toernooien, zorgde voor gevoelens van nostalgie. Helaas zijn die nu voorgoed verdwenen. De Speije staat voortaan voor De Slachting Op Halloween. Apeldoorn bezorgde HWP één van de grootste nederlagen uit de geschiedenis: 2-8.
Zonder Tom Piceu, Thibaut Maenhout (coach en speler op het wk jeugd in Argentinië) en Lisa Schut (nog niet terug van het EK landen), maar met Paul Motwani en de oudgedienden Kees Nieuwelink en Gunter Deleyn trad HWP aan in een volgens de Apeldoorners cruciale wedstrijd in de strijd om degradatie. Als zij gelijk hebben, is ons lot bezegeld. We hebben gelukkig nog zeven ronden om daar iets aan te veranderen of om aan het idee te wennen.
Zoals zo vaak zag het er in het begin niet slecht uit. Apeldoorn-speler Ilja Zaragatski zat vast in het verkeer tussen Duitsland en Zeeuws-Vlaanderen. Na ongeveer drie kwartier werd zijn plaats ingenomen door Mr. Apeldoorn Karel van Delft. Dat leek een zeker punt voor HWP. Echter, binnen de kortste keren was de voorsprong op de klok verdwenen en had Tieme Verlinde's kwaliteitsoffer niet het juiste effect gesorteerd: hij stond totaal verloren. Het was dan ook een wonder dat Tieme tenslotte toch voor ons enige winstpunt zorgde.
Twee solide remises, van Johan en Gunter, vormden de rest van de oogst.
In de categorie "net niet" vinden we Kees Nieuwelink, die zich weer een weg naar de vijandelijke koning offerde, maar de vermoedelijk wel aanwezige bekroning niet kon vinden en met een doosje stukken minder de strijd moest staken.
Hans Groffen kon heel kort genieten van een in ieder geval ogenschijnlijk prachtige stelling. Vijf zetten later was deze veranderd in een ruïne.
De beste kans op remise was er voor Steven Geirnaert. Hij had daarvoor het aanbod van zijn
tegenstander moeten accepteren. Maar Steven toonde zijn moed en die wordt vaak niet beloond. Het gaf de toeschouwers wel de gelegenheid te genieten van het eindspel koning, loper en paard tegen koning. Merijn van Delft toonde zich goed op de hoogte en voerde het vrijwel a tempo en onberispelijk tot winst.
Bij Ivo Timmermans en Helmut Cardon leek het lange tijd goed te gaan, maar wellicht was dat schijn. Koen Leenhouts had met zwart een moeilijke middag en leek nooit onder de druk uit te kunnen komen.
Aan het eerste bord moest Paul Motwani zich uren verdedigen tegen Slava Ikonnikov. Toen laatstgenoemde de directe winst in de tijdnoodfase miste, resteerde een lastig dame-eindspel dat Paul tenslotte niet kon houden.

Verder was het een gezellige middag daar in Sas: vrolijk rinkelende gsm's, een enigszins opstandig oud-bestuurslid en een onberispelijke arbiter.

  HWP 1   Homburg Apeldoorn 1   2-8
1 P. Motwani V. Ikonnikov 0-1
2 S. Geirnaert M. van Delft 0-1
3 K. Leenhouts A. Kabatianski 0-1
4 H. Cardon R. Pruijssers 0-1
5 T. Verlinde K. van Delft 1-0
6 H. Groffen S. Kuipers 0-1
7 I. Timmermans S. Rijnaarts 0-1
8 J. Goormachtigh A. van de Oudeweetering ½-½
9 G. Deleyn L. van Beek ½-½
10 K. Nieuwelink A. Hachiyan 0-1

Auteur: H. Groffen


HWP 1 start met nederlaag
ronde 1, seizoen 2009-2010

HWP 1 heeft de terugkeer in de Meesterklasse niet met een gelijk spel of zege kunnen opluisteren. In Rosmalen eindigde de wedstrijd tegen HMC Calder in een 6-4 nederlaag.
Er had wel wat meer in gezeten, maar aan het einde van de middag bleven de punten verdiend in Noord-Brabant.
De topborden deden het uitstekend. Paul Motwani won in superieure stijl van Geert van der Stricht en Helmut Cardon bleef zonder problemen overeind tegen Erik van den Doel. Aan het 3e bord speelde Koen Leenhouts nogal frivool tegen Paul Span. Hij offerde materiaal en kreeg aanvankelijk prima compensatie. Daarna ging het mis en Koen moest vechten voor remise. Het aanvankelijk totaal verloren eindspel leverde toch nog een halfje op, toen Koen bij een 5,5-3,5 stand zo sympathiek was het remise-aanbod van zijn tegenstander te accepteren. Deze had slechts 18 seconden over voor de rest van de partij, maar Koen vond het welletjes.
Thibaut Maenhout trof aan bord 4 Anish Giri. De kampioen van Nederland gaf hem geen enkele kans. Een fraaie overwinning was er wel voor Steven Geirnaert tegen Gerard Welling.
Ivo Timmermans stond lange tijd uitstekend tegen Twan Burg, maar raakte het spoor bijster en verloor. Hetzelfde overkwam Lisa Schut. In de opening een pion kwijt geraakt, maar later toch behoorlijke compensatie. Tegenstander Remco Sprangers trok evenwel aan het langste eind.
Aan bord 8 speelde de geplande non-playing captain Hans Groffen. Tom Piceu voelde zich te grieperig en stond op het laatste moment gaarne zijn plaats af. Groffen kwam niet in de problemen en behaalde een correcte remise tegen Jasper Broekmeulen. Ook een halfje voor Tieme Verlinde tegen David van Kerkhof. Eerst stond hij beter, daarna minder. Johan Goormachtigh vergiste zich in de opening en kwam dat niet meer te boven.

  HMC Calder 1   HWP 1  
1 G. van der Stricht P. Motwani 0-1
2 E. van den Doel H. Cardon ½-½
3 P. Span K. Leenhouts ½-½
4 A. Giri T. Maenhout 1-0
5 G. Welling S. Geirnaert 0-1
6 T. Burg I. Timmermans 1-0
7 R. Sprangers L. Schut 1-0
8 J. Broekmeulen H. Groffen ½-½
9 D. van Kerkhof T. Verlinde ½-½
10 M. Abeln J. Goormachtigh 1-0

Auteur: H. Groffen